A Serious Man (2009)

Ik geef toe dat ik deel ben van het moviemeter-probleem...

Dat doet er zeker wel toe, want als je dat niet eens snapt na deze film dan lijkt het me logisch dat je 'm ook niet kan waarderen. Plus dat je op zich best minimaal mag weten wat het verschil tussen een synagoge en een kerk is. Misschien eens 5 minuten studie van maken, kan echt geen kwaad..

Nou nou... Ook niet overdrijven.

Overdrijven? Ik drukte me nog vrij vriendelijk uit

Haha kuk, kom op zeg. Synagoge, kerk, wat jij wilt. Dat maakt totaal geen verschil, weet jij ook. Wil je iets hebben om mijn mening af te kunnen kraken ofzo? Die blijft in ieder geval hetzelfde, dus doe geen moeite aub.

Trouwens, de poster: Dit is echt de spectaculairste still van de film, de man die op het dak staat. ( hij kijkt naar de zonnebadende buurvrouw. Lachen zeg. )

@ goongumpa: waarom denk je dat?

De film steekt juist de draak met dat ordelijke, geregelde (saaie) leventje van de Serious Man. Vandaar ook die droge, statische totaalkaders met saaie, grijze achtergronden. Het is net het punt van de broertjes Coen dat het saai is.

Ja, Gopnik heeft een saai leven. Maar er kan toch wel iets meer leven ingeblazen worden voor de kijker? Ik heb de humor niet kunnen vinden, dus voor mij was het gewoon slaapverwekkend en irritant helaas. Sommige mensen in de zaal zaten te lachen bij bepaalde scenes en ik vroeg me echt af waarom. Omdat er een stilte valt, omdat hij er geen raad mee weet... was voor mij echt geen reden om te juichen.

Dude, ik probeer me niet lullig uit te drukken, maar alles wat je uitkraamt bewijst dat je helemaal niks van het verhaal hebt gesnapt. Die zit namelijk overvol van de (religieuze) verwijzingen en dubbele bodems. En als je dus niet eens een kerk en een synagoge uit elkaar kunt halen, de bedoeling van de setting of zo'n verwijzing naar een bijbelverhaal (afbeelding poster) niet snapt, dan is het inderdaad een lege bende. Je hoeft het echt niet leuk te vinden en dat zal mij ook worst wezen, maar het is duidelijk dat het idee wat de Coens hiermee hebben niet helemaal overkomt op jou.

Bedankt voor je reactie, maar ik denk dat het idee van de gebroeders Coen me gewoon niet aanspreekt. Ik heb sirieus zitten kijken.

Een redelijk langdradige film over een oersaaie man wiens leven overhoop wordt overgooit door extreme karaktertjes. Iets te simpel geprobeerd (zoals bij alle films bij de broers Coen). Het is alleen bij enkele scenes leuk.

Gisteren voor het eerst gezien en moet zeggen toch geen slechte film.

Het is niet een standaard film vind ik want hoe sommige zaken zijn gang gaan vind ik wat verrassend.

Zeker hoe Larry alles op neemt echt prachtig gedaan, de gezichten die hij dan geeft .

Voor de rest zeker geen slechte film.

3,5 sterren

Hoe kan je ruim 1.5 uur nu langdradig vinden vraag ik mij dan stiekem af

Waarom zou dat niet kunnen...? Niet gek toch als er vrijwel niets gebeurd en het allemaal maar flauw is.

Ja met zo'n theorie zou een reclamespotje van 30 seconden ook langdradig kunnen zijn. En jij heb het idée dat er niets gebeurt, terwijl er juist elke minuut tientallen dingen te beleven vallen. That's somin' else

Dat kun je dan bij elke film wel zeggen... dat er vanalles te beleven valt en dat je heel veel kunt ontdekken.

mmm, vond dit een vreselijk trage film. had na de vele recensies iets heel moois verwacht maar viel me dus zwaar tegen.

Kan je kort uitleggen wat de Coens willen zeggen met deze film? Want ik behoor ook tot de onnozelen op het gebied van de Joodse symboliek. Overigens vind ik het beetje een zwaktebod als je tot de intimi moet behoren op het gebied van de Kabbala om deze film op zijn waarde te toetsen, maar dat is mijn persoonlijke opvatting over film in zijn algemeen.

Ik ben zeker niet ingewijd in Kabbala-toestanden. Het kan bijdragen, maar nodig is het echt niet om van deze film te genieten. Het verhaal is inhoudelijk immers zo universeel dat je al een buitenaardse kameel moet zijn om niet te kunnen meeleven en geen herkenning te voelen. Dat er nóg meer in de film zit dan ik er uithaal stoort me niet. Het intrigeert me eerder.

Stel ik ben een buitenaardse kameel. Kan je mij in Aardse woorden uitleggen welke herkenning je voelt? Iets wat we nog niet wisten?

Dat hangt er van af wie je met 'we' bedoelt en wat 'jullie' nog niet wisten.

Maar dat het leven zich niet laat regelen bijvoorbeeld, vond ik wel herkenbaar.

Het lijkt me sterk dat de Coens omtrent zo'n obligate boodschap een film maken. Ik had gehoopt dat je wat meer kon vertellen over:

De Coens maken nooit rond één boodschap een film. Sterker, ik heb niet het idee dat ze uberhaupt een film willen maken met een opgedrongen boodschap. Ze doen gewoon wat ze leuk vinden, gebruiken hun kennis (die dus veel op joodse tradities is gebaseerd) en intelligentie en komen zo met de meest uiteenlopende dingen die altijd herkenbaar zijn.

En zonder hier zelf uitleggerig te worden, zou ik je adviseren om het nog een keer te proberen. Het is namelijk waarschijnlijk de humor dieje niet aanstaat en als gevolg daarvan wordt de rest van het verhaal van ondergeschikt belang. Maar zodra je daar doorheen prikt, zie je overal hints, grapjes, verwijzingen en nog allerlei kleins en groots dat ik ook lang niet allemaal kan plaatsen natuurlijk (:

Een fantastische film. De Coen-brothers leveren altijd kwaliteit.

Kon me geen enkel moment boeien...

Vond het wel een leuke film, kon me wel boeien maar was wel teleurstellend met het einde. Als dit artistieke waarde zou moeten hebben dan begrijp ik de Coen Brothers niet helemaal. Voor de rest heel hilarisch en blijft boeien.

In de Gloria kent ook wel betere momenten. Maar het heeft weinig of niets met de sfeer van A Serious Man te maken vind ik.