Dunkirk (2017)

Eenmaal op homecimema zal die snel gaan zakken. Vrijwel niemand heeft Imax speakers thuis staan. En zonder de geluidsband verliest de film 30% van z'n kracht.

Tijdje geleden dat ik gestemd heb, maar hier moet ik 5 sterren voor geven. Het komt niet vaak voor dat ik het bij het kijken van een film benauwd krijg, maar hier gebeurde dat meerdere keren. Ontzettend veel prachtige shots en ik vond de soundtrack extreem veel bijdragen aan de sfeer. Als de soundtrack je irriteert dan ga je inderdaad een moeilijk avondje tegemoet. Een briljante film die ook gelukkig nergens oversentimenteel voelt of overdreven pattriotisch aanvoelt. Ook weleens fijn. En het feit dat de Duitsers nergens in beeld zijn vind ik juist sterk. Zo moet het voelen om te vechten tegen een vijand die je niet recht in de ogen kijkt maar dus wel superdodelijk is.

Gelukkig lees ik alle reacties hier pas nadat ik net de film gezien heb. Wat een spoilers.

Maargoed. Vond de film mooi. Maar geen topper. Spanning zit er goed in meer ook door de dreigende muziek continue. Als de film niet van Nolan was maar van een onbekende regisseur was niemand naar de bioscoop gegaan. Wat een bekende naam en wat reclame wel niet kan doen met een film.

Teleurstellend.

Duidelijk een film gemaakt voor het mainstream filmpubliek. Nogal ongeloofwaardig bovendien. Het ging er destijds echt wel anders aan toe. Bloed, uiteengereten- en verbrande lichamen. Daar kregen we niets van te zien. En dan het dramatische gedeelte er omheen waarbij gefocust werd op helden zoals de schipper, de piloot en enkele soldaten. Tja, wat moet ik ermee. Het ging ook allemaal van de hak op de tak. Dan scènes met soldaat, dan met schipper, dan met piloot enz enz. Allemaal zo fragmentarisch dat mij een beetje deed denken aan voor mij eveneens teleurstellende oorlogsfilms zoals The Longest Day, A Bridge too Far en Battle of Britain. Ook films gemaakt voor het grote publiek waarvan de boodschap lijkt te zijn: Oorlog moet niet te eng zijn. Nee, Dunkirk haalt het in de verste verte niet met oorlogsfilms zoals Saving Private Ryan, Hacksaw Ridge en niet te vergeten het vrij onbekende The Brest Fortress . Die films lieten pas echt zien dat oorlog hel is. Neem alleen maar de opening van SPR bij voorbeeld. En wat Dunkirk betreft, een beetje voorgeschiedenis bij de opening had geen kwaad gekund. Nu is het net dat Nolan Dunkirk wil laten overkomen als een Britse overwinning, maar uiteindelijk was het een smadelijke nederlaag. Een historische gebeurtenis waarbij een in oorlog zijnde mogendheid zich massaal terugtrekt, dat kun je toch moeilijk een overwinning noemen.

2.0*

Dat er i.p.v. 30.000 bijna 350.000 zijn gered is op zich wel een overwinning toch vanuit dat perspectief?

Maar verder eens, het is over het algemeen veel te braaf. En oorlog is niet braaf, oorlog is horror.

Deze film toont juist aan hoe eng oorlog is, door de constante angst om te sterven en thuis niet meer te zien. Het wordt gewoon op een andere wijze dan SPR of HR getoond. Ik gaf ook al aan dat de film best een r-rating had mogen hebben, maar om te zeggen dat hier hier allemaal braaf is, no way.

Ter land, ter zee en in de lucht.

Toen Christopher Nolan in de jaren '90 samen met zijn vriendin in een bootje van Dover naar Duinkerken voer kreeg hij het idee om de evacuatie van Duinkerken te verfilmen. Aangezien dat best kostbaar is en ook gevoelig ligt omdat het een oorlogsfilm is moest dat plan echter een tijdje de koelkast in. Nu Nolan inmiddels met enkel zijn naam al kan verdienen aan bioscoopkaartjes werd het tijd om dat risicovolle project alsnog uit te voeren.

De Duitsers hebben Engelse, Franse en Belgische (en eigenlijk ook Nederlandse) soldaten omsingeld aan de Franse kust. De Britten beginnen een evacuatie waar zelfs burgerschepen voor in worden gezet. Op het strand zijn de Britse soldaten echter een makkelijk doelwit voor de Duitsers...

De film heeft geen duidelijke hoofdpersoon en Nolan heeft er bewust voor gekozen om geen echte sterrencast te gebruiken. Echter helemaal onbekend is de cast ook niet. Zo spelen Tom Hardy (Batman, The Revenant), Kenneth Branagh (Harry Potter, Valkyrie), Cillian Murphy (Batman, Inception) en zanger Harry Styles een rol. Jochum ten Haaf heeft een klein rolletje als een Nederlandse koopvaarder en Michael Caine is even te horen als de stem van de vluchtleiding. Overigens hebben tal van Urkenaren rollen als figurant. Het acteerwerk was sterk, er waren nauwelijks woorden nodig om de sfeer van toen over te brengen, waardoor de film zich ruim op het visuele aspect kon focussen.

Dat Dunkirk Nolan's meest experimentele film tot nu toe zou zijn is onzin. Veel experimenteler dan Memento (de film die achterstevoren geschoten is) kan haast niet. Toch doet Nolan iets aparts met de vertelstructuur van de film. Hij verteld drie verschillende verhaallijnen door elkaar heen. Een week op het strand van Duinkerken met soldaten, een dag op zee bij burgers en een uur in de lucht met de Spitfires. Uiteindelijk lopen deze verhalen ook in elkaar over, wat verwarrend kan zijn voor de onoplettende bioscoopbezoeker. Nolan's intentie was ook om het verhaal puur vanuit de Britse soldaten en gewone mens te vertellen. Daarom geen Churchill die een toespraak geeft, maar een soldaat die de transcriptie uit een krant leest en daarnaast hebben de Duitsers gedurende de hele film geen gezicht. Helemaal aan het einde als de Spitfire-piloot gevangen wordt genomen zien we voor het eerst Duitse soldaten en zelfs dan zijn ze geblurd. Persoonlijk zie ik liever dat de Duitsers juist wel een gezicht krijgen en ook meerdere achtergronden van personages middels Flashbacks aan het licht komen, maar ik zie wel waarom Nolan dit heeft gedaan en het versterkt ook gevoel van het er zelf bij zijn.

Wat toch wel het sterkste was aan Dunkirk is het audiovisuele aspect. Het klinkt cliché voor een recensie van een Historische film, maar het voelde echt alsof je er zelf bij bent. In Nederland is de film vooralsnog alleen in een digitale widescreenprojectie te zien. Ik ben zelf geen fan van IMAX waar de film in is opgenomen, een film moet breed zijn en niet vierkant of 16:9. Bovendien merk je niet dat er iets is weggeknipt boven en onder, de composities waren perfect. Geen overbodige CGI en super realistische dogfights die op briljante wijze in beeld waren gebracht. Veel subjectieve shots, close-ups en natuurlijk het fantastische sounddesign. Bij een film als deze zou je een epische orkestrale soundtrack verwachten, maar het is immers Nolan. Hans Zimmer maakte een erg sterke en opmerkelijke soundtrack met als terugkerend element het geluid van Nolan's zakhorloge. De soundtrack creëert een suspense-achtige spanning en zorgt voor de gewenste emoties.

De setting van de film was bijzonder geslaagd. Opgenomen in Urk en op het Ijsselmeer en daarnaast ook in Noord-Frankrijk. Veel mensen hebben het over te moderne gebouwen in de film. Dat is echter pure onzin. Mensen hebben een heel typisch beeld van hoe de jaren '40 eruit heeft gezien en realiseren zich niet dat er toen al erg moderne architectuur was. Bauhaus bestaat bijvoorbeeld al sinds 1919 en Frankrijk liep daar niet op achter. Bovendien hebben 90-jarige veteranen de film gezien en beweerd dat alles precies zoals toen waren (behalve het harde geluid dan).

Ik snap de kritiek dat er nauwelijks bloed in de film voorkomt. Ik denk dat Nolan wilde voorkomen dat de film een Saving Private Ryan-kloon zou worden en dat begrijp ik ook. De vergelijking zou zich zeker hebben opgedrongen als we opnieuw soldaten zonder darmen op een strand zagen. Bovendien was daar ook niet echt spraken van bij deze bewuste slag.

Dat dit 'Nolan's beste film tot nu toe' is zoals veel critici in hun reviews zeggen vind ik wat overdreven. Ik moet eerlijk toegeven dat de film me qua verhaal een beetje heeft teleurgesteld. Wel vond ik dit een erg gave film om in de bioscoop gezien te hebben en zeker een van de beste van dit jaar omwille van de briljante manier waarop hij is geschoten en ook de zeer geslaagde wijze waarop het gevoel van de evacuatie op de kijker overkomt. Dat Nolan in plaats van de zoveelste blockbuster besluit om een experimentele oorlogsfilm te maken getuigt van een eigenzinnigheid die past bij een genie. Zonder twijfel een van de beste filmmakers van dit moment. Eigenlijk briljant hoe hij hier een van de grootste nederlagen uit de Tweede Wereldoorlog toch als een overwinning van moed en zelfopoffering neer heeft gezet.

1 of 2 scènes met bloed zal niet meteen een SPR kloon gevoel opwekken toch? Maar eens hoor, je kunt prima een oorlogsfilms maken met minimaal bloedvergieten. Niets mis mee. Maar als Nolan dan toch besluit om een stuk of 10 soldaten doorzeeft te zien worden door kogels vanuit een Duits gevechtsvliegtuig, dan hoort daar nou eenmaal bloed bij. Of een bom die een halve meter naast een soldaat inslaat. Wanneer je dat soort zaken toont, dan moet daar toch echt wel een spatje bloed bij. En anders moet je zoiets weglaten vind ik. Dus niet tonen hoe soldaten doorzeeft worden door kogels etc.

Ach nee, dat heeft niks met SPR te maken: als je in de VS door de rating komt heb je simpelweg een grotere markt. Het is een puur commerciële beslissing geweest.

Het lijkt mij eerder een esthetische keuze. De hele film is zeer gestyleerd met blauw en grijstonen. Rood past daar niet mooi tussen. En als Nolan zich door commersie zou laten leiden, waren al zijn films wel 3D geweest (en digitaal geschoten)

Ik heb nog nooit iemand doorzeefd zien worden, maar denk dat je de eerste paar seconden helemaal geen bloed zal zien. Je moet echt wel een slagader raken, wil het er snel uitgutsen. Denk eerder dat het bloedvergieten in al die andere films overdreven zwaar is aangezet.

Basto

Ik heb dat ook nog nooit in het echt gezien. Maar dan nog gaat het om kogels vanuit een gevechtsvliegtuig. Bedoeld om andere vliegtuigen naar te halen. De soldaten hoeven van mij echt niet uit elkaar te spatten, maar ik kan mij niet voorstellen dat zoiets niet direct bloed veroorzaakt. De vele kogels gaan dwars door hun lichamen. In ons lichaam zitten organen met bloed, dus het kan haast niet anders dan dat er wat te zien moet zijn. En ook die bom. Ook dat veroorzaakt direct ernstige (bloederige) schade. Zelfs in Boston met die bomaanslag raakte mensen al ledematen kwijt. Laat staan wat er met je gebeurd met een vliegtuigbom.

Je kunt dus prima een oorlogsfilms maken met minimaal bloedvergieten. Niets mis mee. Maar toon dan niet zulke beelden. Maar goed, dat is mijn mening en daar laat ik het bij.

Why Christopher Nolan Likes To Cover Tom Hardy's Face In His Films - cinemablend.com Mad Max, Rises, The Revenant, Dunkirk etc. Ik zie een patroon .

Wel opvallend ja, dat Tom Hardy tijdens zijn eerste samenwerking met Nolan (Inception) nog geen bedekt gezicht had. Daarna in iedere film (van Nolan) wel.

Maar hier is hij gladder dan ooit en zelfs 2x. Legend (2015)

Nolan liet aan de begin van productie enkele films aan crew en cast zien (waaronder enkele zeldzame 70mm prints), daarover:

Andere films die genoemd worden zijn Foreign Correspondent, The Battle of Algiers, The Wages of Fear en Master and Commander: The Far Side of the World.

Dat bloed blijft natuurlijk gewoon indie organen zitten. (Daarbij zit er slechts heel weinig bloed in de meeste organen). Bij operaties op tv zie je ook nooit veel bloed. Bovendien zijn die kogels bloedheet en schroet het alles direct dicht.

En bij een bom verwacht ik helemaal geen bloed. Het bloed dat vrij komt verdamp waarschijnlijk.

Maar wellicht zijn er ervaringsdeskundigen of anderen die hier een kennersmening over kunnen geven.

Ik zou zeggen kijk even wat beelden van slagvelden in Syrie, Irak of Afghanistan. YouTube staat er vol mee, kijken op eigen risico. Vaak hoor je meer van het geweld dan dat je ziet. SPR en Hacksaw Ridge zijn denk ik lachwekkend als je kijkt naar hoe realistisch het 'bloedgehalte' is. Dunkirk is ook niet 100% realistisch natuurlijk, maar het zal er ergens tussenin liggen.

Dat zal meespelen, maar ik denk dat je niet moet onderschatten dat Nolan veel krediet opbouwt ómdat hij succesvolle blockbusters schiet voor een zo breed mogelijk publiek.

The secret to Dunkirk’s intensity is in its score · Great Job, Internet! · The A.V. Club - avclub.com

Ik ging vol verwachting naar de film Dunkirk. Wat een tenenkrommende slechte film is dit. De slechtste film in jaren waar ik naar toe ben geweest. Feitelijke onjuistheden. Moderne containerkranen op de achtergrond. Een verschrikkelijk laag tempo. Een paar mannetjes die de hele tijd op het strand rondhuppelen. Spitfires die een onuitputtelijke hoeveelheid patronen bij zich hebben waarbij er een op het laatst, met stilstaande motor al zwevend een Duits vliegtuig neer schiet en dan ook nog zo lang boven het strand kan zweven dat een zweefvliegtuig er jaloers op zou worden. Een schip wat midden op ze zinkt terwijl het aan zijn anker ligt. Nergens is er ook maar iets te zien van de enorme hoeveelheden materiaal die op het strand achter moeten blijven. Het verhaal zie je drie keer. 1x vanuit de man. 1x vanuit zee en 1x vanuit de lucht. In principe dus een hele kortere film waarvan je elke keer al weet wat er gaat gebeuren. En dan die verschrikkelijke herrie die ze er ingeplakt hebben en dat de naam filmmuziek heeft meegekregen. Doet zeer aan je oren. Nee. Echt zelden zo een slechte film bekeken en ik snap dan ook helemaal niets van dat gehyp over die film. De beste oorlogsfilm ooit. Hoe haal je het in je hoofd. Het zou verboden moeten worden dat je hier nog geld voor moet betalen. Mijn advies is duidelijk. Loop hier met een grote boog omheen.

Ben benieuwd hoeveel mensen hier nog iets over die kranen gaan zeggen zonder dat ze weten waar ze het over hebben.

Opvallend trouwens dat er al meerdere mensen (of is het 1 iemand?) speciaal een account aanmaken om hier een negatieve reactie achter te laten.

Goh, dat is wel een hele scherpe 'observatie'....

Hoe zit het dan met die kranen? Het viel mij ook op, maar ik dacht; 'Het zal wel kloppen'.

Het ging mij dan ook meer om het filmpje met uitleg over de Shepard Tone, vond ik wel interessant.

Ik heb het niet gezien, maar volgens jou klopt het dus gewoon die kranen? Dat vind ik namelijk wel interessant om te weten en een zeer goede toevoeging op dit forum.

Ik deel dezelfde mening

Op de helft van de film, de bios verlaten. Nooit eerder gedaan. Een groot drama. De muziek bouwt spanning op die niet komt. Moet blijkbaar een creatief huzarenstukje zijn, maar is gewoon bloedirritante zooi

Kijk, iedereen zijn mening over een film. Daar valt niet over te twisten. Maar wel over je argumentatie. Dat rommelt nogal. Ten eerste kun je beweren dat deze film juist voor mainstream wellicht moeilijk te behappen valt dan in vergelijking met bijvoorbeeld "jouw" Saving Private Ryan. Die film lijkt mij meer mainstream door een gemakkelijker te volgen lineair verhaal, meer bekend geschiedenisverhaal (D-Day) en meer sensatie (bloed, afgeschoten lichaamsdelen etc). Ten tweede: je argument dat Nolan het beeld schetst dat oorlog niet eng moet zijn. Nou, volgens mijn laat Nolan juist de spanning wel voelen, maar niet door bloed etc. De constante angst voor de torpedo's, de Stuka's/Messcherschmitts en de oprukkende Duitse krachten. Psychologisch worden de jonge Britse soldaten gesloopt. En Nolan brengt het helemaal niet als een overwinning. Met een beetje voorkennis had je kunnen weten dat de Britse propagandamachine middels opbeurende berichten de Engelse bevolking strijdvaardig hield en zich één front (samen met eigen soldaten) liet vormen. Hoe de soldaten in de film na de terugtocht worden ontvangen, zo was het daadwerkelijk in grote delen van het land zeker. De Battle of Britain stond namelijk op punt van beginnen en daar kon iedere hulp voor gebruikt worden.

De meest intense film-ervaring sinds lange tijden! Letterlijk uit mijn stoel geblazen! Was er even stil van achteraf en dat komt niet snel voor.. Het verhaal, en de manier van vertellen, zijn ondergeschikt aan beeld en geluid. 3D zonder bril!

In een woord: "WOW". Deze film is niet wat ik ervan verwacht had en is niet typisch voor Nolan, die toch vooral naam heeft gemaakt met high-concept films vol met twists en subplots, komt nu met een relatief eenvoudige (vanuit het oogpunt van verhaal en karakters) maar zeer indrukwekkende oorlogsfilm.

Het is daarbij zeker geen typische Hollywoodfilm geworden - het verhaal en de karakters zijn nogal minimalistisch, de film verzuipt niet in CGI om het er allemaal zo spectaculair mogelijk eruit te laten zien en de gruwelijkheid van het geheel wordt niet benadrukt door eindeloze hoeveelheden rondvliegend bloed.

In plaats daarvan krijgen we film die door middel van zeer effectieve beelden en de combinatie daarvan met een fantastische soundtrack probeert over te brengen hoe het gevoeld moet hebben om daar tussen die wanhopige en uitgeputte soldaten gezeten te hebben - en daar op geweldige wijze is slaagt. Het is lang geleden dat is zo'n intense film gezien die je echt het idee geeft dat je er zelf bij was en die je zo de angst en de spanning die de soldaten ondervonden moeten hebben laat meemaken- ik kreeg en paar keer echt kippenvel.

Dit gezegd zijnde is het niet per se een "waargebeurd verhaal" - het is niet per se allemaal even geloofwaardig (de Spitfire die zonder benzine nog lang doorvliegt is een beetje too much en de film doet ook geen recht aan de schaal van het geheel (meer dan 400.000 soldaten, duizenden boten, dat is echt gigantisch veel). Maar de film weet wat mij betreft de essentie van de situatie prima weer te geven.

I'm impressed