Schemer (2010)

Matig, matig; had hier veel meer van verwacht. Het acteerwerk varieert enorm en het script is zeer matig uitgewerkt. In het begin is de verhaalstructuur en montage orgineel maar naarmate naar het einde wordt het irritant en nutteloos. De laatste scene is belachelijk om mee te eindigen en liet,in mijn geval, een zuchtende zaal achter. Het komt niet overtuigend genoeg over om Caesar op deze manier Jessie te laten vinden.Het is veel te gemaakt en niet realistisch. De film voelt ook veel te lang aan. Sterke punten vond ik wel de beklemmende sfeer en de dicht op de huid gefilmde scènes. Helaas helpen deze twee sterke punten niet om er een goede film van te maken. Tegenvaller!

Minder dan ik dacht. Vooral de beweegredenen blijven achterwege, waardoor je een groot deel van de film kijkt naar mensen die je niet snapt.

2,5*

Ik werd echt chagrijnig van deze film. De film werd steeds slechter. Heel slecht script en nog slechter uitgewerkt. Acteerwerk viel ook enorm tegen. Maar gezien de leeftijd en de ervaring van de acteurs/actrices kan ik dat nog vergeven.

Het slot was daarentegen niet te vergeven. Werkelijk tenenkrommend. Ik heb dezelfde film 2 of 3 betere slotscènes gezien dan degene waarmee ze hem daadwerkelijk afsloten.
Ik weet niet of dat aan de regie ligt of gewoon aan de acteur. Maar wanneer iedereen weet wie er dood is en dat zelfs van afstand kan zien, waarom moet er dan 1 persoon helemaal heen lopen een minuut bij het lijk staan, zich omdraaien en schreeuwen wie het is!
Montage technisch raakten ze naarmate de film vorderde de kluts een beetje kwijt. Wat de film in het begin nog sterk maakte was met name het in verschillende perspectieven plaatsen van het hoofdverhaal. Helaas was van enige vorm van montage aan het einde geen spoor meer te vinden, Alleen een reeks van saaie beelden uit voorspelbare camera posities. Maar goed het was uiteraard low budget en dan mag je er ook niet teveel van verwachten. Maar al met al deed het of beter; dit einde de film de spreekwoordelijke das om.

Tegenvaller!

Best aardige film waarin het verhaal al bekend is en het daarom met terugblikken wordt verteld. Op deze manier worden de verschillende levens in beeld gebracht en gekoppeld aan (de aanleiding tot) de daden. De rol van Caesar, Jessie, Mick en Ilse zijn redelijk goed en overtuigend gespeeld. Klaver speelt maar matig als Frauk en de rol van Rico is gewoon onvoldoende.

Het idee van het aanzetten tot een moord in een vriendengroep klinkt onwaarschijnlijk, maar is jammer genoeg de realiteit. Het lijkt me lastig om dat gevoel in de groep, de onderlinge spanningen en de stap naar een dergelijk daad in beeld te brengen. Bij deze film komt dat niet de verf zoals ik dat gehoopt had.

Er wordt geprobeerd om langzaam de haat voor Jessie te laten groeien om zo tot een aanleiding te komen voor de daad, maar dat kwam bij mij niet heel erg overtuigend over. Mensen reageren natuurlijk anders in een groep en helemaal onder druk alleen had dit wat sterker gemogen en kwamen ze wel snel tot het besluit tot een koelbloedige moord.

Maar het blijft altijd gissen naar de werkelijke beweegreden en of het wel geloofwaardig genoeg is. Die onduidelijkheid wordt met het eind alleen maar bevestigt en laat je als kijker achter met deze vragen.

Zoals gezegd een aardige film met een aantal acteurs/actrices waar we zeker (nog) meer van zullen gaan zien. Verder kijkt de film lekker weg en heeft een aantal goeie scenes.

3*

Prima film naar een waar gebeurd verhaal de acteerprestatie waren meer dan ok , Matthijs van de Sande Bakhuyzen is ook duidelijk beter gaan spelen na zijn rol in Afblijven, van

Gaite Jansen zullen we nog veel horen en heeft een grote carriere voor zich, dat zelfde geld ook in mindere mate voor Roos Netjes. Robert de Hoog speelde zijn rol koel en leek wel waanzinnig en speelt straks mee in een blockbuster. En mijn favoriet Melody Klaver zie ik liever weer eens in een meer symphatieke rol en niet altijd de bitch.

Wonderbaarlijke wending.

Een aardige Nederlands drama, dat ten tijde van het thriller-element minder sterk werkt. Dit heeft voornamelijk te maken met de ietwat wonderbaarlijke en weinig realistische wending in het verhaal. Op deze manier wordt er te weinig onderbouwd. De beeldschone Jansen maakt een goede indruk, maar het verhaal komt helaas niet helemaal uit de verf. Althans niet genoeg om tot hogere regionen te komen, al is de potentie daarvoor in alle opzichten duidelijk aanwezig. De film kent naast de goede cast een aantal zeer sterke momenten.

Goed.

Ik vond het eigenlijk vrij belachelijk wat hier gebeurt, een groepje vrienden, die één van hen vermoord omdat ze een beetje irritant is af en toe.
Dan kan het op ware feiten berusten, zoals het wordt weergegeven, kun je op geen enkele manier invoelen dat ze tot deze daad gekomen zijn.
Bovendien waren de daders niet allemaal gewoon van Hollandse afkomst, een factor die volgens mij wel van belang is geweest.
Ik denk dat de film de plank dus behoorlijk misslaat.
Wiki Maja Braderic

Best oké. Grootste minpunt is dat het allesbehalve realistisch lijkt. De reden van de moord komt totaal ongeloofwaardig op me over. Dat je iemand dan buitensluit of er niet meer mee omgaat lijkt mij me meer dan logisch, maar moord...?! 6/10*

Schemer laat zien dat we ons in Nederland maar weinig zorgen hoeven te maken over de toekomst. Deze film bulkt namelijk van het Nederlandse acteertalent. Dat is maar goed ook want scripttechnisch is Schemer niet altijd even geslaagd. Een aantal plotwendingen gaan simpelweg te snel en niet alle personages worden voldoende uitgewerkt. De cast compenseert dit echter met verve en ook de keuze om het verhaal in delen te vertellen werkt uitstekend.

Even slikken..

Met een brok in mijn keel bekeken..want de film gebaseerd op de moord van Maja Bradarić knalt binnen en wordt erg realistisch in beeld gebracht. Men kan mij de meest misselijkmakende films voorzetten zonder dat het me iets doet, maar dit soort snoeiharde drama's die een situatie voorschotelen zoals zich zomaar voor zou kunnen doen laten me toch wel even flink slikken.

Op bepaalde punten laat de film wat steken vallen, zoals het besluit wat binnen de groep genomen wordt om Jessie te vermoorden.Dit mocht van mij wat meer uitgediept worden. Ook leek het me sterk dat er niet meer weerstand was binnen de groep bij zo'n gruwelijke impulsieve actie op het personage van Roos Netjes na die eigenlijk niet wil dat het gebeurd maar er niks van durft te zeggen door haar onzekerheid en zo toch enigszins met de plannen van de groep meegaat. Ook had de film wat mij betreft nog kunnen laten zien hoe het af zou gaan lopen met de overige medeplegers en op welke manier hun leven voor altijd getekend zou zijn.

Op overige fronten scoort de film goed. De jeugdige cast zetten stuk voor stuk ijzersterke rollen neer en de film slaagt erin meerdere boodschappen in zijn film te verwerken die eens niet zo standaard zijn en verder gaan dan het ''don't do drugs'' idee. Het personage van de beeldschone Gaite Jansen (waar het allemaal om draait) weet ook een sterke indruk achter le laten. Bij aanvang van de film kun je begrijpen waarom iedereen problemen met haar heeft, maar zodra haar kant van het verhaal belicht wordt ontstaat er al snel een vorm van medeleven die uiteindelijk omslaat in pure afgunst als de vriendengroep tot hun gruwelijke beslissing komt.

Geen film om vrolijk van te worden maar imponeren doet hij zeker.

4,0*

Hm.. vond het juist allesbehalve realistisch. Integendeel.

Kwam meer op me over als een soort Zappelin-serie voor kids over een heftige waargebeurde situatie. Van die perfect Nederlands pratende tieners zonder problemen die opeens tot dit soort dingen over gaan (??) . Oh wacht.. er is er eentje homo... eentje heeft een zieke moeder.. en eentje een huidziekte . please zeg.

In het echt waren het wel even wat andere figuren, echt niet van die schatjes en met ook nog een Joegoslavie-oorlog achter de kiezen. Dat was al onvoorstelbaar genoeg, maar hier komt alles echt compleet uit de lucht vallen.

Enige aardige was dat het zo'n beetje op dezelfde plek in Nijmegen gefilmd is, de moord dan.

Weet het niet zo.

Ben het niet helemaal eens met Kos. Natuurlijk als je het zo op schrijft klinkt het flauw. Maar het homo zijn en de huidziekte waren toch wel iets subtieler gebracht dan doet vermoeden als je het zo leest. Neemt niet weg dat Kos zeker een punt heeft dat het wel erg magere motieven zijn tot zo een daad. Helpt inderdaad ook weinig dat het in de echte zaak mensen waren met een totaal andere achtergrond.

Maar goed met enige sfeer kon het nog wel enigszins lukken. Helaas is het allemaal te mak om me te overdonderen. Typische soundtrack, wederom een tenenkrommende clubscene, en vrij klassiek camera en montagewerk. Het is misschien maar goed ook om niet nog meer op Elephant te lijken dat je niet kiest voor de lange track shots, maar ik miste toch een beetje een eigenzinnige stijl. Het einde voelt ook wat lang aan. De krachtigste scene de moord had een mooi einde geweest. En dan had ik misschien ook meer gepikt dat het de motieven wat vaag bleven. Maar nu krijg je nog een hele nasleep waaruit toch blijkt dat ze spijt hebben maar ook niet helemaal. Meh.

Het is jammer. Geheel mislukt is de film zeker niet. Maar als dit door de pers het beste van het jaar is, dan maakt dat toch wel duidelijk dat we maar een mager film landje zijn. Kan er met me pet niet bij dat je zelfs bij de clubscene niet even wil uitpakken qua belichting en camerawerk.

2 sterren.

De opzet van de film is best aardig maar boeit uiteindelijk te weinig. Het grootste probleem is dat de personages nauwelijks weten te boeien. Alleen Melody Klaver weet te overtuigen maar dat is te weinig om te spreken van een goede film.

Zoveelste tegenvaller van Nederlandse bodem.

Wat een belachelijke lage score hier, maar dat zal vast komen omdat er een hoop NL films niet waarderen. Per definitie niet.

Geweldige beklemmende sfeer en een interessante vertelstructuur. Spel over de hele linie uitstekend met Matthijs als uitschieter.

Het gebeurt mij ook niet vaak dat Nederlandse films me naar de strot grijpen, maar deze film hoort er zeker bij.

Ga jullie schamen! Dit is een geweldige film.

Goed.

Mooie Nederlandse productie over een paar scholieren die besluiten hun ''vriendin'' te vermoorden. Reden van het kijken was Melody Klaver, maar voor haar hoef je de film niet te zien. Ze speelt net zoals altijd lekker natuurlijk, maar helaas een te kleine rol. Echter is Roos Netjes zonder twijfel het kijken waard, ik kende haar niet maar haar prestaties waren erg goed en sprongen lekker naturalistisch, naast Melody dan, als enige er echt uit. Die andere hebben toch een iets wat gemaakte indruk. Robert is ook wel een acteur die ik kan waarderen, maar ditmaal kwam het vooral door zijn script die als enige een niet gelijk ''stereotype'' rol toegewezen kreeg. (Hoewel de ''homo'' en ''alleen vrouwen doen dat'' uitspraken wel een beetje aanwezig waren). Typetjes met karakter.

Film voelde een beetje raar aan, het is soms wat knullig en komt wat theatraal over maar aan de andere kant wijzen de niet-dialoog-scenes uit naar een wat moderne en zoekend-realistische stijl waardoor je er soms niet helemaal in komt en de film daarom wat afstandelijk over kan komen.

Verhaal moet het hebben van de verschillende personages, het is ook een verademing dat je weet wat er gaat gebeuren, waardoor je je meer kan focussen op de karakter veranderingen en het spel en stijl van de film.

Een klein filmpje waar we trots op mogen zijn, op de goede weg. 3,5 ster

Uitstekend portie Nederlands kijkvoer. Alhoewel ik niet direct bij aanvang onder de indruk was kon Hanro Smitsman mij geleidelijk inpakken met zijn overtuigende cast. Geen overbelichting, overbodige shots of onzinnige uitspraken. Het blijft lekker naturel en doordat een aantal scènes vanuit verschillende perspectieven worden weergegeven krijg je een mooi inzicht van de vriendengroep met zijn problemen en moeilijkheden. Op deze manier wordt je er weer even aan herinnert dat niet zomaar alles te verklaren is en dat relaties erg verdraait in elkaar kunnen zitten. Niet zonder gevolgen.

Meeslepend genoeg.

Het is een spannend verhaal en wat ik heel sterk naar voren gebracht vond was de vergiftiging die er van het begin af aan al in de groep heerste. Ze waren vrienden maar hadden allemaal een geheim en gunden elkaar af en toe het licht in de ogen niet. Een groep vrienden die in feite de energie uit elkaar zuigen. Dat vond ik zeer sterk weergegeven.

Het motief van de daders vond ik wat zwak. Iedereen heeft wel eens een irritant figuur in zijn bijzijn gehad maar waarom ze opeens de sprong namen om haar van het leven te beroven bleef een beetje in het midden. Het moet toch meer geweest zijn dan het feit dat ze zo irritant en een kreng was. Hierin voelde ik een bepaalde sprong. Er mist hier iets.

Verder is het van begin tot het einde een superspannende film. Niks mis mee.

was eigenlijk een wat lange (let wel) zeer goeie aflevering van van god los.

treurig verhaal,goed geacteerd.2.5

Na Skin en De Punt pent Hanro Smitsman ook hier weer een waargebeurd verhaal neer (of een verhaal dat op hetzelfte neerkomt) Dit keer over de moord op Maja Braderic, maar dan met andere personages en hetzelfte verhaal (Netzoals in Skin)

Je kan dan zo een beetje zien hoe alles vermoedelijk is gelopen. Alles is weer erg bikkelhard maar ook weer behoorlijk subtiel en Smitsman die gaat weer erg van het hele achtergrond uit. We krijgen te maken met een groepje jongeren, (allemaal weer erg goed en realistisch neergezet door oa Robert de Hoog, Van de Sande Bakhuijzen en Melody Klaver) die eerst goede vrienden van mekaar zijn maar ondertussen zit er ook een pain in the ass bij genaamd Jessie, die van het hele vriendegroepje de enige is die totaal niet te vertrouwen is, Liegt, roddeld en behoorlijk raar doet waarbij de spanning in het hele groepje vaak hoog oploopt, maar blijft het dan toch nog hun vriendin? Het word ook van kwaad tot erger en Jessie blijft roekeloos, wat 2 jongens tot een gruwelijk plan aanzet.

Hier is er dus wel een mooi voorbeeld van groepsdruk en vertrouwen en het blijven aantrekken van roddels en leugens, wat dan toch automatisch tot deze actie lijd. De verkeerde natuurlijk, maar het is dus als het ware een soort van vicieuze cirkel die Mick en Rico ervan maken. Maargoed, het is natuurlijk niet verzonnen door de regisseur, dit is natuurlijk echt gebeurd.

Prima reconstructie. Smitsman mag meer waargebeurde projecten gebruiken.

4,0*

Mooi gespeeld, maar wat een naar verhaal. Enge mensen. Echt gebeurd, nou nee, niet helemaal denk ik - maar het zit er dicht genoeg bij.

Gaite Jansen valt best op, mooi meisje en ze speelt prima. Niet altijd een mooi persoon. Maar dat steekt nog vrolijk af bij wat Melody Klaver en de anderen mogen spelen. Wat een serie galbakken. Maar dat weten ze toch wel echt overtuigend te brengen. Best een prestatie.

Ook opvallend is de mooie manier waarop het geheel gefilmd is. Op zich heb ik het meestal niet zo op fletse kleuren en flauw contrast, maar dat wordt hier wel echt heel mooi gedaan.

Maar terug bij het verhaal, er zijn maar weinig aanknopingspunten uiteindelijk die inzicht geven waarom de daders zo ver gaan in hun daad. Wat daarbij nog extra zorgwekkend is is dat de film maar weinig aanknopingspunten geeft om hoop in te zien. Maar daarmee wel heel realistisch, denk ik. Er is wel een voor de hand liggend verschil tussen het echte verhaal en wat we in de film zien, maar daar wordt gelukkig geen gebruik van gemaakt. Ook dat is vind ik erg sterk - geen excuus, geen smoesjes, geen verzachtende omstandigheden. Zoek er een plaats voor, vind een manier om er mee om te gaan - als nul-komma-een procent van de mensen in onze samenleving niet deugt, niet spoort, ergens niet snapt wat je wel en wat je niet doen kan, dan is dit een van de dingen die gebeurt.

Verrassend sterke film hoor.
De nare sfeer is echt beklemmend goed en de moordscene bezorgde mij echt zo'n ongemakkelijk gevoel waar je de spreekwoordelijke jeuk van krijgt. Dat was echt ijzersterk in beeld gebracht. Zo overtuigend heb ik het lang niet meer gezien.
Er word ook goed geacteerd door de cast. Als kijker krijg je echt een pesthekel aan de groep. Deze film wekte bij mij afschuw en woede op, precies zoals het hoort.
Visueel steekt de film ook puik in elkaar.

Het gemiddelde hier is enigszins beschamend in mijn ogen. Een vetgedrukte 3,5* van mij.

Prima vaderlands product. Eén der betere, zeker filmtechnisch. Mooi camerawerk (sterke close-ups en half close-ups), sfeervolle haast poëtische fotografie, prettige editing (met af en toe mooi momenten (die stem tijdens de begrafenis die al spreekt met nog een ander beeld, denk aan Lawrence of Arabia met de sirene), een fijne muziekscore, goed tempo en een leuke opzet die zowaar werkt.

Fijn ook favoriet Gaite Jansen te zien. Sowieso de mooiste van alle jonge actrices, met die prachtige bambikijkers en naïeve en valse blik tegelijk in deze film, maar ook simpelweg een uitstekende actrice. Af en toe nijgt ze naar overacteren, maar in deze prent valt dat alleszins mee. Ook de rest van de vast, op die Ricogast na, doet het meer dan goed.

De achtergronden blijven vaag (waarom blijven ze vrienden met Jessie? Die moeder, wat doet die er in?) en het gaat tegen het einde net iets te lang door maar dat kan de pret niet drukken. Mooi om te zien, fijn naar te kijken, en nooit om je mee te vervelen. Gebaseerd op een echte moord, maar dat waren alle buitenlanders. Waarom nu voor Nederlanders is gekozen is mij wat vaag.
4*.

Aardige film over een groep vrienden waarvan er één vermoord wordt door de rest. Goed in elkaar gezet waarbij de druk van de groep geloofwaardig neergezet wordt. Echter valt het geheel soms wat in herhaling en zakt daardoor in het midden van de film wat in. Het acteerwerk door de jonge cast is prima.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Wat een waargebeurd verhaal...

Prima acteerwerk...

Behalve vloeken allemaal, het is altijd type Nederlandse film...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Moedige maar niet echt geslaagde poging om een Nederlandse Elephant te maken. Er is een schokkende zaak waar de film losjes op geinspireerd is, er zijn met namen aangekondigde hoofdstukjes, er zijn scenes die vanuit verschillende oogpunten vertelt worden. Er is een door elkaar lopende chronologie en er zijn jongeren. Die vertelvorm lijkt behoorlijk pittig goed te krijgen en werkt meestal wel, maar er zijn een aantal probleempjes.

Waar Elephant waarnemend is, is Schemer echt veel verhalender en poogt het de hele groepsdynamiek naar de moord te verklaren en daar laat de film wel wat steken vallen. Het besluit om de moord ook echt te plegen is dan ook geen logisch voelend gevolg van de geschetste dynamiek, wel dat ze uit de groep zou vallen, maar dit is nog wel een enorme stap verder

Ceasar wordt zo ver uitgewerkt dat je er een psychoanalytisch profiel over zou kunnen maken, maar dat geldt eigenlijk voor de andere vijf in geen van alle gevallen. Omdat zes karakters zo uitleggen haast niet gelukt was had ik het bij Ceasar ook veel minder intensief gedaan. De film focust zich bijna alleen maar op de groepsdynamiek, waarom dan niet echt alleen maar? En dan ook stoppen bij de moord zelf als die dynamiek ontploft.

Qua camerawerk, muziek en montage is Elephant dan weer vrij ver weg. Schemer is degelijk en veel conventioneler. Goed geacteerd ook.

Boeiend, maar niet helemaal overtuigend.

3.0*

Niet helemaal geslaagd. Het wordt nooit overtuigend gebracht hoe de verhoudingen tussen dader en slachtoffer zijn en hoe het uiteindelijk zo heeft kunnen escaleren. Wel een fijne cast vol jonge koppies die echt wel wat in hun mars hebben, maar het is niet genoeg om het oppervlakkige materiaal naar een hoger plan te tillen. Slechts bij vlagen, zoals wanneer de daders bij de moeder van het slachtoffer zitten, stijgt het even boven zichzelf uit en zien we de potentie die het gehad heeft. Voor mij speelt ook mee dat ik na Van God Los en Bloedbroeders ook wel een beetje klaar ben met een conventionele invulling van dit soort verhalen. Een beetje creativiteit graag!

Boeiend maar niet helemaal bevredigend.

Boeiend om de groepsdynamiek van de jongeren die elk hun eigen onzekerheden hebben vanuit verschillende standpunten waar te nemen. Niet helemaal origineel maar het werkt wel. Zorgt ook voor enige spanning, en op het einde vallen de puzzelstukjes samen. Best goed geacteerd ook van de jonge cast.

Niet helemaal bevredigend omdat geen enkele van de hoofdpersonages erg sympathiek is. Frauk is een jaloerse trien, haar viendje Rico een player die bij de eerste de beste mogelijkheid zijn vriendin wil bedriegen, Ceasar is een regelrechte psychopaat, Ilse een deurmat die haar 'beste vriendin' zonder omhaal verraadt en Mick, nou ja, sympathiek zou ik hem ook niet noemen. Zefls voor slachtoffer Jessie valt weinig te zeggen: beetje een tease die als puntje bij paaltje komt afhaakt. Niet bepaald een goede vriendin te noemen ook.

Moeilijk dus - voor mij - om enige binding met enig personage te krijgen. Verder is er ook geen greintje mededogen te bespeuren in de film. De vijf (zonder Jessie dus) gaan allemaal razendsnel over tot een moordcomplot. Zelfs haar beste vriendin. Ik weiger te geloven dat het zo erg gesteld is met de moraliteit bij de jeugd.

Me er ook eens aan gewaagd en 'k vond hem niet mis, maar ook niet meer dan dat. Het kwam me toch niet helemaal overtuigend over. Niet dat 'k me heb verveeld, mede door de vertelstijl, was het wel boeiend gebracht.

De cast deed het zeker ook niet slecht.

Tja, 'k vond hem wel eens het bekijken waard als ze hem eens op tv tonen, maar toch niet meer dan dat.

Gebeurt heel weinig en de acteerprestaties van de meeste laat flink te wensen over...

Vroeger had een maat van mij als eerste in de groep een auto. Dat was redelijk speciaal. We gingen toen vaak rondrijden. Iemand anders wilde altijd voorin langs de bestuurder zitten. Op een gegeven moment wou iemand anders een keer langs de bestuurder zitten en toen kwam er een klein akkefietje over wie er nu voorin mocht zitten. Uiteindelijk hebben we de 'shotgun' regel in werking gesteld zonder verdere desastreuze gevolgen. Je kent het natuurlijk wel. Degene die als eerste 'shotgun' roept mag voorin zitten. In deze film hebben de jongeren hier nog nooit van gehoord en wanneer er een keer opeens iemand anders voorin wil zitten dan is dat uiteraard heel moeilijk op te lossen. Deze film is een goed voorbeeld van wat er allemaal fout kan gaan wanneer er geen duidelijke regels zijn van wie er nu voorin mag zitten en dat loopt niet goed af...

De mensen die de film hebben gezien snappen wel wat ik nu bedoel maar behalve dan dat ik het over de shotgun regels heb wil ik eigenlijk aangeven dat de reden waarom deze gruwelijke daad nu gebeurt niet duidelijk en geloofwaardig naar voren komt. De jongeren lijken van het ene op het andere moment opeens een morbide plan te smeden op iemand om het leven te brengen. Er zijn mensen om minder vermoord zou je kunnen zeggen maar alsnog komt het niet realistisch over. Hadden ze het niet anders kunnen aanpakken als ze iets willen zeggen over groepsdruk?

Ik moet zeggen dat de film best wel goed begint en deed me denken aan KIDS van LARRY CLARK bijvoorbeeld. De acteurs deden het allemaal behoorlijk goed en de manier waarop het in beeld wordt gebracht vind ik wel aardig. In tegenstelling hoe de jeugd wordt neergezet in SPANGAS was dit wel een verademing. De manier hoe de (afwezige) ouders in beeld werd gebracht vind ik ook wel goed.

Uiteindelijk mocht het allemaal sterker in beeld worden gebracht. Filmtechnisch was het allemaal half in orde. Ze hadden de afgunst tegenover het meisje met veel betere beeldtaal onderling kunnen vangen en niet alleen door 'kutwijf' te zeggen. Meer blikken die dreiging voorspellen, beter psychologisch inzicht onderling en anders situaties die realistischer overkomen waardoor het ook daadwerkelijk eng of koud of chilling kan overkomen. Want dat is toch veelal de bedoeling van zo'n film. De soundtrack had ook beter en origineler gekund, dit was redelijk standaard. De ontsporing en apathie van de jongeren is helemaal niet goed uitgebeeld. Van het ene op het andere moment gebeurt het gewoon.

Onvoldoende maar misschien voor Nederlandse begrippen redelijk goed. Het stukje op de kermis wanneer de jongens opeens soort van staccato praten zorgde niet voor vervreemding maar voelde eerder goedkoop en alweer ongeloofwaardig aan. Wat willen ze hiermee zeggen dan? Niet zoveel denk ik, niet goed uitgewerkt of over nagedacht.

Al bij al jammer want het had wel sterk kunnen zijn.