The Green Mile (1999)

Coffey wil dood, ze verlenen hem juist een dienst. Als jij hem liever tegen zijn zin de gevangenis uitgesmokeld zou hebben (waar hij toch weer opgepakt zou zijn, valt nogal op zo'n grote kerel) be my guest. Echt sociaal vind ik dat niet.

En Percy is een sadist, die mensen heb je. Ik snap het probleem niet.

Hoezo het redden van duizenden levens? Als Coffey wordt vrijgelaten wordt hij binnen de kortste keren weer opgepakt. Logische oorzaak gevolg. Of hij moet een low profile houden, maar dan is dat redden van levens er ook niet bij.

Ik ben nogal onder de indruk van de richting waarin de discussie momenteel evolueert.
Toen ik een bladzijde of 15 geleden de film afbrak, zei men mij dat ik niet gevoelig was voor sprookjes.
Nu ja, dat ben ik wel, maar bij mij zijn sprookjes verhaaltjes die ik aan mijn kinderen voorlees. Ik ga zelf geen sprookjes meer lezen.
"The Green Mile" dient als een sprookje beschouwd te worden. De boze stiefmoeder heeft ook een ééndimensionaal karakter, sprookjes zitten ook onlogisch in mekaar, de mooie prinses en de goede prins zijn ook alleen maar goed, mooi en braaf, er gebeuren bovennatuurlijke zaken (met spiegels en zo), dieren kunnen praten en vriendschappelijke relaties met mensen hebben, ...
Deze film dient dus gewoon als een sprookje beschouwd te worden, waardoor vragen over de logica, de uitdieping van de karakters, het realiteitsgehalte, gewoon niet relevant zijn. Je moet gewoon open staan voor sprookjes. Dit loopt dan wel slecht af, maar goed, dat gold ook voor het meisje met de zwavelstokjes.
Het probleem is dat, door al deze factoren, waarmee de makers het zich natuurlijk erg gemakkelijk maken, de film zelf erg ééndimensionaal is. Iedereen is ofwel slecht, ofwel goed, karakteruitdieping gebeurt niet, het verhaal is éénvoudig, de rollen zijn erg gemakkelijk te spelen, en er wordt onbeschaamd op goedkope ontroering en emoties gemikt. En de cast bestaat zeker niet uit de beste acteurs van hun generatie.
Nu ja, op zich hebben dergelijke films wel hun bestaansreden, er bestaan zat weekendfilms die tot doel hebben de brave huisvrouw een avondje te laten snikken. En diezelfde brave huisvrouw zal dan ook nog aannemelijk vinden dat er wat met paranormale gaven gegoocheld wordt, want, tja, misschien kan het toch wel ?
Het probleem bij deze film is dat zoveel mensen het slappe verhaal, de stereotypes, de zwart/wit karakters en situaties, en de, sorry hoor, belachelijke paranormale deus ex machina en andere muizen niet doorzien, en, enkel op zakdoekgehalte, de film tot (één van) de beste aller tijden uitroepen. Dat dit werkt voor mensen die Bambi, the Lion King en Sneeuwwitje in hun top-10 hebben begrijp ik nog, maar het redelijk universele succes van deze film, met zijn gigantische lijst gebreken, waardoor hij gewoon in het niet zinkt tov honderden betere films, is voor mij een mysterie.
En, Sander2, wat ik van jou niet begrijp, is dat je, wetend dat de film je niet ligt, hem een 2de keer bekijkt. Wat mij betreft zijn er nog zoveel films die ik nog niet gezien heb, dat ik mijn tijd niet zou verspillen aan het nogmaals bekijken van een huisvrouw-sprookje. Wil je "the Wicker Man" eens lenen van mij ?

Ik heb de film nog een keer gekeken omdat mijn moeder hem graag wou zien, en ik had toen toch even niks anders te doen. Een andere film kijken ging dus niet. En The Wicker Man wil ik nog wel een keer zien, maar ik heb hier nog genoeg films liggen.

Sam Rockwell, David Morse en James Cromwell vind ik daar toch zeker wel toebehoren.

De paranormale zaken zijn natuurlijk geen deus ex machina, maar daar ging het hier ook al eerder over.

Hier moet ik je gelijk geven. Een deus ex machina is een vastgelopen verhaal waar door een hele onlogische gebeurtenis (in de oude Griekse en Romeinse theaterstukken een ingrijpen van god) nog een einde aan gemaakt wordt. Maar in dit geval is niet alleen de einde, maar de hele film onlogisch.

Ik vind dat de discussie hout snijdt, en eigenlijk ook in feite een discussie is, die gaat over The Shawshank Redemption.

In eerste instantie lijken de films goed, maar oh la la la, bij herziening, ai ai ai.

De term was inderdaad verkeerd gekozen, het was ook erg laat. Het gaat er me vooral om dat, omwille van de paranormale gaven, een groot deel van de logica-discussie niets oplevert. Je zal bijvoorbeeld geen rechter kunnen overtuigen de terdoodveroordeelde vrij te spreken, met de motivering dat hij paranormaal begaafd is. Geen enkele rechter zal dat geloven. Je kan de film volgens mij dus enkel als een sprookje zien, met alle oppervlakkigheid en zwart-wit situaties vandien. Maar ik vind dat je, door de tranentrekkerij heen, moet kunnen zien dat dit niet één van de beste films ooit gemaakt, is

Nu ja, dat ben ik wel, maar bij mij zijn sprookjes verhaaltjes die ik aan mijn kinderen voorlees.
Vooral dit vind ik toch een jammerlijke visie op sprookjes. Ik zou liever zien dat sprookjes meer hun "oude" waarde terugkregen.

Wat het wel of niet vrijlaten/uitbuiten van die kerel betreft, ben ik het eens met BoordAppel.

Natuurlijk is het realiteitsgehalte van deze film niet erg hoog en heeft het idd veel weg van een sprookje. Daarom is het nog wel een verschrikkelijk meegaand sprookje. Door het, naar mijn idee, goede acteren van de betreffende acteurs leef je helemaal mee met de karakters en kan de film behoorlijk ontroerend zijn...

Als je hier niet gevoelig voor bent vind je de film waarschijnlijk prut en dat is je goed recht, maar daarin zijn jullie in de minderheid, want ik vind dat de film terecht in de top 10 staat. Ik vind niet dat je de film helemaal moet gaan ontleden. Er zijn zat films waar de verhaallijn zeer onwaarschijnlijk is, maar wat wel goede films zijn. Maar goed ook, want als alle films op waarheid berust zouden zijn, dan zouden er maar weinig goede films overblijven... Misschien wel een leuke toplijst: Top 100 waargebeurde verhalen.

(Aan de redactie: Mag dit stukje wel blijven staan, please....)

Als ik het hier allemaal lees lijkt het alsof deze hele film gewoon uit fantasy bestaat. Alsof de hele film gewoon een spookjeswereld is. Nee dat is niet zo. Kan John soms vliegen? Nee. Kan Mr. Jingles praten? Nee. Verandert iemand in goud als John hem aanraakt? Nee. Is de baas van Paul soms een kikker die een mooie prins word als die gekust word door een beeldschonen prinses? Nee. Kan Persey zingen? Nee!

Dat is fantasy en sprookje. Wat hier fantasy is is John's gave. Voor de rest is alles mooi in elkaar gezet met de elektrice stoel die echt bestaan heeft. De executie's gingen precies hetzelfde als in die echte tijd. De gevangenen moesten ook rustg gehouden worden zoals in die tijd. Dat vind ik zo goed gedaan. Gebruik je fantasy bij de film voor John Coffey dan zeur je tenminste niet over sprookjes of fantasy.

Het enige wat je raar zou kunnen vinden zijn de andere personage's. Die volgens somige hier zwart-wit of stereo-type zijn want dan weer wel sprookjes achtig is. De zin " Green Mile is sprookjes achtig" heb ik nog niet van iemand in mijn hele leven gehoord tot ik dit las.

Eigenlik snap ik niet echt waarom iedereen over dat sprookjes gedoe begint, (geen uitleg graag) maar het verhaal is een beetje sprookjes achtig. Ik zou denken dat dat gewoon aan het fantasy gedeelte ligt. Maar klaagt men hier soms om Lord Of The Rings omdat er een elf in voorkomt. Sneeuwitje is een sprookje. Als ik The Green Mile met Sneeuwitje vergelijk zie ik geen enkele overeenkomst. Ik ga het woord "sprookje" nu maar eens even snel in mijn woordenboek opzoeken.

Sprookje:

verhaal waarin bovennatuurlijke wezens in voorkomen, waarin de dieren of dingen kunnen praten enz. Niet gebonder aan tijd of plaats en meestal zonder couleur locale: het.

Magisch realisme is de juiste betiteling voor het genre waar deze film onder valt.

Juist. Maar waarom begint iedereen dan over "sprookje"?

Een veel genoemde term in deze discussie is 'stereotiep'. Enige toelichting is wel op z'n plaats, want zo stereotiep vind ik de personages in The Green Mile niet. Ten opzichte van andere gevangenisfilms zijn de personages tamelijk uniek.

Ramon K heeft het telkens over de onmenselijkheid van Percy, maar je moet zijn daden natuurlijk in de juiste context plaatsen. Percy hoeft niet per definitie en altijd slecht te zijn. Hij heeft te maken met moordenaars, verkrachters en ander schorem. Zo onbegrijpelijk is het niet dat hij ze zonder enige sympathie behandelt. Het cipierschap is voor Percy niet eens z'n 'echte' baan(hij gaat werken bij die psychiatriche instelling), in tegenstelling tot de andere cipiers; die logischerwijs veel geroutineerder zijn.

Magisch realisme :

"is een richting in de kunst waarin een poging wordt gedaan de werkelijkheid te verbinden met een andere of hogere werkelijkheid, waardoor hallucinerende beelden of droomeffecten ontstaan." (bron : wikipedia)

Volgens mij klopt deze term dus niet bij "the Green Mile". Bij magisch realisme is er sprake van een soort parallelle wereld, waarvan niet duidelijk is of de gebeurtenissen echt zijn. De term "realisme" is hierin wat misleidend. De gebeurtenissen worden reëel voorgesteld, maar achteraf blijkt het niet helemaal zo te zijn. Ik heb bvb. het boek "de trein der traagheid" gelezen, en de magische gebeurtenissen bleken zich achteraf in de schemerzone tussen leven en dood af te spelen.

In deze film dien je aan te nemen dat alle magische gebeurtenissen ook echt zijn. Geen Magisch Realisme volgens mij dus.

Nee Kill Bill Vol.2 is een topfilm ( Magisch??? )

Laat me niet lachen man en droom lekker verder in je fantasiewereldje

Hier hebben we er weer zo eentje met een IQ van onder het vriespunt. Kill Bill is inderdaad 100 x beter dan The Green Mile, maar dat heeft echt helemaal niets met deze discussie te maken. En sinds wanneer moet elke goede film magisch zijn?

Nee we kunnen beter in jou fantasie wereldje leven v/d

sciene-fiction niet?

Mijn fantasie wereldje? Sorry, ik snap echt niet waar je op doelt... Ik heb het helemaal niet over een fantasie wereldje gehad. En als iemand een film goed vindt wil dat nog niet zeggen dat hij ook in die wereld wil leven. Ach ja, waarschijnlijk weet je zelf ook niet wat je bedoelt.

Hij reageerde op het bericht van KrisV...

Waarom citeerde hij mijn bericht dan? En KrisV heeft het ook niet over een fantasie wereldje gehad, hij legde alleen uit wat magisch realisme is en waarom dat niet klopt bij The Green Mile. Ik snap niet waar Ajin zich druk om maakt.

Wat ik al zei; Of je vindt het niks of je loopt er mee weg, laten we niet gaan moddergooien en bijv. beweren dat je een laag IQ hebt als je de film wél mooi vindt. Laat iedereen een beetje in z'n waarde!!! Tot welk genre de film behoort interesseert me ook allang niet meer...

Succes met jullie pro-con-battle!!

Ik zeg dat niet tegen iedereen die de film wel mooi vindt. Ik zeg dat alleen tegen Anjin vanwege zijn rare berichtjes waar geen touw aan vast te knopen is.

Ik reageerde op een bericht van Reinbo omtrent Magisch Realisme. Waarom je het nodig vindt om m'n top-10 aan te vallen bij een discussie over wat magisch realisme is gaat m'n petje te boven.

Mooie preek, maar tegen de verkeerde persoon. Tenzij je het bericht van Anjin terecht en verstandig vindt.

mooie film, heel erg ontroerend ook.
Ik vond het wel lachen hoe die ene vent met die muis werd geexecuteerd, dat ze die gast die spons niet nat maakte. whahah

een 5,0