Full Metal Jacket (1987)

Ze zitten idd nog midden in de oorlog en zingen Mickey Mouse liedjes. Hoe denk je dat het met ze zal aflopen....... ?

The Phantom Blooper picks up the story where Joker is stationed at Khe Sanh, one of the more horrific places of the whole war. He is eventually wounded and taken prisoner by the Viet Cong. For reasons not entirely explained, Joker is allowed to work for the VC village; helping to build walls, train young soldiers, and much more. He makes his plans for escape very slowly, but as the story progresses he develops a respect for the VC that's far beyond the grunt's-eye-view respect for "Victor Charlie" we usually get in Vietnam dramatizations. And he develops sympathy for the cause as well; they don't try to brainwash him or make him confess to war-crimes, but he does eventually decide to start fighting American soldiers as well.

Eventually, Joker is "rescued" -- the village he's kept in is destroyed in order to save him. He spends some time in a VA hospital in Tokyo, recuperating, watching soldiers die slowly or commit suicide. The Army gives him a Section 8 because he willingly fought for the VC. Eventually he returns to the States, and after meeting up with some of the other vets (one is a memberof the Vietnam Veterans Against the War, another is a SWAT team sniper), visiting Cowboy's parents, he goes home to Alabama. His family, however, cannot deal with the horrors of what America has been doing to Vietnam, and what the war has created in Joker. At the close of the book, Joker is returning to Vietnam as a free-lance writer.

Uit:The Kubrick Site, Brian Siano on Full Metal Jacket.

Tis maar dat je het weet

Bedankt. Ik dat soms (vanwege de lengte) uit de film gelaten of zo? Ik had het wel willen zien. Desnoods in een vervolg.

Full Metal jacket is gebaseerd op een boek van Gustav Hasford, The Short Timers. Het stukje hierboven komt uit de vervolgroman hierop namelijk The Phantom Blooper en is dus weer een heel verhaal op zich. Wie weet komt er ooit nog eens een "Full Metal Jacket 2" als er een regisseur is die dat aandurft tenminste.

Ik heb de film onlangs weer eens gezien en ben tot de conclusie gekomen dat dit toch veruit de minste film van Kubrick is. Waar 't 'm in zit? Waarschijnlijk in de eenzijdige aanpak van vooral het eerste gedeelte van de film. Waar Kubrick in zijn andere films zijn thema's zorgvuldig uitwerkt, snijdt hij het thema - de ontmenselijking van het individu - hier enkel aan, om er vervolgens een uur lang op terug te vallen met een hoop herhalende scenes die inhoudelijk niet veel bijdragen. Ook blijft het personage van D'Onofrio onduidelijk en wordt het zelfs niet duidelijk of hij zwakzinnig is, of dat hij puur zo gevormd wordt door de situatie. Als ik uit ga van het eerste, dan vind ik dat wel heel zwak en makkelijk, want dan vallen al zijn vreemde gedragingen daarmee te rechtvaardigen en als ik uit ga van het tweede, dan vind ik D'Onofrio gewoon bijzonder ongeloofwaardig.

Ook het gedeelte in Vietnam draagt inhoudelijk niets bij en blijft doelloos (en nu zullen er ongetwijfeld mensen zeggen dat de oorlog in Vietnam in werkelijkheid 'toch ook doelloos was', maar dat is iets heel anders). Op zich heb ik geen problemen met beschouwende, observerende films - integendeel -, maar tijdens het kijken van Full Metal Jacket vroeg ik me constant af wáárom Kubrick déze film heeft gemaakt, in de wetenschap dat films als Platoon en Apocalypse Now hetzelfde onderwerp met succes hadden behandeld. Waarom heeft hij, na twaalf jaar afwezigheid, juist déze film gemaakt, als hij er verder geen oordeel velt? Full Metal Jacket is enkel een realistische registratie van een aantal gebeurtenissen, maar zonder een interessant verhaal zie ik dan toch liever gewoon een documentaire. 2 *

Dat is toch erg persoonlijk, want deze film maakte op mij meer indruk dan Apocolypse Now.

Op mij ook!

Goed ga dan nog maar een keer op de barricade staan voor deze film. Omdat hij het waard is! De enige reden dat hij niet in mijn persoonlijke top 10 staat is omdat die andere vietnamfilm al jaren rostvast op nummer 1 staat.

Dat FMJ mosterd na de maaltijd is na Apocalypse Now en Platoon is niet terecht. Alle drie de films benaderen oorlog en de Vietnamoorlog in het bijzonder van een verschillend standpunt. Apocalypse Now geeft de oorlog en de fascinatie daarvoor weer in een surrealistische nachtmerrie waaruit geen ontsnapping mogelijk is. Bizarre oorlogsbeelden worden gecombineerd met psychedelische of klassieke muziek en de film wordt bevolkt door totaal geschifte karakters. Platoon daarentegen is meer een registratie van Oliver Stones eigen ervaringen in de oorlog en door de bijzonder rauwe beelden probeert hij een indruk te geven over de situatie in Vietnam.
Nu Full Metal Jacket, hier wordt de vietnamoorlog benaderd vanuit het standpunt van de gewone soldaat. De jongen uit het platteland van de VS die zo de oorlog wordt ingesmeten. De aanpak hiervan is erg Kubrickaans zou ik zeggen. In het eerste gedeelte zien we hoe de jongens worden gedrild tot emotieloze moordmachines en met succes want op het eind van de training staan de jongens te springen om in actie te komen. Het drillen gaat uiteraard gepaard met herhaaldelijke scheldkanonnades. Dat niet iedereen hiertegen bestand is, en dat de eerste slachtoffers dus feitelijk al vallen voor de eerste gevechten, illustreert prvt Pyle.

Verder wordt het thema van de dualiteit in de mens hier uitgewerkt, de strijd tussen goed en slecht. Kijk alleen maar naar de filmposter een soldatenhelm met daarop Born to Kill en daarnaast een vredesteken. Het karakter waarin deze strijd wordt gevolgd is Joker. Tijdens de training lijkt hij in eerste instantie Pyle te helpen maar als die 's nachts flink wordt afgeranseld door zijn mede soldaten doet Joker net zo makkelijk mee.
Dit thema wordt voortgezet in het tweede gedeelte waarin Joker in Vietnam is gestationeerd. Met als dieptepunt natuurlijk het doodschieten van de Vietnamese sluipschutter (een jong meisje). De soldaten staan besluiteloos om haar heen, niemand durft de trekker over te halen. Behalve Joker degene die de hele film de strijd tussen goed en slecht verbeeld. Het slechte zegeviert over het goede.

Dat de film doorspekt is met zeer goede oneliners en popmuziek uit de jaren 60 is ook niet iets waarmee Kubrick het er zich makkelijk mee afmaakt. Dit is juist erg essentieel voor de film. De jongens die in Vietnam vochten waren vooral afkomstig uit de sociaal lagere klassen van de samenleving. Niet echt het type wat naar klassieke muziek zou luisteren of op een poëtische manier hun gevoelens zou kunnen uiten.

Kijk bij deze film dus eens wat verder dan de Tour of Duty muziek en de oneliners en er zit een erg sterke film onder met zeker een aantal typische Kubrick elementen. De negatieve kijk op de mensheid, de strijd tussen goed en slecht en zijn fascinatie voor technologie (hier dus soldaten als machines). En ik weet het ik val in herhalingen maar deze film is toch echt wel degelijk een meesterwerk.

Dat de film mosterd na de maaltijd is, heb ik nooit beweerd. Ik zeg enkel dat ik de uitwerking onzinnig vind.
Dat is ook van toepassing op die andere twee films en is haast inherent aan het onderwerp, dus daarin onderscheidt Full Metal jacket zich niet. Ik vind ze eerder infantiel en kunstmatig. Dat Kubrick van onbegrijpelijke gezichtsuitdrukkingen ongeveer zijn trademark maakte (denk aan Mr. Alexander in A Clockwork Orange en Jack Torrance in The Shining, en pvt. Pyle in deze film) mag duidelijk zijn, maar het lijkt wel alsof hij zijn eigen trademark hier belangrijker vindt dan de geloofwaardigheid van zijn film. De scene waarin pvt. Pyle doordraait in het toilet (en waarin Sergeant Hartman vervolgens op een haast komische wijze om het leven komt (vergeef me mijn cynische humor, maar dat krijg je met zo'n dwaas slow motion effect)), rijmt in het geheel niet met de toon van de rest van de film. Ik begrijp gewoon niet wat Kubrick wilde met deze film: wilde hij simpelweg een goed verhaal vertellen? Daar is het plot veel te mager voor. Wilde hij de tijdgeest van de jaren '60 weergeven? Daar is meer voor nodig dan enkel wat typische jaren '60-muziek. Wilde hij zich focussen op de ontwikkelingen van het hoofdpersonage? Dan had hij wel wat kritischer mogen kijken naar het acteerwerk. Het kan natuurlijk ook dat hij al de bovenstaande elementen wilde verwerken, maar dan vind ik de film op alle fronten mislukt.

Volgens mij heb ik wat gemist. Zat er een slow motion effect in die scene? Overigens vond ik die scene echt zéér indrukwekkend.

Ik heb het nog maar even nagekeken op de DVD en er zit inderdaad een vertraagd stukje in van maar liefst 2 sec! Als srgt Hartman achterovervalt. Het was mij naar 3 keer de film te hebben gezien ook nog niet opgevallen hoor.

Dat is toch niet waar. De hoofdrollen in Apocalypse Now zijn weggelegd voor een kapitein van de Special Forces en een doorgedraaide kolonel, niet het gewone voetvolk zeg maar. Platoon zoals ik al zei concentreerd zich veel meer op de gevechten terwijl FMJ gaat over hoe soldaten "gemaakt" worden.



Ik denk dat Kubrick wil laten zien met FMJ hoe gewone jongens kunnen worden omgevormd tot moordmachines. Als het ware in een bijna industrieel procces waarbij alle emotie er wordt uitgedrild. Dat in ieder mens, ook al wil deze in principe goed doen, een kwaadaardige, dodelijke natuur schuilt. En dat oorlog alleen het slechte uit de mens naar boven weet te halen.

Kijk naar de scene die jij zo vreselijk vond. Pvt Pyle zit met een sardonische grijns zijn slachtoffer op te wachten, hij schakelt de vijand (sgt Hartman) zonder enige twijfel uit. Vervolgens zet hij het geweer tegen zijn gehemelte en haalt de trekker over. Zonder twijfel, gedreven en efficient als een robot. Precies zoals het er gedurende de training in gedrild is. Ik krijg toch altijd weer kippevel als ik deze scene zie, 2 seconde vertaging of niet.

Dit is een film die ik voor het eerst zag toen ik 6 was, hij maakte destijds natuurlijk veel indruk. Maar na hem nog 5 keer gezien te hebben vind ik het nog altijd een indrukwekkende film. 4.5*

Ik snap niet dat deze film in de top 250 staat. Het is niets meer dan een doodgewone oorlogs film in Vietnam, die niet eens kan tippen aan de betere producties die over deze thema zijn gemaakt.

Ik snap jammer genoeg niet wat deze film zo bijzonder maakt.

Geen aanrader!

Na Reservoir Dogs stel je me weer teleur. Ook dit is een van m'n favorieten. Waarom? Zie alle positieve berichten over de film. Kan je me trouwens eens een paar beter vietnamfilms geven?

Ok iedereen zijn eigen mening, maar waarom dan meteen een 0,5 geven. Een beetje respect mag wel op zijn plaats zijn, een 0,5 geef je alleen als een film door en door slecht is en dan moet je ook met echte argumenten komen.

Een 0,5 geef ik pas als er 10 keer een microfoon in beeld komt ofzo.

Hiermee probeer je alleen maar te provoceren en reacties uit te lukken (waar ik dan zelf meteen intrap, maar toch).

Deze film is erg mooi gemaakt en probeert ook iets over te brengen. Denk maar aan die tegenstrijdige dingen zoals een helm met brute teksten en een peace button.

Maja om deze dingen in een film te kunnen zien dient men over enig niveau te beschikken, welk bij jouw wel zal missen. Ik neem het je dus niet kwalijk.

Iedereen mag zelf weten op deze site wat je van een film vind. Nou ik vind dit eigenlijklijk geen goede Vietnam film. Vertel me eigenlijk wat voor boeiende dingen jij erin ziet???

Het begin is aardig, een zware training en een marinier die zijn eigen instructeur doodt en daarna zich zelf vermoord. Maar waarom hem nou en niet al die lullen die hem in elkaar geslagen hebben met die zepen. Hij was een gewone strenge istructeur, die naar mijn mening niet een zo erg was tegen die gast die hem doodshoot. (Stukje met die donut, en optrekken, hij was daar hellemaal niet het haasje. Al die andere gasten moesten ervoor boeten wat ze die marienier aangedaan hebben, niet echt de hun instructeur. Na het opleidings stukje en dat zelfmoord flits je ineens een een super klein deeltje van een oorlog die zoveel jaar duurde, en wat zie je alleen?? Een sniper stukje, dat is eigenlijk het hoofdstukje uit het oorlogs gebied in deze film.

En ten tweede dat stuk met die vrouwelijke sniper die aan het einde 3 mariniers doodschiet. Nou, is dat nou een Vietnam oorlogs film?? Eerst 3 kwartier een stukje opleiding en daarna een stukje met een sniper en jah OK, dat tussen stuk van die 2 fotograven, dat ze naar die groep reisden waarvan later die 3 mariniers gedood zullen worden.

En aan het einde mickeymouse liedjes?? Sorry hoor, daar zit ik niet op te wachten in dit soort eindes. Dan mogen ze van mij dat vroeger gedaan hebben, maar dat is niet toepasselijk bij deze film vind ik.

Dit zijn mij grootste redenen waarom ik dit een slecht film vind! En die 0,5 is echt alleen voor mijn verspilde tijd. Maar omdat ik ook vind dat een 0,5 erg laag is, en zeker ook al niet helemaal gekraakt verdiend te worden, verander ik het naar een wat realistischer waardering. De oorlog heeft tussen 1954-1975 geduurt en om de oorlog zo inbeeld te brengen vind ik niet toepasselijk.

Je maakt ze, of kraakt ze..... zo is het nou eenmaal. Maar dit keer is het echt een kraker. Succes

Sjezus wat een hoop onzin in 1 berichtje zeg. Maargoed het is jouw mening, succes ermee.

wat ik zo krachtig aan deze film vind, is dat de waanzin van de oorlog maar ook van de opleiding tot oorlogsvoeren zo confronterend in beeld wordt gebracht. Juist de Rock en roll sfeer en het Mickey Mouse-liedje maakt het geheel surrealistisch. Ik vond het heel indrukwekkend.

5*

Je komt nu in ieder geval met argumenten. Het is inderdaad anders in beeld gebracht dan bijv. Platoon en dit kan je minder aanspreken. Is je eigen mening.

In ieder geval een realistischer punt van 2.0 gegeven nou.

waarom eindigt die liquid nog wat bijna al zn berichten met succes

Succes!

grapjas

Het lijkt me toch niet bepaald efficient om leden van je eigen 'kamp' te vermoorden; dat druist juist in tegen alles wat er getraind is. En 'Zonder twijfel, gedreven en efficient als een robot' zijn inderdaad van toepassing op een hoop soldaten, maar daarop vormde Pvt. Pyle toch juist een uitzondering? Was hij niet degene die twijfelde tijdens het klimmen? Was hij niet degene die snoep verstopte? Klinkt niet bepaald als een gedreven soldaat. Die twee secondes zijn ook enkel een detail (al is het wel kenmerkend voor de hele film) en dus niet doorslaggevend voor mijn oordeel. De film is overigens doorspekt van scenes waarin subtiliteit ver te zoeken is (zoals de scene waarin de soldaten worden geinterviewd).

Oke, alle films focussen zich op een ander aspect van de oorlog, klopt, maar in zowel Platoon en Apocalyps Now blijkt hetzelfde (neem bijvoorbeeld het My Lai-incident in Platoon) , alleen lossen die twee films dat wat effectiever op. Ik vraag me trouwens ook af - als FMJ over de 'productie' van soldaten gaat, zoals jij zegt - welk doel het gedeelte in Vietnam dan dient. En als je dan toch dat aspect van de oorlog als thema van je film kiest, mag je als regisseur die ontwikkeling wel iets beter uitwerken of op z'n minst aannemelijker maken. Want vanaf welk punt veranderd pvt. Pyle nou van een luie, ongedisciplineerde veelvraat plotseling in een gedreven soldaat?

goeie oorlogs film. mooi gefilmd. het lijkt alsof de film in 2 delen bestaat, als ze uiteindellijk in vietnam zijn. de 2 delen vloeien niet echt over in elkaar en ja het is niet dat ik me er aan stoorde, maar ik had het liever anders gezien, 1 doorlopend verhaal. Ik vond het deel in het trainings kamp interesanter dan de oorlog, maar qua kwaliteit was er niet echt een verschil. Er werd goed geacteerd. En in het eerste deel, vond ik het niet zo geloofwaardig van die dikkerd. Hij maakte veel fouten en werd veel uitgekafferd, maar uiteindellijk kreeg hij ook complimentjes als hij het goed deed. dus daarom vond ik de afloop een beetje fout. maar verder vond ik het een mooie film en ook het einde was prachtig. toch 4 sterren.

Het trainingsdeel is boeiend, interessant en grappig. Daarna wordt de film echter sloom en vervelend. Alleen de vechtscenes zijn spannend. Het ontbreekt de film ook aan een echt verhaal of een moraal. Er wordt gewoon een groepje vechtende soldaten in Vietnam gevolgd.

Doordat je weinig meekrijgt van de persoonlijkheid van de soldaten heb je ook weinig empathie voor ze

Deze film wordt hier zwaar overgewaardeerd. Okay, het eerste deel is zeker 3,5 sterren waard, maar de rest trekt het omlaag naar 2,5 sterren

Helemaal mee eens. De eerste helft is heel sterk maar die vind ik ook zo sterk dat zelfs de tweede helft de film niet omlaag kan halen. Sympathie kan je zeker niet voor de hoofdrolspelers opbrengen vooral door hun gedrag en weinig diepgang in de karakters zelf.

Wat ik overigens wel apart vind van deel 1 is het geval van de dikke. Hij wordt in het begin heel hard aangepakt, maar als hij later blijkt toch aan te haken en goed te kunnen schieten krijgt hij ook waardering en mag hij 'door'. Zijn ontsporing doet nu aan als een ontsporing door de voortdurende druk en kleineringen, maar daar hebben alle soldaten last van gehad, niet alleen hij.

Hij was voor aantreding bij de marine waarschijnlijk al enigszins geflipt en is vervolgens doorgedraaid. Maar de film laat dat nou weer niet naar voren komen, dat moet je er zelf bij bedenken (misschien was dat juist de bedoeling?)

Zijn ontsporing is imo veroorzaakt door zijn 'lotgenoten' die hem met zijn allen mishandelden. Ook de kleineringen hebben hier hun aandeel in gehad, dat was gewoon teveel. De kleineringen aan het adres van Pyle zijn natuurlijk meerdere malen extremer waren dan van de andere rekruten.

Volgens mij wilden zijn medesoldaten hem wakker schudden: of je gaat er echt voor, of je trekt je conclusies en gaat naar huis. Ik vond het terecht dat hij werd aangepakt, want hij kon helemaal niks. Als hij de scheldpartijen niet kon verdragen had hij er ook uit kunnen stappen

Hij was een kluns maar daar kan je zelf weinig alleen doen, heeft met onzekerheid te maken. Dat jij de 'aanpak' terecht vindt kan er bij mij echt niet in. Hem proberen te coachen zou veel beter zijn.