Cloverfield (2008)

Ik werd misselijk van het camerawerk.

Daarom maar een 3 op 10 van mij.

Pfff, deze film valt toch gewoon niet te bekijken, ik snap dat het found footage is maar kom op zeg, iets minder geshake zou de film wel goed doen, en dan dat rete irritante geblaat van degene die filmt....

Na het opnieuw bekijken nog steeds maar één minpunt aan deze film, hij is echt té kort !!!

Het leuke van de film is uiteraard de ongewone manier van filmen met die handcamera. Ik begrijp dat sommigen daarop afknappen, maar dit soort van camerahantering zorgt ervoor dat het beklemmende, chaotische en angstige gevoel wordt versterkt en dat de betrokkenheid met je personages vergroot. De angst druipt er vanaf en oogt naturel. Niet van toepassing voor eender welke film, maar hier past het wel waardoor Cloverfield toch beter is dan aanvankelijk verwacht. De persoon die de handycam hanteert zou je wel een dreun willen verkopen, dit terzijde.

De film blijft de gehele film door erg mysterieus. Er is geen verklaring voor het feit waar de wezens vandaan komen. Er wordt gefocust op de stad New York en de beelden zijn best spectaculair. De grote Godzilla trekt één spoor van vernieling door de stad en de raketten doen precies hetzelfde.
Het begin vond ik traag op gang komen, maar stoorde niet. Het einde vond ik een beetje vreemd. Wetende dat het net onveilig is om onder een gebouw of brug te staan wegens instortingsgevaar zou ik nét daar niet me verschuilen. Hier en daar er een beetje over, maar binnen het concept nog aanvaardbaar (de neergestorte helikopter).

Daar kan ik me nog wel ergens in vinden, had van mij part ook wel langer gemogen.

Leuk.

Reeves heb ik vaker wel interessant gevonden. Niet de Apes delen die hij maakte, maar bijvoorbeeld Let Me In vond ik ook wel tof. Cloverfield is ondertussen toch wel bij mijn favorieten gekomen qua horrorfilms. Alhoewel er veel geschud word met de camera vind ik het zeldzaam realistisch vormgegeven.

De paniek, de beklemmende scenes zijn allemaal aanwezig. Je weet haast niet wat er gebeurd en toch ben je je erg op de hoede van het dreigende gevaar. Alles is lekker realistisch vormgegeven, met een paar erg mooie scenes. Erg leuk gedaan.

Soms is er wel heel weinig te zien met dat geschud, maar dat is de film gewoon vergeven. Jammer dat dit soort films niet veel vaker zijn gemaakt.

Beter dan ik verwacht had! Found Footage, heeft me te vaak teleurgesteld om er te positief tegenover te staan! Nadat de film 'The Blair Witch Project' een hit werd zijn films met een handheld camera niet meer weg te denken. Echter de meeste probeerde de film na te doen en verzanden in prutswerkjes waarin niets gebeurd dan alleen een hoop geouwehoer. De uitzonderingen daargelaten! Vaak was het ook te wijten aan een zeer krap budget. Maar in dat opzicht is het bij deze film natuurlijk heel wat anders! Want dit met zijn veel ruimere budget, eigenlijk gewoon een Blockbuster. In de eerste minuten lijkt het nog de verkeerde kant op te gaan met oninteressante schokkerige nep-amateurvideo beelden van een feestje van vrienden. Maar dan plotseling schudt het appartementencomplex op zijn veste... Is het een aardbeving? Een terroristische aanslag op New York? Al snel wordt duidelijk dat het in elk geval goed mis is! En dan overtuigd de film plots wel. Niet door het toch wel zwakke plot maar wel door goede CGI en geluid (Lucasfilm) die maken dat deze film een prima ervaring is. Regisseur Matt Reeves bewijst ook dat de klassieke film-wet (zie Val Lewton films) dat iets enger is als je het niet ziet en wel hoort, beter werkt! Cloverfield is daarmee een griezelig en amusant actiespektakel die van het begin tot het einde boeit en vermaakt.

Daar hebben ze trouwens een geweldige parodie op gemaakt in South Park.

Ik heb me juist wel goed vermaakt met deze film. Zakje chips, cola of een pintje en verstand op nul. Ik vond de CGI zeer goed. Het is ook constant spannend, zeker omdat je in eerste instantie het gevaar niet ziet. Het wordt heel goed opgebouwd.

Jaren geleden deze film gezien.Ik ben allergisch voor found footage, en word er doodmoe van......Zie Zeppos en Bxian hierboven. Found footage is begonnen met The Blair Witch (?), de beste film ooit wat betreft found footage, daarna na -geaapt. Bij Blair Witch kon ik wel tegen de camera voering , waarschijnlijk vanwege een meer steady camera

huh allergisch voor Found Footage maar Blair Witch Project goed vinden?? oke.

Ik ben allergisch voor konijnen maar dan ook echt alle konijnen.

Cannibal Holocaust was de eerste. Ook stukken beter.

Ook voor die van Donnue Darko? Lijkt me toch een heel ander konijn dan de rest.

Die ben ik paar keer tegen gekomen maar nog niet hoeven te niezen haha

Cannibal was toch mixed? Stukje found footage stukje normale film? Ik zal hem dan nog niet meetellen als found footage.

95% found footage, enkel de opening waar ze vetellen debeelden gevonden te hebben en een scene dat ze waarschuwen voor wat komen gaat.

Sls jij m niet meetelt, ben je de enige.

Dan ben ik dat allang vergeten. Is een tijd geleden dat ik de film zag, van mijn herinneringen was de helft normaal en de helft found footage. Blijkbaar dus niet!

Het bier was lekker gisteravond ?

Eerlijk gezegd heb ik noch veel lost footage films noch veel kaiju films gezien. In de eerste categorie kan ik alleen The Blair Witch Project en Frankenstein's Army bedenken. In de tweede categorie slechts de Amerikaanse Godzilla, Zebraman, Pacific Rim en Dai-Nihonjin, waarbij ik het idee heb dat de laatste wel degelijk een erg unieke film is. Misschien ben ik nog wel wat meer Japanse films vergeten, kaiju's duiken daar toch wel wat vaker op. Wel heb ik als kind veel Power Rangers afleveringen gekeken, dat valt toch ook wel onder kaiju geloof ik.

In ieder geval een sterke combinatie van beide genres. Er moet eerst een reden gevonden worden om te filmen, wat in dit geval een feestje is. Filmer is prettig aangename eikel Hud, die op juiste moment steeds het meest ongemakkelijke zegt. Ik kon me er wel mee vermaken.

Als dan op een gegeven moment het monster zich aandient gaan alle remmen los en de film slaagt er wonderwel goed in om die intensiteit vol te houden. Het camerawerk vond ik erg bijzonder, want ook al is het handwerk, het is bijzonder effectief en laat op elk moment het juiste zien, heeft soms zooms op de juiste momenten, draait op de juiste momenten maar stopt ook net met draaien op de juiste momenten (bijvoorbeeld wanneer Marlena ontploft, ook heel erg sterk hoe dat met een schaduw geprojecteerd op een tentdoek weergegeven wordt). De helicoptercrash ten slotte was ook een erg beklemmend moment. RIP Hud, er is een groot cameraman aan je verloren gegaan.

Die laatstgenoemde scène is waar de film had mogen eindigen. De rest voelt toch een beetje als een toetje terwijl je al helemaal vol zit van het hoofdgerecht en na die scène voelt het ook allemaal wat ongeloofwaardig aan. Niet dat de film überhaupt realistisch is, maar daar raak ik er toch een beetje uit.

Over het algemeen dus heel erg sterk en verfrissend wat combinatie van concepten betreft; het einde wat minder en daarom moet de film het uiteindelijk doen met 4* in plaats van een halfje meer.

Helemaal eens met Bxian32 en MarkAjx1

Vind dat found footage ook zwaar irritant! Is echt niet om aan te zien gewoon. Toch deze film gekeken uit verveling, maar wat een marteling was dit zeg.

Niet alleen het camerawerk, maar ook het acteerwerk was zó slecht dat ik na een minuut al was afgehaakt.

En in tegenstelling tot sommige hierboven die hem te kort vonden, vond ik hem 85 minuten te lang duren. Trouwens, dat klopt niet, hij duurt helemaal niet 85 minuten maar 70 minuten. Er is namelijk nog een kwartier aftiteling ?

Wat een trieste bedoeling, snel vergeten.

Wat een fuck begin, een stuk oninteressant gejank van bijna 20 minuten.

Found footage, het wordt nooit wat tussen mij en dat die manier van filmen. Heb de prent eerder gezien, weet nog met veel moeite uitgezeten na, ik denk, 10 keer te hebben opgestart. 2** heb is destijds gegeven, het was kijken of daar verandering in kon komen.

Lekker leentje buur bij de in 2005 geschoten War of the Worlds met een snuftje Outbreak. Maar met die prenten kon ik juist erg goed uit de voeten, 4** en 3,5** van mij. Maar hier zijn het de personages die mij helemaal geen biet kunnen schelen. Constant de verschrikkelijke mobieltjes tussendoor om de prent maar te vullen. Want zeg nou zelf. naast de actieshots is alles maar een lege huls. Wtf, we moeten zelfs aangapen dat men gebeld wordt door moeder, tja.....

Horror/thriller staat hier bij het genre, helaas gaat dat bij mij niet op. De survivaltrip uit Manhattan was mij erg mager en totaal niet interessant. Toch heeft de regisseur handig gebruik gemaakt van elementen die eerder vertoond zijn door die te combineren. Nee van originaliteit moet de film het niet hebben. Found footage zijn we sinds The Blair Witch Project mij overladen, vaak met rommel ook nog. Zelfs The Blair Witch Project heb ik nooit uit kunnen zitten.

Waarom deze dan er nog weer eens ingooien? Puur omdat ik Captive State ga zien en deze film menigmaal daaraan gerefereerd wordt. Dus een prima voorbereiding zou dit zijn. Echter ik kan anno 2019 nog steeds niet veel met deze prent, het doet me allemaal niets. Vond het niet spannend, niet interessant en de personages echt totaal niet interessant. Script is langdradig, verhaal erg mager. Manier van filmen ligt me niet dus blijft er weinig voor mij over met zo'n prent.

Vooruit, bij herziening een halfje erbij en kom ik uit op 2,5** , er zijn ergere found footage rommel te vinden. Meer kan ik er dan ook echt niet uitpersen. Goed jatwerk, dat dan weer wel.

Geen fan van films als Pacific Rim en dingen als Godzilla, vandaar dat deze film ook op de 'not to do list' stond. Toch hebben de positieve commentaren en de notering in de lijsten hier, me van gedachten verandert, toch maar eens proberen dan. Uiteindelijk kwam ik er achter dat ik hem voor het grootste deel, zo niet helemaal, al eens gezien had.

Nu is dat 'found footage' idee wel iets waar ik wat mee kan, de manier van filmen moet je even van houden, maar waar wat mij betreft de film meteen eigenlijk al helemaal nat op gaat is het begint tot aan de uiteindelijke ramp rond minuut 17. Ik vind het ongeloofwaardigheid troef te zien wat daar allemaal gefilmd wordt. Wie neemt zijn eigen ruzie met iemand op...? En mocht de camera per ongeluk draaien wis je dat toch? Niet alleen is het ongeloofwaardig en irritant, tevens grenst het aan een bepaalde domheid. Mensen verdrietig in beeld te brengen, pijnlijke vragen te stellen, iemand aan te spreken en door te lopen...zet je jezelf dan niet een beetje voor gek? Is het voor Rob de bedoeling dat hij hier lekker voor gaat zitten in Japan? Even zijn afscheid bekijken...? Lekker afscheid dan...

Nah goed, na dat matig en weinig zeggende deel 'the shit hits the van' en vanaf daar wordt het allemaal anders. Men gaat de straat op, een kruising van Indepenence day, War of the worlds en Godzille vliegt je om de oren. Over de manier van vastleggen valt veel te zeggen maar reëel oogt het wel, de paniek en chaos is goed merkbaar en eigenlijk ziet het er allemaal best wel goed uit. Waar ik overigens wel fan van ben zijn toch kleine subtiele dingetjes van menselijke emotie. De stilte en reactie op het gezicht van Rob wanneer hij zijn voicemail hoort, andere moment die best wel reëel qua angst en het gewicht van spanning met zich mee brengt. Zo ook hoe een van de dames besmetlijkt. Als laatste die ene shot wanneer Hud uitgeschakeld op de grond ligt met de camera, je ziet hoe ze hem overeind helpen maar in de verte ook de overblijfselen van de stad, vet shot. Einde onder het bruggetje met Rob en Lilly die hun laatste woorden zeggen vind ik ook best wel goed.

Al met al geen hoogvlieger, maar een hele redelijke film, maar meer ook niet.

Blijft overigens zeer onrealistisch bij die Hud scene dat ze het beest niet al eerder zien, die kan niet echt achter een boom verstopt staan

Het plot is niet opzienbarend. Niet nieuw. Niet origineel. De found footage stijl met haperend camerabeeld en een subjectief vertelperspectief ook niet. Toch is de film spannend.

Er is een these die zegt dat een non-visualisering of een gebrekkige visualisering van een dreiging meer schrik aanjaagt dan elk realistisch in beeld gebracht monster. Ik sluit mij daarbij aan. Ik zie graag adembenemende effecten, maar die moeten het qua verschrikking toch meestal afleggen tegen een vaag gefilmd monster, een onzichtbaar mysterie of een onpeilbare dreiging.

Cloverfield maakt het zich gemakkelijk. De camera draait eens naar links. De camera draait eens naar rechts. De camera zoomt eens op iets in. De camera zoomt eens op iets uit. En de camera valt natuurlijk ook eens op de grond. Het zijn de geijkte spelletjes. Maar toch. De bekende truukjes worden zodanig ingezet dat de film een bron van continue dynamiek is zonder meditatieve momenten. De film is één en al beweging. De film is één en al dreiging. De film is spannend

Het bijzondere is trouwens wel dat de camera in al zijn hectische beweeglijkheid bijna nooit iets elementairs waarneemt. De kijker ziet vaak niet veel meer dan een horde mensen die door New York rent, wat spectaculaire licht- en vuurflitsen en heel veel rokend puin. Toch is het spannend.

De continue actie in de film doet je het wankele camerawerk bijna vergeten. De beelden zijn pakkend en beklemmend. Zelfs al zie je weinig elementaire zaken en is het soms onduidelijk wat er nou zo spannend is. De camera is de schuldige. Die wekt gewoonweg de suggestie van dreiging en beklemming. En dat is knap filmwerk.

Er is op een hectische manier weinig te zien. Dat wakkert de fantasie aan. Et voilà. Paranoia is geboren. Zie ik daar nu wat achter die auto? Of heeft de camera wat moeite om scherp te stellen? Ik betrapte me zelf op dergelijke vraagstellingen. Knap als een film dat bereikt.

Uiteraard zijn er bij het verhaal heus wel vraagtekens te plaatsen. Zo vroeg ik me steeds af waarom een personage dat zich in een levensbedreigende situatie bevindt, zijn camera koste wat kost bij zich houdt en alles maar blijft registreren. Een normaal angstig persoon had het ding, dat ook nog eens erg in de weg zit, allang achtergelaten. Ook ander onbezonnen gedrag van de personages doet de wenkbrauwen af en toe fronsen.

Maar ja, al dat merkwaardig gedrag is uiteindelijk wel goed voor de film. Voor het verhaal. Voor de actie. Voor de voelbare dreiging. Voor de spanning.

Ik vergeef de personages hun onbezonnenheid dus ook graag. Ik heb me per slot van rekening kostelijk geamuseerd.

Heerlijk,

Monsterhorrors/alienhorrors zijn echt mijn favoriet qua horror genre. Deze film wou ik al een tijdje zien, helaas ben ik hem niet op TV tegengekomen. Gelukkig een half jaar Videoland gekregen en daar stond deze film gelukkig op!

De film begint eigenlijk best rustig en leuk met een feestje. Het camerawerk wist ik van te voren al dat het de hele tijd met een handcamera werd gefilmd. Daar hou ik echt van, lekker origineel en het voelt zo écht alsof je er net bij bent. Het geschud en gebeuren vond ik totaal niet vervelend, het voelt juist realistisch. Maar goed, het begint vrij grappig en leuk, dus ik was al meteen geboeid. Leuke personages geen enkele vervelend, vooral diegene die bijna de hele tijd de 'cameraman' is vond ik leuk!

Wanneer 'het' begint wordt het nog interessanter en boeiender. Vooral als ze door de straten rennen en door de metro lopen is het lekker spannend en voelt het realistisch. 'Het' zelf zag er zeer goed uit en de kleine monstertjes/aliens die uit 'het' komen vond ik er ook zeer goed uit zien. Verder zakt het op het einde een klein beetje in, maar verder een zeer boeiende en heerlijke film.

Ik zag dat er nog 2 andere delen van zijn, dus daar ben ik ook naar benieuwd. Ik hoop dat die op TV komen zodat ik ze lekker kan kijken!

Ik ben een van de weinigen die dit dus toch niet zo goed vond. Het acteren vond ik oké maar ik kon echt niet tegen het camera film werk. Ik wilde méér zien en het duidelijker zien. En daarnaast is een reuzen-dino met reusachtige spinnen toch niet iets voor mij. Ik snap dat het found footage is maar is niet mijn genre. Snap niet hoe mijn partner hier rustig naar bleef kijken. Maakte mij onwijs nerveus dat getril en slecht camerabeeld

Tja, door dat verdomde corona virus kan ik voorlopig niet meer naar de kroeg. Dus dan maar filmpje kijken. Daarom Cloverfield maar weer eens herzien. Daar komt de dreiging niet van een zeer besmettelijk virus maar van een monster. Tja, wat kan je beter hebben? Film blijft onveranderd goed.

Waardering; nog steeds 4,5*

Na zo’n 10 Jaar weer gezien. Ditmaal op 4k blu ray. Zag er prachtig uit en ondanks dat dit zogenaamd met super 8 geschoten is een flinke vooruitgang.

Blijft een sterke en unieke film.

Dikke 4

Deze nog eens herzien en vond mijn eerdere 6/10 toch wat magertjes, daarom nu een 7, want heb me hier toch wel mee vermaakt, film is wel zeer kort, 1u14min, al wat nog daarna volg is de aftiteling. Vond de found footage hier niet echt storend, beestjes waren ook wel fijn en bij zulke films (eigenlijk bij alle films) ben ik altijd blij als er niet het standaard einde 'mens wint van alien' is. De 2de uit de Cloverfield reeks vond ik nog beter.

Vre-se-lijke zoveelste Blair Witch-copie vol gruwelijke clichés, een vederlicht nonsense-scenarii, ongeloofwaardige dialogen en schabouwelijke acteerprestaties. Deze keutel stinkt van de eerste tot de allerlaatste minuut.

De ondergang van New York zag er nog nooit zo benauwend apocalyptisch uit als hier in Cloverfield. Dood en verderf, ontploffingen en instortende gebouwen links en rechts, het Vrijheidsbeeld dat even langsrolt, de totale chaos die op een seconde tijd losbarst, de korte blikken op het enorme wezen dat dit alles veroorzaakt, het geschreeuw.. De verdoemenis druipt er vanaf, en dit wordt allemaal versterkt door het schokkerige en chaotische cameragebruik. De actie is enorm chaotisch en spectaculair, en ziet er tevens visueel heel mooi uit. Er wordt telkens net weinig genoeg getoond om ook de spanning erin te houden. Het eerste doodnormale, rustige kwartier is niet saai, maar broodnodig om het enorme contrast weer te geven met het chaotische uur dat hier op volgt. Het moment waarop het eerste gebouw ontploft en hierna de vernieling razendsnel start is een kippenvelmoment. Het is dus in de eerste plaats ervaringscinema, maar toch vind ik het persoonlijk wel jammer dat de personages vooral domme of cliché keuzes maken, en soms onlogisch reageren (de dood van de broer wordt bijvoorbeeld bijna volledig genegeerd). Ook is het found footage aspect niet echt logisch binnen het verhaal van de film; alsof je in een situatie als deze dat cameraatje gaat blijven vasthouden tegen elke kost. Maar bon, dat zijn kleinigheidjes opzich.

De film duurt maar zo'n 70 minuten, en is op die manier uiterst effectief in vaart en spanning. Ik ga deze zeker nog wel eens een paar keer in de herziening gooien de komende jaren, want het was een unieke filmische ervaring die veel indruk maakte. Lijkt me ook heel vet om dit op het grote scherm te zien. Dikke 4*.