2012 (2009)

Maar het is wel eerst een beetje één lange scheur die achter hun aanzit en dan komen er weer vuurbollen achter hun aan, dan weer een scheur.... Dat soort onnozele "achtervolgingen" kenden we al uit The day after tomorrow, waarbij je kunt vluchten voor sneloptrekkende kou, door de deur dicht te doen. Maar hier is het echt to much en of dat nu serieus bedoeld is of niet, doet er wmb niet zo veel toe.

Ik snap natuurlijk ook wel, dat zo'n ramp niet bevochten kan worden, in tegenstelling tot bijv. Twister, maar iets meer afwisseling zou deze film wel goed gedaan hebben.

Meestal is de film saai (hij duurt 2.40) en er gebeurd heel de tijd hetzelfde instortingen,instortingen, instortingen.

Hoogstens 2.0 op 5.0

Het is geen goede film. Want?

-slecht script

-belabberde acteer prestaties

-cliche's na cliche's

-overdadige instortingen

Spectaculair? Toegegeven de gfx zagen er niet slecht uit maar voegden niks toe aan het verhaal.

Grappig? Je bedoelt die overdreven grappen die je van een kilometer al voelde aankomen?

Goed in elkaar gezet? Elke keer als de hoofdpersonen in de problemen komen en je het idee hebt eindelijk gaan ze er aan.. halen ze het continu weer. Het is alsof je aanvoelt dat het continu goed gaat. In het script zitten zoveel gaten.

De aardbevingen enzo zien er super uit? Ja Megan Fox ziet er ook goed uit, wil niet zeggen dat het een toevoeging aan een film is..

En dit was ZEKER niet John Cusack beste rol. Dan denk ik eerder aan being john malkovich, 1408 of serendipity.

"Kom kinderen, dan gaan we over dit hek naar dat vreemde, afgezette, stinkende, borrelende meertje met die dode beesten en wachten op de militairen!"

"Goed, dan sms ik mijn stiefvader vanavond, dat het een saaie trip is."

Bij nader inzien, moet ik zelfs mijn stem nog een beetje verlagen.

Leuke film zelfs nog gelachen ook Maar dat kwam omdat er naast ons 2 oudere mannen zaten die de hele tijd moesten lachen toen alles instorrte enz Ik Hou zowieso wel van zulke films Ik ga ook vaak naar de bioscoop.. Want dat geeft betere sweer en dan vind ik films ook leuker

"Genetische kracht is de geweldigste uitvinding die de aarde ooit heeft mogen aanschouwen", wordt gezegd in 'Jurassic Park'. Zoals bleek was het ook de ideale -en wetenschappelijk aanvaardbare- plot voor een science fiction-film. Samen met 'Gattaca' staat de dinofilm immers helemaal boven een lijstje van meest realistische futuristische films, opgesteld door NASA en 'Science and Entertainment Exchange'.

De minst realistische film volgens NASA is '2012', een prent van rampenfilmspecialist Roland Emmerich. Daarin valt de gehele wereld op de meest waanzinnige manieren uit elkaar op het moment van het einde van de Maya-kalender.

Schwarzenegger

"De filmmakers maakten hier gebruik van de publieke bezorgdheid over het einde van onze wereld nadat de kalender van de Maya's, een volk in het zuiden van Mexico en noordelijk Centraal-Amerika, afloopt op 21 december 2012", zegt Donald Yeomans, hoofd van NASA's 'Near-Earth Asteroid Rendezvous mission'. "We hebben al onnoemelijk veel vragen gekregen van mensen die er als de dood voor zijn dat er een einde aan de wereld komt in 2012. We hebben zelfs een speciale website in het leven geroepen om die mythe te ontkrachten."

Andere films die het slecht doen op de waarheidsgetrouwe meter van NASA zijn 'Armegeddon', waarin arbeiders de ruimte worden ingestuurd om een asteroïde op te blazen, en 'The 6th Day', met Arnold Schwarzenegger die op enkele uren tijd gekloond wordt.

'Blade Runner'

In de special effects-blockbuster 'Jurassic Park', een film uit 1993 van Spielberg, slaagt een rijke miljardair erin op een eiland dinosauriërs, die reeds miljoenen jaren zijn uitgestorven, te herscheppen uit hun DNA. Deze worden dan als attractie gebruikt maar tijdens een controlebezoek vóór de officiële opening loopt het helemaal uit de hand.

'Gattaca' ten slotte, uitgebracht in 1997, is een niet-complex verhaal dat zich in een hoogtechnologische thriller ontwikkelt. 'Er is geen gen voor de menselijke drijfveer' is het motto van Gattaca, een visie die in lome shots wordt uitgebeeld in een nabije toekomst die ondanks genetische perfectie ook een schaduwzijde heeft.

Andere films die volgens NASA goed scoren dankzij hun realisme zijn 'Blade Runner' (1982), 'Contact' (1997), 'Metropolis' (1927) en de originele versie uit 1951 van 'The Day The Earth Stood Still'. (hlnsydney/odbs)

2012 kijken. Ik dacht nog, wat doe ik mezelf aan? Ben ik op zoek naar nog meer bevestiging dat Emmerich een vreselijk regisseur is, waarom toch? Maar ach, je moet toch wat op je maandag avond en ik had deze 'populaire' blockbuster nog niet gezien en ben nooit vies van een beetje actie bombast. Ik had me daarnaast dus ook al op het ergste voor bereid, dus wellicht zou het meevallen.

En ja, dat deed het in eerste instantie ook. Ik irriteerde me nog niet aan de veel te lange opbouw waarin natuurlijk weer tal van verschillende personages, van diverse etnische en sociale afkomst werden geintroduceerd. En ik moet zeggen ik vond de eerste actiescenes waar de grote stad instortte, de vulkaan ontplofte en daarna het vliegveld en Vegas er aan gingen erg vermakelijk. Kompleet over the top onzin. Eigenlijk een soort persiflage op speed, waarbij niet enkel mede weggebruikers ontweken moesten worden, maar ook in een stortende gebouwen en rondvliegende mede weggebruikers. Soort 3D variant. En al die tijd scheurde de aarde keurig ongeveer een halve meter achter onze helden open, zodat zijn de rampspoed net voor konden blijven. Je moet maar durven....

Maar toen hadden we helaas nog heel lang te gaan. De (vervelende een dimensionale) personages bleven maar screen tijd krijgen en gingen zich steeds vervelender gedragen met als absoluut dieptepunt de speech over menselijkheid. Hoe krom wil je mijn tenen hebben. Ook het verhaal van de duikboten in China was natuurlijk veel te ver gezocht, vooral ook omdat iedereen daar (net als in Independence day) herenigt werd.

Nee erg jammer allemaal. Had er gewoon een over the top actiespektakel van gemaakt dat 90 minuten zou duren en het had een soort Con Air-achtige kwaliteit kunnen hebben. Nu weerden de paar leuke scenes ingekapseld in twee uur van het vervelendste soort Hollywood cinema, zoals vooral Emmerich dat kan. Jammer.

Toch nog een kleine 2* voor de leuke spectaculaire actie uit het begin, en daarmee is het volgens mij Emmerich's beste.....

Echt, vink je recensies een keer aan als mening

Was dat nou zo moeilijk?

Roland Emmerich doet de wereld nog maar eens vergaan, en dit keer niet door aliens, godzillas of onze eigen dikke schuld zoals we in The Day After Tomorrow mochten aanzien, maar een uitkomende voorspelling gebaseerd op de Mayakalender. We volgen daarbij een succesloze schrijver en zijn gezin, vertolkt door een succesvolle John Cusack en zijn palet aan gelaatsuitdrukkingen die met de jaren lijkt af te nemen. Niet dat hij hier zo slecht presteert, maar meer dan een voldoende is het allerminst.

Wat er gelukkig wel op vooruitgegaan lijkt zijn de algemene schrijfkunsten van Emmerich, die ondanks een brilante mix van foute logica en onwaarschijnlijkheden (het is fenomenaal te zien hoe lang radio- en televisiestations up to date nieuws blijven uitzenden terwijl de hele wereld als een kaartenhuisje in elkaar stort) een degelijk script aflevert, waarbij het bijvoorbeeld mooi om te zien is hoe het slecht verkochte boek van het hoofdpersonage als een reflexief plotelement sporadisch terugkomt.

De comic relieves zijn best grappig (met ondermeer een geweldige knipoog naar inmiddels ex-gouverneur Schwarzenegger), en waar het natuurlijk in de eerste plaats om draait in een spectakelfilm is het spectakel zelf die zeer vermakelijk en indrukwekkend oogt. Mensen denken vaak dat iedere oetlul kan scoren met special effects, maar je moet ook nog op treffende ideeën komen en met zijn neervallende treinen en helicopterbengelende zoogdieren is het Emmerich alvast gelukt om één van de meest spitsvondige en imponerende beelden te creëren uit zijn carrière totnogtoe.

De reusachtige arken doen zelfs de lispelende Danny Glover als overgeromantiseerde president snel vergeten, en persoonlijk vind ik het altijd wel interessant om de verwaande mens te zien filteren in de maatschappij om enkel 'de elite' recht op overlevingskansen te bieden. Een personage zoals een ontzettend omhooggevallen Rus met een stemgeluid die mogelijks nog meer grond doet daveren dan nodig, zorgt in dit kader overigens voor heel wat extra entertainment.

Tegen alle verwachtingen in moet ik vaststellen dat Emmerich met 2012 een prima genrefilm ineengestoken heeft, waarbij het gevoel dat alles effectief naar de kloten is angstaanjagend echt overkomt. Gelukkig blijkt die bewuste Mayatheorie gefundeerd op een rekenfout, en zijn de wonderen de wereld nog niet uit. Een must-see voor elke liefhebber van apocalyptische rampenfilms.

4*

Door die gekke Rus en het briljante flimpje van Woody Harrelson denk ik niet dat de film zich echt serieus neemt. Heel anders dan bijvoorbeeld the day after tomorrow.

Klopt hier valt in het algemeen ook veel meer relativeringshumor te bespeuren.

Relativeringshumor? Tja, je kan natuurlijk alles gaan rechtpraten wat krom is. Alles wordt zo gebracht dat wij het als kijker maar moeten slikken en geloven.

Ik begrijp djelle wel. Ik heb ook geen moment gedacht dat ik naar een zwaar drama zat te kijken. Ik heb gekeken naar het ineenstorten van de wereld. Dat er iemand door de film moet rennen om alle beelden aan elkaar te verbinden en dat dat via een zeer matig verhaal gedaan is, heb ik me niet echt aan gestoord. Hoewel het aan het einde bij de boten echt wel tegen het randje zat. Woody Harrelson was meer dan genietbaar.
Wel heb ik een ster van de beoordeling afgehaald. Bij de eerste kijkbeurt waren mijn verwachtingen ( van Emmerich ) zo laag, dat het me heel erg meeviel. Bij de tweede kijkbeurt is dat gevoel toch weer behoorlijk getempert. Maar altijd nog een voldoende, en dat is voor een Emmerich film al heel wat.

In Minority report, om een voorbeeld te geven, worden hamburgers gebakken door een jetpack. In Twister vliegt er een koe door de lucht. Dat soort grapjes (al dan niet relativerend) worden in de meeste Hollywood-films gebruikt. Betekent niet automatisch, dat de film zichzelf niet serieus neemt. Ik zag idd. wel een overvloed aan cliché's, maar ik had niet de indruk, dat dat grappig bedoeld was.

Ik denk trouwens ook niet, da teen regisseur flink wat geld in een film pompt om zichzelf niet serieus te gaan nemen. Als er al zoveel geld mee gemoeid gaat, neemt "de film" zichzelf zeker wel serieus, maar hij misschien het publiek níet. Deze film is echt een aanslag op de goede smaak.

Ach komaan het grote probleem van tegenwoordig is juist dat het publiek allerlei films zélf te serieus opneemt! "De goede smaak" ... Dacht je nu echt dat ze die maffe Rus eringestoken hebben voor de diepgang (de man zorgt wellicht voor de helft van de comic relieves)? Tuurlijk word er aleens wat in bijgepraat enzo, je kan moeilijk de mensen voorstellen als emotieloos karton in zo'n rampenprent, maar dat maakt het niet meteen een film die zich te serieus neemt. En zelfs tijdens dié momenten wordt er geknipoogt (Curtis' reactie gezien toen die Rus bezigwas over zijn "schatjes" dat het wel niet waren?).

Als jij die allemaal srieus vindt....

Hoow, sorry...las degene die je quote niet goed

Huh...slikken? Het is toch gewoon amusement bedoeld voor de massa en kassa...niks op tegen als het maar met vakmanschap gemaakt is. Ik heb me in elk geval niks verveeld. Ik bleef kijken en dat is voor mij een postieve graadmeter bij dit soort films. Maar ik verwachtte ook geen intellectuele hoogstandjes. Die 'achtervolging' van het gebroken gezin vond ik een leuke ironische move.. De film heeft qua verhaal gewoon een stripboek gehalte, die verslind je toch ook op zijn tijd.

Je kan het draaien en keren hoe je wil, de film is veel te serieus van toon om niet serieus genomen te worden. Ook al is het allemaal onzin, het is echt niet zo dat hier grappen gemaakt worden en dat we alles maar moeten relativeren. Amusement of niet, ik kijk geen film om een doodgewone huisvader met auto's uit vliegtuigen te zien springen en zijn gezinnetje overal zonder schrammetje doorheen te loodsen terwijl letterlijk de hele wereld rondom hen in elkaar stort.

Laten we nu niet doen alsof dit één of andere comicverfilming is die zich in een ander universum afspeelt waarin alles mogelijk is. 2012 speelt zich gewoon in onze wereld af en John Cusack is een doodnormale man, zijn personage heet hier niet Clark Kent.

Dan heb je duidelijk de verkeerde film uitgekozen. 90% van de Hollywood rampenfilms zitten zo in elkaar. Realistisch is het natuurlijk niet echt, maar is het nog nooit bij je opgekomen dat dit gemaakt is voor het amusement waarbij het spectakel primair is op al de rest? En waaruit leid je af dat de makers de intentie hebben om iedereen te doen geloven dat al die nipte ontsnappingen werkelijkheidsgetrouw zijn? Waar haal je die zogezegde veel te serieuze toon? Hadden ze de menselijke/ethische dialogen eruit moeten laten ofzo (speechen, afscheidswoorden etc)?

Die zijn behoorlijk onvermijdelijk in een apocalyptisch rampscenario, en daarnaast vormen zij de absolute minderheid ten opzichte van de vele SFX en humorhints om van een veel te serieuze toon te kunnen spreken.

Er is een groot verschil tussen serieus bedoeld en serieus nemen. Over dat laatste hadden we het. En wat ik wilde zeggen is, dat je geen geld in iets gaat pompen, als je het zelf al niet serieus neemt. En of het resultaat dan wel of niet serieus bedoeld is, is een hele andere discussie.

Ik heb heus wel wat niet-serieus-bedoelde dingen in deze film ontdekt, maar niet genoeg om te zeggen, dat deze hele film rampenfilms op de hak neemt oid. Ik denk dat die relativerende "grappen" (ik heb 0 keer kunnen lachen tijdens het kijken) meer bedoeld zijn, om mensen niet al te veel schrik aan te jagen. Vergeet niet dat sommige mensen 2012 (het jaartal niet de film) heel serieus nemen en als je dan een film zonder sprankje humor maakt, dan kun je wachten op de eerste zelfmoorden. Nasa heeft er zelfs een topic over geopend, omdat er genoeg bange mensen zijn.

Ik had toch liever een rampenfilm gezien, zonder alle flauwekul, die voor humor door moet gaan en debiele achtervolgingen door scheuren en brandende bollen. Dan maar geen 2012 als titel. Het hoeft ook niet eens realistisch te zijn maar wel geloofwaardig, ondanks de humor.

Ok.

Dus voor jou moesten ze er al een parodie van maken ofzo?

En eerlijk gezegd, de manier waarop ze voortdurend dat millimeterje van de ondergang ontsnapten was er inderdaad zo extreem over dat je zou gaan denken dat het erom gedaan is. Ik heb echt het gevoel dat de makers dachten om het op die manier eens lekker over de top te gaan maken en zodoende een persiflerende ondertoon te bekomen die hun eigen markt een beetje op de hak neemt zoals je het zegt.

Dit komt wel tot de kern, denk ik. Want wat jij zegt is in mijn ogen zwaar mislukt en dat is de reden waarom ik deze film niet zo hoog waardeer.