Schemer (2010)

Dit heeft niet zo zeer met zwart-wit denken te maken. Maar puur met de geloofwaardigheid van het handelen. En tuurlijk hadden ze allemaal ook wel 'iets' waardoor het privé nogal scheef liep, maar de stap waar opeens zo'n rigoureuze beslissing genomen werd vond ik te snel komen.

Aha, de link met Elephant wordt me duidelijk, kijk erg uit naar deze film!

Zoals dat in het geval van Bradaric, en waarschijnlijk vele andere moorden of andere verschrikkelijke gebeurtenissen, ook zo is. Ook dat besef brengt de film goed over. Vind het zelf een soort van oneindige puzzel, die ook bij een tweede kijkbeurt nog genoeg nieuws en nieuwe inzichten oplevert.

Die hele filosofie achter de film is ook bijzonder interessant; de hele vraag wat 'waarheid' nu eigenlijk is. (niet dat het een loodzware film is overigens, met een beetje goede marketing kan dit zomaar een (bescheiden) bioscoopsucces worden. Dan moet de distributeur het echter wel aandurven om met meer dan 10-12 kopieën, die er nu liggen, uit te gaan).

De film zal overigens al eerder te zien zijn op 2, 3 en 10 oktober in het kader van NFF on Tour in verschillende filmhuizen en bioscopen, samen met o.a. de documentaire De Leugen.

alle info

geen super film.

slecht acteerwerk van Rico. 2 acteurs waren leuk, en denk ik wel vaker terug te zien.

Echter vind ik de film wat flauwtjes als het gaat om de motieven die de jongeren hebben om Jessie te vermoorden. had beter gekund.

Op het begin was het nog leuk om van verschillende perspectieven het verhaal te bekijken maar dit werd wel irritant na dat de film tegen zijn einde kwam.

Pathé heeft geen plek voor Schemer | nu.nl/film

Denk eerder dat Pathé Schemer commercieel niet zo interessant vindt, of iig minder dan andere titels die ze wel uitbrengen. Wel jammer.

Speelt ook op het filmfestival van Gent. Skin kon me maar matig bekoren, maar de trailer van Schemer ziet er toch veelbelovend uit. Precies wel een bezige bij, die Smitsman.

Op zich heeft Pathe wel een punt dat er te veel (nederlandse) films tegelijkertijd in premiere gaan. Ook Briefgeheim en Lang & Gelukkig gaan vandaag in premiere. Niet de handigste manier om de nederlandse film positief te promoten.

Als Schemer conform planning in het voorjaar in de zalen was gekomen, was dit probleem ook niet geweest.

Toen was Smitsman zelf nog niet tevreden met de montageversie die er toen was: ’Ik was toen nog niet tevreden. Ik wilde de tijd nemen voor de montage en het geluid, heb zelfs nog twee scènes herschreven en achteraf opnieuw gedraaid, omdat ze niet bleken te werken.’ (bron: Interview met Smitsman)

Wat bedoel je daarmee?

Ook vind ik de stap naar het zich ergeren aan en het wurgen van Jessie niet echt overtuigend logisch in beeld gebracht.

Het echte verhaal van Maja Bradaric heeft voetsporen van Bosnische eerwraak achtergelaten. Dat lag kennelijk te gevoelig, maar daarom is het uiteindelijke motief te vaag.

Verder een acceptabele film vooral door de manier van vertellen (een stap vooruit twee achterwaarts) en het acteren. De rol van de naieve Ilse (Roos Netjes) werd in mijn ogen het meest geloofwaardig neergezet.

3*

ps: de gelijkenis met de poster van Mystic River is inderdaad gênant.

Het feit dat de film geen hapklare motieven of antwoorden geeft, maar zich richt op de groepsdynamiek en zondebokmechanisme. Pas in interactie tussen mensen, inclusief context, ontstaat een waarheid. Zeker in complexe gebeurtenissen als deze en andere conflicten. Wat dat betreft kon ik me bijzonder goed vinden in hoe Smitsman het zelf omschrijft in bovenstaand interview (ik ervoer de film, die ik voor het gesprek zag, exact zo).

Dat lag niet te gevoelig, maar is nooit de intentie geweest. Probleem is dat dit niet het verhaal van Maja Bradaric is, dat gegeven is enkel als inspiratiebron gebruikt. Meer niet. Niks in de film verwijst naar haar of haar zaak (buiten de in algemene zin toepasbare groepsdynamiek en zondebokmechanisme). Maar mensen zijn te geneigd in hokjes te denken en een kapstok te willen, begrijpelijk, maar zoiets moet je ook los kunnen laten.

Ik heb de film niet gezien, maar dit gebeuren lijkt me ook nogal vreemd ja.

Ok, met de waarheid bedoel je het motief dat een samenspel is psychologische processen.

Maar dat samenspel vind ik nog steeds geen logisch motief omdat ik - in tegenstelling tot jou - het groepsproces helemaal niet complex vind. In tegendeel... eerder alledaags.

Maar goed, het is wel geïnspireerd op de moord op Maja Bradaric. De regisseur wilde er een universele film van maken. Maar door de etnische achtergrond van zowel slachtoffer als daders weg te gummen, is de film niet universeel genoeg om de gaten in het psychologisch groepsproces bevredigend op te vullen.

Eerder of er wel een duidelijk motief is. En als dat er al is, ontstaat dat in een inderdaad alledaags proces, dat - om 'de waarheid', 'een motief' te achterhalen en in de relaties en structuren die ontstaan - echter erg complex is. Wij willen tegenwoordig op alles een hapklaar antwoord, terwijl er dingen gebeuren niet zo zwart-wit zijn terug te brengen tot een antwoord of motief.

Ik snap best dat mensen een motief missen, zo zitten we nu eenmaal in elkaar. Maar juist dat wil Smitsman aan de kaak stellen.

Het gegeven is gebruikt om een verhaal te vertellen. Niet het verhaal van Maja, maar een verhaal over groepsdynamiek en het zondebokmechanisme.

Of juist wel, het voorkomt belemmeringen in cultureel opzicht. Elk personage heeft nu een eigen achtergrond, die universeel is, net als het verhaal over groepsdynamiek (wat zoals je zei alledaags is) en het zondebokmechanisme.

Dat vind ik iets te makkelijk. De moord rijmt gewoon niet met het milieu waarin we de daders leren kennen.

Het voorkomt ook een geloofwaardig motief.

Prima, maar de moord is een te zware en onlogische output gebaseerd op de alledaagse scholierenperikelen. Want geen van de personages leren we dermate psychisch getroubleerd kennen dat de moord een logische vervolgstap in de groepsdynamiek is.

Maar waarom ben je zo op zoek naar een (bevredigend) motief? Alsof dat er altijd is; hapklaar, case closed. En dat Jessie zomaar als zondebok wordt aangewezen is al erg genoeg. Gebeurt ook elke dag. Waarom wordt juist dat ene jongetje gepest? Of dat ene meisje? Omdat ze dik is, zegt men dan (bijvoorbeeld). Maar zo simpel ligt het niet, en alsof die reden - of een optelsom van redenen - dan genoeg zou zijn 'om het te begrijpen' ...

Ik denk dat dat juist het idee van de film is, dat er niet altijd een duidelijke, bevredigende, geloofwaardige oorzaak is van bepaalde gebeurtenissen.

Misschien omdat de film daarom vraagt. Je wordt vanaf het begin voorgesteld aan alle personages. Je kruipt in hun huid en bekijkt vanuit ieders perspectief de toedracht van de moord.

Vaak wordt een onverklaarbare gebeurtenis ineens duidelijk als je de verhalen van alle betrokken hoort. Maar ook dat is niet het geval dus waarom dan eigenlijk krijgen we alles vanuit verschillende perspectieven te zien als er toch vanuit geen enkel perspectief een geloofwaardig motief te halen valt?

Omdat het juist om de wisselwerking gaat. Bovendien vind ik dat de twee uiteindelijke moordenaars wel degelijk getroebleerd zijn, de rest heeft kleinere frustraties en fokt hen op.

Ik denk niet dat je überhaupt ooit een goed motief voor moord kunt vinden (er zit altijd wel een steekje los bij de dader), maar een aanleiding is er wel. Doordat niet alles chronologisch verloopt, komt dat misschien minder duidelijk over.
Caesar wordt gedwongen om zijn moeder te verzorgen. Hij herkent in Jessie, met haar littekens, een soort zielgenoot. Iemand die ook een zware last met zich meedraagt. Misschien iemand die hij graag onder zijn vleugels zou willen nemen. Zij ziet dat echter niet zo, doordat ze te onzeker is. Ze wijst hem keihard af, door te zeggen dat hij zijn zieke moeder moet gaan neuken. Vervolgens hoort Caesar dat Jessie zijn vriendin een slappe trut heeft genoemd. In chronologie is dat vlak voordat Caesar zegt dat hij haar wel kan vermoorden.

Mick is homo en verliefd op Caesar. Hij wil niks laten merken, maar hij wil zo veel mogelijk bij hem zijn. Als hij zich wil bewijzen tegenover hem -door Jessie te zoenen- wordt hij afgewezen, en ziet hij haar als de schuldige. Bovendien lijkt hij ook nog een lichte aversie tegen vrouwen te hebben (misschien omdat ze Caesar te veel van hem afleiden). Jessie vermoorden schept een onverbrekelijke band met Caesar. De omhelsing in het water zal voor hem ongetwijfeld iets seksueels betekenen.

Het gaat om vrij serieuze problemen waar tieners (of zelfs volwassenen) mee kunnen kampen. Het feit dat ze aan elkaar maar weinig laten doorschemeren, om hun zwakheden of geheimen niet te veel prijs te geven, leidt uiteindelijk tot fricties die ze denken makkelijk uit de weg te ruimen door een zondebok aan te wijzen (niet per se bewust). Ik vind dat echt geen vreemde wending.

Dat het uiteindelijk leidt tot moord is inderdaad extreem, maar dat maakt het des te schokkender. Een overduidelijk motief ervoor geven is veel te makkelijk. Het is veel interessanter als dat deels in het midden wordt gelaten (zie voor een extremere variant Funny Games). Niet alles hoeft in hapklare brokken te worden opgediend. Sommige dingen kunnen/mogen nu eenmaal niet logisch worden beredeneerd. Bovendien vind ik wat hier gebeurt een logischere wending dan een Bosnische eerwraak, dat staat veel verder van mijn bed.

Weet overigens niet hoe je aan die informatie komt, want ik vond dit:
Beelden uit Bosnië tijdens het wurgen - Archief - VK - volkskrant.nl

Ook van mijn bed - alhoewel Bemmel... - maar dat maakt het er niet onlogischer op. Volgens mij is nooit helder uitgesproken wat het motief was, maar als je naar de achtergronden van de drie opgepakte daders kijkt, is het geen volledig uit de lucht gegrepen motief.

Die poster is net Mystic River.

Ik werd echt chagrijnig van deze film. De film werd steeds slechter. Heel slecht script en nog slechter uitgewerkt. Acteerwerk viel ook enorm tegen. Maar gezien de leeftijd en de ervaring van de acteurs/actrices kan ik dat nog vergeven.

Het slot was daarentegen niet te vergeven. Werkelijk tenenkrommend. Ik heb dezelfde film 2 of 3 betere slotscènes gezien dan degene waarmee ze hem daadwerkelijk afsloten.
Ik weet niet of dat aan de regie ligt of gewoon aan de acteur. Maar wanneer iedereen weet wie er dood is en dat zelfs van afstand kan zien, waarom moet er dan 1 persoon helemaal heen lopen een minuut bij het lijk staan, zich omdraaien en schreeuwen wie het is!
Montage technisch raakten ze naarmate de film vorderde de kluts een beetje kwijt. Wat de film in het begin nog sterk maakte was met name het in verschillende perspectieven plaatsen van het hoofdverhaal. Helaas was van enige vorm van montage aan het einde geen spoor meer te vinden, Alleen een reeks van saaie beelden uit voorspelbare camera posities. Maar goed het was uiteraard low budget en dan mag je er ook niet teveel van verwachten. Maar al met al deed het of beter; dit einde de film de spreekwoordelijke das om.

Tegenvaller!

Grote tegenvaller. Slechte film.

Al die verschillende perspectieven maken de film echt slechter. Het verhaal had ook in een One Night Stand 50 minuten verteld kunnen worden.

Verder is het acteren matig, alleen Gaite en Robert scoren een voldoende, vind ik.

Nergens is de film goed, alleen de moordscene had wat om het lijf. Verder komen in de intro 20 minuten diverse items naar voren, die in het vervolg van de film niet worden uitgewerkt cq worden genegeerd.

Wat een hoop negatieve reacties ! Oorspronkelijk wou de film belonen met 3,5 ster maar daar heb ik maar een ster bovenop gedaan. Ik vond de film namelijk helemaal zo slecht nog niet, sterker nog : ik was er zelf behoorlijk onder de indruk van.

Het is wel duidelijk dat dit meer een film is die een filmhuispubliek aanspreekt. Zeker de beelden uit het tweede deel zijn lang en intens, niet écht voer voor iemand die voorkeur heeft voor Hollywood/mainstream films en daarmee gewend is aan snelle beelden en een sneller tempo.

De film wordt rustig maar trefzeker opgebouwd, alle hoofdpersonen komen aan bod. Deze structuur is héél consequent doorgevoerd en hoewel het me soms wat vermoeide, had ik er ook veel respect voor. Ieder perspectief geeft nieuwe informatie en nieuwe wendingen. Deze film is een duidelijke 'wij' film, een groep staat centraal en je beleefd de film ook als zodanig.

Ik ben blij dat ik deze film gezien heb maar ik ben dan ook meer een arthousefilmliefhebber.

Lijkt me een heftige film die ik zeker wil zien.. Ben benieuwd.

Dus als je het 3x niks vindt, ben je geen arthouseliefhebber?

Nog een postervariant:

Petits Mouchoirs, Les (2010)

Eindelijk dan gezien, poeh hé, heftige film!
Wat is Matthijs v/d S.B. gegroeid, die heb ik nog nooit eerder kunnen betrappen op een echt goede rol, maar hier dus wel. Over de hele linie wordt prima geacteerd trouwens. Robert de Hoog speelt ook heel mooi subtiel. De moordscene riep bij mij herinneringen op aan "A short film about killing", brrr...

Hopelijk doet de film over de grens nog iets.

Sterke film, zeker voor Nederlands werk. Het verhaal zelf is even afschuwelijk als intrigerend, zeker als je bedenkt dat het gebasseerd is op de moord op Maja Braderic.

Het leuke van de film vind ik ook dat je het verhaal steeds uit iemand anders perspectief ziet.

Een aanrader!