A Serious Man (2009)

Sterker nog, A Serious Man is voor mij uitgegroeid tot de flop van 2010. Gelukkig is True Gritt een remake.

Voor de Coen broertjes, met alle mogelijkheden die zij hebben, ronduit zwak.

Eigenlijk 105 verloren minuten... Goed voor de flop top 10 van 2010!

Mijn god wat een slechte film van de Coen broertjes, de uitermate waardeloze opening zet de toon voor de rest van de film want het wordt gewoon niet beter. Die film staat betiteld als een komedie/drama maar het komedie gedeelte snap ik eigenlijk niet want er viel niets te lachen, het was huilen met de pet op zo slecht. Het drama gedeelte snap ik wel want het was gewoon dramatisch slecht, inclusief de acteurs. Het hele joodse verhaal sloeg gewoon nergens op en was ook nergens leuk of boeiend. De muziek deed overigens pijn aan de oren. Met heel veel pijn en moeite heb ik deze film nog kunnen uitzitten.

Ik weet niet echt goed wat ik hiervan moet vinden. Boeien kon het mij niet, slecht af en toe een flauw glimlachje en vooral: hij bleef mij totaal niet bij.

Cinematografisch is dit zeker een van hun beste. Maar het verhaal, de ethiek, de dit en de dat, leken eigenlijk nergens naar.

Erg matig voor hun doen dit.. halverwege keek ik nog maar met een half oog naar de film, matige acteurs en oninteressant verhaal.

Ik ben zeer teleurgesteld met al de negatieve commentaar hier.

Geinig filmpje met lekker droge verwikkelingen.

Precies! En ontzettend grappig ook; vreemd dat maar zo weinig mensen deze humor kunnen waarderen.

Ben ik even blij voor jou dat je zo'n verlichte filmkijker bent! Jammer dat je top 10 je stukje er niet echt geloofwaardiger op maakt, daar zitten alleen maar keiharde genre-films tussen. Misschien moet je concluderen dat je hoge waardering voor een film als deze een toevalstreffer is?

Mensen willen weten wanneer ze moeten lachen.

Op een geniale wijze het Lijden verfilmd. De tragiek van het leven.

De eenzame strijd van gewone man tegen het (nood)lot. Op heerlijk subtiel sarcastische wijze gedaan

Op droge en subtiele wijze worden al Larry's tegenslagen, verleidingen, innerlijke verwarring in beeld gebracht zonder overdreven sentimenteel gedoe. Hoeveel tegenslag kan een man hebben.

Perfect de joodse levenshouding neergezet; het stille lijden, de onrechtvaardigheid van het leven, het onbegrip richting God, het aanvaarden van het noodlot. En dit alles met de typisch joodse sarcastische humor. M.n de reacties van de rabbi's!

Het eind vond ik echt geniaal; alle ellende kwam samen, alles is voorbij, maar het gevoel wat overheerste was geen depri gevoel, maar berusting, gelatenheid; hij geeft het op, hij heeft verloren, hier valt niet tegen te vechten.

Een zeer bizondere film, zonder spektakel, zonder schokkende gebeurtenissen, maar laat wel een diepe indruk achter.

Soms lees ik meningen of verklaringen over deze film, waardoor ik ernstig ga twijfelen of het dezelfde film betreft, die ik heb gezien.

A Serious Man is een wanhopige zoektocht binnen de grenzen van wetenschap en religie om het gewone leven betekenis te geven.

Het verhaal begint met een uit de oude (kijk)doos (4:3) opgerakelde Jiddische vertelling over een Dybbuk, waarin twee kern elementen als leidraad voor de gehele film gebruikt zullen gaan worden: oorzaak en gevolg, met daaraan gekoppeld goed en kwaad.

Larry Gopnik is niet toevallig een professor in de fysica, die het met Clive aan de stok krijgt over het wel of niet begrijpen van de grondbeginselen van de quantum-mechanica, waarin de kat van Schrödinger symbool staat: is ie dood of is ie levend (Dybbuk), en om dat te bepalen (begrijpen) moet de observeerder ingrijpen in de toestand, met als gevolg dat dit ingrijpen de oorzaak wordt van de dood van de kat, zodat de werkelijk oorzaak niet te achterhalen valt ... De envelop, die Larry na het gesprek met Clive op zijn bureau vond, speelt exact, diezelfde rol. Hoe die daar beland is, kan Larry nooit bewijzen, en niet voor niets zegt de vader van Clive dan ook: "Accept the mystery". Larry wordt door dit voorval door zijn Oosterse 'vrienden' in een prachtige ethische wurggreep genomen. Clive en z'n vader chanteren hem om het cijfer te verhogen op zo'n manier dat er geen uitweg meer is voor Larry. Als hij Clive beschuldigt van omkoping, dan zal hij moeten bewijzen dat de envelop van hem afkomstig is, wat hij niet kan. Verhoogt hij het cijfer niet dan zullen Clive en zijn vader hem aanklagen wegens een valse beschuldiging tot omkoping. Clive kan de kennis over de envelop helemaal naar zijn hand zetten. Het bezit van de envelop staat symbool voor de integriteit van Larry, net zoals de doos van Schrödinger symbool staat voor de zijnstoestand van de kat. Het hele dilemma draait om de kwestie van oorzaak en gevolg.

Aan het eind van het verhaal gaat Larry overstag en zien we hem het cijfer van Clive verhogen, nadat hij kennis nam van de hoge advocaatkosten, waarmee zijn broer hem opzadelt. Meteen volgt daarop het onheilspellende telefoontje van z'n dokter over de uitslag van de longfoto's.


Het zit in ons denken (het zoeken naar verklaringen of zingeving), dat we gebeurtenissen uiteen rafelen in oorzaak en gevolg en dat we daardoor gebeurtenissen met elkaar verbinden, die waarschijnlijk helemaal niets met elkaar te maken hebben. Hoe kan het dat tegenslagen in het leven voorkomen? Wat zit erachter en waarom?

Wie het mysterie met rust kan laten, kan wellicht troost vinden in de Tora en/of net zo goed bij de woorden van Jefferson Airplane:

Ja, maar heb je eigenlijk wel genoten van deze film?

Nee, maar ik heb wel een paar keer erg moeten lachen. Is dat ook goed? Of had je het niet tegen mij?

Vind dat je het schitterend verwoordt. Het lijkt vermoeiend om dat er allemaal in te vinden, maar na kijkbeurt drie ben ik er achter dat het ook gewoon met het verstand op 0 ontzettend genieten is. De situaties an sich zijn ten eerste schitterend vormgegeven en gespeeld en ten tweede blijft Larry & Co gewoonweg hilarisch.Of het zich nu op school, in het gezin of in de synagoge afspeelt.

Het is zeker interessant om de symboliek te begrijpen, maar ik heb toch zeker ook al bij de eerste keer kijken, en zonder de diepere uitleg, genoten

Een redelijke dramafilm...

Niet echt spannend, een beetje saai...

Geen goede verhaal..begrijp het verhaal niet...

Redelijk acteerwerk...

Dat verband doet er niet toe, hij kan gewoon een laag cijfer geven omdat die jongen slecht presteert, niks geen ethische wurggreep. Daarbij moet je toch ook andere theorieën kunnen presenteren over waar die envelop dan wel vandaan komt. Ik kan van mijn kant niet bewijzen, net als Larry, waar dat geld vandaan komt, maar de kaboutertjes hebben het er ook niet neergelegd. Ik ben het verder wel met je eens dat de 'kwestie met de envelop' te linken is aan Schrödinger's cat, evenals beide te linken zijn aan de openingsscene. Een ethische wurggreep er in zien gaat mij echter te ver.

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken, dat Meneer Bungel graag welles nietes spelletjes speelt en dat hij door de 'kijkdoos' van de Coens is beetgenomen.

Flauw hoor, xav, maak je je er altijd zo makkelijk van af?

Spoilertags, aub?

Ik ben dan benieuwd hoe jij de opkomende storm op het einde interpreteert... Inderdaad, de Coens geven aan dat je teveel kan zoeken naar 'betekenis' e.d., maar juist de frustraties die Larry daarvan ondervindt leiden tot een soort 'spirituele inzinking' en zijn keuze om het geld toch maar aan te nemen. Maar dat wil nog niet zeggen dat Larry's keuze zonder gevolgen zal blijven.

Die storm interpreteer ik niet anders dan een onweer in het echte leven. In relatie tot het maken van morele overwegingen in het leven, in het geheel niet dus. Het houdt er geen verband mee. Soms stormt het. En meestal niet voor een persoon alleen, wat al een indicatie geeft aan wat voor eigenwaan het is dat op je eigen handelen te betrekken.

Dat Larry's keuze zonder gevolgen zal blijven is ook niet wat ik bedoel. Elke keuze heeft gevolgen. Maar dat soort oorzaak en gevolg houdt zich niet bezig met symboliek, zoals die in een storm gezien kan worden.

De betekenis voor mij van de storm in deze film beschreef ik al. Het steekt de draak met dit soort geloof in achterliggende betekenissen die een almachtige God er met een bedoeling in heeft gestoken.

In het echte leven niet, nee. Maar we hebben het over een film... dan is de keuze voor een storm die ook nog een heel abrupt wordt onderbroken door de aftiteling in mijn ogen erg tekenend (en niet te ontkennen als een bewuste keuze van de regisseurs) en niet af te doen als iets 'dat nu eenmaal gebeurt'.

Zoals ik al schreef, het is mijns insziens als humor bedoeld, omdat we er van uit kunnen gaan dat Larry dit als een straf van God zal opvatten.

Ik vind dat einde eerder tragikomisch. Deze 'serieuze' man wijkt 'eindelijk' af van zijn moraal door het geld aan te nemen, na vele tegenslagen en een onvermogen om de zin van alle gebeurtenissen in te zien, laat staan die over zich heen te laten komen... en de kijker ziet de 'bui' vervolgens al hangen. Er zit zeker humor in, maar eerder van een schurend en schrijnend soort. Het één hoeft het ander natuurlijk ook niet uit te sluiten.

-edit- Of Larry hetgeen dat komen gaat zal opvatten als een straf van God heb ik niet over nagedacht, maar dat doet ook niet zo ter zake, vind ik. Het gaat mij vooral om het hele proces dat Larry doormaakt en uiteindelijk dat cijfer verandert, het geld pakt en het onheil dat daar plots op volgt/lijkt te gaan volgen. En dan is het klaar, film afgelopen. Heerlijk.

Mensen die een komedie verwachten waarbij je kan bulderen van het lachen komen bedrogen uit. Maar als je ook maar iets over deze film op voorhand had gelezen dan wist je dat dit niet het geval zou zijn.

Wel had ik zo goed als de hele film lang een grijns op mijn gezicht. Het drama in het leven van een doorsnee man wordt hier toch wel erg goed neergezet, met een enorme portie onderkoelde humor die ik persoonlijk goed weet te smaken.

Heerlijke pesonages vond ik Sy en de collega die zetelde in de comissie die zou beslissen over Larry's vaste aanstelling aan de universteit.

Alle onuitgesproken emoties, frustraties, wanhoop, afgunst e.d. worden zo fijntjes en realistisch gedaan. Om van te smullen gewoon!

Klein pareltje voor een klein publiek! Een verre verwantschap met de humor uit In De Glorie is niet uit de lucht. Vandaar nog dit:

Als je het verschil niet ziet tussen de superbe kwaliteit van iets als In De Gloria en platte commercie dan kan je beter stoppen met TV kijken. Zelden een programma gezien dat zo goed de strubbelingen in intermenslijke relaties van alledaagse mensen heeft vastgelegd. Jan Elen (de schrijver en regisseur) is een enorm scherpzinnige observator die zijn bevindingen in hilarische scenario's weet te gieten.