Bowling for Columbine (2002)

Ik zal vast niet de eerste zijn die dit zegt, maar een documentaire hoort niet thuis in een film top 250!

Inderdaad Sissy BoY. Ik ga hem geen eens kijken

Zodra een film/docu te zien is geweest op `t witte doek mag ie van mij op MM.

Want een documentaire is geen movie?

Goeie film hoewel ik bij sommige delen van de film wel m'n twijfels had , vooral het Heston-bashing was zwaar overdreven : Moore wilt laten lijken of het zijn schuld is dat een 6-jarig jongetje een jong meisje neerschiet ,zo'n uk weet niet eens wat hij in zijn handen heeft , ongelukjes gebeuren nu eenmaal. verder wel interresant om Matt Stone en Marilyn Manson ook eens aan het woord te laten maarja dat gebash verpeste de film een beetje voor me 3*.

Alsjeblieft zeg. Dat "ongelukje" was niet gebeurd als dat jongetje nooit de beschikking had gehad over een wapen.

Natuurlijk heeft Heston daar direct niets mee te maken (dat beweert Moore toch niet?) maar dat hij even later vrolijk een wapen rally daar gaat houden getuigt van weinig inlevingsvermogen.

Ja maar dan ging Moore toch maar zielig die foto aan Heston(Mr.Heston one last thing this is a photo of that little girl.) laten zien en hem dan nog voor z'n huis zetten Belachelijk.

bowlen kun je in the states als vak kiezen op highschool...... rare jongens die Amerikanen

Dat de Amerikaanse samenleving ondertussen een raar zootje is geworden is bij de meeste Europeanen wel duidelijk. De documentaire van Moore heeft echter de verdienste om enkele aspecten op een zeer originele en uiterst sarcastische manier uit te lichten. Hij zet rechts, blank, rijk (en vaak gestoord) America op sommige momenten echt met de billen bloot. Wel spijtig dat Moore het nodig vindt zichzelf af en toe in de kijker te zetten met zielige confrontaties met candid-camera-gehalte die weinig bijdragen aan de documentaire.

Niet dat ik het eens ben met het beleid van Bush... maar het is wel erg makkelijk om ergens kritiek op te hebben, maar het siert een mens als hij/zij ook oplossingen heeft op problemen.

Helaas heeft Michael Moore uitgevonden dat kritische films over Bush scoren, dus zal hij dit concept blijven uitmelken tot de volgende presidentsverkiezingen.

2,5

Michael Moore levert in deze film toch niet zozeer kritiek op het beleid van Bush hoor. Veel meer over de amerikaanse samenleving en hun vreemde fixatie met wapens en geweld dat de boel totaal laat ontsporen. Een beleid wat al heel ver voor president Bush zijn oorsprong vindt.

Bovendien vraag ik me af of Michael Moore wel zo goed en makkelijk "scoort" in amerika. Misschien hier in Europa, maar het overgrote deel van de amerikaanse bevolking is nog altijd behoorlijk rechts , christelijk en aardsconservatief. Nou niet bepaald Michael Moore publiek.

Beter dan het oerdomme Roger & Me, maar minder dan het behoorlijke Fahrenheit, deze oscarwinnende docu (hoe dat in vredesnaam kon gebeuren zal me altijd boven de pet gaan) van de Amerikaanse Willibrord Frequin, de immer vervelende, maar soms ook hilarische Michael Moore.

Door zijn tv-serie The Awful Truth raakte ik geinteresseerd in hem; een show waarin Moore een punt wat hem niet aanstaat in Amerika aanpakt en er zijn tanden in zet. Die momenten zijn er ook in Columbine; zijn overwinning bij K-Mart is legendarisch en eigenlijk zijn finest moment. Ook enkele interviews (met het hoofd van de school, en een vader van een Columbine slachtoffer) zijn mooi en oprecht. Ook een enkele komische noot kon ik wel waarderen.

Waar 'Columbine' de fout in gaat is de uitwerking van de vraagstelling, het uitgangspunt van de docu. Moore wil iets, maar wat? Hij gaat niet (direct) voor gun-control, maar wil meer; waar komt het geweld in de VS toch vandaan? Een interessante vraag, maar het antwoord (door niemand minder dan Marilyn Manson, dat kan niet goed zijn) 'we leven in angst' is zo breed, zo vaag en zo onduidelijk, en Moore weet vervolgens maar niet de zaak te concretiseren.

In plaats daarvan komt hij met een sullig filmpje (a brief history of the USA), nietszeggende statistiekjes en statements die hij niet (met cijfers) waar kan maken (de quotes over het racisme in COPS).

De definitieve nekslag ligt in het laatste kwartier. Moore zoekt legende Charlton Heston op en vraagt hem wat hij nu vindt van de ellende en het geweld in de VS. Heston doet mee; hij komt met logische antwoorden (waar Moore eerder ook al op kwam) en geeft toe dat het een lastig vraagstuk is. Desondanks vindt Moore het nodig een pathetisch gezicht te trekken, een foto van een meisje achter te laten en vervolgens via creatieve editing te laten zien dat Heston niets geeft om het leven van het kleine meisje.

Als Moore een dergelijke staged scene nodig heeft om zijn punt te halen zak je door het documentaire-ijs. Dat de Academy liever een politiek puntje wilde scoren dan ook daadwerkelijk de beste documentaire een beeldje te geven zegt dan ook veel over de belangrijkste filmprijs.

2,5*.

Het leek mij toch vrij duidelijk wat Moore wilde aantonen in deze docu. Moore gaat inderdaad niet voor gun-control, immers in Canada per hoofd van de bevolking net zoveel wapens als in de VS, alleen wel dramatisch minder vuurwapenslachtoffers. Wat is dan het probleem met de VS volgens Moore? Er is een bloeiende wapenindustrie waarin miljarden dollars omgaan en die tentakels heeft tot in bijna alle regionen van de amerikaanse samenleving (denk aan; verzekeringen, uitkeringen, media). Deze industrie wordt vooral gevoed door een flinke dosis angst die dagelijks door de media over de burgers wordt uitgestort en zodoende de samenleving ontwricht. Excessen als het Columbine High incident ten gevolge.

Die staged scene is imo nog niet half zo idioot als de NRA die een week na het bloedige incident in het naburige Denver een grote conferentie gaat houden. Bovendien ipv dat deze organisatie nu eindelijk eens pas op de plaats maakt, de hand in eigen boezem steekt en vuurwapen bezit eens echt kritisch bekijkt schuiven zij de schuld en verantwoordelijkheid af op een puberale rockgroep! Charles Heston, als prominent lid van de NRA, wordt door Moore op eenzelfde manier goed te kakken gezet! Wat mij betreft volkomen terecht. Sommige organisaties verdienen eens een flinke trap onder hun ballen, en Moore haalt hier eens lekker goed uit. Mijn zege heeft ie iig.

2 dingen:

1. het ene heeft niks met het andere van doen, dit is een drogreden. Als je een probleem heb met iets of iemand en je maakt daar een docu over, lijkt het me eerlijk om je bij de feiten te houden. Als het dan 'goed' is blijkt vanzelf dat de NRA een smerige organisatie is (of niet).

2. aan die rally van de NRA zit een heel verhaal; zo heeft Moore oa stukjes uit (ik meen) 9 speeches gehaald om maar tot een zo negatief mogelijk oordeel te komen, terwijl het zo lijkt alsof Heston deze dingen zegt op de rally waar jij het over hebt.

Ik zou in deze toch de docu 'Michael Moore hates America' aan willen raden.

Het gaat me er dus niet om of er wijzigingen moeten komen in het wapenbeleid, of de NRA een foute organisatie is en of Moore in zijn kritiek gelijk heeft, het gaat om de manier waarop hij dit op manipulatieve manieren uitwerkt. Dan maak je jezelf ongeloofwaardig, hoe graag mensen ook aan zijn kant willen staan.

Toch wel vind ik, Moore is in deze niet meer of minder manipulatief dan de NRA. En ja Moore z'n kijk op de amerikaanse samenleving is natuurlijk gekleurd maar daar maakt de man ook helemaal geen geheim van. Maw als je een docu van Moore bekijkt weet je wel een beetje wat je kan verwachten en weet je vanuit welke visie de docu gemaakt is. Het is de artistieke vrijheid van de filmmaker of in dit geval de documentairemaker om vanuit zijn eigen standpunt een bepaalde zaak te belichten.

het "truukje"wat hij bij Heston uithaalt vond ik een goed staaltje van "de vijand" met zijn eigen wapens terrugpakken en dat kan niet als je een absoluut objectief standpunt wil innemen aangezien je tegenstander dat ook niet doet.

Het was niet handig van de NRA en getuigt hooguit van slechte smaak, maar om daar zo'n punt van te maken als Moore doet vind ik wat kinderachtig. ben het wel met otherfool eens.

Maar dat ontken ik ook helemaal niet. Maar, om eens een oud en wijs gezegde van stal te halen; 2 wrongs don't make a right. Pers- en artistieke vrijheid betekent ook dat je je bij de feiten houdt. Zo niet dan kun je ook geen probleem hebben met, ik noem eens wat, The Eternal Jew. Ik kan van elke publieke figuur die ik maar wil met de juiste editing de meest foute quotes maken; maar dat is flauw en bezijdens de waarheid.

Nogmaals: als de NRA echt zo fout is, moet het geen probleem zijn dat op een heldere en eerlijke manier aan te tonen.

Nou een film als The Eternal jew is natuurlijk van een heel andere orde (ik heb hem niet gezien overigens). Als een film tot pure haat tegen bepaalde groepen aanzet dan is dat alleen maar verwerpelijk. Ook totaal niet te vergelijken met Moore z'n "politieke propaganda".

Dat journalistiek (laat staan een kunstenaar) zich slechts tot feiten beperkt is natuurlijk een grote illusie. Kijk naar zenders als CNN en Al Jazeera, beidde respectabele, naar eigen zeggen onafhankelijke nieuwszenders. Toch kan de berichtgeving van het ene station over hetzelfde onderwerp totaal anders zijn dan bij het andere. Waarnemingen zullen altijd op een bepaalde manier gekleurd zijn. Dit kan afhankelijk zijn van opvoeding, politieke voorkeur, land van herkomst noem maar op. Totaal onafhankelijke berichtgeving bestaat per definitie niet omdat iedereen de wereld om zich heen vanuit zijn eigen referentiekader anders interperteert. Ik heb daar ook niet zo'n probleem mee, zolang je maar weet uit welke achtergrond de berichtgeving is ontstaan. En bij Michael Moore weet je waar je aan toe bent en kan je dus je eigen oordeel alsnog vormen.

Bedenk me net; Misschien zit het verschil in hoe we deze film intreperteren wel in de definitie van manipulatie die we er op na houden.

Ze manipuleren beide de waarheid (ik heb hem wel gezien), ze vormen die naar hun eigen welvinden. Ze verschillen echt niet zoveel; pak iets aan wat je niet bevalt en val dat vervolgens aan met alles wat je hebt, objectief of niet.

Hiermee ga je wmb in de fout; Moore's werk is een eerste stap in de richting. Als een volger van hem Heston of Bush afbeeldt als Hitler zou jij waarschijnlijk zeggen: 'terecht, kijk maar wat ze zelf doen, dat is al even fout'. Het is de eerste stap; de tegenstander is zo fout dat je mag doen en laten wat je wilt, zolang je de tegenstander maar uitschakelt.

Ik neem anders beide niet serieus, juist omdat ik weet dat er gemanipuleerd wordt. De standaard is niet Al Jazeera of CNN, de standaard is de waarheid.

Je mist nog steeds mijn punt, natuurlijk kan dat. Als ik vandaag een docu maak waarin ik Balkenende op gemanipuleerde wijze quoot (en zo moeilijk is dat niet) dat hij 'de duivel aanbidt, zijn kind misbruikt en alle Joden een afschuwelijke dood toewenst' is dat nooit een goede docu, of je het nu met de quoot eens bent of niet.

Ik wil het niet hebben over het gelijk of ongelijk van Moore, maar de manier waarop. Dat Moore een gekleurd beeld geeft zal best, maar 'hou je nu eens aan de feiten', zou ik tegen hem zeggen.

Een goede tip hierbij is overigens Why We Fight, dat dieper (en beter) ingaat op deze materie: http://www.moviemeter.nl/film/28975

Evenals Le Monde selon de Bush

Het is wel duidelijk dat Moore niet wetenschappelijk ingaat op de materie die hij laat zien. Het is eerder een sfeerschets gemaakt vanuit een tunnelvisie. Het grappige aan deze film is dat die grotendeels nog waar blijkt te zijn ook!

Ja je kan het zo leuk zeggen en zo in getypte woorden klinkt het mischien op een bepaalde manier wel logisch. Maar het verschil tussen Michael Moores Bowling for Columbine en nazi-propaganda lijkt mij toch erg evident. Blijf het een erg merkwaardige vergelijking vinden.

Dan vraag ik me toch af, waar vind je die waarheid dan? Volkskrant, NRC? Beidde goede kranten die wel het nieuws net wat anders belichten. Imo bestaat er uberhaupt geen absolute waarheid, aangezien mijn waarheid al verschilt met die van jou. We zouden anders ook nooit deze discussie kunnen voeren immers jij ziet een andere waarheid dan ik in Bowling for Columbine.

Kijk wat Moore doet in deze docmentaire is zijn eigen visie verkondigen, daar maakt hij geen geheim van en dat is bovendien zijn goed recht als kunstenaar. Ik zie deze documentaire ook niet zozeer als een wetenschappelijke analyse van de amerikaanse maatschappij. Vergelijk het eerder met een pittig geschreven collum. Het is en blijft een persoonlijke uiting maar het is interessante materie en zet je wel aan het denken. (Lees anders mijn commentaar van 9 april 2005 maar).

Tot slot wil ik nog zeggen dat ik vrijheid van meningsuiting een zeer belangrijk goed vind. Michael Moore mag van mij dan ook zijn mening blijven verkondigen in zijn films en TV-series. Graag zelfs want op alleen maar politiek correcte polder docu's zit ik eigenlijk ook niet zo te wachten.

Qua content; ja. Qua historische relevantie; ja. Maar uitgangspunt in beide is dat de makers een punt willen maken en daarbij tot het uiterste zijn bereid te gaan. Ze manipuleren, liegen en bedriegen, maar vinden dat geoorloofd omdat er een 'hoger goed' mee te bereiken valt. En ik keur dat om die reden duidelijk af.

Het gaat me niet letterlijk om The Eternal Jew (met die vergelijking begaf ik me op glad ijs, ik geef het toe), het gaat erom dat iemand bereid is de waarheid te verdraaien en daar een publiek voor vindt. Ergens is Columbine in bepaald opzicht nog erger, want het publiek accepteert dat er dingen niet kloppen, is desondanks bereid er verregaande conclusies aan te verbinden en beloont Moore zelfs met een Oscar voor beste documentaire; volgens de Van Dale 'een op documenten, feiten berustende film'

Waarheid is natuurlijk een lastig en groots begrip, daar zijn nog wel wat boompjes over op te zetten . Ik bedoel in mijn hele verhaal eigenlijk dat ik in jouw stukjes bepaalde basisprincipes een beetje mis. Persoon A mag persoon B iets aandoen omdat persoon B 'ook foute dingen doet'. Moore mag het spel vuil spelen, want de NRA is nog veel fouter. Moore hoeft zich niet aan de feiten te houden, want CNN doet dat ook niet. Ik vind dat drogredenen. Je begeeft je daarmee op een hellend vlak.

Een goede vergelijking. Maar ook hier moet ik weer zeggen dat ik het raar zou vinden als een column aantoonbare onwaarheden verspreidt en desondanks voor zoete koek wordt aangenomen.

Absoluut. Het misbruiken daarvan is dan ook not done in mijn ogen. Moore zou de titel van The Awful Truth eens letterlijk moeten nemen.

Enfin, we kunnen nog lang door gaan. Ik vind dat Moore zichzelf teveel vrijheden gunt, jij vindt dat geoorloofd, omdat het een persoonlijke kijk op de feiten is. Volgens mij zijn we het er wel over eens dat er grenzen zijn, maar leggen we die nogal ver uit elkaar.

IK kijk nooit maar dan ook echt nooit een Docu maar deze kan ik wel een miljeon keer kijken! Een te goede film. Je verveelt je geen minuut en de teken film met de geschiedenis van amerika was heel grappig en leuk. Deze moet je zien een verdiende Oscar winnaar.

5*****

Een erg goede docu die veel kritiek laat zien op het gestresste Amerika. Michael Moore brengt zijn visie op een heldere en bij vlagen humoristische wijze aan het licht.

4*

Staat bol van eenzijdige meningen en vooroordelen, maar is o-zo-heerlijk. Zeker wel 4* waard...

Ik denk dat deze film zich gerust 'op feiten gebaseerd' kan noemen. De research van michael moore is voortreffelijk. Sinds is ik deze documentaire gezien heb, ben ik me meer gaan verdiepen in de Amerikaanse samenleving en ik geloof wel dat dit een kort, maar redelijk goed beeld schets van wat er leeft in Amerika. Ik ben ook blij dat hij het niet altijd te theoretisch maakt, waardoor er ongelovelijk veel vaart in zit. Niet te geloven dat dit twee uur duurt. Zijn boeken zijn ook zeer interessant!

Prachtige docu !

Tekenfilmpje erin geeft inderdaad mooi weer hoe de schietgrage amerikaan gekomen is waar hij nu is

4*