Full Metal Jacket (1987)

Ik vind nou juist dat het meeste tragiek in het eerste gedeelte zit . Maar ik val waarschijnlijk ook onder de jongeren

Ik vind dit overgens omdat er daar meer op één personage wordt ingespeeld waardoor ik persoonlijk dan meer meeleef met Pyle dan met die andere soldaten uit het 2de deel. Maar ieder zijn mening natuurlijk

ik vond juist de combinatie van tragedie en humor zo sterk in deze film. je gaat me toch niet vertellen dat je tijdens het eerste uur niet ontzettend hard hebt moeten lachen een aantal momenten. Keigarde satire op zijn best!

wat een onzin trouwens om mensen die het eerste deel beter vonden, onvolwassen te noemen (ook al beargumenteer je het op deze wijze). ik vond het kwaliteitsverschil nogal behoorlijk (eerste deel briljant 5 sterren, tweede deel goed 4 sterren).

Ik heb de film nog niet gezien maar zou hem graag zien, kan je me eens uitleggen over die humor?

het hele eerste deel is puur satire. de beledigingen van de sergeant rollen in rap tempo van tong en zijn hoogst origineel. nee, alleen zijn kop is al hilarisch. daar staat de tragiek lijnrecht tegenover. de tragiek die vooral te zien is bij Pyle (een dik buitenbeentje).

Dat staat er niet.

ach, daar komt het wel op neer (ik weet ook wel dat er eigenlijk heel wat anders staat, maar ik speel even advocaat van de duivel). het lijkt trouwens eerder hip om een bepaalde stroming films puberaal te noemen. scarface, pulp fiction en goodfellas bijv. tot daar aan toe. maar als ik soortgelijke onzin bij deze film lees, moet ik toch echt even reageren.

Vind het nogal een verschil.

Maar buiten dat: Ik vind de twee (of eigenlijk drie) delen eerder gelijkwaardig. Beiden goed, maar ik had bij de hele film een wat onvoldaan gevoel. Typisch zo'n film die volgens mij beter had kunnen zijn en nogal wat laat liggen. Wat mij betreft een van de mindere Kubricks.

Een scene waar een soldaat (wie weet ik niet) die aan een hoertje vraag hoeveel ze cost:

(Soldaat) What do I get for $ 10,- ?
(Hoertje) Everything!
(Soldaat) Everything?
(Hoertje) Yeah, Everything!

ik weet niet letterlijk hoe het ging, maar zoiets was het
SUPPER is het

PS: 2 Live Crew, gebruikte dit als sample voor muziek "Me So Horney"

Deze film staat in mijn top-3 'Nam films, samen met Platoon en Apocalypse Now.

Ik vind zelf het bootcamp gedeelte het best gedaan, waarin je ziet dat sommige mensen nog niet plaar zijn voor het leger. Ik vind de oorlog zelf daarin tegen een stuk slechter. Het is niet een Kubrick film zoals ik hem gewend ben, maar dat betekend nog niet dat de film lsecht is.

4.5/5

Boots Are Made for Walking - Nancy Sinatra

lovely

eerste deel is briljant. (terug naar) 4*

Everything? Everything you want!! Erg grappig inderdaad!

Een van de briljantste scenes uit de filmhistorie zit in deze film. Het moment waarop Private Pyle zegt: Full metal jacket. Brrrr, kippevel.

En die blik in zijn ogen op dat moment.

Prachtige film

4 sterren van mij.

These boots are made for walking, and thats just what they'll do. One of these days those boots are gonna walk all over you...

Harde vietnam-oorlogsfilm met wrede drillmethodes. De acteurs acteren zeer goed en ze zingen leuke liedjes in de film. Zoals die over Mickey Mouse, die's grappig.

beste oorlog film die ik gezien heb!!! laat de realiteit goed weerzien, de training en dat daarna die goed getrainde VS militairen beet werden genomen door een vietnamese meid. net als 'E V' zegt vond ik die liedjes ook erg leuk. ik heb van het begin tot het eind op het puntje van de bank gezeten. 5*

Ik vind de special effect wel goed voor een film van 1987 18 jaar geleden alweer!

Ook vond ik de (achtergrond)muziek goed gekozen:

Lekker apart: niet treurig, maar eerder vrolijk.

Samengevat: een van de beste oorlogsfilms die ik ooit gezien heb!!!

Onwaarschijnlijke teleurstelling als groot bewonderaar van kubrick. Uitermate leeg en oppervlakkig portret van leger en oorlog. Kubrick komt niet verder dan een déjà-vu gevoel, sommige shots mogen dan best wel briljant zijn, verhaalmatig is dit een flop. Nérgens heb je als kijker het gevoel dat kubrick je bij je nekvel heeft of dat je apathisch zit te staren naar een meesterwerk, de manier waarop je 2001, clockwork, barry lyndon, eyes wide shut etc wél bekijkt en blijft bekijken. Kubrick maakt een banaal war-epos. Droevig om dat te moeten stellen...

Oorlog is natuurlijk vrij zinloos, leeg en banaal. Wat dat betreft slaat Kubrick dus eigenlijk de spijker op z'n kop met deze film. Ik vind dit toch een zeer sterk oorlogsdrama (en daar staat los van of het een Kubrick film is of niet). De film heeft een soort klinische kilheid. De personages lijken zich alleen maar bezig te houden met oppervlakkige emoties. Perfect passend bij een "moderne" oorlogsvoering waarbij alle menselijkheid verdwenen is. En waarbij het overleven van het eigen individu boven alle andere waarden word geplaatst.

Ook de soundtrack is erg goed. Geen klassieke muziek waar kubrick meestal gebruik van maakt maar popmuziek. Perfect passend in het tijdsbeeld van de jaren '60. Ook omdat de vietnamoorlog de eerste oorlog was die uitgebreid werd verslagen in de media. De samensmelting van oorlogsvoering en de popcultuur. FMJ is en blijft een prachtig sterk oorlogsdrama. Meesterwerk.

Exact wat ik ook wilde antwoorden. vrij onzinnige kritiek van Olivier.

Dus aangezien oorlog niet filosofisch of diepgravend is, moet elke film over oorlog per definitie "leeg" of "zinloos" zijn? Wat ik miste in full metal jacket was de urgentie: kubrick lijkt helemaal geen zin te hebben om iets te vertellen. De film mist elke vorm van noodzakelijkheid en komt ook nergens tot een punt. Nergens toont het wat oorlog echt doet, wat er omgaat in mensen hun gedachten of wat het teweeg brengt. De "evolutie" van de marines in de kazerne is dermate banaal, en dàt is waar het aspect "kubrick" wél een grote rol gaat spelen. Ik kan me perfect vinden in mensen die door clockwork of space odyssey niet aangesproken werden, maar iedereen moet toegeven dat dat fatntastische pogingen tot unieke cinema zijn, of het je nu aanspreekt of niet. Bij FMJ was het geen kwestie van niet aanspreken, maar de film is dérmate banaal en gewoontjes, en dàt vind ik heel spijtig om over kubrick te moeten zeggen. Kubrick als alledaagse cineast was het laatste wat ik had verwacht bij zien van deze film. Weinig visueel spectaculairs, weinig originele dialogen, oppervlakkige karakterschetsen, traditioneel in beeld gezette gevechten en totààl gebrek aan dramatische diepgang. Nérgens een spoor van ziel of het genie van kubrick. Hier moest toch meer mee te doen zijn?

Bovendien vind ik de klinische aanpak helemààl niet lonen wanneer het aankomt op de vietnamoorlog. Als er nog één moderne oorlog is geweest die wél emotioneel is ervaren door soldaten is het vietnam wel! Verfilm irak maar klinisch, doe maar. Maar vietnam? Beetje kortzichtig vind ik. Daarom snijden films als platoon apocalypse en deer hunter véél dieper, nét omdat zij wat gehavend en niét zo opgekuist zijn. 'Nam was géén opgekuiste, nétte oorlog: mss is dit wel hét punt dat me zo gestoord heeft aan FMJ

Haal je dat uit de film? Bizar.

Neen dat haalde ik niet uit de film. Maar ik reageerde op wat anderen zeiden over de "emotieloze aanpak" dat dat goed samengaat met het emotieloze van een oorlog. Daarop repliceerde ik dat vietnam helemààl geen emotieloze oorlog was, integendeel. Ik verwijt FMJ een gebrek aan gevoel en ziel. Dat was mijn punt.

het ging om wat je zei over leegheid en banaliteit. vrij onzinnig om een film als deze die punten te verwijten. emotieloos was ie niet; alleen iemand die zelf nogal emotieloos is (flauwe opmerking, sorry) leeft niet mee met private Pyle of de vrouwelijke sluipschutter. m.i. de grote kwaliteit van deze film (naast de humor en geweldige dialogen/ oneliners). het contrast tussen voelbare leegheid (kubrick creëert een situatie waarin het bijna onmogelijk is sympathie op te brengen voor iemand) en toch op de juiste momenten de kijker emotioneel betrokken te maken. verder is het een gegeven dat in elke (10 van zijn films, ik zag er 12 van Kubrick) zijn negatieve kijk op het leven het belangrijkste is. vaak gebruikt hij daar een enorme banaliteit bij. was a clockwork orange niet banaal?

Néén, je begrijpt me fout: de banaliteit waar ik over spreek zit hem niet in de sfeer die kubrick creëert: kubrick trekt inderdaad een sfeer van nihilisme en stoïcisme rond de film op, maar het is niet die gewilde banaliteit die ik de film verwijt; in tegendeel ik kan me zelfs inbeelden dat je dat een pluspunt aan de film vindt. Maar ik vond gewoon de film an sich banaal. Waar kubrick met genrefilms altijd iets origineels en vernieuwends wist aan te vangen, komt hij hier niet verder dan het aaneenrijgen van clichés, en slechts héél zeldzaam zit er eens een wow-moment in, zélfs niet qua cameravoering. Lijkt mij alsof dit op automatische piloot is geregiseerd en alsof kubrick geen zin had om verder te gaan dan wat al wàs gedaan. Het déjà-vu gevoel kon ik écht niet van me afschudden en zeggen dat ik na deze film anders over oorlog ben gaan denken evenmin. Bovendien sterkt het feit dat kubrick zijn heil ging zoeken in oneliners me in de veronderstelling dat hij het zich even "gemakkelijk" wilde maken (voor zover je dat kan doen bij het maken van een film natuurlijk..)

Dat moet ik toch echt heel erg met je oneens zijn. Deze film is een van de meest noodzakelijke vietnam films (samen met Apocalypse Now en Platoon), The Deer Hunter en Born on the 4th of July laat ik hierbuiten omdat die niet zozeer handelen over de oorlog op zich maar over de problematiek van de thuiskomers/blijvers.

Wat mij meteen bij het volgende punt brengt. Je vindt deze film emotieloos en dat niet bij de vietnamoorlog passen. Wat voor film had je dan willen zien? Een waarbij de soldaten lekker rond een kampvuurtje gaan kletsen over hoe erg het allemaal wel niet is. Dat lijkt me echt onzinnig.

Tuurlijk hebben de soldaten de meest vreselijke traumas maar daar gaat deze film niet over. Dat is problematiek die pas na de gevechten speelt. Deze film gaat over hoe jonge mannen worden gedrild tot medogeloze moordmachines, hoe ze zich staande weten te houden (of juist niet) tenmidde van de waanzin. Waarom ze moeten sterven voor een zaak die ze niet eens begrijpen. Overleving van het individu boven alles. Kubrick maakt met deze film een zeer sterk anti-oorlog statement.

En dat een regisseur als Kubrick een film zou maken terwijl hij er eigenlijk geen zin in heeft??? Waarom zou iemand met de status van Kubrick dat in godsnaam doen? De scenes in de film zijn toch cinematografische kunstwerkjes. Lijkt me geen haast of "ik heb er effe geen zin" in klus. Had zelf ook totaal geen deja-vu gevoel bij FMJ. Vind deze film meer op eenzame hoogte staan binnen het genre. Met welke film(s) had jij die Deja-vu momenten bij FMJ?

en toch is dit (een kwaliteitsdiscussie buiten beschouwing latend) een heel erg typische Kubrick. geef eens een voorbeeld van een gebruikt cliche in deze film?

Vietnam is het eindexamenonderwerp op school en ter gelegenheid sraait de leraar 3 weken lang elke maandag een Vietnamoorlog af om goed beeld te geven van de situatie. Dit is de eerste (en mijn derde Kubrick overigens) van die 3 films en al gelijk een meesterlijke film. Heel indrukwekkend en zeker niet emotieloos. De emoties worden alleen op een andere manier getoond dan je misschien gewend bent. Of het typisch Kubrick is kan me verder niet veel schelen, maar tegenover andere oorlogsfilms staat hij toch echt goed. Prachtige liedjes die de film begeleiden ook. De vergelijking met Apocalypse Now vind ik niet helemaal terecht. Kubricks visie vind ik realistischer. Begrijp me niet verkeerd, Apocalypse Now is schitterend, maar het verhaal is te mooi om echt realistisch over te komen (waarmee ik niet wil zeggen dat ik het te nep vind). Eigenlijk iets wat ik ook vind van de manier hoe Coppola de maffiawereld neerzet, maar dat terzijde. Al met al is er maar een ding dat mij er van weerhoud deze film 5 sterren te geven: een nog al plotseling verschijnend einde. De hoofdrolspelers zitten nog midden in de oorlog. Wat info over hoe het met hun af zou lopen zou niet verkeerd zijn.

4,5 sterren

Je had op het einde liever een tekstje gehad waarin zou staan hoe het met de hoofdpersonen was vergaan. Iets in de trant van 'jaren later zou Private Joker tot twee maal toe de elfstedentocht winnen' ?