The Boy in the Striped Pyjamas (2008)

Maar dat je alles mag zeggen wil niet zeggen dat je alles ook moet zeggen. Wat mij zo stoort aan The Boy With the Striped Pyjamas is niet alleen de morele vraagtekens die je erbij kunt zetten, maar vooral de complete stompzinnigheid van het verhaal. De manier waarop het zich door allerlei bochten wringt om de geschiedenis te veranderen om tot een onzinnig levenslesje te komen dat nergens iets mee te maken heeft. Want wat zegt deze film nou eigenlijk? Over de holocaust niets, want daarvoor staat het te ver van de werkelijkheid af. Ik kom niet verder dan dat het zegt dat het verschrikkelijk is dat een niet-joods, Duits jongetje mogelijk per ongeluk in de gaskamers terecht had kunnen komen. Wauw, wat een boeiend, hypothetisch inzicht.

Deze regisseur kent ook duidelijk de geschiedenis niet en heeft zich niet verdiept in het onderwerp. Dat is een teken van stompzinnigheid. Zoiets wordt zo vaak afgestraft in films, dus waarom niet hier. Als ik een film zou maken over het WK voetbal en daarin doodleuk de spelers de bal met de handen laten oppakken en in het doel laten gooien zonder dat iemand er iets van zegt zou het hele forum over me heen buitelen wegens slechte accuraatheid. En terecht. Verplaats zoiets naar een moreel en zelfs filosofisch veel meer beladen onderwerp zoals de holocaust en je krijgt The Boy With the Striped Pyjamas.

Je mag misschien deze film maken, daarvoor is er inderdaad artistieke vrijheid. Maar waarom zou je? Wat bereikt de regisseur met deze zogenaamde originele aanpak? Niemand hier weet mij dit duidelijk te maken.

Waar je gewoon ook misbruik van kan maken, evenals van het recht op vrije meningsuiting. Ik ben niet voor censuur. En dan kun je ook nog gewoon slechte kunst maken, zelfs moreel verwerpelijke kunst.

Ach kom! Zonder de fictieve zoon en de slappe emotionele valkuilen wel ja, inderdaad. Dan moet je je hele film anders inrichten.

Bleeding Hearts zoals u komen wel vaker met dit onzin-argument. Het is Juist wel van belang om kunst te tonen die mensen irriteert, soms beledigt. ja, zelfs doet walgen! Als kunst een sociale bijdrage heeft, is het het oprekken van morele grenzen. Als kunst dat niet gedaan had, mochten we nog steeds geen sex of geweldscenes tonen(hays-code weet u wel).

Alleen uit de premise al: nature versus nurture. Haat wordt aangeleerd, niet aangeboren. Lijkt me al een prima moraal eigenlijk.

Een keuze om een niet historisch accurate film te maken impliceert niet per se dat de regisseur geen weet heeft van de geschiedenis en ook absoluut niet dat de regisseur stompzinnig is.

De regisseur bereikt in ieder geval een film die veel mensen plezier oplevert(gezien het gemiddelde) Zeker omdat veel mensen wel realiteit van fictie kunnen scheiden. Om die mensen vervolgens te betichten van moreel verwerpelijk gedrag, vind ik werkelijk waar walgelijk. Niemand dwingt je om films als deze te bekijken, als je er zo veel moeite mee hebt.

Hans Teeuwen verwoordde het eens mooi; de grens van vrijheid van meningsuiting is(het oproepen tot) geweld.

Geloof ik helemaal niks van. Zeker niet wanneer het gaat over algemeen aangenomen kennis. Als daartegen gezondigd wordt gaat men er net vanuit dat de regisseur daar een zeer goede reden voor heeft.

Wat je zou krijgen is een forum vol wilde theoriën over het waarom van die "onjuistheden".

Ten eerste geloof ik er geen snars van dat dit gewaardeerd wordt omdat mensen fictie van realiteit kunnen scheiden. Dat is maar een aanname van jou. En verder heb ik niemand beticht van moreel verwerpelijk gedrag, op de regisseur en zijn film na. En dat recht heb ik. Ik vind het een idioot.

En verder heb ik gesteld (vaak in vraagvorm, maar ook wel eens dwingender) dat mensen wel eens meer op hun morele kompas kunnen letten, wanneer ze meegevoerd worden door dit soort dubieuze bocht. Heel geirriteerd gaan doen als mensen aan de artistieke vrijheid komen (wat ik trouwens niet deed) en dan vervolgens heel verontwaardigd doen als iemand zijn mening uit. En je hebt de film niet eens gezien.

Danku, The one ring...

Wat hij bereikt? Kijk misschien gewoon even naar de gemiddelde score...

En dan is het weer weg en kan mijn bericht ook ook op delete. Okay. Ik weet fictie en realiteit heel goed te scheiden (meestal in ieder geval), dus geen idee waarom je mij dat verwijt.... Het zal allemaal wel. Maar omdat ik kritiek uit op de manier waarop de film de Holocaust misbruikt (en dat vind ik echt) en kritiek uit op het feit dat mensen bij filmbeoordeling te weinig kijken naar de (morele) context en te veel naar het eindeffect (de lach, de traan, het hoge gemiddelde) maakt mij geen voorstander van censuur of beperker van de artistieke vrijheid. Deze film is inhoudelijk gewoon retefout. En als een filmmaker de vrijheid krijgt om dit soort foute films te maken, dan heb ik 't recht om die film de grond in te boren.

De Ierse schrijver John Boyne heeft een veel gelauwerd KINDERboek geschreven over twee jongetjes, die beiden ver van huis in een uiterst vreemde omgeving en gescheiden door prikkeldraad vriendschap sluiten. Boyne wilde op deze manier de afschuwelijke Holocaust toegankelijk maken voor jonge kinderen. Niet zonder succes trouwens, want het boek is wereldwijd een van de meest verkochte en meest geprezen boeken na de Tweede Wereldoorlog.

Regisseur Mark Herman heeft dit boek verfilmd en zich daarbij af en toe enige vrijheden veroorloofd. Niet ongebruikelijk bij de verfilming van een boek. Om daar nou van alles en nog wat bij te halen, schiet naar mijn bescheiden mening z’n doel ver voorbij. Het is een verhaal over kinderen, primair bedoeld voor kinderen. Vanuit die invalshoek moet men het boek, c.q. de film dan ook benaderen.

Bull shit. De film is echt niet gemaakt voor het kinderpubliek.

Je kunt dat wel vinden, Mug, maar dat verandert niets aan de feiten. Het boek is echt geschreven als kinderboek en in overleg met schrijver Boyne heeft de film dezelfde doelgroep gekregen. Dat is ook de reden dat de film volledig engelstalig is.

Nee hoor:

Well, you could shoot it in German and you can use German actors and we wouldn’t be here discussing it, I don’t think. We needed to reach as wide an audience as possible, and the other alternative is to shoot in German accents, which I hate. I think just on a practical level, just for those two kids, it wouldn’t have worked. They had enough on their plate learning the lines and saying the lines without saying it in a German accent. (bron: comingsoon.net)

Om te scoren bij een breder publiek en omdat het makkelijker was voor de kindacteurtjes.

Bovendien beweerde Herman in verschillende interviews dat de film 'een familie film is', een film gericht op zowel volwassenen als jongeren (PG13)



Niet waar dus. Bovendien; dat pleit de film niet vrij. Komt je zoontje terug van school: 'Pap, de juffrouw liet ons vandaag een hele mooie film zien over de Holocaust en daarin zat een heel lief Duits zoontje van een leider van een soort kamp, en die was bevriend met een gevangen kindje en toen hebben ze dat lieve menneke en zijn vriendje vergast en dat vind ik niet leuk. En toen hadden die papa en mama van dat Duitse menneke ook nog verdriet dus de Holocaust is heel slecht geweest!'

Ik moet er niet aan denken.

Tot voor kort heb ik nog nooit van deze film gehoord en ik denk niet dat ik deze film ooit zal zien , The Boy in the Striped Pyjamas (2008) lijkt me echt een verschrikkelijke (en foute ) film . Maar waar gaat deze discussie eigenlijk over ? Als Ramon K Joods is , dan snap ik zijn kritiekpunten wel . Hij geeft gewoon zijn mening. Indien Ramon K niet Joods is , dan vraag ik me af wat de Joodse gemeenschap van deze film vindt en dat Ramon K eigenlijk niet voor die gemeenschap een moreel oordeel kan vellen .

Dan zal ik mijn mond ook maar houden bij The Accused (want ik ben geen vrouw) en bij The Birth of a Nation (want ik ben geen Afro-American). En wat zal ik doen met klassieke westerns (native americans) en met Bresson's Au Hasard Balthazar (want ik ben geen ezel, of toch? )

Je kunt feministen etc. natuurlijk ( moreel ) steunen , financieren , inspireren , stimuleren ( tot actie ) . Maar ik ben van mening dat je niet namens die groepen kan spreken . Vrouwen die over onderdrukking en feminisme praten worden eerder serieus genomen dan mannen die over de vrouwenrechten hebben .

Maar over het algemeen ben ik het wel met je eens , dus ik sta aan jouw kant ! Just an advice ...

Maar ik spreek ook vooral namens mezelf hoor.

Maar het punt is dat de Joden deze film misschien WEL oké vinden en dan vecht je compleet onnodig tegen de windmolens . Zonde van al die verspilde energie ...

Maar ikzelf vind het niet oké en ik vind het nooit verspilde moeite om een andere zienswijze in een topic te gooien. Bovendien vind ik dat er op MM te veel gepraat wordt en te weinig geanalyseerd. Ik weet dat ik waarschijnlijk niemand op andere gedachten breng, maar heel misschien gaan sommige users ooit nog wel een keer een herziening in met deze discussie in hun achterhoofd. Dat is het enige wat ik er misschien mee 'win'.

Nou , mij heb je i.i.g. overtuigD om deze verschrikkelijk film nooit te gaan zien . Als je daar wat aan hebt , heb je al succes geboekt . Maar of je daar wat aan hebt ( moreel succes op moviemeter N.B. ) is weer een andere discussie .

P.S. Ik zie het meer als een (niet-)kijktip en daarvoor wil ik je wel bedanken .

Precies... om te scoren bij een zo breed mogelijk publiek, dus. incl. kinderen en daarom Engels als voertaal.

Dat heeft enkel betrekking op de (ridicule) mogelijkheid de kinderen Engels met een Duits accent te laten praten. Brrr.

Natuurlijk! De meeste films voor jongeren worden bestempeld als familiefilms. Kijk maar naar de genre-indeling van MM.

Ik ga niet meedoen aan een welles nietes spelletje. Op de website van John Boyne staat het boek vermeld onder “Novels for Younger Readers”. De schrijver heeft het verhaal dus primair geschreven voor jongeren. Omdat Herman de film in nauwe samenwerking met de auteur heeft gemaakt, kom IK tot de conclusie dat ook de film primair bedoeld is voor jongeren.

Overigens, Ramon, jij vindt de film helemaal niks. Prima. Ik vind het geen absolute topper, maar wel een film die met name jongeren, die zich allicht geen voorstelling kunnen maken van de gruwelijkheden en de omvang van de Holocaust, misschien tot nadenken stemt. Dat vind ik de winst en verdienste van het boek, c.q. deze film.

Hier wil ik het bij laten. Want zoals zo vaak is deze gedachtenwisseling, die inmiddels al dagen duurt, gewoon weer een discussie over smaak en perceptie. Dat kun je eindeloos volhouden, maar ik pas.

Jullie wederzijdse gezeur maakt mij eigenlijk wel benieuwd naar deze film. Misschien kan ik weer op commando het heilige boontje uit gaan hangen?

Edit: Lees trouwens vooral The Absolutist van John Boyne. Interesseert mij verder geen klap hoe waarheidsgetrouw het is, mooi boek.

Het boek ja, niet de film. Dat kun je toch gewoon nalezen in interviews.

Ik houd je niet tegen! Vriend van me kwam vandaag 'als grap' het boek brengen omdat ie de discussie thuis had meegelezen. Misschien kan de discussie in de toekomst bij boekmeter worden voortgezet!

Hahaha....is soms ook wel lekker natuurlijk.

Ik bewonder alleszins mensen als Ted Kerkjes en misterfool om het geduld en de sereniteit waarmee ze reageren op uitspraken als "holocaustporno", "kutfilm", "de regisseur hoort in een gesticht", "is een idioot", "stompzinnig", "retefout", en meer van dat soort argumenten...

By the way, heeft The Absolutist iets met dit onderwerp te maken, Donkerwoud?

Het is een tijdje geleden dat ik deze film heb gezien..

Ik begrijp Ramon K wel maar in de wereld van fictie zou dit perspectief geen enkel probleem moeten zijn. Het is juist dat film een uitkomst biedt waarbij je met de ergste mensen kunt meeleven en dus ook met een nazi-officier die heel veel mensen heeft vermoord. Qua structuur en perspectief zou het geen enkel probleem moeten zijn.

Ik denk niet dat dat het probleem is wat Ramon K heeft maar dat je hier een verschrikkelijke gebeurtenis vercommercialiseerd met (goedkope) Hollywoodeske momenten. Qua moraliteit en dat is behoorlijk subjectief zou een 'spanningsopbouw' of spannende melodietjes al niet kunnen in combinatie met concentratiekampen want we spreken over een rationele, systematische uitroeing van een ras wat daadwerkelijk heeft plaatsgevonden en vele malen erger is dan fictie.

Dus als je dit onderwerp oprecht wil benaderen dan is een spanningsopbouw moralistisch gezien eigenlijk al verkeerd. De kijker hoeft niet in spanning worden gebracht, het onderwerp is al verschrikkelijk genoeg, de kijker hoeft eigenlijk geen tranentrekker te verwachten want het onderwerp is op zich al verschrikkelijk genoeg.

Dezelfde auteur. Wel blijven opletten.

Ik bedoel qua onderwerp, Donkerwoud. Het interesseert me eigenlijk wel.

Dankjewel.

Maar dat zijn niet mijn argumenten, enkel krachttermen bij de conclusies die ik naar aanleiding van mijn argumenten trek.

Als ik zo'n opsomming die je maakt zie en als ik de discussie doorlees, dan ben ik ook niet blij dat ik met zulke termen moet komen. Ik vind dat net zo goed niet leuk. Maar je moet niet vergeten dat het in deze discussie niet speciaal gaat om visuals die ik oerlelijk vind, of acteurs die naast de pot pissen, of dialogen die krom zijn, of muziek die te aanwezig is of slecht is, of om plotgaten van jewelste of een slechte montage of alles tezamen, zoals doorgaans bij hele slechte films misschien het geval is;

De inhoud vind ik hier moreel verwerpelijk, en de manier waarop die inhoud gebracht wordt. En net als dat ik bij een oprechte film die kindermishandeling aan te kaak stelt een regisseur mag bewieroken in de meest lyrische bewoordingen wat betreft zijn durf om een relevant onderwerp te tackelen, of om de krachtige en oprechte manier waarop ie dat doet, vind ik ook dat ik films zo mag vernietigen als ze juist het tegenovergestelde doen. Zeker als zo'n film (en boek?) al zo verankerd ligt in 'popcultuur', of als er discussies op fora of blogs plaatsvinden om dit op scholen te tonen en als TVzenders dit gaan programmeren op (inter-)nationale dagen waarop we stilstaan bij de oorlog.

Ik doe dit echt niet om te trollen. Dat was (hoop ik) mijn laatste bijdrage aan de discussie. Doe er verder mee wat je wilt.

Je leest wat je wil lezen, merk ik. Ik ben het er helemaal mee eens dat een film moet kunnen provoceren, maar dat is helemaal niet waar The Boy in the Striped Pyjamas voor gaat. De morele grenzen worden niet opgerekt, er is geen sociale bijdrage. Er zit geen greintje diepgang of een relevant idee achter. Het is juist het tegenovergestelde. Hier wordt vooral geprobeerd te scoren met makkelijk sentiment, om traantjes te trekken op een manier die niet passen bij het eigenlijke onderwerp. Het probeert de massa simplistisch te behagen, niet uit te dagen.



Dat klopt, maar is dit echt een goede film daarover. Dat je een verhaal verteld over de zoon van een kampcommandant die leert dat de wereld niet zo zwart-wit is als de nazi-ideologie hem schetst is een inderdaad een potentieel goed uitgangspunt. Maar wat zegt dat beruchte einde over nature versus nurture? Niets. Wat leert de kampcommandant verder? Als het gewoon ging over twee kinderen en er geen stunts uitgehaald zouden worden met de afloop van het verhaal zou het ook geen bijzonder problematische film zijn.



Als je een film maakt over zo'n onderwerp kun je je toch op z'n minst een beetje verdiepen in de vele maatschappelijke en zelfs filosofische vraagstukken die de holocaust heeft opgeroepen. De nasleep van deze historische gebeurtenis is enorm, omdat het de mensheid op zijn allerslechtst en eng liet zien. Mark Herman negeert dit allemaal om een verhaal te vertellen over een niet-joods jongetje dat per ongeluk vergast is. Dan heeft het niets meer te maken met waar de holocaust over gaat en dat vind ik inderdaad een stompzinnige benadering van het onderwerp.



Ik beweer niet dat mensen geen feit en fictie van elkaar kunnen scheiden en beticht de liefhebbers van deze film ook niet van verwerpelijk gedrag. Ik zeg hoogstens dat niemand een goede verdediging van de aanpak van deze film weet te leveren. Zeggen dat je het leuk vind of ontroerend sluit niet aan bij de vraagstelling waarom de regisseur besloten heeft dit verhaal op deze manier te vertellen.



Hoe moet ik weten hoe deze film zal gaan voor ik eraan begin?



Hoe sluit dit aan bij deze discussie en gaat deze spreuk niet recht in tegen je punt?



Dat is nou net wat je hier nu krijgt, behalve dan dat de fans van deze film niet echt met theorieën voor het einde aankomen, maar in plaats daarvan zeggen dat de regisseur het volle recht heeft dit te doen.



Dat is ook precies waar ik juist mee zit. Ik heb ook gewoon les over de jodenvervolging gehad op de basisschool, dus als kind wist ik hiervan. Toen kregen we o.a. Anne Frank als voorbeeld en dat werkt gewoon prima. Kinderen die echter met het onderwerp kennis maken via The Boy With the Striped Pyjamas krijgen een beeld van dat joodse jochies bij het hek rustig konden gaan zitten keuvelen met Duitse jongetjes en dat het dieptepunt van de holocaust het per ongeluk vergassen van dat Duitse jongetje was. Natuurlijk zit erin dat het vreselijk is dat de joden zo uitgemoord worden, maar wat een omweg wordt er voor gemaakt. Ik heb nooit gemerkt dat kinderen er moeite mee hadden dit te begrijpen in een meer direct verteld verhaal. Juist als lesmateriaal is het verkeerd om het niet zo nauw te nemen met de geschiedenis, want wat leren de kinderen er dan van?

"Moreel kompas", "historisch accuraat", "wat kinderen ervan leren", "sociale bijdrage", de vraag of de regisseur al dan niet het "recht" heeft, ...

Jongens, jongens, als ik al dit soort reacties overzie, kan ik mij niet ontdoen van de indruk dat velen onder ons niet kunnen weerstaan aan hun onverbeterlijke roeping van maatschappelijk didacticus en/of moraalridder. Op zich misschien erg verdienstelijk, maar MM gaat volgens mij over iets ànders.

In het geschetste klimaat voel ik mij eerlijk gezegd niet zo goed op een site over FILM - die nota bene parallel loopt met een overeenkomstige site over literatuur, en die ik voor mijn part vooral als artistiek forum zie...