A Serious Man (2009)

Djerk_Corleone, misschien had je even iets naar beneden moeten scrollen en de interpretaties moeten lezen?

Het heeft mij in elk geval geholpen, want ik ben erg gemotiveerd de film te gaan herzien. Ik laat hem nog heel even rusten, maar ik weet zeker dat mijn cijfer omhoog vliegt.

Hoewel er best wel wat meer in deze film zit 'than meets the eye', zou ik zeker niet te veel op zoek gaan naar ingewikkelde verbanden en vergezochte symboliek. Denk niet de Coen's al te veel pretenties hadden met deze film.

Zou de film gewoon lekker ondergaan, net zoals je het leven gewoon moet ondergaan, volgens de tip die je in de eerste seconde krijgt.

Ik ben het wel helemaal met je eens dat dit zo'n lekkere herzie film is die na een tweede keer nog beter op zijn plaats valt. Geldt eigenlijk wel voor de meeste Coen's.

Het lijkt me juist wel aan te raden om (óók) te zoeken naar symboliek in deze film. Goed, ik weet niet in hoeverre de Coens de bedoeling hadden iets te zeggen met deze film, maar ze niet bewust een onderliggende gedachte in bepaalde scènes hebben gelegd, betekent niet dat deze er ook niet is. Dit lijkt me juist een film bij uitstek waar je heel veel uit kunt halen - meer dan zelfs de Coens op het eerste gezicht dachten, waarschijnlijk.

Vind een aantal theorieen die ik hier lees erg vergezocht en ook niet erg interessant, omdatdat eigenlijk alleen wat zegt over de ruimzichtige opvatting van één fan en niet wat de Coen's hiermee bedoelde.

Ik ben het op zich wel eens met de stelling dat een film toebehoort aan het publiek en de film dan ook is, wat ditzelfde publiek van de film maakt. Als je hier meer in wil zien is dit prima, maar ik zou me dan toch echt beperken tot opmerkingen van de regisseurs zelf of/en wat je zelf dacht te zien.

Maar eigenlijk zou ik gewoon lekker van de film genieten en niet je gedachten te veel laten kraken over wat ze misschien wel of niet hoe bedoeld hadden en waarom.

Maar als je dat gewoon leuk vindt, los van of de regisseur er nu wat mee bedoelt of niet, kan dat toch iets extra's geven aan een film? En laat dit nou een film bij uitstek zijn waarin dat kan. Is voor mij wel één van de redenen waarom ik dit een meesterwerk vind.

Dat lijkt wel de basis van veel van hun films. Zie Fargo, No Country For Old Men, ...

Zeker, dat is een rode draad in hun meeste werk, maar ze geven er wel steeds een andere draai aan. vandaar dat ik deze film ook zeker zie als de duistere tegenhanger van The Big Lebowski.

wou ik juist vermijden zodat ik mijn eigen interpretatie er aan kan geven.

Aardig allegaartje.

Naast het feit dat het niveau van de eerdere Coen-meesterwerken nergens wordt behaald, voelt de film soms aan als een allegaartje van verhaallijntjes. Soms werkend, soms niet en vaak ook best flauw. De dialogen zijn doorgaans erg prettig.

De subtiele humor moet je voelen en de net iets te lange pauzes insinueren genoeg bestaansrecht voor arty-farty geneuzel over diepere lagen of andere interpretaties. Iets waar het open einde aan bijdraagt. Maar doordat de film amper van de grond komt, zijn het vooral de losse grappen die het geheel redden.

Goed.

Gisteren herzien en ik vat 'm een stuk beter.

Ster verhoogd

Wat ik ook zo geweldig vind in deze film, is dat die ene keer dat Larry zich eens assertief/agressief gaat verweren heel 'moedig' aan de telefoon is, maar dat hij dan wel onterecht van zijn oren blijkt te maken. "I didn't order Abraxas!"

Clive: "Very uncertain"...

Merkwaardige lage waardeing voor 'simpelweg' een meesterwerk. Het probleem is missichen dat niet veel filmliefhebbers weten wat "Schrödingers kat" en "Heisenbergs onzekerheidsprincipe" behelsen. Dat is wat fysicus Larry Gopnik in zijn college's o.a. behandeld....en daar draait de perfecte ironie van deze film om. Want Larry kan 'de onzekerheid van Moedernatuur' in wiskundige formules vangen...maar de onzekerheid van het sociale leven ("No cause for concern"..) is niet met mathematische symbolen te begrijpen ..... Daarom is deze film bijna plotloos: de simpele natuurlijke waarheid betreffende wat volgens toevallige waarschijnlijkheid kan gebeuren zou eeuwig door kunnen gaan.

"Except the mystery".

Goeie film met die typische Coen-karakters en -dialogen.

Kan me voorstellen dat sommigen deze film als langdradig/saai etc. beschouwen. Er zit ook niet echt een lijn in het verhaal, maar er wordt meer een periode in het leven van Larry Gopnik getoond. Een periode waarin de ellende zich alleen maar lijkt op te stapelen.

Ik heb me er echter prima meer vermaakt en voor een belangrijk deel is dat toe te schrijven aan de geweldige cast(ing). Iedere acteur staat zijn/haar mannetje. Moest wel even glimlachen toen ik Simon Helberg (van The Big Bang Theory) in zijn rol als junior rabbi zag. Erg lollig.

De film is natuurlijk geen komedie maar bevat genoeg van die subtiele Coen-humor waar je van moet houden. En laat ik dat nou toevallig doen. 4*

Uhh?

"Accept the mystery!"

Weer een heerlijke fijne film van de Coen Brothers met wel een hele sarcastische uitzichtloze schets van een Joodse volksbuurt, kaal, eenzaam... De film zelf is ook al schitterend in elkaar gezet met dat begin waarbij we kennismaken met de overgrootouders (?) van Larry en vervolgens begint de uitzichtloze en bizare vertelling zoals we dat van de Coen Brothers kennen en dan ook vooral het uitzichtloze bestaan van Larry dat zeker niet op zijn rolletjes loopt. Een zoon die de afgrond in gaat door zijn onverschilligheid, een vrouw die een ander heeft gevonden. Nee, alles gaat weer lekker fout, maar het lijkt wel een keiharde terugslag van de Joden tegen het Jodenhaat, heb ik zomaar het idee.

En natuurlijk is de scene waarbij dat zoontje helemaal foutloos die koran leest in de kerk terwijl hij geblowt heeft en die dood van Larry's vrouw's scharreltje ook hillarisch en aan het einde komt er een tornado nog even op het dorpje af. Meteen alle puin ook geruimd.

Nee, zeker weer een zeer geslaagde Coen-film. Het loopt wel heel goed bij die broeders want elk jaar komen ze weer met een nieuwe kaskraker. Ik kijk nu al uit naar True Grit.

4,0*

Niet de koran, maar de thora (en haftara) en niet de kerk, maar de synagoge.

Bar mitswa.

Spoilers niet nodig, dunkt me.

(lol...bedankt xav).

Verhaal aan het begin past in het de Oost-Europese Joodse vertel traditie. Zie "Chassidische Vertellingen" van Martin Buber. Gebroeders Coen hebben zich hier vast door laten inspireren. Lublinweg verloor hij een wiel... voorbeeld van zo'n korte Chassische vertelling:

Vleselijke lusten

Iemand beklaagde zich bij de rabbi van Lublin: 'Ik word zozeer door vleselijke lusten gekweld dat ik er moedeloos van word.' De rabbi zei: 'Hoed je vooral voor moedeloosheid want die is veel verderfelijker dan zonde. De boze kwelt je niet met vleselijke lusten opdat je zondigt, maar opdat je moedeloos wordt. Daarna heeft hij vrij spel.

Ik vind dat begin meesterlijk sfeervol opgenomen....de vrouw, haar gezicht dat zich door niks meer laat verbazen, die onverstoorbaar zeker van haar zaak is!

Heerlijke film!

Dit einde doet het net. Schitterende chaotische montage+ music met een afkomende orkaan.

Heb die scene wel 20keer bekeken.

Het beste einde van de Coenfilms op The Big Lebowski na (fameuze urne scene)

Normaal gesproken vind ik films van de Coen Brothers geweldig (vooral the Big Lebowski), maar ik vond dit toch niks. Ik heb geen enkel moment moeten lachen en ergerde me vooral aan de hoofdpersoon. Het liefst zou ik hem beetpakken en door elkaar schudden, omdat hij zo'n slappe zak is.

De zaken die juist interessant waren (de broer van de hoofdpersoon, de buurvrouw, zijn kinderen) worden te weinig uitgewerkt naar mijn smaak, waardoor het verhaal op mij heel oppervlakkig overkomt. Daarnaast vind ik een open einde op zichzelf zeker niet slecht, maar ik had nu echt het idee dat het verhaal nog lang niet was afgelopen.

1,5 ster voor de zeldzame momenten die wel mijn aandacht trokken.

Haha, dan snap je de gedachte niet helemaal. Zie bijvoorbeeld reacties hieronder. Vond dat juist één van de (talloze) geweldige eigenschappen van deze film! Larry Gopnik is onmiddellijk personage nummer 1 voor mij geworden.

Heerlijke, sarcastische film... ik heb er echt van genoten .... en of je de film nu goed of slecht vindt... één ding is zeker , als de Coen brothers een film maken, dan is die wel "anders" dan de gemiddelde film. Van sommige van deze films hou ik niet zo erg, maar deze vond ik echt wel geweldig.

Normaal zou ik drie sterren geven, maar van de Coen brothers mag je beter verwachten

Why does he make us feel the questions if he's not gonna give us any answers?

Ik voel dat ik joden nu beter begrijp!

De Coen brothers maken altijd wel goede films en zijn één van mijn favorieten filmmakers, maar naar mijn zin hebben ze nog maar 2 echte meesterwerken gemaakt. No Country for Old Men en..... deze! Het heeft lang geduurd maar eindelijk heb ik deze te pakken gekregen. Ze hebben me echt overdonderd met deze film. Bij de bizarre openingsscène voelde ik al dat deze film goud waard ging zijn. Ik had eerlijk gezegd geen flauw idee wat ik ervan moest verwachten. Heb bewust nooit naar de trailer gekeken en wist ook helemaal niet waarover die ging. Ja, een zwarte komedie over een 'serieuze man'. Ik wou deze film gewoon op me laten afkomen..

Wat een bijzondere fascinerende film was dit toch... De Coen brothers hun films zien er tegenwoordig altijd perfect uit. Net als No Country was deze visueel gewoon schitterend. De regie, camerawerk, cadrage, montage,.. gewoon flawless. De setting en decors grepen ook steeds mijn aandacht. Wat gaven die de film toch een leuke feel en sfeer! Maar nu komen we naar de kern; het verhaal. Hoe zou ik deze film omschrijven? Wat een prachtige, bizarre, subtiele, ironische en hilarische film! Een verhaal met steeds absurde wendingen (waar ik steeds dacht: Serieus?). Eigenzinnige unieke personages. Het hoofdpersonages was echt geweldig. (echt sterk geacteerd, de hele cast trouwens). En een plot waar ik eigenlijk nog niet alles van heb begrepen en nu nog steeds over nadenk (heerlijk!). Verder is de film zo rijk aan symboliek.. of juist niet? Misschien moet ik er niet te hard over nadenken en alle mysteries gewoon aanvaarden zoals ze zijn, wat de film ons steeds insinueert.

-What's the point of this story? Why are you telling me this?

-Does it matter? Who cares?

(ofzoiets..)

Moet dit nou serieus genomen worden of niet? De hele film draait min of meer rond deze filosofie en de Coen brothers sluiten daarom ook deze film heel ironisch af. Heerlijke eindscène! En alleen daarvoor steekt deze film er al hoog boven het gemiddelde uit. Ik denk dat ik een nieuwe favoriete film van 2009 heb gevonden (sorry Mr. Nobdy) Een hele droge aparte film, en dat zien blijkbaar niet veel mensen zo graag. Dit is zeer begrijpelijk een film niet voor iedereen, en ik snap het wel dat vele mensen hier absoluut niets aan vinden en hem zelfs saai en langdradig vinden. Dat was al wel te denken. Ik hoor al vast zeker niet tot dat groepje maar vindt het toch weer zo jammer dat weinig mensen dit kunnen appreciëren. Maar die teleurstelling ben ik al langer gewoon. Ik heb hier alvast erg van genoten, tot de laatste seconde.

Voor mij toch wel een meesterwerk hoor! Ik overweeg het ook sterk om mijn top 10 in te gooien.

No Jews were harmed in the making of this motion picture

4.5* (een 5* krijgt die hoogstwaarschijnlijk bij de volgende kijkbeurt)

Deze film was van het begin tot het eind helemaal geweldig. Natuurlijk waren er wat stukjes die wat minder waren, maar daar kijk je snel overheen bij de rest van de film. De film was letterlijk een grote hoop droge humor in combinatie met ongeluk.
Ik vond het begin al gelijk leuk. Met de Poolse joden. Hoe het ongeluk de familie binnen kwam. De man die niet dood kon gaan. Of zo iets.
De problemen die de hoofdrolspeler (die trouwens aardig goed gespeeld wordt door Michael Stuhlbarg) overkomen maken de film alleen nog maar leuker. En de ontmoetingen met verschillende rabbi's maken het alleen maar sterker. Ook de verhalen die in de zij lijn worden afgebeeld zijn sterk, maar maken het niet verwarrend met de rest van de film. De acteur die de broer van Larry (Michael Stuhlbarg) speelt heb ik altijd al leuk gevonden als acteur, maar hierin was hij echt de persoon die de film compleet maakte. De problemen die de zoon van Larry doormaakt zijn apart, maar in die zin toch leuk. Bijvoorbeeld het geld dat ie nog aan die bullebak moet aflossen, of hoe hij stoned zijn bar mitswa moet doorstaan.
En normaal gesproken haat ik bijna films met open eind, maar bij deze film vind ik het niet erg. Ik had dan wel verwacht dat alle problemen zouden worden opgelost, maar in zekere zin kan je zelf ook wel invullen wat er gebeurd. Dat maakt het eind juist leuk. Wel jammer dat die zoon zijn geld dan niet kan aflossen, omdat wanneer ie op het moment staat het geld te overhandigen hij al bijna omver wordt geblazen door een orkaan. Ook weet je wel wat je kan verwachten als Larry zelf een telefoontje krijgt dat hij maar beter naar de dokter kan komen voor gesprek. Je weet niet wat er is, maar je kan het wel raden. Waar deze film begint eindigt ie ook. Goede film, jammer dat je bij sommige dingen diep moet nadenken, wat er eigenlijk gebeurd is. Toch geef ik deze film een 4*.

Michael Stuhlbarg speelt ijzer sterk, maar de film weet niet zijn volledige speelduur te boeien. Een aantal leuke en grappige scènes en een vleugje dramatiek maken een prima geheel, maar het scenario werkt niet altijd lekker mee. Zo zijn de vele situaties die zich voordoen niet altijd even overtuigend en zijn de 'nachtmerries' rond uit vervelend en tempo verlagend.

Jaaa dat stukje van The Goy's teeth! Dan die kop van die rabbi, who cares? Geniaal, briljant!

In februari 2010 deze film voor het eerst bekeken en hij sloeg meteen in als een bom! Wat een meesterwerk! Sindsdien nooit meer gezien, wel veel andere films van Joel en Ethan. Mijn favorieten zijn Miller's Crossing, Barton Fink, Fargo en The Big Lebowski en ook No Country For Old Men vond ik prachtig, hoewel ik die minder het stempel Coen vind dragen.

A Serious Man behoort tot de besten van de Coens, een beklemmende, onverklaarbare film. Gek genoeg heb ik toendertijd bij mijn vrienden, net als hier op MovieMeter, in de bioscoop uiteenlopende reacties gehoord. De film was nog niet afgelopen of de film werd verfoeid en bespuugd, men vond er niets aan. Respect of begrip voor mijn mening was er zelfs niet: het is gewoon een slechte film. Klaar. Dat was de tendens. En ook (zelfs!) de humor werd niet begrepen, niet eens opgemerkt, terwijl ik had willen bulderen van het lachen! Man, gitzwart, maar oh zo grappig!

Waarom kan ik anderen niet duidelijk maken hoe geweldig deze film is? Ik denk dat het te maken heeft met het basisidee van een verhaal in de klassieke zin van het woord dat mist: een protagonist die een ontwikkeling doormaakt en ergens een positieve wending in zijn/haar leven meemaakt. Zo’n protagonist is Larry Gopnik allerminst: al het ongeluk stapelt zich op en Gopnik lijkt niet bij machte om het tij te keren. Of misschien is hij ooit bij machte, maar zien we dit niet, omdat dat simpelweg geen deel uitmaakt van de film. Waarom is een protagonist die het tij weet te keren interessanter dan een protagonist die dat niet lukt? Het heeft bij mij juist dat nare, beklemmende gevoel versterkt. Om er in de slotscène nog eens een genadeloze schep bovenop te doen! Wat een prachtige scène is dat toch: het beeld staat - na één keer kijken - nog steeds op mijn netvlies gebrand. Zo’n zelfde gevoel had ik bij American Beauty, waarin Kevin Spacey een vergelijkbaar midlife-crisis-achtig gevoel doormaakt. Hij slaagt er wel in zijn leven een wending te geven. Maar hoe prettig - voor ons kijkers - is die?

Mede dankzij die verbluffende eindscène van A Serious Man is de film een lust voor het oog, natuurlijk de verdienste van een van ’s werelds beste cameramannen Roger Deakins. Bekijk het lijstje met films van zijn camerahand, en het verklaart de kwaliteit van die films. True Grit komt ook uit zijn camera's en dat belooft alvast heel veel goeds.

Ik zal me eens buigen over een top van Coen-films die ik heb gezien, ze zijn allemaal 5 dikke sterren waard:

1. Miller’s Crossing (1990)

2. Barton Fink (1991)

3. A Serious Man (2009)

4. The Big Lebowski (1998)

5. Fargo (1996)

6. No Country For Old Men (2007) (niet minder geniaal dan Miller’s Crossing, maar draagt minder het Coen-stempel)

Die andere classic¬ Coen-films, Blood Simple (1984), O-Brother, Where Art Thou? (2000) en The Man Who Wasn’t There (2001) moet ik nog zien, evenals Burn After Reading (2008). Nog genoeg te genieten dus!

U begrijpt dat ik ook met grote belangstelling uitkijk naar True Grit, in Amerika net uit, in Nederland nog geen releasedatum van bekend…

Ach blaurey, de meesten hebben een heel zwart-wit beeld van films. Een film moet aan bepaalde eisen voldoen (overdreven romantisch, overdreven grof, overdreven flauwe humor, boordevol actie) om door te kunnen. Deze film past zeker niet binnen dat beeld (en het referentiekader van de meeste mensen), dus dan is ie 'slecht'. Dat wij maar mogen genieten met onze horizon verbredende geesten!

Dat lijkt een beetje de clue van de film te zijn. Whats the point? Nobody knows.

Overigens heb ik tijdens het kijken mij niet zozeer gefocust op het onderliggende lagen, maar na het lezen van wat andere interpretaties ben ik nog steeds niet onder de indruk van dit filmpje.