The Boy in the Striped Pyjamas (2008)

Dan pak je je boeltje toch bij elkaar en dan verkas je toch? Je gaat elke keer een discussie uit de weg door te zeiken over de manier waarop iemand anders kritiek voert, ipv op argumenten in te gaan die iemand aanvoert. TOR doet hierboven een heel verhaal en jij gaat nB liggen mauwen over het feit dat er een aantal users films analyseren. Op een filmsite! Want blijkbaar mag je hier niets zeggen over de context van een film.

Het gaat er mij ook niet om de inhoudelijke "waarheid" van de bedoelde argumenten te betwisten, maar wel hun relevantie as such op een site als deze! Wat kinderen van deze film "leren", of de regisseur voldoende "historisch accuraat" is, of zijn "moreel kompas" wel voldoende politiek correct is, enz., zijn vragen die voor mij NIETS zeggen over de cinematografische en artistieke waarde van deze film! Wat mij bijvoorbeeld wel interesseert is de vraag naar het specifieke thema van de regisseur, en hoe hij dat op een al dan niet originele/overtuigende/aangrijpende manier heeft weten te "verbeelden"...

Wat is dan het specifieke thema? Serieus, ik ben zeer benieuwd. En de manier waarop... want daarover gaat de discussie inclusief de door jou gehekelde termen als moreel kompas en wat al niet meer.

Nog even terug naar auteur John Boyne, die weet het volgende te melden: “If you approach the subject in a nonexploitative way, trying not to trivialize it but to tell the story another way to reach a new

audience, you are accomplishing your goal." In verband met copyright issues zal ik de lap tekst daarna even samenvatten in het Nederlands. Boyne verwijst kinderen die werden geraakt door het verhaal naar de boeken/auteurs die écht het morele recht van spreken hebben (o.a. Anne Frank en Primo Levi). Hij is van mening dat 'artiesten' die de vernietigingskampen / WOII niet zelf hebben gemaakt (maar toch daarover schrijven en wat al niet meer) hiertoe verplicht zijn.

In hetzelfde stuk (production notes van de film!) kom ik nergens tegen dat Boyne heeft meegewerkt. Hij heeft gewoon toestemming gegeven, m.n. onder voorwaarde met wat ik hierboven heb vermeld. De legitieme vraag is dan, voldoet de film aan de eis?

Ik zeg nee. Te veel dubieuze tegens. Jaja mensen, het is een Disney (co-)productie! It's all about the money. De adaptatie van het boek schiet aan 1 ding flink tekort. De reden waarom het boek wél werkt: de focus op alleen de belevingswereld van Bruno. De film bekijkt het verhaal vanuit verschillende perspectieven, waaronder dus ook de volwassenen. Trouwens, het boek doet dit ook in een soort van epiloog, moet vermeld worden. Het effect (inclusief de tranentrekkende muziek) is van een andere orde. Verder heb ik ook niet het idee dat het gros van de mensen de film ziet als 'een fabel', maar de zoveelste film over WOII. De fabel gaat ook verloren door het geknoei met de perspectieven. Kinderlijke onschuld maakt zo toch wel plaats voor empathie met het nazi-gezin. En toch, de vraagstukken omtrent 'wir haben es nicht gewusst' wordt zodoende wel aangekaart in de film, doch niet op een effectieve, heldere manier. Daar zit wel de crux mijns inziens.

Sorry, Mug, maar daar gaat deze film volgens mij ook helemaal niet over.

Volgens mij is een centraal thema wel de mogelijke verbondenheid van kinderen, die van nature over elke cultureel bepaalde grens heen reikt: de openheid, nieuwsgierigheid en onbevooroordeeldheid die kinderen onvoorwaardelijk met elkaar verbindt, over elke racistische prikkeldraad heen.

Veelzeggend vind ik trouwens ook het citaat van Boyne waarmee jij je bovenstaande reactie begint, en in combinatie daarmee de laatste zin uit de samenvatting van een andere roman van hem, The Absolutist , op Boekmeter (dankje, Donkerwoud!), ook al gaat het daar niet over kinderen:

De bijzondere vriendschap tussen de twee bracht Tristan korte momenten van groot geluk, maar ook een pijn die dieper en heftiger was dan de fysieke lijdensweg van de loopgravenoorlog.

Wat een storm in een glas water zeg! Een regisseur verfilmt een jeugdboek en dan krijg je dit soort discussies

Het is maar een film die ik trouwens erg goed vond.

Euh, waarover niet? Specificeer graag, want ik raak zo echt de draad kwijt.

En dan is het maar de vraag of het de filmmaker is gelukt dit thema aangrijpend/overtuigend/origineel over te brengen volgens je. Drie beladen termen waarbij de term aangrijpend als enige als positief uit de bus komt. De regisseur gebruikt de geijkte non-originele manieren om een traan bij de kijker te laten vloeien. Mij overtuigt (inclusief de goedkope look van de film) dat niet. En zo zie je maar.

Leuk, interessant en leerzaam toch? Ik zal je maar niet wijzen op de vele internationale recensies en anderssoortige artikelen bij de release van deze film, 'storm' is dan nog zeer zwak uitgedrukt. Boek gelezen? Wellicht dat je 'de discussie' dan wel enigszins begrijpt of interessant vindt.

Leuk voor je. De hamvraag is of men daadwerkelijk denkt dat dit 'maar een film is'. En wat je er verder mee doet. Geloven dat het daadwerkelijk allemaal zo is gegaan? Juist denken dat die vernietigingskampen nooit hebben bestaan (tja, het is toch een fabel...)? En zo kunnen we nog wel doorgaan...

Ik heb zowel boek niet gelezen als film niet gezien, maar vind het alsnog razend interessant, een discussie als deze. Maar dat komt dus ook omdat we dezelfde discussie met een hele groep studenten hebben gevoerd over ettelijke films en boeken. Om die reden staan eerder genoemde Primo Levi en Imre Kertesz sindsdien mijn boekenkast, naast die soms wat droge Auschwitz vakliteratuur. Jammer genoeg kan ik me niet herinneren wat er over deze gezegd werd.

Gelul in de ruimte, je argument zou je dan op alle films kunnen los laten. Ik heb geboeid gekeken en vond het een mooi drama en dat is het laatste wat ik er over kwijt wil.

Man, we hebben het over de Tweede Wereldoorlog en de holocaust. En de perceptie die een jan modaal met te weinig kennis over de historie zou kúnnen hebben na het aanschouwen van deze prent. We hebben het niet over een James Bond avontuur, een Star Wars episode en/of een aflevering van Sex in the City...

En dat was niet voor elkaar te krijgen zonder de belachelijke eindtwist en de ongepaste sympathie voor een Duitse massamoordenaar? Ten tijde van de Holocaust? En dat moeten kinderen (volgens jullie het beoogde publiek) er maar uit filteren?

Wat The One Ring zegt:

Tuurlijk zegt het WEL iets over de artistieke waarde. Inhoud en betekenis horen toch ook gewoon bij deze kunstuiting? Kunnen we dus elke mooi vormgegeven en vlot verteld pamflet in filmvorm die expliciet pleit voor een 'negervrije' wereld bewieroken en hosanna'en; 'goh, die romance tussen die white power dude en die white power chick was echt subtiel gebracht.' Kunnen wel wel opdoeken hier.

Alle oorlogsfilms

Ik maak graag zelf mijn eigen mening op, en als men wil muggenziften (niet als woordspeling bedoeld ) over deze film dan mag dat best maar zonder sterke argumenten die mij overtuigen (die heb ik niet gehoord) ga ik ze niet nakakelen. In een jeugdboek mag je best wat gruwelen weglaten, de fantasie erop loslaten, en het verhaal voor kinderen vereenvoudigen. En een regisseur mag dat verfilmen en indien nodig ook enige vrijheden nemen. Hier lijkt het wel alsof men hier de beste man voor het Nurenberg-tribunaal wil slepen omdat sommigen van mening zijn dat dit de holocaust geen eer aandoet. Misschien was deze film niet als eerbetoon voor de slachtoffers van de holocaust bedoeld? Misschien was hij uit op... uhh... het verfilmen van een jeugdboek...?

Kritiek mag je hebben, tuurlijk, maar dat het allemaal zo hoog zit?? Kies dan een film als 5 Days of War (2011) uit, die doodleuk de rol van dader en slachtoffer in een oorlog omdraait en vervolgens het als waargebeurd gaat brengen om de geschiedenis 180 graden te draaien. Of op There Be Dragons (2011), door de Opus gefinancieerd om hun oprichter nog heiliger dan de Paus te laten lijken en als oorlogsheld neer te zetten. Dan lijkt mij de kritiek terecht, de maker probeert dan een enorme leugen als waarheid te verkopen.

Maar de regisseur pretendeert hier op geen enkel moment dat de holocaust precies zo is gegaan zoals in deze film, of dat de Duitsers eigenlijk de slachtoffers waren. Er wordt nergens gezegd dat deze film op waargebeurde feiten berust, en hij ontkent de holocaust ook niet. Dus waarom al die ophef? Geen grond voor kritiek wat mij betreft, tenminste niet in deze mate. En ik kan me ook niet herinneren dat de film respectloos is tegen joden of andere slachtoffers.

De indruk die ik krijg van deze discussie is dat men van de holocaust een taboe wil maken, en dat je zo'n onderwerp met zijden handschoenen moet aanpakken... Nergens voor nodig, mits je respectvol bent, en dat is deze film.

Als Jan Modaal volwassen is en deze film ziet, dit zijn eerste kennismaking met de holocaust is en tot dat moment er niets over heeft gehoord, en de film voor waarheid aanneemt (en dat doet hij omdat hij vindt dat alle films waar zijn), dan ben ik bang dat Jan Modaal al lang verloren is, en deze film zal daar geen verandering in brengen .

Voor wie een film door de grond wil boren en de maker voor het Nuremberg-tribunaal wil slepen adviseer ik Der Ewige Jude (1940), dan kom je vermoed ik heel snel tot inkeer over The Boy in the Striped Pyjamas .

NB. Mug, ik pluk je reactie uit, maar mijn reactie is uiteraard algemeen bedoeld en niet uitsluitend aan jou gericht, maar aan iedereen die zich zo over deze film zo opwindt

Niet? Ik vind dat de filmmaker maar liefst zes miljoen Joodse slachtoffers schoffeert door het drama schaamteloos te centreren rond het Duitse joch en zijn familie, in een productie dat nog het beste te omschrijven valt als holocaustkitsch

Apart: je vindt een discussie rondom een film vreemd, maar dat lijkt me normaal op een filmforum...

Ik reageerde met name op jouw laatste uitspraak:

"En toch, de vraagstukken omtrent 'wir haben es nicht gewusst' wordt zodoende wel aangekaart in de film, doch niet op een effectieve, heldere manier. Daar zit wel de crux mijns inziens."

Ja hallo. Dat is een film uit de propagandamachine. Die film was er enkel om haat te zaaien. De keuzes die Herman gemaakt heeft zijn vooral dom, commercieel en ze getuigen van weinig historisch en moreel inzicht/besef.

Wat ik me, deze discussie lezende, vooral afvraag, is:

Is er iets mis met mijn "moreel kompas" als ik meeleef met de Duitsers in de film "Das Boot"...?

Ik durf te wedden dat de meeste criticasters van deze film Das Boot hoog waarderen...

Klopt helemaal, dat had ik ook ik was op het einde van de film zelfs ontdaan.

Stierven die Duitsers daar in een concentratiekamp?

En is 't misschien zo dat die concentratiekampen ingericht waren om een heel Joods ras te vernietigen? En dat ze ook nog een heel eind gekomen zijn?

Ik krijg sterk het idee dat er of niet gelezen wordt of dat mensen geen moeite willen doen om het standpunt van de 'tegenstanders' te begrijpen. Zelfs als je 't er niet mee eens bent moet je de logica van mijn kritiek toch op zijn minst vatten? Ik ben ervan overtuigd dat er een vreselijke mooie WOII film te maken valt (waarschijnlijk zijn ze zelfs al gemaakt) 'gezien door de ogen van een Duits kind.'

Maar wat deze film doet is wel zó onsmakelijk...

Van uit de ogen van een Duits kind vond ik Lore wel de moeite waard, al ging dat niet zozeer over kampen. Lore (2012)

Uhm, nee, natuurlijk niet. Die Duitsers uit "Das Boot" waren de agressors, de vijand. Tegelijkertijd waren zij evengoed slachtoffers van Hitler en het Derde Rijk.

Dus daarom nogmaals mijn vraag: Waarom zou je wél kunnen meeleven met de Duitsers uit "Das Boot", terwijl je niet zou mogen meeleven met het zoontje van een kampcommandant?

Nogmaals mijn antwoord: stierven die Duitsers in Das Boot in de gaskamer in een concentratiekamp?

Ik heb hier echt uitvoerig op geantwoord narva77 een paar dagen geleden. Kun jij meeleven met een film over blanken in het Zuiden van Amerika die ten tijde van de slavernij als slaaf werden gehouden door rijke zwarte plantagebezitters? En lijkt het jou verstandig om die film te maken? Of is dat nogal onsmakelijk?

Nogal een vreemde vraagstelling. Dat is in mijn ogen precies wat cultuuruitingen behoren te doen: ontwrichten, mensen uit hun behaagzieke cocon halen van wat zij dachten te weten, empathie tonen met daders én slachtoffers. Van censuur en demonisering is nog geen cultuur ooit wijzer geworden.

Maar ik ben helemaal niet tegen cinema die 'in de huid kruipt' van de andere partij. Helemaal niet zelfs. Maar in een film KKK leden volgen en zo hun belevingswereld of motieven blootleggen is 1 ding...

KKK leden volgen die uiteindelijk door Afro-Amerikanen voor hun huis aan een kruis gehangen worden en in brand gestoken worden'... dat heeft niets te maken met mensen 'mensen uit hun behaagzieke cocon halen'... That's downright evil!

Sorry, maar ik vind dat nogal een vreemde redenering eigenlijk, wat Donkerhoud ook al zegt.

Ik denk niet dat er veel blanke slaven door zwarte plantagebezitters werden gehouden, dus nee, het zou historisch incorrect zijn om zo'n film te maken. Misschien levert het leuk popcornvermaak op, maar niet historisch verantwoord.

Is dat jouw punt soms? Dat "Striped Pyjamas" historisch niet verantwoord zou zijn?