Cloverfield (2008)

Ik irriteerde me vooral aan de manier hoe 't is gefilmd. 1,5

De manier van filmen met een handcamera en dan zulke effecten in de film gooien zogen mij juist helemaal in de film,vooral het stukje dat de soldaten en tanks op het "wezen" vuurden vond ik helemaal tegek

Ja, de manier waarop het gefilmd is vitaal voor het concept van de film. Het is het testament van het New York's vriendenclubje.

Origineel in beeld gebracht maar slecht geacteerd en verhaal is heel onrealistisch.

Hoezo heel onrealistisch dan? Er vanuitgaande dat een scenario als dit mogelijk is: Hoe zullen de mensen, de regering, het leger er dan op moeten reageren als een situatie als deze zich voordoet?

Als ik bijvoorbeeld zoiets meemaak en ik heb een camera bij me, dan zou ik het ook gaan filmen, hoor.

Met alle respect voor je top 10 en ik heb er echt een hekel aan als mensen andermans top 10 erbij gaan betrekken, maar in jouw top 10 staan films die onrealistischer zijn dan Cloverfield. Denk daar maar is over na.

Flauw en bovendien niet waar.

Of het nu een monster is van 30 meter of de onverklaarbare zaken in de Shining. Dan zie ik Cloverfield eerder gebeuren. En The Shawshank Redemption (#4,0) is natuurlijk de meest onrealistische film ooit gemaakt.

Een film is natuurlijk meer dan het feit of het verhaal kan/niet kan. Het gaat er natuurlijk ook om het feit hoe goed het verhaal is, het acteerwerk, hoe goed het geregisseerd is, de dialogen,...

The Shining is natuurlijk niet echt gebeurd maar het verhaal zit wel uitstekend in elkaar (spelen met heden en verleden in combinatie met psychologische moeilijkheden door afzondering) en het acteer en regisseer werk is ongelooflijk goed. Dit in combinatie met het spelen met geluid en muziek en de kille sfeer van de film in combinatie met allerlei andere factoren maken dat een schitterende en angstaanjagende film.

Bij de Shawshank Redemption (wat ook niet volledig realistisch is) ligt de nadruk op dialogen in combinatie van schitterend acteerwerk en de onderlinge relaties binnen een gevangenis.

Zonder mij hier verder over uit te wijten vind ik het toch straf Cloverfield te vergelijken met zo'n films. Maar ieder zijn mening natuurlijk. Ik vind dit uiteindelijk niet meer dan een matig geacteerde film waarvan de verhaallijn is: weggeraken van het grote monster. En natuurlijk moet er een romantisch aspect aanhangen... Maar het is wel een tof aspect qua verfilming.

Ja, daarom juist. Een film is inderdaad meer dan het feit of het verhaal kan/niet kan. Het is de manier waarop. Hoe wordt het gebracht? Afgezien van het grote monster vind ik Cloverfield realistisch inspelen op het incident. Ok, het monster is het incident, maar het leger zijn niet degene die alles even oplossen. Ze maken gewoon geen kans tegen het ernorme beest. De hele manier van handelen wordt erg realistisch gebracht. Er kan ook geen diepgaand verhaal in een film als dit zitten. Het is alsof het jou ineens overkomt. Cloverfield heeft daarentegen wel een interessante background story wat toch weer bijdraagd aan het realisme. Zaken als acteerprestaties vind ik niet (heel erg) relevant voor het realisme en muziek zou vreemd zijn in deze film.

Ik ging dus akkoord met het feit dat een film meer is dan het realistische aspect. Verder vind ik acteerprestaties enorm belangrijk, daarmee valt of staat een film volgens mij. Hier zie je regelmatig dat de angst en dergelijke gespeeld is, wat mij echt wel stoort. Ook de interessant background story heb ik gemist dan, ik vond er namelijk niets interessant aan.

Maar ondanks deze vele tekortkomingen vond ik het toch een op een bepaalde manier een originele en aangename film voor alle duidelijkheid.

Overtuigende acteerprestaties helpen natuurlijk wel mee t.b.v. geloofwaardigheid. Ok, ik ervaar ze dan wel als positief. Maakt niet uit verder. De background story vind je niet terug in de film. Op youtube vind je er veel over, maar ook door te goole'en.

Heb je het dan over Tagruato en 1-18-08.com en dergelijke? Dat is inderdaad tof en typisch J.J. Abrams maar natuurlijk maar bijkomstig.

Het is bijkomstig ja, maar het hoort er officieel wel bij. Als je het niet weet, dan lijkt dit maar een hele simpele film (met slechte acteerprestaties).

Er is bijvoorbeeld heel veel info over bijvoorbeeld het wezen te vinden. Eigenlijk het hele gedoe eromheen. Ik merk wel dat ik niet alles meer kan terugvinden.

Hier vind je in ieder geval wat leuke weetjes:

The MovieBuff: Secrets of CLOVERFIELD Revealed - the-moviebuff.blogspot.com

Vond dit wel een gave film. Eerste 15 min. gezeik even doorheen komen

maar zodra het gebeurt blijf je tot t einde geboeid kijken.

Enige minpunt is de korte speelduur (70 min.) had graag iets meer

gezien over dat wezen enzo.

Het begin is vervelend om naar te kijken. Irritante personages en veel gezever. Dat duurt ongeveer een dik kwartier en daarna kan de film dan eindelijk echt gaan beginnen. De vervelende personages zijn er dan uiteraard nog en ze doen wat domme dingen zoals op zoek gaan naar een vriendinnetje dat ergens onder het puin ligt. Zou ik in zo een situatie dus nooit doen, er is namelijk een gigantisch monster in de buurt. Gewoon maken dat je zo snel mogelijk wegraakt uit Manhattan en de rest is allemaal bijzaak.

Maar de film is dan wel zeer sterk. Het werkelijk gigantische monster dat we alleen op het einde echt duidelijk te zien krijgen richt een enorme ravage aan. De chaos wordt goed in beeld gebracht en de paniek is duidelijk merkbaar bij iedereen. Vooral in het begin is dat geweldig als niemand weet wat er aan de hand is en het hoofd van het vrijheidsbeeld door de straat komt gevlogen. Ook mooi om de machteloosheid van het leger te zien, want ook het leger lijkt niet meteen een oplossing te hebben als de gebruikelijke wapens weinig of geen effect hebben. Op een bepaald moment praat men dan ook over alles platgooien als ze het monster niet neer krijgen. Hieronder versta ik dat men toch bereid was om in het uiterste geval een kernbom in te zetten. Al is dat dus toch niet nodig geweest.

Cloverfield is in elk geval ook een zeer spannende film. Natuurlijk door de manier van filmen, maar ook door scènes zoals die in de metro. Brrr, als je die ratten op de vlucht ziet slaan, dan weet je dat er iets vreselijks in aantocht is. Wel vreemd dat op een bepaald moment het reusachtige monster net achter de personages staat zonder dat ze het hebben gehoord of gezien. Maar goed, dit soort kleine onwaarschijnlijkheden neem ik er graag bij. Het einde is ook prima, en dan bedoel ik niet de laatste momenten van onze tortelduifjes die nog wat jammeren. Neen, ik heb het over het beeld dat we daarna te zien krijgen. Er is dan te zien dat er in de verte iets uit de lucht komt vallen en dat datgene in de zee terechtkomt. Daarom denk ik dat het monster niet uit de diepzee komt, maar dat het buitenaards is. Dit is ook ongetwijfeld één van mijn favoriete monsters. Natuurlijk is het een bruut en gevaarlijk beest, maar tegelijkertijd heeft het ook wel iets triest om zich heen hangen. Hij is terechtgekomen in een voor hem onbekende omgeving en slaat woest om zich heen. Misschien niet eens uit woede, maar wel uit angst. Ik vind deze Clover echt wel een mooi en boeiend personage.

Cloverfield is vooral een uitstekende film met fantastische special effects. De film geeft een zeer realistisch beeld van hoe het echt zou kunnen gaan als er ineens zo een allesverwoestende gigant in een stad zou terechtkomen. Er wordt gelukkig niet teveel informatie weggegeven waardoor het allemaal toch mysterieus blijft. Op het vervelende eerste kwartier na is Cloverfield een absolute aanrader die je als filmliefhebber niet mag missen. Ik hoop maar dat ze dit niet gaan uitbuiten door een hoop vervolgen hierop te maken want dat zou de magie en het mysterie van deze topfilm weleens kunnen weghalen.

De personages zijn vervelend maar op een of andere manier vind ik dat wel realistisch.
Maar zo dom is het toch niet om de liefde van je leven te gaan zoeken.

Slim lijkt het me ook niet als er een gigantisch monster in de buurt is dat heel Manhattan in puin legt. En die vriendin bevindt zich ook nog eens op de 39ste verdieping in een appartementsgebouw dat al half ingestort is. Neen ik zou voor zoiets niet meer teruggaan. Liefde van je leven is sowieso al zwaar overdreven, ze had zelfs al een nieuwe vriend met de naam Travis.

Maar goed, ik begrijp wel dat de personages het doen. Als de regisseur ze in de eerste helicopter laat stappen die ze kunnen tegenkomen is de film natuurlijk veel te snel gedaan. Ik had dus geen problemen met de zoektocht, ik vind het gewoon dom om zoiets te doen. Alleen met het begin van de film had ik echt problemen. Teveel flauw gezever zoals die cameraman die gaat roddelen tegen iedereen terwijl de camera gewoon draait.

Wat is erger? Erachter komen dat je te laat bent om iemand te redden of nooit weten of je iemand nog had kunnen redden? Persoonlijk zou ik het laatste erger vinden. Opzich vind ik het zo dom nog niet.

Dat was juist de bedoeling

Ik heb het niet zo op die zogenaamd zelfgeschoten filmpjes Toch maar weer eens voor gaan zitten en hij viel me niet eens tegen. Er gebeurt tenminste wat in en je krijgt genoeg te zien. Daar ben ik wat meer liefhebber van. Het zogenaamde er is iets, maar wat het is zullen we nooit te weten komen is niks voor mij. Ook de Engelse taal ipv de Spaanse in REC werkt voordelig. Ik schrok serieus toen ze op het afscheidsfeestje waren en er op zo'n 100 meter opeens een vette inslag is. Dacht eerst dat het meteorieten waren of zo. Ook het hoofd van het Vrijheidsbeeld geeft je meteen het idee dat we het hier niet over een gewone vijand hebben. De special effects waren goed in orde. Die wijsneus Hud vond ik na een tijdje wel erg irritant worden. Die moest zeker voor de vrolijke noot zorgen, maar faalde daar volledig in. Ook dat het meisje van Hawkins die miraculeus weer zo mee kan strompelen, terwijl ze al een hele tijd onder het puin ligt is onwaarschijnlijk. Des te idioter is het dat eenmaal aangekomen bij de helikopter ze eerst het niet gewonde meisje meenemen. Het donkere karakter mag het eens als enige overleven. Ook wel eens leuk. Maar goed, ik vond dat de spanning de irritante dingen overheersten en daarom een voldoende. Tot nu toe voor mij de beste in zijn soort tot nu toe.

Net weer gezien, hij blijft goed! Vooral de ravage is goed in beeld gebracht.

Vermakelijke popcorn film, met een heel leuk detail op 't einde Als Beth en Rob in het reuzenrad zitten, begint de shot op de zee gericht, rechts zie je dan iets in het water vallen.... Ben benieuwd of meer mensen het gezien hebben?

Wat een matigheid. Los van het monster is er heel weinig dat ook maar enigzins logisch is. En op marlena na kon me geen een speler me een moer schelen, wat een irritante onechte figuren. Werkelijk niets wat ze deden is ook maar enigzins realistisch, al bij het feest niet. De dialoog schrijver moeten ze ter plekke executeren. En dan het gedrag, nog zon drama, en het miraculeus herstellen van wonden. Ach ja. Een mix van 2 goede en 1 redelijke en 1 echte film (blair witch, alien en godzilla, en die film van die 2 fransen bij 9-11) maakt geen goede nieuwe blijkt.

@nomak:

De beelden van de paniek na de explosie was letterlijk gejat van de echte 9-11 beelden. Ik vond de mensen juist gekunsteld reageren. Om over de acties maar te zwijgen.

De film wordt 100% gered door de effects

Deze opmerking vaker gezien.

Omdat het monster enigzins verklaar wordt, maar verder een raadsel is, is het een goede film.

Wat een lariekoek.

Achtergrond info of een enkele kleine verwijzing maakt een film niet goed. Het kan een film wel nog beter maken dan hij is. Maar dat is deze niet. Dus ook het 'geheimzinnige' levert wmb 0 punten op.

Deze film kijken is een ware ervaring. Zoals Saving Private Ryan bijvoorbeeld ook was. Heerlijk om mee te denderen in de chaos en ellende. Het geluid hielp daar ook goed aan mee.

Minpunten zijn het gebrek aan diepte in het verhaal (maar dat is misschien bij een ervaring ook niet zo belangrijk), het zeer saaie begin en soms wat voorspelbaarheid. Daarvoor puntenaftrek. Maar toch nog een mooie 4*. Een om nog een keer te herkijken.

Inderdaad, hatelijk als je moet nadenken over een film, hè? Of nog erger, als dingen in het ongewisse gelaten worden. Brr..

De film zelf moet vragen triggeren. Niet de berichtgeving eromheen!

En deze film laat mij met 0 vragen zitten. Er is een beest, fijn, verder boeit de oorsprong van dat beest me niks. Netzomin als ik de behoefte heb om te weten waar godzilla vandaan komt. War of the worlds (ook een butfilm trouwens vanwege het schandalige acteren erin) heeft nog enigzins een achtergrond. Signs laat je vragen na. Maar dit actiefilmpje is niks meer dan een hoop explosies rond een beest.

Met welke vragen zat jij dan na het kijken?

Als je het zo ziet, houdt het op. Dat jij 0,0 interesse hebt in het beest, ligt meer aan jou dan aan de film. Het is geen brandende vraag waarmee ik zit, maar het heeft toch wel wat charme dat er niks over gezegd wordt.

Jij hebt last van het uitleg syndroom. Jij kan waarschijnlijk genieten van die reboots van Halloween omdat Myers personage tot in de treurnis wordt uitgelegd.
Soms is het fijn om niet alles uitgelegd te krijgen, een beetje fantasie gebruiken kan geen kwaad. Het boeit mij geen ene fuck waar dat beest vandaan komt. Je beleeft de gebeurtenissen door de ogen van degene met de camera, je weet op dit moment evenveel als die persoon. Daar zit juist de kracht in een film als dit. Je bent volkomen afhankelijk van de camera bediener.

Je geeft zelf ook aan dat de afkomst van een beest als hier je niet boeit, net zoals Godzilla. Wat verlang je dan van de film?

Het is een positief punt inderdaad dat ze niet uitvoerig op induiken. Blijft over een best dat mahem veroorzaakt (2,5 ster), en een verhaal over een groepje vrienden dat echt van een treurniswekkend niveau is.

Dus met welke vragen zou ik moeten zitten?