The Boy in the Striped Pyjamas (2008)

Ik sluit me hier ook bij aan.

Ach, wat Ramon zegt klopt natuurlijk ook, maar het meest storende aan het hele gebeuren vond ik eigenlijk het oversentimentele, huilie-huilie jasje waarin het is gegoten. Hoogzwanger van de opzichtige clichés daarnaast, en muziek waar je acuut maagkrampen van krijgt.

Klopt allemaal, maar ik ben daar gek op

Gheh, dat kan ook natuurlijk .

Bij La Vita È Bella (1997) staat een deel van mijn gedachten, al zijn mijn bezwaren hier weer anders dan bij die film, en deze heb ik niet gezien. Maar wetende hoe ik erover denk en de berichten van Ramonk zo lezend, zou ik me daar dus (na maanden elke week uren daarover gelezen en gedebatteerd te hebben) behoorlijk aan ergeren! En dan doel ik dus op het verhaal wat men kiest te vertellen, de specifieke invalshoek en op welke wijze hier dramatisch invulling aan wordt gegeven.

Het is niet even snel uit te leggen vrees ik. Heb je de tweede en derde aline van deze link In de Schaduw van Auschwitz gelezen? Als je er op die manier mee bezig bent geweest dan stoot iets als la vita e bella of de manier waarop deze film hier beschreven wordt wellicht ook tegen de borst. Maar ik kan alleen voor mezelf spreken, natuurlijk.

En dat wat Leatherhead zegt natuurlijk. Daar kan ik sowieso al niet goed tegen, maar in een holocaustcontext vind ik het nog bezwaarlijker. Wat Ramonk holocaustkitsch noemt, is exact het goede woord en hetgeen ik moeite mee heb.

Tuurlijk moet je een film in de context beoordelen. Wat is dat nu weer voor onzin? Jullie zitten voor je TVscherm te grienen omdat de totaal irrationele situatie zich voordoet dat het zoontje van een massamoordenaar in WOII Duitsland de gaskamer insluipt en vergast wordt, en niet omdat (ook in beeld gebracht trouwens) er ook nog eens een honderd Joden in diezelfde kamer hetzelfde lot krijgen. Omdat een regisseur het een goed idee vind om de pijn van de Holocaust over te brengen door emotioneel te investeren in en het persepectief te kiezen van een Duits commandantzoontje. Dat is gewoon Holocaustporno.

Ik vind echt dat jullie je moeten schamen dat je het mooi vind! Serieus. En ik zou echt eens na denken over wat je nu aan het kijken bent ipv genadeloos in dit soort schmalz te trappen (dat geldt ook voor jou stinissen). Tot zo ver.

Moeten mensen die zich geraakt voelen door deze film zich volgens jou schuldig voelen, omdat dit niet echt heel plaatsgevonden? Deugt er dan iets niet aan hun morele kompas? Het spijt me zeer, maar ik vind dat je een beetje door draaft.
Dat je een film maakt over een zoontje van een Duitse ''kampbeul'', en niet over zes miljoen Joden, wil niet zeggen dat jij als filmmaker niet geeft om die zes miljoen. Door te schrijven dat die verhalen over die zes miljoen Joden door de regisseur worden opzij geschoven om dit verhaal te vertellen, insinueer jij dat de filmmaker niet om die zes miljoen geeft, en dat vind ik nou moreel verwerpelijk.
En ja: ik vind het een origineel gegeven.

Zo zou je op alle films wel een moraal antwoord kunnen hebben en ik vond het toch een mooie film en elk mens volwassen of kind dat de gaskamer in moest is er al een te veel. Als wij hier in Zevenaar en omstreken zeggen dat het een mooie film was bedoelen we niet letterlijk mooi Schindlers List vond ik ook een 'mooie' film. Als een film me raakt en pakt is de film in mijn ogen geslaagd ook op het feit dat er geen slechte films bestaan wat het gros een slechte film vind kan een ander wel weer waarderen zo heeft ieder zijn eigen smaak.

Wellicht is dit verhelderend? http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/article/detail/1806633/2010/12/31/Holocaust-for-the-millions.dhtml

Nee, want dat gaat over een andere film en is uiteindelijk ook maar gewoon weer een opiniërend stuk van iemand anders , ook nog eens gepubliceerd in Trouw..

Waar ik in deze discussie sta hangt af van de toon en intentie van de film. Snel eens kijken !

Ik snap echt in de verste verte niet waar je naar toe wilt, John.

Voor mij betekent kitsch een kritiekloos, goedkoop en vaak sensatiezuchtig terugvallen op en uitwringen van beproefde emoties betreffende een bepaalde stijl, thema, gebeuren, ... Ik zie dan ook niet goed in wat deze film dan met "holocaustkitsch" te maken heeft. Kun je je wat nader verklaren?

Daar moet ik dan voor nu even vrede mee hebben

Nu echt te moe, om nog verder uit te leggen dan ik in die eerdere posts heb gedaan (en ramonk ook, tot op zeker hoogte, al voelt die het nog at sterker dan ik volgens mij).

Hoe dan ook, zoals ik zei, ik heb deze nog niet gezien juist door die geluiden. Misschien maar even doen en dan een uitgebreid stukje tikken, vereenvoudigt de zaken allicht. Al kijk ik hier niet eenvoudig naar, naast bovengenoemd vak was ik redelijk op weg om mijn masterscriptie geschiedenis over Art Spiegelmans Maus te schrijven: Recensie: Maus, de onverdraaglijke waarheid (Art Spiegelman, Metamaus) - Athenaeum Boekhandel

En je komt tijdens je onderzoek zoveel tegen, dat iets 'hollywoods' daarna al gauw als onecht en gemaakt aanvoelt. Does that maak sense?

Verplichte kost voor iedereen, wat mij betreft. Maus.

Nee. Maar dat is niet de kern van mijn kritiek: er zijn 6 miljoen Joden gestorven in concentratiekampen, de slachtoffers; ouderen, vrouwen, kinderen, mannen... gemarteld, uitgeput, op gexperimenteerd, afgeschoten, vernietigd, uiteindelijk velen een verschrikkelijke dood gestorven in gaskamers. En dan had je de agressor, de Duitsers, die deze kampen leidden, die verantwoordelijk waren voor al deze daden tegen de mensheid.

En dan ga je een film maken over de Holocaust waarin nota bene het zoontje van de kampcommandant (de agressor) PER ONGELUK (niet MOEDWILLIG om uit te roeien zoals de Duitsers deden met al die Joden) in een gaskamer belandt. En dat is ook nog de emotionele punchline (daar probeert ie het publiek mee te raken dus) van de film.

Dan ben je als regisseur (en als schrijver van het boek) toch simpelweg niet goed wijs? Dan hoor je in een gesticht thuis!

En als daar bovenop nog blijkt dat (en nu komt mijn kritiek op historische incorrectheid pas) de omstandigheden die de regisseur voor zijn verhaal creeert niet stroken met de werkelijkheid (Vrouwen die niet weten wat hun hoge pief echtgenoten uitvoeren tijdens WOII, jongetjes die niets weten van Jodenhaat en de oorlog terwijl de Hitlerjugend vanaf je 6e verplicht was, slecht bewaakte kampen, hekken die niet onder stroom staan, huizen van Duitsers die aan kampen grenzen etc) plus het feit dat uberhaupt de hele geschichte mbt jongetje ook nog eens uit de dikke duim gezogen wordt dan kan ik gerust kan spreken van één van de grootste kutfilms uit de filmgeschiedenis ja. En dan heb ik 't nog niet gehad over het duimendik opgelegde sentiment.

Waarom heeft de regisseur dan niet gekozen om dat jongetje aan de andere kant van het hek te volgen? Simpel: dan was zijn surprise-twist-ending er niet geweest (of het had minder impact gehad) en dat moeten we natuurlijk niet hebben! Nu verkoopt het beter (zo blijkt ook). Holocaustporno dus!

Top verwoord!

.

Nogmaals, The Boy in the Striped Pyjamas is geen historische documentaire, Ramon, maar een FILM ! Als je dat onderscheid niet kan of wil maken, stopt volgens mij elke discussie...

Je verwijt dus de regisseur dat hij een film heeft gemaakt over dat jongetje en niet over de Joden. Echter probeert de maker gewoon een origineel gezichtspunt te kiezen om deze gruwelijkheden te bekijken. Zo kwam hij op een onschuldig jongetje. Ik vind dat een origineel gegeven, maar jij hebt al laten zien dat je niet precies weet wat dat is.
Hier draaf je weer door en doe je weer belachelijke uitspraken.
Ik kan me voorstellen dat je als kind er met je verstand niet bij kan. Zoals ik al zij: het is een onschuldig kind, dat geen kwaad in de Joden ziet.
Deze punten snap ik. De schrijver wist zelf ook wel dat zijn verhaal niet geloofwaardig is: de ondertitel is dan ook "A fable".
Dit vind ik weer een onredelijk standpunt: hoezo zou je als regisseur of schrijver geen verhaal mogen verzinnen?
Nogmaals: het is een origineel gezichtspunt. Je draaf weer door.

Dat onderscheid is voor zijn punt toch niet relevant?

Hij beoordeelt deze film toch op basis van "historische incorrectheid"? Jongens, laten we de boeken dan maar sluiten. Letterlijk en figuurlijk.

Dit is zeker een discussie die even het volgen waard is. Wat Ramon K klopt wel maar, je moet begrijpen wat we in de film wereld zitten. Je hebt nu ook films met de naam Ebola Zombies (2015) wat ik ook niet vind kunnen. Wat Ted Kerkjes zegt is ook wel weer waar aan de ene kant. Dus ik blijf er wel tussen, kies geen kant. Ben benieuwd hoe jullie eruit komen.

Je kunt natuurlijk ook dat soort films niet kijken

Wat ik ook niet heb gedaan.

Je weet echt niet waar je over praat EN je leest niet. Mijn argumenten heb ik nu heel uitvoerig besproken. Denk er eens over na. Ik had namelijk dezelfde kritiek geuit op deze film als er in de geschiedenis WEL een geval bekend was van een Duits massamoordenaarszoontje dat per ongeluk bij een gaskamer was uitgekomen.

De Holocaust gaat namelijk niet over zoontjes van massamoordenaars die verdwalen, de Holocaust (en de kampen!) gaat over volkerenmoord, over het systematisch uitroeien van 6 miljoen Joden.

Als je die kritiek niet snapt, als je echt totaal geen voeling hebt met hetgeen ik bedoel, dan moet je (vind ik) echt bij jezelf te rade gaan (dat morele kompas waar ik al eerder op doelde).

Dat ik daar bovenop (ook al 2 keer gezegd maar je blijft er gewoon overheen lezen met je 'docu's') ook nog historische onwaarheden in de film constateer die dit totaal niet belangrijke WOII verhaal 'mogelijk maken' (gebrek aan bewaking bijvoorbeeld) en dat ik dan ook nog constateer dat de ergerlijke hoofdplot (verdwaalde Duitsertje) totaal uit de duim gezogen is en helemaal niet had gekund in Nazi Duitsland...... dan maakt dat het hele zooitje NOG erger.

Want ja, tuurlijk ben ik van mening dat je, in een film met zo'n beladen onderwerp, zich afspelend ten tijde van 1 van de donkerste periodes uit de menselijke historie en, bovendien, bloedserieus gebracht door de regisseur, niet te 'vrij' moet omspringen met de feiten.

Het is geen film over Pietje's trektocht naar de Ardennen natuurlijk. Hadden in deze film de Joden aan het hoofd van de kampen gestaan en werden de Duitsers massaal vergast, dan had je dit kulargument niet gegeven en had je je bij me aangesloten.

Was die film over Andres Breivik echt gemaakt dan hadden we wellicht niet eens deze discussie gehad want dat geval ligt wat verser in het geheugen en dan had je mijn kritiek misschien wel gevat.

Nu duidelijk?

Een term die te vaak door critici gebruikt wordt (en dat heb ik zelf ook wel eens gedaan) om dat wat krom is recht te praten.

Zo belachelijk is dat trouwens niet van me 'over dat gesticht'. Nog iets van de regisseur gehoord de afgelopen 7 jaar? Misschien is ie er zelf wel achtergekomen dat ie er geen zak van kan!

Hehe, hup Ramon!. De film heeft te veel concessies gedaan om de zakdoekenindustrie een boost te geven.

Ik wil mezelf toch maar weer eens even herhalen... Het prachtige (jeugd)boek (de bron van dit vehikeltje) is toch van een geheel andere orde en mag niet in het rijtje Holocaustporno gezet worden. Niet dat het boek historisch accuraat is trouwens...

Ja sorry Mug; ik heb 't boek niet gelezen en dat had ik niet met de film over 1 kam moeten scheren (zeker als het zo erg verschilt van de film).

Maar je begrijpt me verder wel? Je begrijpt wel dat een 'originele invalshoek' ook een domme en moreel verwerpelijke invalshoek kan zijn en dat daardoor het 'unieke karakter' totaal geen waarde heeft? Zeker bij een onderwerp als de Holocaust?

Of bij de aanslagen door Anders Breivik? Dat ik daar een film over maak en er een zoon bij fantaseer die hij ook even 'per ongeluk' neermaait op dat eiland? En dat ie dan de lichamen inspecteert en dat hij tot zijn ontsteltenis constateert dat ie zijn eigen zoon ook gedood heeft tijdens de koelbloedige slachting? En dat ik dan inzoom op de tranen in zijn ogen, terwijl ie zijn zoon in zijn armen houdt, bombastische viool erachter...

En dan zitten jullie met je zakdoekje voor de TV? 'Och, hij heeft dan wel net 70 kinderen in koelen bloede vermoord, maar ja 't blijft toch je kind hè? Boehoehoe... hij heeft toch vaderlijke gevoelens... hij is toch een mens.... en dat die film er een zoon bij verzint da maakt nie uit; 't hoeft niet historisch accuraat te zijn... tis geen docu hè? Dan moet je maar een docu gaan kijken!'....

Een film over de aanslagen in Noorwegen moet over de slachtoffers gaan, en geen ziemelvalkuil worden.

Totaal oneens met het artikel van de Trouw en de berichten van Ramon K. Alsof we weer terug zijn in de jaren 50. Hoe walgelijke gebeurtenis de holocaust ook is, regisseurs moeten de vrijheid hebben om creatief met de werkelijkheid om te gaan; artistieke vrijheid noemen we dat. Een van de allerbelangrijkste waardes van de westerse wereld.

Dus ja, zelfs zo'n film over Anders Breivik, zoals ramon K die beschrijftl. zou ik graag bekijken! Zeker als het mooi artistiek verantwoord is en zeker als de regisseur daarmee een mooi punt kan maken. Lijkt me een verdomd mooie exploratie van de mindset van een psychopaat, eerlijk gezegd. Film mag van mij ongemakkelijk taferelen tonen.

Als het regisseur met de film een moraal uitdraagt die haatdragend(racistisch/fascistisch) is, dan is het weer een anders verhaal. Dan vind ik het wel walgelijk, maar dat vind ik ook een heel andere situatie dan films als La Vita e Bella en de onderstaande. Het gaat om het achterliggende doel van de regisseur. Er is mijn inziens niets moreel verwerpelijks aan deze films.