Schemer (2010)

Beethoven

Vroeger had een maat van mij als eerste in de groep een auto. Dat was redelijk speciaal. We gingen toen vaak rondrijden. Iemand anders wilde altijd voorin langs de bestuurder zitten. Op een gegeven moment wou iemand anders een keer langs de bestuurder zitten en toen kwam er een klein akkefietje over wie er nu voorin mocht zitten. Uiteindelijk hebben we de 'shotgun' regel in werking gesteld zonder verdere desastreuze gevolgen. Je kent het natuurlijk wel. Degene die als eerste 'shotgun' roept mag voorin zitten. In deze film hebben de jongeren hier nog nooit van gehoord en wanneer er een keer opeens iemand anders voorin wil zitten dan is dat uiteraard heel moeilijk op te lossen. Deze film is een goed voorbeeld van wat er allemaal fout kan gaan wanneer er geen duidelijke regels zijn van wie er nu voorin mag zitten en dat loopt niet goed af...

De mensen die de film hebben gezien snappen wel wat ik nu bedoel maar behalve dan dat ik het over de shotgun regels heb wil ik eigenlijk aangeven dat de reden waarom deze gruwelijke daad nu gebeurt niet duidelijk en geloofwaardig naar voren komt. De jongeren lijken van het ene op het andere moment opeens een morbide plan te smeden op iemand om het leven te brengen. Er zijn mensen om minder vermoord zou je kunnen zeggen maar alsnog komt het niet realistisch over. Hadden ze het niet anders kunnen aanpakken als ze iets willen zeggen over groepsdruk?

Ik moet zeggen dat de film best wel goed begint en deed me denken aan KIDS van LARRY CLARK bijvoorbeeld. De acteurs deden het allemaal behoorlijk goed en de manier waarop het in beeld wordt gebracht vind ik wel aardig. In tegenstelling hoe de jeugd wordt neergezet in SPANGAS was dit wel een verademing. De manier hoe de (afwezige) ouders in beeld werd gebracht vind ik ook wel goed.

Uiteindelijk mocht het allemaal sterker in beeld worden gebracht. Filmtechnisch was het allemaal half in orde. Ze hadden de afgunst tegenover het meisje met veel betere beeldtaal onderling kunnen vangen en niet alleen door 'kutwijf' te zeggen. Meer blikken die dreiging voorspellen, beter psychologisch inzicht onderling en anders situaties die realistischer overkomen waardoor het ook daadwerkelijk eng of koud of chilling kan overkomen. Want dat is toch veelal de bedoeling van zo'n film. De soundtrack had ook beter en origineler gekund, dit was redelijk standaard. De ontsporing en apathie van de jongeren is helemaal niet goed uitgebeeld. Van het ene op het andere moment gebeurt het gewoon.

Onvoldoende maar misschien voor Nederlandse begrippen redelijk goed. Het stukje op de kermis wanneer de jongens opeens soort van staccato praten zorgde niet voor vervreemding maar voelde eerder goedkoop en alweer ongeloofwaardig aan. Wat willen ze hiermee zeggen dan? Niet zoveel denk ik, niet goed uitgewerkt of over nagedacht.

Al bij al jammer want het had wel sterk kunnen zijn.

Niet echt goed en niet echt slecht, leuk om een keertje gezien te hebben.

Schemer

Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet onder de indruk ben van Schemer, misschien wel een beetje 'erg' teleurgesteld. In deze Nederlandse Drama / Thriller miste ik eigenlijk de spanning, het was wel geprobeerd er in te zetten maar als ik eerlijk moet zijn kwam het een beetje moeilijk binnen en was de film helemaal niet spannend.

Het verhaal was echt aan een te makkelijke kant, wat er voor zorgde dat de film toch wel wat saai was. 5 vrienden hebben het gemunt op Jessie, een meisje wat eigenlijk gewoon een beetje aandacht wil. Ze verzinnen een plan en besluiten haar hierna te vermoorden, gooien haar in het water en doen net alsof ze tijdens een zoektocht Jessie terug vinden, want ja; iedereen kan haar vermoord hebben en in het water hebben gegooid.

Toch zijn er stukjes in de film nog wel goed. Bijvoorbeeld het lijk van Jessie als ze uit het water gehaald word. Het verhaal en concept waren dergelijk wel heel erg saai dus dat zijn al wat minpunten. Ook het meeste acteerwerk vond ik niet echt heel sterk. In mijn ogen dus niet geslaagd maar, ik heb me ook niet echt verveeld! Hij was niet verveeld saai zeg maar!

1.5*

Precies dit

Ook ik deel de mening van Kondoro. Vooral al die intro's voor de moord zijn echt slecht.

Wederom een Nederlandse mispeer van formaat. Soort Elephant wannabe, en dan ook nog eens een bijzonder matige. De groepsdynamiek komt hilarisch onecht over en de cast is van het kaliber GTST. Slagen er stuk voor stuk totaal niet in hun personages van de nodige geloofwaardigheid te voorzien. Die Caesar als exponent. Audiovisueel over de gehele lijn ook erg pover, al sluipt er het laatste halfuur toch nog iets van een grimmig sfeertje binnen. Daarvoor 1,5*, voor de rest ontstijgt het nergens het teletubbieniveau.

Helaas, hoe ze hun best ook doen, het acteer werk overtuigd nergens. Maar dit heeft vermoedelijk ook met de warrige vertel structuur en matige regie te maken. Ook het scenario is helaas niet geloofwaardig. Jammer.

Aardige vertelstructuur maar wat een huilebalken.

Rico huilt : yeah right en die gast met zijn moeder huilt ook.

Je helpt mee, wees dan een vent.

Beetje macho-reactie Bart . Waarom mogen mannen niet huilen?

Als je het lef hebt iemand te doden moet je later niet sentimenteel gaan doen.

Huilende mannen prima, maar niet als je een misdaad begaan hebt.

Ik ben iets later ingestapt, maar vond het spannend genoeg om niet wat anders te gaan doen.

Wel een zieke gedachte om iemand dan maar te willen vermoorden omdat we haar eigenlijk niet leuk vinden.

Ik vond Mick wel aardig acteren; die stille, die misschien wel de ergste dingen wil doen. (Om de 'alpha man' Caesar te plezieren?)

Hij deed me denken aan die donkere stille jongen uit 'Eden Lake'; deze werd opeens heel creatief met de stanleymes..ook zo'n stille, zieke geest. Die alles (en een beetje meer) willen uitvoeren voor het baasje in de groep.

Wat ik juist sterk vond is dat Ceasar dan gaat huilen; maakt hem juist nog zieker.

Het zijn gespeelde tranen, of misschien juist niet (zijn zieke moeder) en heeft de psychopaat in de dop, misschien ook nog 'gevoel?'

Ik vond het een fijne film. Had wel een bepaald kinder film gehalte voor mij, daarom 3 sterren.

Ik dacht jaren dat dit een Belgische film was, en had hem niet gekeken omdat ik dacht het niet goed te kunnen verstaan allemaal, mara het is dus een oerhollandse film.

De cast is sterk/prima, alleen was het wat rommelig gefilmd.
door elkaar elke keer vanaf een ander personage wat dan weer in elkaar overloop naar de volgende en volgende.

Ik begreep ook niet hoe/waarom dat meisje zo lang in dat vriendenclubje bleef ( kon blijven) als ze allemaal zo'n hekel aan elkaar hadden ?
ik vond haar eigenlijk ook behoorlijk irritant/arrogant dat ik ook niet echt medelijden had maar dat had ik op een gegeven moment van iedereen

Berichten verplaatst naar De Site > Algemeen > Het grote opmerkingen / feedback topic #2

Schemer

Het uitgangspunt van Schemer is best interessant, maar zoals zo vaak is dat niet genoeg voor een goede film. Het acteerwerk is weer eens barslecht (alleen Van De Sande Bakhuyzen is goed), de dialogen voelen onnatuurlijk aan, en de verhaalstructuur (we volgen steeds één personage) draagt weinig bij en werkt eerder verwarrend.

De beste scènes van Schemer zijn dan ook degene waarin Smitsman niet zit te klooien met de verhaalstructuur, maar de scènes waarin hij de camera richt op de acteurs, de scene rustig opbouwt, en de spanning langzaam opvoert. De woordloze scene met verschillende personages in de auto, waarbij je weet wat er komt, is klasse. Jammer genoeg zijn er te weinig van dit soort scènes, en is Schemer voor de rest een fragmentarische film met slecht uitgewerkte personages, vreemde regie- en scriptkeuzes, en een moordcomplotje dat echt nergens op slaat (de beslissing voor moord wordt in twee korte scènes even uit de doeken gedaan).

Goede Nederlandse thrillers, je hoopt ze toch te vinden, en deze titel wilde ik in dat kader al een aardig tijdje zien. Een vroege rol van de flink doorgebroken Gaite Jansen, net na Carry Slee, en daarnaast in ieder geval nog een drietal huishoudnamen die vaker langskomen in Nederlandse mainstream producties (Van de Sande Bakhuyzen, De Hoog, Klaver). Relevant, want we volgen een vriendengroep van zes en iedere rol doet er aanzienlijk toe.

Schemer heeft een heftig en gedurfd uitgangspunt, niet alleen omdat regisseur Smitsman en scenarist Daanje op de Laura Palmer-toer gaan, maar ook omdat je jongvolwassen acteurs op geloofwaardige wijze een ijskoud (com)plot moet laten uitspelen. Dat kan niet of moeilijk zonder personages met psychopathische trekjes en/of fetisj, geeft het bronmateriaal in, en vervolgens splijt de cast zich in aangezette koelbloedigheid en het twijfelende gedrag van de medeplichtigen. Miste ik bij De Hoog en van de Sande Bakhuyzen vooral het geloof dat ze hun daad zó overeind konden houden (de verfilming van de nasleep zit vol tegenstrijdigheden, van spijt tot kilheid), een acteur als Oratmangoen loopt er als pruilende derde werkelijk plompverloren bij en wist zelf volgens mij ook niet meer hoe hij zijn personage in de plooi moest houden. Vooral als drama is de film zo jammerlijk onevenwichtig. Wat op papier veel belooft, en lang boeiend blijft door de perspectiefrijke vertelstructuur, zakt door de overwegend zwakke vertolkingen en de instabiele laatste akte als een kaartenhuis ineen.