Eyes Wide Shut (1999)

Dit vraag ik me dan toch altijd af ... waarom moet je erover lezen vooraleer het een genie wordt ? Net het feit dat dat niet volledig uit zijn films spreekt voor jou, is reden genoeg om hem niet geniaal te noemen lijkt me.

Door andere invalshoeken kan je de diepere lagen van een film ontdekken die je zelf niet zag. Als je nog een keer kijkt zie je dezelfde beelden maar uit een heel ander perspectief. Dan ga je zo'n film en zijn maker ook opwaarderen.

Ik vind het wel plausibel klinken.

En ik vind dus dat het aan de film zelf is (de regisseur z'n verantwoordelijkheid maw) om die lagen zichtbaar te maken. Als hem dat niet lukt, heeft hij (tov een welbepaalde kijker) gefaald.

Ik vind het als een psychologisch (freudiaans) drama erg flauw. maar als relatiedrama wel weer sterk, hetzelfde geldt voor de expoilation. De artistieke invalshoek bevalt me ook wel. een 4.

Dieperliggende lagen zijn niet voor eenieder zichtbaar.

Voor mij was die bij The Shining bijvoorbeeld niet duidelijk, maar na het lezen van dit essay ben ik anders gaan kijken naar dezelfde beelden.

Erg intressant Redlop, zo wordt The Shinning ineens toch weer een "echte Kubrick". Maar het onderstreept wel weer het argument dat je een goede film (lees; meesterwerk) inderdaad naarmate je ouder wordt en hem vaker bekijkt toch steeds weer opnieuw kan ontdekken en je er andere zaken en lagen in kan gaan zien. Zo zag ik The Shining denk ik voor het eerst toen ik een jaar of 14 was en vond het toen vooral een spannende film. Inmiddels heb ik de film denk ik 4 keer gezien en begon me de laatste keer pas een beetje te dagen dat er wel wat "amerikaanse historie" in kon zitten. Maar he ik ben inmiddels 31 en nu door het lezen van bovenstaand essay lijken eindelijk de puzzelstukjes op zijn plaats te vallen. je bent dus nooit te oud om te leren en daar kan je ook niet vroeg genoeg mee beginnen.

EWS heb ik trouwens naar twee kijkpogingen nog steeds niet goed gezien. Heb hem zelfs een keer afgezet (bijna heiligschennis bij een Kubrick ) maar ga toch nog eens een keer een poging wagen, wie weet leer ik ook eindelijk deze film dan eens te waarderen.

Heel aardig dat je ONZIN! roept, om vervolgens mijn stelling met een enorme kracht volledig te onderstrepen en bij te vallen. Je schrijft presies op wat ik eigenlijk bedoelde: die onzin om mensen te bestoken met allerlei kunstuitingen en werken op momenten dat ze daaraan wellicht nog niet toe zijn, ze in een periode zitten dat het er net evenniet bij kan.

Heck - als ik nu, gewoon, vrije leven en geen druk enzo op een moment dat ik er niet goed voor in mijn vel zit een film ga bekijken die ik in een andere bui WEL subliem zou vinden, kan die ook geheel verkeerd overkomen. Kunst moet niet door de strot worden geduwd. Ik ben het dus voor een heel groot deel eens met je stelling hier!

Hoe moet niet MOETEN dat mensen voor een bepaald moment in hun leven vanalles MOETEN hebben gezien, gelezen enzo. Maar aan de andere kant: als er nu eens een geinteresseerd persoon tussen zit....SAKKERLOOT! Daar moeten we zuinig op zijn en het vooral toejuichen.

Waar ik het niet eens ben is in de vergelijking tussen kunst en wetenschappelijke artikelen.

Wetenschap pretendeert onomwerpbaar DE WAARHEID over bepaalde zaken aan te tonen, het heet niet voor niets geen Vragenschap of Vaagheidsschap of Gevoelsschap, maar WETENschap. Ze denken het te WETEN. EN doen dat in sommige gevallen ook.

Kunst zegt heel veel over dingen waarover men heeft nagedacht, tuurlijk, en is in sommige gevallen zeer beredeneerd - maar is OOK en vooral een uiting van gevoel en emotie. En dat is iets waar niet iedereen voor ontvankelijk is. Jongere mensen over het algemeen JUIST meer dan oudere mensen, omdat het er gedurende het leven overal nogal wordt uitgeslagen.

Pieter - allereerst: ik ben benieuwd naar je reactie als je de film hebt gezien. En misschien vind je het wel net zo een prul als ik dat heb bij The Shining en Barry Lyndon, mag altijd natuurlijk, maar benieuwd bnen ik wel.

Kos: ik vond het leuk te lezen dat je toch openstond voor de manier waarop ik de film heb ervaren. Misschien zie je er bij een nieuwe kijkbeurt nog steeds niks in, maar het feit dat jij en ik er ZO verschillend tegenaan kijken en voor ons allebei de film overeind blijft staan, dat vind ik toch een van de boeiende dingen aan het medium Film. Benieuwd of je er iets van kunt herkennen.

Het door Redlop gelinkte essay is een interessant stuk - morgen nog eens op mijn gemak lezen. Deze invalshoek had ik nog niet bekeken. Het kan zijn dat ik de film bij een nieuwe sessie op een andere manier ga bezien.

Nee, Onderhond. Dat betekent NIET dat ik me door iemand anders laat vertellen dat het een briljante film is en dat dus maar overneem (ik vind het vooralsnog een behoorlijk slechte film), maar met een invalshoek die me kan afleiden van het werkelijk tenenkrommende akteerwerk van Shely Duvall valt er wellicht iets in te ontdekken dat ik nog niet had gezien. Wat overigens niet oper definitie betekent dat ik het een goede film zal vinden, hoor - want alleen een Boodschap of een Metafoor over iets dat me aanspreekt is neit genoeg - het moet ook als film wel aan te zien zijn.

Wat een onzin - jammer, want vlak daarboven had je weer zo een zinnig ding gezegd.

Een filmregisseur heeft TOTAAL geen verantwoordelijkheid om wat hij er dan ook aan lagen in wil stoppen zo duidelijk te maken dat iedereen ze begrijpt. Dan komen we weer op het eerder genoemde ZIPFILE uit dat elke kijker op dezelfde manier moet uitpakken. Onzin - een regisseur heeft uitsluitend verantwoording aan zichzelf af te leggen, vermits het onstaan van een kunstwerk een PERSOONLIJKE aangelegenheid is. Als er iemand naar wil kijken, het leuk wil vinden, wil of kan ontdekken wat regisseur bedoelt of er totaal andere dingen in ziet waar hij of zij iets aan heeft of zich aan ergert, dat is tenslotte wat het kunstwerk losmaakt bij het publiek. DAT is niet de verantwoordelijkheid van een regisseur.

Als je als regisseur je druk moet maken over de vraag of je boodschappen wel overkomen bij iedereen die je film ziet, dan moet je de lat wel erg laag gaan leggen en krijgen we alleen nog maar Nijenhuis films te zien.

LOL

Maar de K-man heeft wel gelijk!

Heb geeneens zin meer om me te verantwoorden voor dingen die ik niet gezegd en bedoeld heb. Hier faal ik dan waarschijnlijk, in het overbrengen van mijn boodschap. Of moet ik mij daar, net als regisseurs, niks van aantrekken ?

Vond het een behoorlijk saaie film eigenlijk. Had hier veel meer van verwacht door de manier waarop ie in de media en alles werd neer gezet, maar nee, vond er heel weinig aan. Had ook wel verwacht dat er behoorlijk schokkende seks scene's in zouden zetten, omdat ie in de VS zelfs in de bios werd gebanned, of ingekort of iets, maar ook dat bleef naar mijn mening uit.

Cruise irriteert mij sowieso altijd al mateloos, zo ook hier dus en Kidman vond ik nou ook niet bepaald heel boeiend. Daarbij duurde ie ook nog eens hartstikke lang!

Kortom, waste of my time!

Zo, ik heb deze hele discussie 'even' doorgenomen. Ik heb er weinig aan toe te voegen en ben het voornamelijk met Kabukiman eens. Ik heb deze film nu gezien, maar heb zeker niet het gevoel dat ik alle onderliggende gedachtes begrepen heb. Maar toch heb ik van de film genoten. Alles was erg mooi gemaakt en de gebeurtenissen waren boeiend. Kidmans acteerprestaties waren wat vreemd, maar slecht wil ik het niet noemen. Ik geef 'm 4 sterren. Wie weet of ik er in de toekomst meer uithaald, maar wat boeit het als het niet zo is.

Tovenaar heeft er verstand van.

tovenaar schreef:

(quote)

Ze heeft er nooit mooier uitgezien!

Tja, ik ben n vrouw he.... maar lelijk is ze ook zeer zeker niet, maar ik kijk meer naar haar performance en die boeide mij dus niet zo....

Heb de film in 4 delen moeten kijken om het nog enigszins vol te kunnen houden; krappe 2,5*

ik wil deze film wel is gaan huren maar ik hou niet zo van romantiek. zit er in deze film veel romantiek in of is het meer een thriller?

to fab:

een aparte relatiefilm met thiller en sexpliotation-elementen.

deze film is in de eerste plaats een thriller. ik zou de film zelfs helemaal niet omschrijven als romantiek.

Ik denk dat Thriller/drama prima past.

Rare film (om maar niet apart te zeggen...) waarvan ik na drie kwartier het idee had dat hij nog moest beginnen. Lijkt me nogal experimenteel...

Heb net het boek Traumnovelle uitgelezen. Op verschillende plaatsen lees ik dat het boek erg verschilt van de film terwijl het mij juist opvalt dat de film zelf in veel details het boek van Schnitzler volgt. Voor wie het aardig vindt, volgen hieronder de verschillen die ik opgemerkt heb, de rest was zo'n beetje gelijk:

In het boek is er geen sprake van dat de echtgenoot de vrouw herkent in het lijkenhuis, het is niet de prostituee die hij ook in het boek eerder heeft bezocht. Bovendien wil hij de vrouw uit dat kasteel meenemen, hij wil zijn leven voor haar geven en bedenkt later dat hij achter het masker zijn vrouw verwachtte op een of andere manier.
Ook de scene aan het begin met die prostituee die hij bij zijn gastheer aantreft, komt niet in het boek voor en ook niet dat hij die man later weer ontmoet waar hij een discussie mee heeft.
Er wordt natuurlijk in een koets gereden ipv een taxi maar dat spreekt voor zich. Dat de dochter van het sterfgeval voor hem op haar knieën valt ipv hem op de mond te zoenen, is ook slechts een verschil in de tijd waarin de film gemaakt is en waarin het boek geschreven is. Opvallend is in dit opzicht dat de man in het boek niet zulke bedenkelijke opvattingen heeft over de vrouwelijke seksualiteit in die zin dat hij stomverbaasd is dat zij begeerte kent en aan overspel denkt terwijl het boek toch een eeuw eerder geschreven is!
De droom van de vrouw aan het eind ik ook anders. Nog veel erger eigenlijk voor de echtgenoot die hier als een martelaar in voorkomt terwijl zijn vrouw hem links laat liggen en zijn pijn haar niets doet die ze wel ziet.
Ik had verwacht dat het einde af zou wijken van de film, dat de film meer een happy end dan het boek zou kennen, maar dat is niet het geval. Ze zijn hetzelfde, in beide is alles ineens weer op wonderbaarlijke wijze goed tussen de echtgenoten.
Opvallend is dat ik bij de film meer het idee had dat gedachtenspinsels en werkelijkheid door elkaar liepen dan in het boek waar alles reëler lijkt.
Er zijn dus wel verschillen maar na wat ik gelezen had, viel het mij vooral op hoezeer de film gevolgd wordt.

Berichten over genre-aanduiding verplaatst naar De Site > Algemeen > Verkeerde genre-aanduiding

Ik vond het verhaal slap, de acteurs (die beiden toch een behoorlijke staat van dienst hebben) zwak, en heb twee maal een poging gedaan hem te bekijken. Sorry, kan er niks beters uithalen.

Weer herzien en het Kubrick effect laat weer van zich spreken. Herziening resulteert in een verlaging. Ook deze Kubrick staat niet stevig. 3*

Ook deze Kubrick staat niet stevig? welke nog meer niet dan? nog nooit een zwakke film van Kubrick gezien (en ik heb alleen Fear and Desire niet gezien)

Staat als een blok, dacht ik zo.

Ook deze Kubrick staat bij mij niet stevig. Ik zeg dus niet dat het een zwakke film is alleen niks voor mij. De score wordt per herziening lager vandaar deze bewoording. Had ik bij 2001, Clockwork, Full Metal Jacket en Spartacus.

Kan me hier wel iets bij voorstellen. Hoewel ik behalve PATHS OF GLORY nog geen enkele Kubrick voor een tweede maal heb bekeken ontbreekt ok werkelijk ELKE zin om er aan te beginnen - er zijn van die films die ik wel twee keer achter elkaar of drie keer in een week kan kijken, Stan's producten nodigen me daartoe niet uit.

Kan het zijn, Gilles, dat de veelbesproken Mystiek die zijn films omgeven bij elke latere kijkbeurt door de mand valt, en er eigenlijk niet zo heel veel Wonderlijks overblijft?