Irréversible (2002)

In dit geval brengt de film al helemaal niets nieuws: dat is in de jaren '70 allang in beeld gebracht. Denk aan Last House on the Left of Salo. Onbegrijpelijk wat hier dan zoveel beter aan is.

Is het zo vreemd om te willen weten waarom? Waarom doet dit er niet toe? Sinds wanneer is het niet meer een noodzaak om een plot te hebben? Ik kan ook gewoon de camera een anderhalf uur naar mijn muur laten wijzen en dat als film uitbrengen, dan.
Uitleg hoeft niet persé iets zijn wat woensdagavond RTL4 (wat overigens niet meer bestaat)-materiaal is.
Als dit niet relevant is, waar gaat deze film dan over? Als wat wibro zegt, klopt, dan blijft als nog 99% van het filmmateriaal volstrekt nutteloos. Zoals de scène in de tram, voordat ze verkracht wordt. Dat zou je alleen laten zien om duidelijk te maken hoe erg ze veranderd is door de verkrchting. Maar aangezien er geen scènes meer waren met haar ná de verkrachting, maakte het die scène ook onrelevant.

Film is in de verste verte niet te vergelijken met Saló.

Nu heb ik helaas Salò o Le 120 Giornate di Sodoma nog niet gezien, heb er wel het één en ander over gelezen, nu moet alleen het bekijken van de film nog volgen.

Thematisch lijken er mij toch overeenkomsten te bedenken.

Voor mij is bij een film als Irréversible het "achtbaan-effect" (zoals ik dat volgens mij hier wel eens vernomen heb, of iets in die strekking) niet direct het belangrijkst. Het gaat mij meer om de wrange visie die in zo een film verschuilt zit, of die ik er uit haal.

Ik geloof ook niet dat die visie iets totaal nieuws is, kwaad en pijn doen is toch van alle tijden? Het komt alleen in sommige tijden en beschouwingen meer naar voren en het is, volgens mij, inherent aan elke beschaving.

Dat Gaspar Noé het op deze manier uitwerkt, en daar zo veel kracht in weet te stoppen maakt Irréversible een tour-de-force, waar weer het 'gevaar' in schuilt gaat dat men alleen maar geniet van het schouwspel.

Als dit toch is wat de film probeert te zeggen, kom ik terug op de bedoeling van de film: shockeren. Was dit werkelijk de enige manier om dat moraal te brengen? Ik verwacht/eis niet dat het zoetsappig moet zijn, maar dit ging erg ver. Puur om te shockeren.

A-ha, daar wringt de schoen dan dus. Film is voor mij dus niet (per se!) primair een medium voor (plat)vermaak. Ik vind juist dit soort visies, die me uitdagen, die me haast beledigen of me pijn doen uiterst boeiend. Wanneer ik een film niet direct kan doorgronden, maar me wel enigszins kan invoelen en me dit fascineert kan ik vaak juist ontzettend geïntrigeerd raken en dit resulteert weer in een rijkere ervaring. Zelfde kan het geval zijn (is het ook vaak/meestal) bij literatuur en muziek trouwens.

Irréversible schommelt bij mij bijvoorbeeld tussen fascinerend (thematiek) en banaal (die zelfde thematiek uitwerking en het verknippen van scènes storen me ook erg). Het is wat dat betreft een film waar ik nog steeds niet over uit ben.

Het plot zou dan slecht een "bijrol" zijn voor het moraal, als ik die post die je citeerde moet geloven. Ik bedoel dat het plot tever ging. Of het ook in het echt gebeurt, zal me een zorg zijn, maar wat ik probeerde aan te geven, was dat het moraal ook op een andere manier duidelijk kon te maken. Hij koos voor deze manier en dat was dus om te shockeren.

Nou ja, dat kan je natuurlijk niet zeggen. Een van de thema's van Irréversible is de invloed van kleine veranderingen. Misschien was het dan niet gebeurd, maar ik neem aan dat die man dan maar iemand anders verkracht, misschien niet op dat moment, maar een week later, het zit toch ingebakken in zo'n persoon. Aan de andere kant is het niet echt relevant voor waar de film verder over gaat.

Als je midden in de nacht in dat jurk met dat lichaam daar gaat lopen, kan je zelf al bedenken dat je een psychopaat kan tegenkomen.

Onzin. In dat geval zouden er heel veel psychopaten rondlopen. Ik denk dat het in de praktijk nog wel meevalt. Mensen zoals die psychopaat zijn nog altijd een uitzondering. Van alle mannen die in die situatie rondlopen met de gedachte zo'n vrouw aan te randen is er volgens mij nog geen 1 procent die het werkelijk zou doen.

Nog afgezien van het feit dat je lijkt te suggereren dat ze het zelf schuld is, is het gewoon onjuist dat knappe of sexy geklede vrouwen het meest verkracht worden. Verkrachting is bovendien geen seks maar geweld.

Bedoelt hij niet dat hij het ethisch onjuist vindt?

Lijkt me niet. Als knappe of sexy geklede vrouwen niet het meest verkracht zouden worden zou het wél ethisch juist zijn?

Tja, ik weet het ook niet. (ik zal niet voor -fal spreken).

Maar goed, 'knap' is nogal subjecief. Het lijkt me dat een verkrachter zich enigszins aangetrokken moet voelen tot het slachtoffer.

Ik suggereer helemaal niets, maar een vrouw die midden in de nacht in die toestand loopt door een tunnel kan toch wel bedenken wat er zou kunnen gebeuren. De kans dat haar niets overkomt is groter. Maar al is de kans dat ze een verkrachter tegen het lijf loopt 1 procent, dan is het nog altijd 1 procent te veel.

Ik zei ook niet dat knappe of sexy geklede vrouwen het meest verkracht worden. Maar in Irreversible (als je goed hebt gekeken) speelde het wel een grote rol. Ik durf zelfs heel erg voorzichtig te beweren dat, als ze er niet zo had uitgezien, ze ook niet verkracht zou worden.

Bedoel je niet gewelddadige, gedwongen seks?

Een nuance, niet onbelangrijk voor het slachtoffer. Beeld je in iemand mept je, zonder jouw goedkeuring, met zijn vuisten in elkaar en noemt het een combinatie van bokssport en geweld, sportief geweld, of, Turkeyloverz persiflerend, gewelddadige, gedwongen sport. "Seksueel" is een bijvoeglijk naamwoord dat de aard van het geweld aangeeft.

Niet dat Irréversible over verkrachting gaat, maar als een filmscène dat toont, is het wel deze. Geen idee hoe iemand een zinvol verband kan zien tussen "de aanblik van het lichaam van Monica Bellucci" (Apollinisch) en wat er in de tunnel gebeurt.

Kan ik je niet geven, dan zou ik moeten zoeken. Het is wat ik her en der door de jaren heb opgepikt. Zo zouden daders - de vreemden "op straat" - vooral letten op weerbaarheid van het slachtoffer, subtiele signalen waarmee zij de de kansen op succes inschatten. Dat valt ook onder "letten op uiterlijk" dat dus niet perse "knap" of "sexy gekleed" betekent. Daarover geeft dat artikel verder geen uitsluitsel.

Iets ervoor staat trouwens mijn punt: "Er is niet een bepaald type slachtoffer aan te wijzen. Alle vrouwen kunnen verkracht worden." Maar ik reageer ook meer op de logica: "sexy vrouw -> oh, geil -> verkrachting", met mogelijk de suggestie erachteraan dat haar uiterlijk een relativerende factor zou zijn, iets waar Turkeyloverz dicht bij zit als hij (je) schrijft:

"Als Theo van Gogh geen grote mond had gehad zou hij nou nog leven". Zoiets?

In deze film heeft het uiterlijk wel degelijk meegespeeld in de verkrachting, alhoewel het niet uitsluit dat er anders geen verkrachting had plaatsgevonden.

Voordat moment slaat hij een andere vrouw. Was dit ook een vreemde?

Zo ja, in het geval de hoofdrolspeelster er minder uit had gezien, was hij misschien bij de eerste vrouw gebleven.

Dat was geen vrouw, maar een travestiet. Voor de verkrachter in ieder geval geen onbekende.

Hij haatte de vrouw die hij verkrachtte vanwege haar uiterlijk en omdat zij hele dure kleren droeg. Althans, dit is mijn interpretatie.