Judgment at Nuremberg (1961)

Wat een vergelijk. Alsof een Brits hoofdpersonage die voor een Duits merk kiest minder geloofwaardig overkomt.

Stel je liever eens voor dat ie plots Frans zou spreken. Of gewoon nog maar met een zuiver Amerikaans accent. Dat dat allemaal geen probleem zou kunnen zijn, dat vind ik pas onbegrijpelijk.

Let maar op dat je niet beschuldigd wordt van krankzinnige opblazerij.

Oja, nu zie ik hoe erg jij daarop bestookt bent. Ik sta iniedergeval aan jouw kant.

Zwaar ernstig als je een film 2* geeft omdat men als Duitser Engels praat.

Niet alleen dat. Ik vond hem ook saai worden. Mede dankzij dat. Het acteerwerk was wel goed. Rechtzaak films zijn sowieso niks voor mij.

buitenom dat duits engels gedoe was de film vooral ook erg saai.

soom schreef:

(quote)

Hoezo dat dan?

Ik snap dat wel. het was meer 2 van de 3 uur in de rechtzaak zitten.

soom schreef:

(quote)

Daar gaat deze film toch ook om ? Om de processen in Neurenberg. Toch maar eens snel deze film zien te krijgen, dan weet ik tenminste waar ik over praat. Maar deze film draait toch om de Neurenberg processen. Dat is nou eenmaal 'saai' te noemen..

Ja, daar gaat deze film over. Ik had alleen gehoopt dat ze wat minder in de rechtbank zouden zitten.

Op zich zijn die processen inhoudelijk gezien -voor een groot deel- helemaal niet saai te noemen. Het is de manier waarop het gebracht wordt (zowel op authentiek vlak, het visuele etc...) dat dus nogal eens te wensen over laat (en zoals tom54 ook aangeeft, heeft het ene natuurlijk invloed op het andere). Bijna 3 uur nonstop rechtbanktscenes zien is inderdaad nogal monotoon, des te belangrijker dat een zo boeiend mogelijke presentatie hierbij wel op zijn plaats is. En bijvoorbeeld een beetje meer zijplotjes invoegen ter afwisseling is dan ook helemaal geen verkeerde optie. Heel begrijpelijk dat veron dat aanhaalt.

Ik vond het juist sterk dat de film niet te veel zijplots had. Die ene zijplot met Marlene Dietrich leidde alleen maar van het hoofdplot af.

Het is trouwens begonnen, de film begint zijn tegenstanders te krijgen en het gemiddelde begint weer te dalen. Het kon ook niet blijven natuurlijk. Jammer dat het met kritieken gepaart gaat als "Duitsers die Engels spreken kan echt niet" en "ik wil niet naar een drie uur durende rechtbankfilm kijken". Vooral die laatste kritiek is een beetje vreemd, omdat ik me niet kan voorstellen dat je niet van te voren weet dat je naar een drie uur durende rechtbankfilm gaat kijken.

Een afwisselende bijdrage dus. Het 'breekt' eens, het wordt minder eentonig. Er zijn best wel wat rechtbankdrama's te vinden in het filmlandschap die daar creatiever mee omspringen zonder dat ze daarom over de top moeten gaan met rechters die in weerwolven veranderen oid .

Zijplotjes zonder achterliggende commerciële motieven die ook nog eens geen enkele afbreuk doen aan de authenticiteit van het rechtbankverslag. Hoe moet ik me dat concreet voorstellen?

Men neme gewoon een zijplot die direct of indirect in het verlengde ligt van het hoofdthema (zoals nu al een klein beetje gedaan wordt, alleen iets te weinig dus). Ik zie niet in hoe dat afbreuk zou doen aan de authentieke feel van de rechtbankscene's.

Er is trouwens niks tegen commerciele motieven op zich. Alleen als het resulteert in een mindere kijkbeleving krijgt het voor mij verfoeilijke dimensies.

Dat Judgment at Nuremberg niet het zoveelste pro-Amerikaanse, oversentimentele, moralistische, melige en onevenwichtige Hollywoodrechtbankdrama is, staat als een paal boven water.
Maar dat de film de kijker zelf de moeilijke taak oplegt te beslissen tussen goed en kwaad, en dus ook wij een objectieve kijk moeten hebben, daarover heb ik zo mijn twijfels ...

Ten eerste zien we Lancaster als een geslage hond treurig 3 uur lang voor zich uit staren, en wie wordt er dan niet beïnvloed in zijn keuze als hij in beeld gebracht wordt ? Ik dus wel... en het lijkt me niet zo dat de camera daar toevallig stond.
Ten tweede vind ik Shells pleidooien zulke sterke tegenargumenten hebben, dat het Widmark, met zijn onnozele (lees : kleine) praat ,van de kaart veegt. ( halverwege zegt Shell dan ook dat de aanklager geen concrete argumenten heeft, en dat is ook wel zo, behalve dan die die diavoorstelling... vrij gemakkelijke manier om te jury de beïnvloeden...)
Ten derde zit de casting ook niet echt mee : Widmark ziet er gewoon boos en onvriendelijk uit, terwijl Shell het omgekeerde is. En Widmark die nog eens zat wordt En ik denk dat dat bij elke film, maar bij deze in het bijzonder, onbewust meetelt in je eindbeoordeling...
Natuurlijk is het compleet fout wat die rechters allemaal gedaan hebben, maar er was toch geen echt bewijs dat het tegendeel bewees en dan kon je alleen maar aanenmen dat ze in het belang van de staat gehandeld hebben...
Maar het blijft een film, en het zou vrij saai zijn zouden we drie uur lang alleen maar een gewoon proces bijgewoond hebben met gewone rechters, daarom vind ik dat ook totaal geen minpunten, ik vind het al veel dat het mij constant geboeid heeft

Wat een cast heeft de regisseur erbij gehaald ! Wat een klasse ! Mijn favorieten zijn Tracy, die heel symphatiek en vooral heel menselijk overkomt dat je ook echt meevoelt hoe moeilijk het geweest moet zijn om zo'n keuze te maken (de scenes buiten het proces worden optimaal benut daarvoor! )gevolgd door Lancaster die je constant zo aanwezig voelt, ook al wordt hij niet in beeld gebracht en praat hij niet, dat je denkt dat hij levendig aan het meediscussiëren is, met als hoogtepunt zijn bekentenis waar ik toch even stil van werd... Verder vind ik Shell erg overtuigend overkomen en heeft die dan ook terecht zijn oscar verdiend, net als de twee vorige uiteraard

Cinematografisch vond ik het zeker niet lelijk. De camera maakt geen barokke bewegingen mar zit nauw tegen de mensen aan, sterke close ups, cirkelt constant rond hen (= alle ogen zijn gericht op jouw !) wat de spanning tot het uiterste vergroot. En we mogen dan ook niet de buitenopnames vergeten die een mooi en triestig beeld geven van Duitsland vlak na de oorlog (ingestorte gebouwen waartussen mensen een nieuw bestaan proberen op te bouwen). De scenes waar Tracy langs dat momument wandelt, terwijl je het juichende publiek en Hitler hoort, stralen een bepaalde dreiging uit, alsof de oorlog helemaal niet voorbij is, en inderdaad, want in de rechtzalen is het die oorlog nog volop aan de gang...


4,5*

En op mijn dvd heb ik eerst minutenlang naar een Duits liedje geluisterd (Lili Marleen ?) voordat de film begon. Was dit oorspronkelijk ook zo bedoeld ?

Ik geloof van wel, maar dat was toch niet Lili Marleen? Ik herrinner me een militair liedje.

Het zal wel een militaire tekst hebben gehad. Hier is het trouwens, gevonden op Imdb bij de soundtrack listing :

"Wenn wir marschieren"

(uncredited)

old german folksong (ca. 1910)

Een liedje dat door merg en been ging en meteen al bij de eerste noten perfect de sfeer voor de komende 3 uur bepaalt

Ja, een stevig Duits liedje voor de sfeer en dan praten alle moffen 3 uur lang lekker in het Engels.

Ik intepreteer het zo : de Duitser praten de hele tijd Duits maar de regisseur wilt ons zo bij de gebeurtenissen betrekken dat hij ons ook een (virtuele) koptelefoon geeft, net zoals de rechters, zodat wij ons met hen identificeren en ook een beslissing kunnen nemen.

In de actiepulp die je zo tof vindt zitten er ook altijd Russen en yakuzaleden die constant gebrekkig Engels praten, maar dààraan stoor je je blijkbaar niet aan... Je kunt inderdaad nog altijd zeggen dat die films niet waarheidsgetrouw moeten zijn, maar dat argument telt dan nog steeds (zij het in mindere maten, mar dat verschilt van persoon tot persoon).

Ik ben het wel met je eens over die snelle close-ups : die vond ik ook vaak storend en niet echt mooi...

Ach, je hoeft er niet zo serieus op in te gaan hoor (onze standpunten daarover zijn gekend), het was maar om te plagen.

In de post daarboven schrijf je (in een opsomming):

.... so I'm confused.

Nochtans niet moeilijk hoor. Er is een verschil tussen iemand in close up nemen (hetgeen italian bedoelde in zijn review) en het effect van een camera die plots heel snel van een ver shot naar een dichte close-up springt (hetgeen ik schreef in mij review, en je al eens nader uitgelegd heb). Als je even een klein beetje doordenkt had je dat zelf ook wel kunnen bedenken eigenlijk, maar goed.

Pfff.

Inderdaad, djelle .Ik bedoelde dus dat de camera heel dicht bij de personages zat zodat je goed hun gezichtsuitdrukkingen en emoties kon zien. Misschien wat onduidelijk geformuleerd in mijn post.

Ten eerste had ik het niet tegen jou en niet over jou (dus waarom een reactie?) en bovendien leek me dit een pure contradictie: eerst zijn de close-ups sterk, daarna irritant. Maar Italian verklaarde al dat ie een beetje onduidelijk was in zijn eerste post. Het gaat dus om de snel ingezoomde close-ups; ik vind ze mooi en ik vind ze ook effect hebben. Bijvoorbeeld inzoomen op een persoon na een vraag van de rechter, of van de aanklager: het resulteert in een bepaalde directheid maar ook, in combinatie met een antwoord, in een bepaalde stelligheid of vastberadenheid van de persoon in kwestie. Goed gedaan.

Omdat het weer de zoveelste poging is om een persoon met een (klein) beetje kritiek inconstistent te doen lijken. Italian's berichtjes waren helemaal niet verwarrend. Als hij in zijn tekst spreekt over mooie close ups en mij gelijk heeft op vlak van die snelle close ups, dan zou je heel goed moeten weten dat dat 2 verschillende dingen zijn. Als italian het over iets anders had gehad dan de reguliere close-ups had ie het heus wel toegelicht in zijn tekst. Trouwens dat geeft inderdaad een stellig effect enzomeer, maar hier wordt het bijzonder slecht uitgevoerd en totaal niet passen in het geheel.

Geen probleem trouwens dat je toelichting vraagt over iets dat je niet begrijpt, maar dit was nu echt niet nodig en de insinuerende manier waarop weer vind ik allesbehalve. Misschien een te heftige reactie van me, maar ik vind het enorm frappant dat er weer voortdurend users moeten onderuit gehaald worden omdat ze (ook maar een sikkepit) commentaar uiten op een van de stokpaardjes op MM. Dringend tijd dat de mentaliteit hier wat omgeslaan wordt, en dat de mensen die er een andere filmsmaak op nahouden dan de vastgeroeste moviemetergarde, nog een pak meer ademruimte krijgen.

zegt genoeg lijkt me

Je ziet echt spoken djelle. Ik quote de contradictie ook nog eens en vraag gewoon om opheldering. Niet neerbuigend, niet lullig, niet arrogant, niet insinuerend maar op een doodnormale manier. Dit heeft niets met jou van doen zelfs.

Een typische 'das nie woar!' dus. Toelichting?