A Serious Man (2009)

Helemaal niks aan dat "In de Gloria". Net als al die andere komische programma's op de VRT (de zender "Één").

Het oogt misschien wat chiquer om de programma's van de VRT goed te vinden, maar eigenlijk zijn ze bijna van hetzelfde (extreem lage) niveau als de commerciële zenders.

Dat terzijde Heb gewoon een hekel aan die pseudo-cultuurbewuste (maar eigenliijk oliedomme) tv.

Deze film verdient absoluut een plaatsje in mijn top 5 van SAAISTE films ooit.

Mooi onderbouwd. (ik blijf ook gewoon strijden tegen talloze mensen die deze film afkraken zonder redenen )

tuurlijk zijn ze niet van hetzelfde extreem lage niveau als die van de commerciële zenders. Het gaat hier om dezelfde 'gelaagdheid'.

Geen enkele gelaagdheid in die één programma's. Draaien voornamelijk om bekende Vlamingen die zich zwaar aanstellen.

In die (reality)shows op de commerciële zenders gaat het er natuurlijk nog een stuk stompzinniger aan toe, maar die zijn zo absurd flauw en dom dat je (lees: ik) er nog eens goed mee kan lachen. En ze zijn vanuit een antropologisch en cultuurbeschouwend oogpunt ook wel interessant om eens op toe te kijken...Vanop een grote afstand dan wel natuurlijk .

niet mee eens, man bijt hond bv draaien ze op de vrt, en daar zit wel een duidelijke gelaagdheid in, maar het blijft reality tv

Hij of zij was niet geboeid door de film. Dat is een reden.

Als je het met iemand eens bent hoef je geen onzin argumentatie te verdedigen.. Als de enige reactie is dat het bij de saaiste films ooit hoort en imo bij de beste mag ik toch best vragen waaróm het dan zo saai is?

Weer een erg Zwarte film van de Coen's. Helaas weet deze film me niet zo erg te raken als Burn After Reading. Ik zie het als een iets te groot gemis van echte komedie. Weinig grijns momenten, maar vooral deprimerende momenten. Michael Stuhlbarg doet het wel geniaal, maar ik had toch het gevoel dat het nergens echt loskwam. Misschien een keer een uitbarsting van Larry, (woedeaanval of iets dergelijks) maar hij bleef wel erg rustig. Het plot met de vele verhaallijnen is wel weer heel leuk bedacht, maar niet alles wordt eruitgehaald.

Toch wel een aardig filmpje die iets te weinig 'power' heeft. Toch kan ik dit soort films wel erg waarderen, vooral hele mooie dialogen.

3*

Doet in de verte wat denken aan The Big Lebowski, maar deze heeft inhoudelijk veel meer body omdat het dieper in gaat op hun eigen Joodse achtergrond. De gebroeders Coen zetten zichzelf gelukkig nog steeds op de kaart als de twee meest innoverende en grappige regisseurs van het moderne Hollywood. Zelfs de grootste hater zal moeten beamen dat ''A Serious Man'' vakkundig in elkaar is gezet.

ik vind dit toch de minste van de coenbrothers , ben wel benieuwd hoe ze het er vanafbrengen met hun remake van True Grit , voor mij één van de beste westerns ooit gemaakt met John Wayne die de rol van zijn leven speelde als de éénogige marshall Rooster Cogburn .

Heerlijke poster.

In welk opzicht, ik heb geen moment aan de Big Lebowski moeten denken tijdens het kijken van deze film. Er zit die typisch droge Coen humor in, maar die komt in bijna elk van hun films terug.

Nou deze is wel wat meer humorgericht als je het vergelijkt met Fargo, No Country of Barton Fink. Dus wat dat betreft best te vergelijken met Lebowski en niet met elke Coen. Alleen dan mét inhoud en grappen die elke keer de juiste snaar raken ipv heel vaak niet =)

Wederom een prachtig staaltje hoogstaande cinema van de broertjes Coen. Het soort minimalistische humor waarvan ze hier veelvuldig gebruik maken zal echter niet iedereen aanspreken. Voor de fijnproevers zullen we maar zeggen. Het zijn vooral op de kleine details die deze film een genot maken om te aanschouwen.

En dit noemen ze nu een komedie/drama...

Komisch was het geen moment, maar wel een dramatisch slechte film.

Zat de hele tijd te wachten tot er iets leuks of bijzonders ging gebeuren. Helaas tevergeefs. Hoe langer de film duurde des te saaier hij werd.

De personages waren ook totaal niet interessant maar wel super irritant.

Wat een waardeloze film.

Jaja, het ziet er naar uit dat dit mijn nr1 van het jaar gaat worden (was in de Belgische zalen vanaf 20 januari dus is hij van 2010 voor mij)

Ben mijn top10 al aan het maken

Terwijl score nog effe verhoogd

Ik vind niet dat je deze film mag vergelijken met Lebwoski. Die film was ook even twee keer kijken, voordat je alle connecties kunt leggen, maar van deze film snap ik echt niets.

Het einde vond ik vreemd en niet duidelijk. Ik zal het waarschijnlijk nog eens moeten kijken, of iemand moet bereid zijn met wat spoilerwerk hier een uitleg te geven? Want ik mis blijkbaar iets dat ik bij nog geen enkele andere Coen bros.-film heb gemist..

Misschien moet je er even wat (positieve) meningen/recensies op naslaan? Vooral die van The One Ring is erg goed, moet ik zeggen. Volgens mij zijn er meerdere interpretaties op het einde los te laten. Die van mezelf is, dat Larry constant op zoek is naar antwoorden (bij de rabbi's), maar deze nooit vindt, omdat deze het ook niet weten. Aan het eind overkomt de kijker hetzelfde: hij wilt antwoorden horen over waarom het Larry zo tegenzit en wat hij nu gaat doen, maar de broertjes Coen weten het ook niet. Vergelijk ook het verhaal van de tweede rabbi.

Het einde is gewoon weer een staaltje fijne ironie van de Coens.

Karl H.: Jouw interpretatie mag ik wel.

Als ik die meeneem naar de volgende kijkbeurt, vliegt het cijfer omhoog denk ik Thnx

De recensie van One Ring geeft inderdaad een beter beeld van de film en ik wil de beoordeling nu eigenlijk al verhogen. Maar ik wacht nog even: ga A Serieus Man deze week nog herzien.

Ik ga nu alleen nog piekeren over het begín van de film!

@Vermeer,

Met wat Karl schrijft ben ik het eens. Maar het gaat mijns insziens nog verder. Larry probeert greep op zijn leven te krijgen, is van mening dat hij een rustig en ordelijk leven verdient, want hij is een serieuze mens. Maar het is een illusie te denken dat het leven zich zo laat bepalen. Het ironische ervan is dat vlak voor het einde alles toch nog goed lijkt te zullen komen. Maar dan verschijnt daar plots een tornado die alles dreigt weg te blazen, waarmee alle eerdere kommer en kwel van Larry plots lijkt te hebben bestaan uit pietluttigheden. Zo snel kan de zeepbel van een gecontroleerd leven uit elkaar spatten. Hoe het met Larry verder verloopt is eigenlijk niet van belang, wel dat we geen seconde zekerheid hebben over wat de toekomst brengt, hoe serieus we die ook nemen. Dat kan confronterend zijn en Ik denk dat vele kijkers zich daarom ongemakkelijk voelen bij dat onheilspellende open einde.

Goed punt, Kronos, ik kan me prima in je interpretatie vinden.

Na mijn eerste kijkbeurt hield ik er overigens nog een andere gedachte op na (die prima naast de eerder gegevene kan leven): namelijk dat het verhaal van Larry en zijn zoon eigenlijk aan elkaar gespiegeld zijn. Larry heeft zo zijn problemen en zijn zoon ook, namelijk dat hij de hele film lang een of andere jongen in zijn klas geld schuldig is. Aan het eind van de film krijgt hij zijn geld terug en lijkt het dus even goed te komen; hetzelfde geldt voor Larry. Dan verschijnt echter de tornado en lijkt het probleem van het geld eigenlijk helemaal niet meer zo'n groot probleem. Larry overkomt precies hetzelfde: al zijn andere problemen vallen in het niet bij het telefoontje van zijn dokter. (Een leuk detail bij deze interpretatie is dat Larry's zoon wél Marshak te spreken krijgt en dat deze hem wél een oplossing biedt, zij het zonder het zelf te weten.)

Kronos en Karl, beide bedankt. Ik snap niet waarom ik hier niet zelf mee ben gekomen, normaal ben ik juist van de onderliggende gedachten.. Zoals gezegd: ik ga hem snel herzien.
Kunnen jullie echter nog een kleine mening geven wat betreft het begin?
Ik had namelijk steeds het idee dat het begin gekoppeld zou worden aan het terugkomen van Sy als Dybbuk (de Joodse demoon), maar die koppeling bleef uit.

Nee dat intro is ook gewoon weer een stukje ongein van de Coens. Toen ik 'm voor de tweede keer in het filmhuis keek, hoorde ik na tien minuutjes verschillende mensen fluisteren: 'ze hebben de verkeerde film erin gedaan'. Hoe goed!

Het mooie vind ik ook dat alles een onderliggende gedachte kan hebben in deze film (mocht je daar naar op zoek willen), maar als je het als pure komedie ziet, kan het ook gewoon ironie of een eenvoudige grap zijn. Dat maakt het voor mij in ieder geval op verschillende lagen genietbaar.

Het begin schijnt helemaal niets met de rest van de film te maken te hebben, maar een voor de hand liggende interpretatie lijkt me ook hier de je-weet-het-niet-interpretatie: je weet niet of de man die wordt neergestoken nu eigenlijk een Dybbuk is of niet. Ik weet helemaal niets van natuurkunde of iets dergelijks, maar het schijnt verband te houden met Schrödingers paradox (?). Bij de recensies kwam ik iemand tegen die meende dat het stel uit het begin van de film de grootouders van Larry waren en dat hij zoveel pech heeft omdat hij vervloekt vanwege het neersteken van de Dybbuk, wat wat mij betreft een leuke interpretatie is.

@ kuk: Dat had ik ook, de eerste keer toen ik 'm in het filmhuis keek; ik dacht ook dat het de verkeerde film was, en ik was nog wel ingelicht dat het begin misschien wat vreemd was! Er waren zelfs mensen die de zaal uitliepen om het personeel erop te attenderen dat er een andere film op stond. Na vijf minuutjes liepen ze terug en zeiden ze: 'Nee, het hoort gewoon zo.'

Begin staat toch voor de 'vloek' op de familie Gopnik.

Ik vind de Coen's geweldig. Misschien wel mijn favoriete regisseurs. De humor is ongeëvenaard. Anders dan andere komedies, geestig en intelligent. Hun aandacht voor details in dialogen en hun gevoel voor situatietjes en terzijdes maken het voor mij altijd een klein feestje. De karakters uit hun films zijn net karikaturen, maar dan wel met diepgang en gevoel. Heerlijk! Dit alles is opnieuw van toepassing op a Serious Man. Film die op 8 komt in mijn Coen's top 14. Bijzonder eigenlijk dat ze zoveel films hebben gemaakt die ik nog beter vind.

A Serious Man gaat over de lege invulling die veel mensen aan hun leven geven en in een ridiculiserend verhaal over geloof en tradities wordt duidelijk wat je te wachten staat bij het vergooien van je leven. Larry is de verpersoonlijking hiervan. Veel toffe scenes en gave personages geven invulling aan deze geweldig grappige film. Gelachen om de de aparte beginscene, de omkopende Koreaan die alles uit de kast haalt. Eerst omkopen, werkt dat niet hem beschuldigen van laster en dreigen met een rechtzaak. De 12 jarige zoon die zijn schulden heel de film uit de weg moet gaan (ook gelachen om dat vuilbekende vriendje), Sal met zijn respect, de gesprekken met de verschillende Rabi's (met als hoogtepunt het stompzinnige tandenverhaal), de droomscènes (hoewel ik het ook wel een beetje flauw vind als het dus niet echt blijkt te zijn) waar oom Arthur voor zijn kop wordt geknald, het aangekondigde slechtnieuwsgesprek (mag je toch aannemen) en de tornado. Die laatste twee zijn een briljante fuck you om de zinloosheid van het bestaan aan te tonen. In feite heb je de hele film zitten kijken naar zaken die toch geen reet hebben uitgemaakt.

Verder is dit een mooie parodie op de Joodse gemeenschap, beetje over the top misschien (bijna iedereen ziet eruit als een typische Jood, Woody Allen bril en al), maar van the Coen's kan ik dat wel hebben. De film is heel kil en kaal in beeld gebracht, perfect in contrast met de thematiek. Vond de film hoewel grauw, heel knap en eigenlijk ook mooi in beeld gebracht. Elke acteur snapt zijn rol heel goed, maar het karikaturale dreigt af en toe te veel de overhand te krijgen. Toch zorgt dat voor veel leuke momenten.

4,5 sterren, heel bijzondere film. Eigenlijk alleen vergelijkbaar met werk van de Coen's zelf, maar toch ook weer anders dan andere films die ze al maakten.

op zich een toffe film. volgens mij begreep ik hem niet helemaal. voelde me een beetje dom toen de credits voorbij kwamen. wat is het punt? en wat heeft de eerste scene met de rest van de film te maken? 2,5* voor nu