Jurassic Park (1993)

Ik vind Jurassic Park een heel goede film! Voor die tijd (en voor nu ook nog) zijn de special effects perfect gemaakt. Ik vind hem de beste van alle jurassic park films

5 sterren

Weer eens gezien en dit blijft toch wel met gemak overeind. De SFX ogen absoluut niet 20 jaar oud en staan nog als een huis, het script is degelijk genoeg voor een film als dit, en de wetenschappelijke onderbouwing is geloofwaardig genoeg. Verder genoeg memorabele en spannende scenes. Alleen ietsje cheesier dan ik me kon herinneren zo links en rechts maar ach.

Een film die ik intussen van voor tot achter uit mijn hoofd ken en desalniettemin geweldig weet te vermaken. 4.0*

Prima avonturenfilm met meestal geslaagde dino´s en een leuke opbouw. Het park werd echt geloofwaardig neergezet, en Attenborough deed het prima als ietwat excentrieke en kindse baas. Laura Dern vond ik minder- ik kan haar niet los zien van Lynch-films,waarin ik haar uitstekend vind, en hierin acteert ze dan toch een beetje op de automatische piloot. Haar altijd wat halfopen schreeuwmond en blik die het midden houdt tussen verbazing en doodsangst helpen ook niet mee. Kinderen vind ik in dit soort films meestal een storende factor maar viel mee dit keer.

Het verhaal wordt rustig vertelt, maar helaas was de eerste dino een beetje een tegenvaller. Later werd dat wel weer goed gemaakt met de T-Rex en ook de meeste anderen, maar de "veggie-dino" leek dan weer nergens naar, ook 20 jaar geleden zag die er veel te cartoonesk uit.

Aantal typische Spielberg scenes zoals de bizarre auto-achtervolging in een boom en de scene met "Newman" en de dino springen eruit. Einde was een beetje abrupt, en overkill aan Raptor-scenes.

Jurassic Park is weer een erg goede en spannende film van Steven Spielberg.

Door middel van Dinosaurus bloed uit een mug slagen wetenschappers erin om dinosaurussen te kweken. John Hammond besluit om van de dinosaurussen een attractiepark te maken. En paar mensen mogen het attractie park als eerste bezoeken, maar dan gaat het faliekant mis.

Het duurt wel wat te lang voordat het mis gaat. Er had wat meer vaart in het eerste stuk van de film gemogen. Vanaf het moment dat het mis gaat is de film enorm spannend. We krijgen het ene spannende moment na het andere. Wel vind ik dat Steven Spielberg het aan het eind toch wat te gek maakt . Aan het eind van de film als onder andere de kinderen in het bezoekers centrum zijn worden de kinderen nog bedreigt door twee dinosaurussen. En krijgen we nog een hoop actie. Dit vond toch te veel van het goede. Het moet ook een keer afgelopen zijn met de actie. Maar het lijkt erop dat de filmmakers het zonde vonden om te stoppen en nog wat scènes er bij verzonnen. Maar dit komt de film niet ten goede. Spielberg had wat meer maat moeten houden want op een gegeven moment word het toch te veel van het goede.

De Dinosaurussen zien er in deze film heel goed uit. Op het gebied van special effects is er op deze film niks op aan te merken. Ook wat betreft acteren niet. Iedereen acteert naar behoren ook de kinderen weten te overtuigen. Ook qua muziek zit in deze film goed. De muziek is erg mooi en erg passend bij de film. De film is op een bepaalde momenten enorm spannend en er zitten goede actie scènes in.

Al met al is Jurassic Park een erg goede en spannende film

3,5 ster voor deze film.

Een erg goede film!

Jurassic Park was destijds baanbrekend op gebied van effecten, maar ook vandaag de dag zien de effecten er nog beter uit als in sommige hedendaagse blockbusters. De dino's zien er prachtig en levensecht uit en ik kan me goed voorstellen dat wie dit destijds in de bioscoop zag, het heel erg indrukwekkend was. Het verhaal is erg mooi en goed uitgewerkt. De spanning wordt eerst goed opgebouwd, waardoor de actie in de tweede helft van de film nog zoveel beter is. De muziek is inmiddels legendarisch en blijft geweldig. Ook de acteurs doen het erg goed. Deze eerste film is een echte klassieker en veruit de beste van de trilogie.

4.5*

Wat een klassieker! Het acteerwerk en de overdreven muziek zijn eigenlijk erg fout, maar de special effects maken geweldig veel goed. De manier waarop Spielberg de spanning bij momenten opvoert is legendarisch! Vooral een bepaalde scène in de regen is nagelbijten geblazen. Ik ben blij dat ik deze film als klein ventje heb kunnen aanschouwen waardoor hij op dat moment nog meer indruk op mij maakte. Aaahh the good old days...

Fantastische entourage en film enthousiastmakende meesterstuk van Spielberg. In het tijdperk voordat 3D en geplastificeerde computeranimatie zijn weg baande. De overdaad van ons CGI doet onze adodering van film verminderen.

Jurassic Park kenmerkt zich door een intense rauwheid. Een fijn groepje wetenschappers die met elkaar bakkeleien over ethische verantwoordheid en de spanning die aldoor wordt opgebouwd door het dichterbij sluipen/naderen van een gevaarlijke dinosaurus. Niet alleen beeld, maar vooral ook het indringende gebulder van de dinosaurussen gaat door merg en been waardoor audio zeer belangrijk is voor beleving.

Het plot kent een aardige opmaat, met de initiatiefnemer aan het woord, kennismaking van het park en de eerste baby-dino die uit een ei wordt geboren. Let ook op Wayne Knight (de dikkige politie-agent uit Third Rock Of The Sun) die als programmeerder 'swamped' is in zijn werk en de idealistische eigenaar die het soms met de ICT geen gang weet.

De allerbeste scene is de ellenlange (duurt een kwartier) suspense scene van de twee velociraptors in de keuken met de tweekinderen. Jurassic Park is een perfect uitgebalanceerde film en kent een weergaloze atmosfeer die hedendaagse regisseurs nog steeds op de feiten drukt en het hart dat veel CGI plastic mist.

Ik weet nog dat ik op mijn verjaardag deze film in de bioscoop heb gezien. Voor een kind dat helemaal fan van dinosaurussen was natuurlijk een geweldige ervaring, het was me duidelijk, Spielberg moest wel de beste regisseur ooit zijn. Het kan verkeren, zoals Bredero al zei, want tegenwoordig heb ik niet meer zoveel met Spielberg. Toch maar weer eens opgezet in het kader van films herzien waar ik nog niet op gestemd had.

Zoals verwacht is de film inmiddels verouderd, maar minder dan verwacht. De dinosaurussen kwamen er vaak nog behoorlijk goed uit, maar niet altijd, bijvoorbeeld tijdens als de brachiosauri voor het eerst in beeld komen. Verder valt af en toe toch wel op dat er van blauwe schermen gebruik gemaakt is. Maar er zijn zeker aanzienlijke delen waar je toch behoorlijk met de illusie mee kan gaan. Ik ben verder geen film van de muziek van Williams, en ook hier vond ik het weinig toevoegen. Maar goed, vanwege de actie stoorde het ook niet zo erg.

Verder een aantal bekende acteurs die ik me niet kon herinneren: Samuel L. Jackson en Jeff Goldblum. De laatste heeft nog de leukste rol, en de meest vermakelijke opmerkingen, de rest van de hoofdrolspelers komt er helaas niet al te best uit.

Verder een gebruikelijke actiefilm. Je weet grofweg van te voren al wie zal overleven en wie niet. Alles wat mis kan gaan, gaat mis, toevallige samenloop van omstandigheden, ach ja het is eigenlijk al ingecalculeerd met het opvoeren van Goldblum als expert in chaostheorie.

Minder sterk verouderd dan verwacht, het geheel weet nog steeds wel te vermaken, en ik ontkom toch ook niet aan gevoelens van nostalgie. 2,5*.

Jurassic Park is gebaseerd op het gelijknamige boek van Michael Crichton uit 1990 en kan tevens gezien worden als een moderne variant op Jaws, de film waar Steven Spielberg beroemd mee werd. Ook in Jurassic Park toont hij z’n kracht in het opbouwen van de spanning. In een film van twee uur, zijn de dinosaurussen slechts 6 minuten te zien op het scherm, maar dit draagt extra bij aan de spanning.

Jurassic Park was een doorbraak op het gebied van computeranimatie. Voor het eerst werden er met behulp van de computer levensechte wezens gecreëerd. De dinosaurussen zien er dan ook voortreffelijk uit en zelfs na ruim 20 jaar hebben de trucages nog weinig aan kracht ingeboet. Helaas kan dat niet gezegd worden van het magere plot dat boordevol gaten zit alsmede de mager uitgewerkte karakters. Het mag gezegd worden dat de echte sterren van deze film de dinosaurussen zijn en dat de menselijke acteurs een stuk minder interessant zijn.

Toch valt er voldoende te genieten in deze erg vermakelijke film. Jeff Goldblum mag als expert in chaos-theorie zorgen voor de komische noot en Sam Neill is lekker nors als de ouderwetse paleontholoog, die alles met een erg nuchtere kijk analyseert. De trucages zijn een mijlpaal in de filmgeschiedenis en de film werd bekroond met 3 Oscars in de technische categorieën: Beste Trucages, Beste Geluid en Beste Geluidseffecten.

Op 11 juni 1993 ging de film in première en dankzij een uitgekiende marketingcampagne, groeide de film uit tot een ongekende hype, die sinds de dagen van Star Wars nier meer werden gezien. In slechts een paar maanden tijd was Jurassic Park uitgegroeid tot de meest succesvolle film aller tijden, met een wereldwijde opbrengst van 914 miljoen dollar. Hiermee liet ze oude klassiekers als E.T., Star Wars en Gone With The Wind ver achter zich. Dankzij het succes verschenen er nog 3 vervolgen.

Met het naderende uitkomen van Jurassic World begon het besef te rijzen dat ik deze film nog nooit gezien had. Hoe dat komt, is een verhaal apart. In ieder geval moest het er dan toch eens van komen. En het moet gezegd worden, Jurassic Park kan met recht een klassieker genoemd worden. Het acteerwerk is niet altijd even goed, maar spanning, regie, muziek en verhaal maken dat meer dan goed. In het eerste gedeelte was ik nog redelijk sceptisch, maar naarmate de film vorderde, merkte dat ik steeds meer meegesleept werd. De dino's zien er fenomenaal uit; de cgi en andere digitale trucage is zeer goed uitgewerkt, en dat voor een film uit 1993. Het valt dan ook goed te begrijpen dat deze film ruim 20 jaar terug een revolutionair product was. De muziek van John Williams draagt bij aan de sfeer en aan de spanning. Beiden zitten er goed in; Jurassic Park kent een aantal zenuwslopende scènes, mede dankzij het feit dat de dino's zo levensecht overkomen.

De speelduur vliegt voorbij, en na afloop blijf ik toch vooral met een gevoel van genoegdoening zitten.

Dit is het type film dat zorgt voor nostalgische en warme gevoelens, het type film dat in het collectief geheugen blijft zitten. Dat 'ie dan niet volmaakt is, het zij zo.

Mede om die reden een kleine 4,5*

Na 's middags naar Jurassic World te zijn geweest gisteravond dan ook maar deze iconische film uit mijn prille jeugd opgezet, tevens in het kader van mijn Spielberg-(her)zieningen.

Nu is dit typisch iets wat men jeugdsentiment noemt, een film waar ik nooit helemaal eerlijk naar kan kijken. Dit was de film uit de eerste helft van de jaren 90 voor diegene tussen de 6 en 12 jaar. Ik heb ook ergens nog wel een doos vol met speelgoeddino's staan. Maar buiten dat sentiment blijft dit een bij tijd en wijlen uitstekende actieprent, die weliswaar zeer grote gebreken kent, maar des te vaker oneindig superieur vermaak biedt.

Om maar te beginnen met de minpunten, die vooral nu opvallen of mij ook toen al verveelden. Ten eerste oogt dat hele park wat onprofessioneel. Dan kan Hammond nog zo vaak zeggen 'we spared no expenses', maar dat kleine team dat het park runt, die Nedry die zijn bureau vol heeft liggen met troep, de vrij lekke beveiliging, de relatief kleine schaal van het park (waar zijn de hotels?) et cetera, dat oogt wat amateuristisch. Sowieso vond ik dat stuk met Nedry wat minder en haalt het tempo en ritme een beetje uit de film. En je moet ook niet gaan zoeken naar plotgaten, of Everything Wrong With Jurassic Park bekijken, want dan beginnen die fouten best te storen. En ik vraag me ook af hoe iemand als Grant wist dat velociraptors in groepen jagen, of dat de T-Rex je alleen ziet als je beweegt, als dat al klopt.

Maar goed, als de film wel scoort doet dat het ongelooflijk goed. De eerste scène al die binnenkomt en je direct bijblijft zonder ook maar iets te tonen, de prettige opbouw die de sfeer erin brengt, de rol van een lekkere losse Goldblum en vooral de actiescènes die stuk voor stuk in je geheugen gegrift staan. Natuurlijk kent iedereen nog dat beeld van een T-Rex die een hoed afblaast, maar alleen al die hele opbouw van die scène is prachtig. Eerst al een kleine hint en een paar scènes later gaat het echt los. Te beginnen met dat lage gedreun, de waterglaasjes, de geit die weg is en dan die camera die achter de auto omhoog gaat met Rexie die de geit nog even naar binnen slikt (ik spoiler het maar, maar eigenlijk kent iedereen dit wel) - Spielberg in topvorm weet zo goed hoe hij een scène opbouwt en waar hij zijn camera moet plaatsen om zonder veel tekst heel veel te vertellen. Denk aan die scène bij dat stroomhek waar de camera glijdt naar de waarschuwingslichten die uitstaan. Met dat beeld zeg je heel veel. Juist door daar heen te bewegen en het niet als los statisch shot te brengen. Verder is de actie heel overzichtelijk zoals alleen Spielberg dat kan (of allicht James Cameron nog). En nergens duurt een scène eigenlijk te lang om te gaan vervelen, nergens word je murw gebeukt door een overdaad aan actie achter elkaar.

Tel daarbij de prachtige muziek die in je hoofd blijft zitten en de special effects die ook nu nog overtuigen (op die Brachiosaurus na, maar dat is vooral dat je ziet dat Grant en Sattler voor een scherm staan) door de CGI alleen kort te gebruiken en liefst nog van afstand en in het donker en de regen waardoor de slechtere kwaliteit nooit kan opvallen. Dat deed men met Godzilla ook, maar toch ziet dat beest er nu niet meer uit, dus dat zegt ook wat over het animatieteam dat Spielberg had. En die animatronics staan ook nu nog overeind als volstrekt geloofwaardig. 4,0*.

Redelijk.

Iconisch, zeer zeker. Als kind heb ik de film vaak bekeken (vanaf het moment dat die dikke in de problemen komt - mijn oma was niet zo goed met opnemen, kennelijk). Een ganse herziening drong zich op.
Jurassic Park is verdienstelijk. De film heeft tal van scènes die als klassiekers te boek staan, en vaak ook terecht. Dat wil echter niet zeggen dat het allemaal ook goed is. Als kinderspektakel best oké, maar voor volwassenen - soit, voor mij dan - wat te braaf.

De cast is ook geen onverdeeld succes. Laura Dern, Sam Neill en de kinderen zijn saai. Iemand als Wayne Knight of Samuel L. Jackson zijn ietsjes leuker, maar eigenlijk blinkt niemand uit.

Steven Spielberg zorgt er dan ook voor dat het vooral visueel topcinema is. Hoewel hier en daar wat gedateerd - de animatronics zijn echt niet zo geloofwaardig meer - is dit een mijlpaal in de filmgeschiedenis. John Williams' soundtrack is voor een keertje ook eens draaglijk - in die zin dat het gewoon goed past bij een film die sowieso bombastisch is.
De suspense en de "horror" die sommigen hierin zien, zie ik niet.

3

Misschien ben ik niet helemaal objectief want eigenlijk vind ik gewoon alles geweldig wat Spielberg maakt en is dit voor mij ook wel een beetje sentiment. Sluit me helemaal aan bij wat de meeste schrijven. Het is een klassieker die revolutonair was voor die tijd. Genoeg spanning, meeslepend en een visueel feestje. Ik heb qua personages het meest gesmuld van Jeff Goldbloom in zijn weirdness en vond hem vooral ook sexy. Altijd leuk als afleiding naast de creepy monsters. Ben erg benieuwd naar Jurrasic World.

Deze Jurassic Park gisteren voor de eerste keer volledig gezien, wie weet zou ik het zo geweldig gevonden hebben dat ik ook meteen zou warmlopen voor Jurassic World

Een infantiel en uitgerekt avontuurtje is het geworden, een beetje wat ik van deze Spielberg-film verwacht had. Daarnaast zitten er tussen de personages heel wat stereotypen, met een paar idiote verhaallijnen/conversaties tot gevolg. Acteerwerk is ook niet alles, maar maakt me hier relatief weinig uit.

Die soundtrack is doorgaans de volledige speelduur voelbaar en mag gerust opgeblazen genoemd worden. Het zorgt dan wel voor enkele goede scènes (het komt in E.T. trouwens volledig tot z'n recht), maar wordt er in mijn ogen ook vaak smakeloos ingepropt. Vrij jammer!

Niet echt een fan dus nee.

Jurassic Park

Als opwarmertje voor Jurassic World heb ik zelf even besloten om de Jurassic Park trilogy te gaan kijken deze week (voor vrijdag). Jurassic Park, Spielberg's pareltje heeft mij opzich erg vermaakt. Ondanks dat het grafisch natuurlijk niet 100% vlekkeloos verloopt en je gewoon kan zien dat ze er in geplakt zijn waardoor die ervaring wat verlaagd word, vond ik de actie toch heerlijk. Nee, Spielberg heeft hier toch wel een goed staaltje werk neergezet waar jong en oud heerlijk van kunnen genieten. Van niet al te spannende scene's naar toch wel wat achte vermaakte mij wel.

Samuel L. Jackson was hier al blijkbaar iemand van de kleinere rolletjes. Sam Neill deed het leuk net zoals: Laura Dern, Jeff Goldblum en Richard Attenborough. Helaas vond ik Joseph Mazzello en Ariana Richards waarnaar ik me ook mateloos irriteerde aan het feit dat deze kinderen maar telkens in de weg zaten te lopen. Nee, bah!

Het verhaal is leuk opgezet alleen vaak ongeloofwaarlijke dingen waarvan ik toch wel erg schrok. Zoals: Het jongetje word door maar liefst 10.000 VOLT geëlektrocuteerd en waarna een reanimatie gebruikt werd en spontaan weer tot leven kwam, hoe kan Dern een hek dicht doen die onder spanning staat en zij net de spanning erop heeft gezet? ? Dat zijn van die dingen vanwaar ik denk 'laat dat maar zitten!'. Het concept is erg leuk bedacht en Spielberg heeft er een fantastische film van gemaakt!

4.0*

(PS. Dit is min 2000e bericht!)

Een van de grootste hits van de jaren negentig. Nog nooit waren effecten zo geloofwaardig neergezet. Richard Attenborough zegt het al goed in de film "Welcome, to Jurassic Park". Wat ook werk is de goede combinatie met de animatronics van de grote Stan Winston. Spielberg is de perfecte regisseur om een verhaal als dit te vertellen om weer helemaal tot het kind in onszelf te komen. De T-Rex boezemt nog steeds veel angst in en zeker in de befaamde scene. Ook de raptors blijven gewoon eng. Samen met T2 het begin van de revolutie van computereffecten. Maar al met al blijft Jurassic Park filmisch gezien een pareltje en iets waar we keer op keer van genieten. Ook de muziek van Williams blijft magisch.

De film eens opnieuw bekeken, ditmaal op Blu-ray.

Het blijft een spektakel om hier naar te kijken, maar mede door deze versie heeft het geluid een fikse boost gekregen waardoor de film en de beelden nog indrukwekkender overkomen dan het al was.

Puike cast ook en een goed verhaal.

Heb er opnieuw van genoten.

Ook voor mij geen jeugdsentiment: ik zag de film vanavond voor het eerst. De hype eromheen is natuurlijk wel iets wat ik heb meegekregen destijds en dat zegt wel iets over de kracht van het concept. Jurassic Park als themapark is geen werkelijkheid, maar de film is dat wel en blijkt evengoed tot de verbeelding te kunnen spreken van een hele generatie.

Dat deel, de verbeeldingskracht, vind ik als kijker in 2015 ook nog steeds terug in Jurassic Park. Primair natuurlijk van de schrijver van het boek, maar je moet het ook maar durven om zoiets te gaan verfilmen begin jaren '90. Het is alleen jammer dat dit aspect voor een groot deel teniet wordt gedaan door het hoge gehalte aan belachelijkheid in het script. Het personage Nedry is tenenkrommend, Genarro op de toiletpot beschamend en veel acties van onze helden zijn gewoonweg ridicuul (bijvoorbeeld om met een lamp te gaan schijnen als er een T-rex voor je auto staat). Lomp schrijfwerk, waarbij alles erop is gericht de grote blockbuster te worden die dit ook is geworden.

Leuk om een keer te zien en het kent een aantal mooie momenten, zoals de aankomst per heli op het eiland of de eerste ontmoeting met dino's, maar eigenlijk had er met dit concept een veel betere film gemaakt kunnen worden.

“Dr. Grant, my dear Dr. Sattler... Welcome to Jurassic Park.”

Jurassic Park blijft jeugdsentiment maar ook een film die nog niets van zijn magie heeft verloren. De dinosaurussen hebben nog niets aan kracht en verbeelding ingeboet en de suspense is meesterlijk opgebouwd. Het eerste gedeelte met de rondleiding in het park is een beetje langdradig en sommige dingen zijn niet al te interessant maar Spielberg weet als geen ander een wereld te creëren waarin het fijn toeven is voor ruim twee uur.

De introductie van de T-Rex blijft memorabel en ongeëvenaard. Het bonkende geluid, de bekertjes water die trillen, de arme geit en de angst in de ogen van de personages... Weergaloos gedaan. En wanneer T-Rex verschijnt maakt hij 23 jaar na dato nog steeds een onuitwisbare indruk. Ook de velociraptors zijn geweldig en misschien nog wel angstaanjagender dan de T-Rex. De acteurs spelen eigenlijk bijrollen ten opzichte van de dinosaurussen maar vooral Sam Neil, Jeff Goldblum en Richard Attenborough zijn goed op dreef en weten hun personages wat inhoud mee te geven. De kinderen en Laura Dern zijn niet bijster interessant maar die angstige blik van Ariana Richards als ze de T-Rex voor het eerst ziet is mij altijd bijgebleven. De muziek van John Williams is legendarisch en na het zien van de film zit het bekende deuntje altijd een paar dagen in mijn hoofd. Ik ben in ieder geval blij dat bij herziening Jurassic Park niet alleen nostalgie is maar ook gewoon nog steeds een steengoede film.

Wat een geweldige film blijft dit om naar terug te grijpen. Ik volg Anne J hierin: Gezien dit weekend deel twee op tv is (en ik die niet heb), besloot ik er deze week nog eens een trilogie van te maken, te beginnen dus met deze klassieker van Spielberg. Zoals het zo vaak gaat, is en blijft de originele versie de beste film.

Hoewel JP een aantal gigantische blunders maakt, zoals algemeen bekend de ineens opduikende afgrond, komt de film daar goed mee weg omdat hij zo sterk is. Wat me zelfs nog het meest stoort is de foute benaming van de dino's. In de film is er steeds sprake van de vlot uitsprekende "velociraptor", maar eigenlijk zijn dit de grotere deinonychussen (maar dat bekt zo makkelijk niet). De raptors waren in werkelijk maar de helft zo groot (en volgens hedendaagse studies meer gevederd).

De opbouw van de film is traag, ik herinner me nog als elfjarige in de cinema, dat dit even doorbijten was. Nu valt dit wel mee. Het valt me op dat ik net als de bezoekers aan het park hoe opgewekt ik ben om de eerste dino's te mogen aanschouwen (brachiosaurus en parasaurolophussen). Het is de magie van de film die verder wordt gedragen door de geweldige soundtrack!

De film is haast 25 jaar en het is verbazend dat de dino's er nog steeds erg goed vanaf komen. Verder een te snijden spanning (te veel om op te noemen) ruim voldoende voor twee uur kijkplezier. Het maakt niet uit of je de film voor het eerst of voor de tiende keer ziet: topvermaak en gegarandeerd een top-TVavond met als grote ster de T-Rex. De cast zelf is maar matig (Goldblumm valt best mee met zijn ironische grapjes), maar het zijn de dino's die de show stelen. Hoe kan het ook anders?

Het is inmiddels een tijd geleden dat ik deze voor het laatst heb gezien, maar ik heb hem zo vaak gezien dat een fatsoenlijk stukje schrijven geen moeite is. Jurassic Park staat in mijn geheugen gegrift en daardoor heb ik onlangs besloten hem tot mijn persoonlijke beste films ooit te rekenen. Ik weet nog - of denk te weten - dat ik als kleuter een oppas op bezoek kreeg omdat mijn ouders naar de bioscoop gingen. Toen ze vertelde dat het over dinosaurussen ging sloeg mijn hoofd op hol. Maar uiteraard kon ik niet mee. Tot ik hem jaren later zag en mijn spreekbeurten over dinosaurussen ging, ik met dino's speelde en zelfs een hamster had die T-Rex heette.

Jurassic Park is veel nostalgie dus, maar na tientallen keren herzien door de jaren heen heeft het werkelijk niets van magie ingeboet. Een grotendeels verlaten eiland wat tot dino-pretpark is omgetoverd spreekt absoluut tot de verbeelding en de manier waarop de boel op het scherm wordt getoverd is zo ontzettend sfeervol en fenomenaal. Het visitorcenter waar nieuwe dino's worden uitgebroed, de rondleiding langs de raptorkooi en natuurlijk de bloedstollende autorit langs de diverse vertrekken. Memorabele scenes stapelen zich in sneltreinvaart op. De spanning wanneer de stroom van T-Rex vertrek uitvalt is ongekend en schakelt nog een versnelling hoger wanneer het beest daadwerkelijk in beeld komt in de vorm van een zesduizend kilo wegende robot. Hoewel de dino's die volledig in beeld zijn opgebouwd zijn uit CGI, worden onvolledige shots ingevuld door robots of mannen in pakken. En het is bizar dat dit bijna 25 jaar na dato tot op heden (de sequels buiten beschouwing gelaten) nog steeds de beste dinosaurussen op scherm zijn, ooit.

Maar ook de vele kleine subtiele details maken het bijzonder. Het trillen van het water als de T-Rex in de buurt is. Het tikken van de nagel van de raptors. De T-Rex klauw op het hek. En niet te vergeten de geluiden die de verschillende beesten maken, vaak een mix van bestaande dierengeluiden. Het maakt de film zoveel spannender. De dieren spelen de hoofdrol, maar ook de menselijke cast is meer dan prima. Sam Neill zal ik altijd blijven zien als Alan Grant. Goldblum die de lolbroek uithangt en Dr. Hammond als wijlen Attenborough als een donkere Walt Disney-variant. Alleen de kinderen waren lichtelijk irritant, maar ik kan nou eenmaal slecht tegen krijsende kinderen.

En dan is er nog de legendarische muziek door John Williams die voor mij één van de mooiste soundtracks ooit heeft opgeleverd. Het theme is iconisch en brengt je meteen in de juiste sferen en blijft dagenlang in je hoofd zitten. Er zitten wat onlogische beslissingen in de film, maar die verliezen het van mijn fascinatie voor dino's en al het andere bovengenoemde moois. Klassieker!

T-Rex doesn't want to be fed. He wants to hunt. Can't just suppress 65 million years of gut instinct.

Jurassic Park geldt heel terecht als een icoon onder de blockbusterfilms en weet als film keer op keer te boeien, zonder dat de tijd vat op de kwaliteit van de film krijgt. Nog altijd is dit een adembenemend mooi achtbaanritje waar bijna niks op aan te merken valt, zeker op bluray waar ik deze nu mee heb bekeken. Tijdens het kijken van de film voel ik me altijd weer even kind, want ik was vroeger al gek op dino's. Destijds de film niet gezien, maar het lanceerde wel een enorme dinosaurus-hype waar ik graag in mee ging. Ook het logo van deze film is nog steeds zo herkenbaar en fijn. Mooi.

De film neemt ruim de tijd voor de opbouw en dat gaat vrij traag, maar weet toch bijzonder goed te boeien. Het is zo'n eiland waar ik zelf graag aanwezig zou zijn op het moment dat men er voor het eerst aan komt. Je ziet het bezoekerscentrum en daarna de proefrit die faliekant mis gaat. Maar voor dat dat gebeurt heb je al bijna een uur een prachtige blik op het park gekregen. Maar zodra het mis gaat volgen de memorabele scenes elkaar geweldig op. Van de aanval op de 2 wagens tot de laatste ontsnapping, het blijft zó boeiend. Net als de vele aanwezige details. Het bange geitje dat opgeofferd wordt als maaltijd, de trillende grond, de nagel etc. Sowieso is de spanningsopbouw erg goed, iets wat veel blockbusters niet hebben, maar waar Spielberg een meester in is. Deze geweldige scenes worden versterkt door de geweldige muziek van John Williams, waarbij het Jurassic Park theme wel een van zijn meest memorabele tracks is die hij ooit produceerde. Nog altijd tijdloos mooi en het levert elke keer weer kippenvel op om deze te horen als je het eiland vanuit de helikopter in beeld krijgt.

De cast voldoet ook prima, waarbij ik Richard Attenborough, broer van de legendarische David, de meest opvallende rol vind hebben als gepassioneerde, maar naïeve bouwer van het park. Hij is enkele jaren terug hoogbejaard overleden, maar heeft ook een paar mooie rollen nagelaten. Maar als ik de cast bespreek kom ik ook aan bij de kleine minpunten die de film heeft, zoals kinderen in de hoofdrol. Dat werkt zelden en is ook nu niet echt geweldig. Ze acteren niet best, het maakt het soms wat te kinderlijk en je weet dat ze nooit dood gaan. En daar weer over gesproken maak ik een bruggetje naar mijn tweede minpuntje; voor een film over enorm agressieve, moordende dino's is het allemaal redelijk braaf. Je ziet bijna geen bloed of gore, want redelijk te snappen valt, maar ergens wel jammer is. Maar dit zijn gewoon kleine details, want Jurassic Park is een tijdloos icoon die ik nog vaak zal kijken.

4,5* (was 4*)

Jurassic Park, zag m al jochie van 12 in de bios. Ik was verkocht. Ik had m al snel op VHS en heb m helemaal kapot gedraaid. Veel gekeken en zelfs nu nog kan ik genieten van deze film. Leuk acteerwerk, leuk verhaal. En de verfilming is briljant, zeker als je bedenkt dat die film al bijna 25 jaar oud is. Die T Rex blijft overtuigend echt! Een must see!

Ik heb niet de illusie dat ik een objectieve recensie kan schrijven (als dat überhaupt al kan) over deze film, dus ik ga het niet eens proberen. Jurassic Park was dé hype toen ik op de basisschool zat, en de dinorage grote hoogtes bereikte. Alleen het zien van de filmposter maakt me al enthousiast. Net als iedereen was ik destijds dol op dinosaurussen, en op deze film. Helaas was ik te jong voor de bioscoop, maar toen hij op VHS uitkwam, huurde ik hem meteen (damn, deze zin klinkt ouderwets...;).

Los van de special effects, het geloofwaardige acteerwerk, de mooie belichting, de prachtige decors en de onvergetelijke muziek, is voor mij de sprookjesachtige pretparksfeer datgene wat deze film naar een hoger plan tilt. Je waant je als een kind op de dag dat je naar de Efteling gaat, vol verwachting zenuwachtig. En uiteindelijk aanbelandt in het park is alles nog groter, mooier en spannender dan je had durven dromen.

Spielberg weet als geen ander waar kinderen van dromen (wat hij met ET ook al liet zien) en weet die dromen vorm te geven in een film die wetenschappelijk onmogelijk is, maar desalniettemin geloofwaardig overkomt. Een topprestatie.

Zeven jaar geleden heb ik deze film nogal afgekraakt. Nog maar eens gekeken en ik vond hem nog steeds niet best, maar het is eigenlijk vooral de eerste helft die echt slecht is. Het wil totaal niet op gang komen, is oninteressant en duurt veel te lang allemaal.

Alles met de dinosaurussen en het avontuur daarentegen is eigenlijk nog best oke. De spannende momenten werken best goed, en daar komt bij dat de dino's er 25 jaar na dato nog heel geloofwaardig uitzien. In ieder geval is het nergens lachwekkend geworden en dat valt toch best te prijzen.

Halfje omhoog dus weer, maar ik blijf erbij; die eerste helft is ontzettend zonde, en Jeff Goldblum is nog steeds een verschrikking.

3*

Tot mijn schaamte had ik Jurassic Park nog nooit in zijn geheel gezien! Na eerst Jurassic World uit 2015 en het vervolg van dit jaar gezien te hebben wilde ik natuurlijk ook graag het origineel mee pakken. En wat blijkt? Deze film ziet er met tijden beter uit dan de versies die vol CGI gepropt zijn in de Jurassic World versies. Niet alleen dat trouwens, maar ook het acteerniveau is in deze film zonder twijfel beter.

De film begint sterk en blijft over het algemeen ook vermakelijk, maar tegelijkertijd vond ik personages niet altijd even goed uit de verf komen. Als of ze zo van papier kwamen en niet de indruk gaven echte mensen te moeten voorstellen. Dit was vooral het geval met het stel wat centraal staat in deze film, het geforceerde ik wil geen kinderen wat vanzelfsprekend tegen het midden van de film al totaal omslaat. Tja, het is natuurlijk een blockbuster en het verhaal moet zo veel mogelijk mensen aanspreken dus ach.. dan pakken we dat cliché maar mee.

De slot scene vond ik persoonlijk ook wat aan de langdradige kant, maar tegelijkertijd heeft de film gelukkig ook genoeg pluspunten om de lange zit vermakelijk door te komen.

Leuk om gezien te hebben, ontzettend mooi gemaakt, (Voor zijn tijd maar ook zeker nog steeds voor hedendaags) maar een verhaal en personages die helaas wat op de oppervlakte blijven.

Popcorn vermaak.
3*

Na vele malen deze film gezien te hebben, blijf het mij verassen om hoe goed de film is.

hij had al eens eerder een re-release in 3d, nu samen met mn broer zowat voor de 35e keer deze film gezien, 3e x in de bioscoop. Dit is een van de 2 weinige films (T2) die echt serieus in de buurt komen van de 30+ keer dat je hem echt gezien hebt. en dan zonder overdrijven.

in 1993 op 10 jarige leeftijd in de bioscoop gezien, voor het zien al dino man, en na het speelgoed gekocht te hebben: een Film! van Jurassic park!!

Ik was destijds helemaal blown away door deze film, kan me nog de trailers herinneren van Rene Mioch in een of ander film programma toen,je kan je al niet meer voorstellen te leven in een wereld zonder internet.

Zelfs in de telegraaf ``nederland gek van jurassic park'' en ook op het nieuws met hennie stoel kwam ie voorbij!

De vue in den bosch was ik al tijden niet meer geweest, maar echt een aanrader, diverse speciaal bieren, leren brede stoelen die elektrisch in lig-stand gezet kunnen worden (!) wel klein scherm zaal 3, (ideaal wordt het nooit) :d

Op sommige momenten kan je zien dat het een film is van 25 jaar geleden, de 1e keer dat de brachiosaurussen in beeld komen, en de gulumimus scene, of hoe die beesten ook heten.

De uitbraak van de T-rex is niets aan af te zien, mijn broer wist te vertellen dat deze film geen kleuren filter heeft zoals bijna altijd en daarom goed te pruimen met CGI. Dat schijnt ook de reden te zijn dat de jurassic world films bij vlagen niet mooi ogen. (schijnt) Al met al prima te kijken en nauwelijks gedateerd.

Ik zit hier voor dat ik naar bed ga toch weer even op moviemeter te kijken, terwijl de soundtrack van jurassic park nadreunt in mn hoofd!

Nog steeds boeiender dan jurassic world 1, ( 2 niet gezien)

Zelfs na 25 jaar nog steeds een indruk achtergelaten, ook al is het mischien enkel jeugdsentiment

was 4 nu 4,5!

Blijft leuk.

Het origineel. Toch wel een heel tof filmpje dit. Misschien wel wat verouderd op sommige stukken, maar de dino's zien er in principe nog steed best tof uit. Volgens mij waren hier ook poppen en animatronics voor gebruikt, toch?

Misschien meer een kinder film, maar de film is uiterst boeiend om te volgen. Vooral de T-Rex is een genot om naar te kijken. De film kent leuke personages en iconische momenten. Sommige scenes zijn ook nog verrassend spannend.

Een film die me de gehele speelduur bleef boeien. Blijft toch wel een klassieker en een klassieker die zijn status ook mag behouden. Alleen Dern was een lichte miscast.

Wat moet je met een film die ooit bekend stond als baanbrekend maar na verjaring slechts die typische Spielbergiaanse struikelpunten overeind blijven staan.

Nog altijd zijn er scenes die indruk maken met hoe levendig de uitgestorven diersoort op het scherm getoverd is; in een tijdperk van exponentieel ontwikkelende CGI, valt vooral op dat het verhaal zo plat als een dubbeltje is en er allerhande trivialiteiten en personages bijgesleept moeten worden om de eenzijdigheid van die draagkracht op te vullen.

Of om de commerciële insteek te verhullen. Zowel Goldblums personage als (de rol van) die kinderen lijken voornamelijk te draaien om doelgroepverbreding; anders kan ik niet verklaren waarom specifiek zij een rol in een film als deze verdienen, wanneer die aandacht veel beter naar andere dingen gegaan was.

Ook hoe opzichtig de rol van die dikzak is vormgegeven als degene die het balletje aan het rollen moet brengen, is voor mij na al die jaren vooral irritant transparant formulebenadering. Wil je een film over dino's maken in het kader van CGI-spierballenwerk, kleed het dan niet aan met dat soort gestandaardiseerde drama. Compleet binnen dat plaatje past de soundtrack, met zijn attractiepark-achtige spektakelgehalte dat in de jaren '90 zo onbeschaamd sturend toegepast werd.

Oke, ik laat me een beetje gaan in de negativiteit, want (zowel ondanks als dankzij het bovenstaande) vermaakt het filmpje wel. Het is inmiddels alleen te doorzichtig hoe het te werk gaat. 2,5*