Irréversible (2002)

Nou zwager, bedankt.

Had je een paar weken geleden moeten doen.

Wat een irritante, vervelende, verknipte ...film zeg!!!

Laterrrr

Wel grappig dat zijn stem niet wordt meegeteld. En ook grappig dat ik hem niet

gewaarschuwd heb.

Wat nou gegokt???

De film is gewoon in een paar stukjes geknipt en het laatste stukje is als eerste te zien, vervolgens de een voor laatste enz. enz. enz.

Dat kan een blinde nog wel verspellen, als je de eerste twee stukjes hebt gezien dan.

Had de film nog een andere bedoeling dan shockeren?

Ja.

Het was mij volstrekt onduidelijk. Ik zat gewoon een anderhalf uur naar een groep kansloze "laten-we-er-op-los-beuken" mannen te kijken die blijkbaar erg graag geweld gebruiken.

Welke groep bedoel je? Volgens mij zitten er maar twee duidelijke mannelijke karakters in de film.

Neem een gemiddelde Steven Seagal, Stallone of Van Damme film, vertel het verhaaltje non-lineair, voeg er wat hippe camerabewegingen aan toe en je krijgt Irréversible. Hol, leeg en vooral erg grof. En dan is het voor sommige mensen gelijk een goede film (vaak dezelfde mensen die films van de bovengenoemde acteurs classificeren als wansmaak).

Ja, want er zitten zoveel vechtscenes in deze film.

Eh nee, wel een o zo smaakvol in beeld gebrachte verkrachtingsscene, nog afgezien van het constante gescheld. Dit verschilt qua stijl gewoon niks van de gemiddelde b-film.

Ja, maar als je op zoek bent naar diepgang in een film, is het altijd nog de bedoeling dat je verder kijkt dan de oppervlakte. Iets wat sommige mensen bij grofheden of geweld blijkbaar niet kunnen.

Diepgang. Ben benieuwd welke wijsheden je bent tegengekomen, ik geef vast een voorzetje:

- verkracht worden is nooit grappig

- brandblusser op hoofd doet auw

- (...)

Nogmaals: 'als je op zoek bent naar diepgang in een film, is het altijd nog de bedoeling dat je verder kijkt dan de oppervlakte'. Je reactie is alleen nog maar een bevestiging van wat ik net zei.

Geef nou maar gewoon toe dat Irréversible de b-film voor cognac drinkende Volkskrant lezertjes is. Als je het nou had gegooid op de technische aspecten (camerawerk, score, belichting) dan had ik akkoord kunnen gaan, dat is puur een kwestie van smaak. Maar nu kan je zelf geen enkel voorbeeld geven.

Die dingen deden mij eigenlijk weinig. Waarschijnlijk ben ik teveel blootgesteld aan zulke films . Het zijn meer de kleinigheden die zulke scènes zijn kracht meegeven. Niet de brandblusser, maar het feit dat de man onschuldig is en de dader er lachend bij staat. Niet de verkrachting, maar het feit van de voorbijganger die voorbij komt. Dat maakt dat deze film boven de middelmaat uitstijgt.

Net als bij (het moeilijkere) Sheitan (ook van Cassel) waar de meesten het idee hebben dat het maar een simpele Slachtnacht is. Diepgang heeft het zeker; het is alleen een kwestie van verder kijken dan je neus lang is en letten op de details.

De verkrachtingsscène hoefde ook niet braaf, het is immers geen Hollywood. Maar er werd niets in uitgelegd. Wat schuilde er achter de verkrachter? Hoe ging de vrouw met haar verkrachting om? Omdat niks echt helder werd, bevestigde het voor mij alleen maar dat de film enkel wil shockeren.

Wat wil je dan zien? Dat de verkrachter heel geil was? Dat hij een slechte opvoeding heeft gehad? Dat zijn vriendin het net had uitgemaakt? Een verkrachting lijkt me niet uit te leggen.

Als Noe alleen wilde shockeren, had hij simpelweg meer shockerende gebeurtenissen in zijn film gestopt.

Hoe wil je dan zien dat iemand die in coma ligt haar verkrachting verwerkt? En de meeste verkrachters kicken op de macht die ze hebben tijdens het verkrachten, want ze 'pakken' een vrouw op een zwakke plek door ze hun integriteit af te nemen. Had je een verkrachter willen zien die zijn delict pleegde omdat hij zo'n nare jeugd heeft gehad, zelf misbruikt is of welk ander vooroordeel dan ook?

Tsja, haar uit haar coma laten ontwijken? Of een soort van doodscène maken waarin ze het verwerkt? In ieder geval, IETS.
Wat is het voor argument? De film kon niet laten zien hoe ze het verwerkt, omdat ze in coma ligt? Ehm, juist, erg...simpel.

En de verkrachter hoefde niet zo anoniem te zijn. Ik wilde inderdaad uitleg waarom hij het deed. Anders was de scène (en dus de film) volstrekt nutteloos.



Ehm, als er geen gezichten verbouwd werden, werd er wel op los geneukt. Hoe kon hij meer shockeren? Er een necrofiel of seriemoordenaar bijgooien?

De film laat niet zien hoe ze het verwerkt omdat de film daar helemaal niet over gaat.

Ja, heel shockerend ja.

Jij kan het gewoon niet handelen dat er zieke mensen zijn die dit soort dingen doen zonder directe aanleiding. Het is heel confronterend, ik weet het , maar zo is het nou eenmaal.

Nee inderdaad, als je dat wilt zien dan kun je beter naar de waargebeurde verhalen op de woensdag avond kijken. Het is gewoon niet relevant.
Maar misschien wil Noé wel een Irreversible deel II maken voor je.

En de verkrachter beter leren kennen zou wat mij betreft niks toevoegen, want welk verhaal je er ook omheen verzint, het zal altijd afbreuk doen aan hetgene waar het om draait. Je krijgt dan snel een film met stereotypen en vooroordelen. Er gebeuren nu eenmaal dingen in het leven die niet te verklaren zijn/verklaard worden en volstrekt onbegrijpelijk zijn, dat is naar, maar het is nu eenmaal zo, dat is de realiteit. De film zou alleen maar minder realistisch worden als alles helemaal uitgediept wordt.

En over dat er "op los geneukt werd"... ik neem aan dat je weet waar kinderen vandaan komen? Alex is niet door onbevlekte ontvangenis zwanger geraakt hoor

Inderdaad, hoe kan zo'n verkrachting nou ooit te verklaren zijn?!

Irréversible draait wat mij betreft om het ontbreken van enige uitleg, van enig moraal, of een soort van goede aard. Dat is wat de film zo wrang maakt. Misselijkmakend tonen van van het geweld (vergelijkbaar met wellicht Great Ecstasy of Robert Carmichael, waar we een ook daad te verwerken krijgen die zo bruut en ogenschijnlijk nutteloos en doelloos lijkt (wellicht vooral vanuit het oog van de maker)) zonder enige uitweg of hoop.

Een zwartgallige visie op de wereld (of althans op de kleine biotoop waarin de personages in de film zich begeven). Wraak botvieren op alles wat er om je heen te vinden valt, als een razende kip zonder kop. Iemand kapotmaken (verkrachten), gewoon omdat het kan, zo lijkt. Vind het vrij beangstigend wat Gaspar Noé hier toont. Weet verder ook nog steeds niet wat ik ervan moet denken.

Simplistisch, diepgaand, makkelijk, choquerend, echt en ongelofelijk plastiek/plastisch tegelijk.

Hierbij dan direct een soort van recensie geschreven.

Wat mij elke keer weer opvalt bij de MM gebruikers die deze film bekritiseren dat zij zich zo laten fixeren op die verkrachtingsscene maar geen oog hebben voor wat er aan voorafging en dat is juist zo belangrijk.
Irréversible betekent onomkeerbaar. m.a.w. wat eenmaal is gebeurd kan niet meer ongedaan gemaakt worden. Maar wat er gebeurd is - de verkrachting van Alex - had dat ook moeten gebeuren? Het antwoord is neen. Het is een gevolg van een verkeerde keuze die Alex gemaakt heeft.
Alex kon er tijdens het feestje voor kiezen zich door Marcus naar huis te laten brengen, ze kon er voor kiezen nog een tijdje te blijven. En in die gevallen had het einde van de film net zo goed het begin kunnen zijn.
Uiteindelijk koos zij er voor alleen weg te gaan en wat achteraf zou blijken op het verkeerde tijdstip via de verkeerde plek.
De film laat dus zien wat de consequenties zijn van de keuzes die wij in het dagelijkse leven maken, hoe onbelangrijk die keuzes ook lijken. Dat Noé zulk extreem geweld laat zien in deze film is niet meer dan ons het belang van die keuzes nog eens duidelijk onder ogen te laten zien.
Zie verder mijn recensie van 13 april j.l.

Het is niet goed te praten, maar er is zeker wel een verklaring. Niemand loopt op straat en denkt: Gôh, laat ik eens iemand verkrachten , tenzij hier dus wat mee aan de hand is.



Zoals dit in beeld werd gebracht? Ja, voor een film doende wel. Volgens mij is een pornofilm nog smaakvoller.

Inderdaad, hij is ziek. Oftewel, denkt niet rationeel na, zoals jij en ik. In Nederland hebben we zoiets als TBS voor zulke mensen.

Dat jullie überhaupt al nadenken over de volgende fases. Het draait er toch juist om dat het fysieke en mentale geweld wat primair wordt aangedaan onontkoombaar is, wat een dader nu voor achtergrond heeft doet op het moment van het delict weinig af aan de ongelofelijke pijn die een slachtoffer ervaart.

Om dan direct met dingen als TBS te gaan smijten, naar oplossingen te gaan zoeken..

Ik zoek niet naar oplossingen; het kan me verder ook schelen. Ik probeer alleen duidelijk te maken dat er bij een dader van een dergelijk feit geen verklaring is, terwijl Mathijs blijkbaar denkt dat hij er een aanleiding voor heeft (bizarre gedachte overigens).