Why We Fight (2005)

Trailer:
http://www.sonyclassics.com/whywefight/

8.2 op IMDB na zo'n dikke 350 stemmen op IMDB.

Interessante, zij het wat eenzijdige docu die de oneliner 'war for oil' verder uitdiept en iets probeert te zeggen over de geschiedenis van het Amerikaanse beschermen/policing/imperialiseren (take your pick) van de wereld.

Jarecki houdt zich opzichtig verre van partijpolitiek (Republikeinse kopstukken komen zelfs vaker aan het woord), en het geschiedenislesje over Irak zal wel wat ogen openen. Jammer is wel dat het laatste half uur (als er specifiek over Irak wordt gesproken) vol zit met nietsontziende Amerikaanse soldaten en onschuldige Iraki's, dat is dan wel weer een simplificatie van Moore-iaanse proporties.

3,5*.

Onderhand 1350 stemmen met een gemiddelde van 8,2.

1100 mannelijke stemmers en 250 vrouwelijke. Opmerkelijk.

Verhelderende en confronterende documentaire waarin duidelijk wordt dat liegen, bedriegen en bedreigen hoort bij het dagelijkse werk van een Amerikaanse president (Truman, Bush etc). Geen nieuws natuurlijk maar zo goed als Eugene Jarecki heeft, wat mij betreft, nog niemand het in beeld gebracht. Moore noch Greenwald.

Enkele landen waar de bemoeizuchtige uncle Sam (de afgelopen vijftig jaar) militaire acties heeft uitgevoerd en vele mensenlevens heeft geëist: Guatemala (1954), Iran (1955), Libanon (1957), Haïti (1959), Cuba (1960), Laos (1962), Thailand (1963), Viëtnam (1964), Congo (1967), Dominicaanse Republiek (1969), Indonesië (1970), Cambodja (1972), Chili (1974), Angola (1975), Afghanistan (1977), Libië (1978), Nicaragua (1979), El Salvador (1980), Bolivia (1986), Irak (1989), Somalië (1990), Joegoslavië (1992), Soedan (1997), Jemen (1999), Fillipijnen (2000), Colombia (2001), Liberia (2003). Next victim: Iran uiteraard. Ik gok in 2010, misschien iets eerder.

De oorlogsgeschiedenis van Amerika wordt in het eerste halfuur samengevat in beeld gebracht. Wat blijkt is dat Amerika zich de afgelopen vijftig jaar voornamelijk bezig heeft gehouden met het showen van zijn militaire capaciteit en het uiteenrukken van landen. Zo laat president Truman (imperialist in hart en nieren) atoombommen droppen op Hiroshima en Nagasaki, terwijl de Japanners zich allang al hadden overgegeven. Tig andere (door Amerika verzwegen) feiten komen aan het licht in Why We Fight.

Jammer dat een minimum aantal op MM de film heeft gezien. Te hopen is dat daar donderdag verandering in komt. WWF is in mijn ogen de beste documentaire sinds When We Were Kings (1996).

The USA spends more on defense than on all other parts of the federal budget combined. The USA also spends more on defense than all other members of the NATO combined plus China, Russia and Japan.

Link

Interessante followup...

Hilarisch.

Erg sterke documentaire!
Een heleboel wist ik al, of vermoedde ik al, zoals de grote invloed van de Oorlogsindustrie in de VS, of de "belangenverstrengeling" tussen het bedrijf Halliburton en Dick Cheney.
Maar dat van de atoombommen die gedropt werden terwijl de Jappanners zich al hadden overgegeven, om Stalin en de Sovjet-Unie angst aan te jagen bv. wist ik nog niet!

In ieder geval een documentaire waar héél veel over gediscussieerd kan worden.

Hij duurde overigens maar een uurtje ipv 98 minuten. Is hij ingekort of klopt de tijdsduur hier niet?

Zal wel weer ingekort zijn, doen ze vrijwel altijd bij documentaires.

Bij mij was ook veel bekend maar dat Bush letterlijk gezegd heeft dat Irak niets met 9/11 te maken had wist ik niet. Kan me voorstellen dat meer mensen zich belazerd voelen.

Ingekort, en dat terwijl de versie van 98 minuten veel beter is.

Wel aardig, maar niks nieuws onder zon.

De recente feiten zijn al beter aan het licht gebracht in Le Monde selon de Bush en de achterliggende oorlogsgedachten in The Fog of War. Kijk liever die films.

Om "Japan" even op te helderen...

De geallieerden stelden op 26 juli 1944 de proclamatie van Potsdam op waarin ze de onvoorwaardelijke overgave eisten van Japan. In die tekst kon worden gelezen dat eenieder die schuld had aan de oorlog gestraft zou worden. Daar de Japanners hieruit dus opmaakten dat ook hun keizer (lees: God) hier toe behoorde was dit onacceptabel. Dat de geallieerden hierop best een uitzondering wilde maken blijkt wel uit het feit dat de Keizer uiteindelijk toch kon blijven zitten. De Japanners schakelden zelfs de Russen in (waarmee ze nog een niet-aanvals verdrag hadden) om hierin te bemiddelen. De geallieerden onderschepten al deze correspondentie maar deden er niets mee. Pas na het gooien van de eerste A-bom verklaarde Rusland Japan de oorlog. Opportunistisch Landjepik dus. Na de bom op Nagasaki was het enkel op verzoek van de keizer himself dat er werd gecapituleerd. (God sprak zich dus politiek uit en dat was voor het eerst. De keizer sprak ook op de radio om het volk te vertellen dat Japan had gecapituleerd en ook dat was voor het eerst. Die Japanners hadden de man nog nooit horen spreken)

Hadden de Amerikanen in hun tekst opgenomen wat ze sowieso al van plan waren (nl. de Keizer aan de macht laten) hadden de Japanners zich al in juli overgegeven. Militair was de oorlog nl. allang verloren) Voor God wilden de militairen echter tot het bittere einde doorvechten. De Amerikanen wisten hiervan maar zagen uiteindelijk de kans schoon om Rusland te demonstreren dat zij een werkende A-bom hadden. Zo zit het dus in elkaar...

Of je eigen bevolking straatarm, arm of middle class is maakt voor een regering weinig uit; met een goede gerichte propaganda krijg je je eigen bevolking wel de oorlog in. De titel van de docu komt niets voor niets van de 7-delige propaganda filmreeks van Frank Capra die tijdens de WOII bij de bevolking een oorlogskoorts moest laten ontstaan.

"Let's roll." ...

Ik geloof dat ik zo zoetjes aan wel genoeg van dit soort documentaires gezien heb. Why We Fight is even kritisch als sentimenteel. Het behelst een onderwerp waarvan ik na meerdere documentaires en teksten te hebben verorberd nog nauwelijks iets wijzer geworden ben, omdat er geen coherente waarheid uit lijkt te destilleren - en het feit dat ik geen wetenschapper (lees: een leek) op dit gebied ben helpt ook niet mee. En zelfs met een soort van waarheid valt er nog weinig tegen op te boksen. Wat dat betreft lijkt elke escapade in het onderwerp (Amerikaans imperialisme/oorlogsvoering en aanverwanten) een extra pijniging.

(Frank Capra heeft een hele reeks aan documentaires onder eenzelfde titel geproduceerd, wellicht dat ik me daar over enkele jaren nog eens aan waag..)

Ik had op gegeven moment het idee naar een geschiedenis film te kijken en daar zat ik niet op te wachten. Beetje tegenvallertje.

Hier kan een zak koffiebonen niet tegenop!