2001: A Space Odyssey (1968)

Dat moet je met toch even uitleggen.

Het is al een tijdje geleden dat ik de film gezien heb en het boek gelezen maar volgens mij is het einde hetzelfde. Het enige verschil is dat in het boek alles uitgelegd wordt en de film het een beetje in het midden laat wat er nu precies allemaal gebeurd zodat het open staat voor meerdere interpretaties.

De essentie van het einde van de film is dat er iets gebeurt wat het menselijk bevattingsvermogen te boven gaat; uitleggen wat er gebeurt is dan bij voorbaat onzinnig

Da's een heel groot verschil; duidelijk een andere benadering dus van Clarke. Om dan nog maar te zwijgen over die onzin-verklaring aan het begin van 2010 (geen idee of die ook als zodanig in het boek zit).

Vind ik niet, komt in het boek ook goed over. Clarke maakt het alleen wat specifieker, dat er een nieuwe stap gezet is in de evolutie van de mens. Deze interpretatie kan je net zo goed uit de film halen. Maar voor ik er verder over door ga moet ik de film nodig nog eens zien.

Ik denk dat je dit een beetje ongelukkig omschrijft.
De kijker kan gerust begrijpen wat er gebeurt, namelijk (zoals BoordAppel zegt): een nieuwe stap in de evolutie. De hele film bereidt je als het ware voor op het einde (van mensaap tot ruimteship tot Beyond The Infinite).
Maar wát die nieuwe stap (de geboorte van het Sterrekind) precies is (wat het inhoudt): dát gaat het menselijk bevattingsvermogen te boven. Dáár blijven de vraagtekens hangen.

Is ook weer waar; ik zou het boek eens moeten lezen om precies na te gaan in hoeverre Clarkes interpretatie afwijkt van Kubricks versie. Maar toen ik zei dat Clarke het waarschijnlijk niet begreep, doelde ik dan ook niet zozeer op het einde, maar meer op de algemene boodschap en de betekenis van de verschillende hoofd- en bijzaken daarin (het einde is daar wel een factor in natuurlijk).

Het lijkt er verdacht veel op gezien zijn 2010...

Beter lezen. Ik wilde alleen aangeven dat Kubrick2001.com niet alle "antwoorden" geeft en er in het essay van Modemac op de site die ik gaf, nog veel verder op elk facet van de film in wordt gegaan.

Dat is ook waar, de site legt het samengevat uit, maar ze vertellen niet wat "de vierde dimensie" inhoud, of waarom dat "Sterrenkind" geboren wordt, ze zeggen alleen dat er een nieuwe stap in de menselijke evolutie begint. Maar blijven voor de rest zeer beknopt.

Hier was mijn bericht een reactie op...

Ah ik zie het, ik moet zelf wat beter lezen dus. Sorry

Bij de CE versie zitten toch foto's en een boekje enz.

Maar weet iemand of het ook echt iets toevoegd.

Of kun je net zo goed de normale versie kopen.

Gewoon die versie kopen uit de Kubrick Box, collectors edition staat erop. Niks mis mee, integendeel.

oh ok bedankt.

Visuele pracht en praal....... en dat was het dan. Het zal allemaal wel aan mij liggen, maar ik vond dit 3x niks. Toch nog 2 sterren want het ziet er natuurlijk adembenemend uit.

Pas na een aantal verklaringen gelezen te hebben begrijp ik de film beter. Het is een film die aanzet tot denken en die zouden er meer moeten zijn. Daarbij is het 1 van de mooiste films die ik ooit heb gezien (in de letterlijke zin). Een dikke 5!

Tijd geleden gezien en ik vond er geen reet aan. Maar goed, ik kwam toen ook nog maar net uit mijn Steven Seagal periode. Een film die dingen overlaat aan je eigen interpretatie was ik dus niet bepaald gewend

Ik ga deze film zeker nog eens kijken.

Bij een bericht dat er een 40 years anniversary edition van Dr. Strangelove aan zit te komen (2 november) werd ook dit heuglijke feit vermeld.

Eindelijk

Typisch een film die de meningen sterk verdeelt. Ik zal maar meteen zeggen dat ik 'm meesterlijk vind, 5 sterren no less.

Deze film is het ultieme voorbeeld van de suggestieve kracht van beelden en in dat opzicht is 'ie sterk verwant aan dat andere hoogstandje uit 1968, te weten "Once upon a time in the West". Het gaat in beide gevallen om films waar het verhaal en het aantal concrete handelingen niet de boventoon voeren. En toch kan laatstgenoemde film op een bredere goedkeuring rekenen... ach, misschien heeft 't ermee te maken dat 'ie aardser is en 2001 (letterlijk) te zweverig. Feit is dat diegenen die 2001 at face value bekijken steeds bedrogen zullen uitkomen, de film geeft z'n geheimen alleen maar prijs als je bereid bent alles rustig op je in te laten werken, the magic is hidden beyond the mere frames of the movie!

Is trouwens iemand al 's op het idee gekomen dat je in de eerste twee/drie minuten gewoon met z'n allen naar de monoliet zit te staren (dat zogezegd "lege" scherm met muziek dus)? Dat had ik nog nergens hier - of elders - teruggevonden. Wellicht tóch nog iets nieuws ontdekt?

Was dat niet gewoon de ouverture? (iets wat je tegenwoordig helaas nooit meer ziet)

De ouverture is zonder beeld, zoals het hoort. Gesloten doek (er hoort altijd een doek voor het scherm), met muziek, aan het eind van de muziek licht uit, dan doek open en eerste beeld.

Ik kan sowieso één film noemen waarbij de ouverture mét beeld is, nl. West Side Story waar je het silhouet van Manhattan tegen een van kleur veranderende achtergrond ziet. En de DVD van Ben-Hur toont bij aanvang een detail van de "Schepping van Adam" van Michelangelo met daarop in gele letters 'Overture', maar daarvan ben ik niet zeker of dat destijds ook in de bioscoop te zien was. In ieder geval is alleen al West Side Story een uitzondering op de regel, en bovendien.. wanneer deed Kubrick ooit iets "zoals het hoort"? De vorm van het scherm komt toch ook opvallend overeen met die van de monoliet? Ik heb zelf een voorstelling bijgewoond waarbij meteen vanaf het begin het doek geopend en de zaal verduisterd was, een zeer 'unheimisch' effect met die muziek erbij, kan ik je verzekeren!
Ik kan er zelfs al een diepere betekenis aan geven (ja ja, wéér eentje ): Telkens als in film de monoliet verschijnt, staat er een grote verandering op stapel, welnu, wij als kijker maken er óók eentje mee, nl. het aanschouwen van een film waarna je nooit meer dezelfde zult zijn. Believe me, Stanley wist wat 'ie deed.

Ik ben er goed voor gaan zitten. Ik had tijdens de film een beetje gemengde gevoelens maar naderhand ging de film wat meer op mij inwerken en ging ik mij realiseren dat dit werkje ech teen cinematische schoonheid is. Vooral de sprong die de mens maakt in de evolutie elke keer als het in aanraking komt met die monoliet, geweldig! Als de mens op het eind weer een sprong in de evolutie maakt dat je dan die cosmische wedergeboorte ziet, magistraal! Ik zie het als een cosmische wedergeboorte van de mens en uit het perspectief van de astronaut die zichzelf ziet sterven en dan weer herboren wordt. Dat is het geweldige aan deze film je hebt je eigen interpretaties en dat geeft toch iets speciaals. De samensmelting van beelden met muziek is natuurlijk perfect. Nu laat ik de film weer wat verder op mij inwerken. 4*

Ik vond deze film vreselijk, ik heb me er door moeten kauwen. Wie weet ligt het aan het feit dat ik de film zag op een moment dat ik erg moe was en dat de impact van deze film niet via een tv-scherm wordt bereikt. Mocht deze film ooit nog eens ergens op een groot scherm worden vertoond zal ik hem zeker nog eens willen zien, wie weet dat ik mijn mening herzie.

Vooral doen.

Intrigerende film en esthetisch van een heel hoog niveau, vooral de samenhang tussen muziek en beeld vond ik subliem.

Toch enkele vragen: Stelde de monoliet God voor of een ander "hoger kosmisch wezen", want die indruk gaf het laatste beeld me (de verwijzing naar het schilderij van de schepping van Adam)

En hoe komt het dat de monoliet wordt teruggevonden op de maan als hij in de inleiding op de aarde staat en de apen laat evolueren tot homo habilis (gebruik van werktuigen)?

Misschien zijn deze vragen al eerder beantwoord maar ik heb geen zin om alle pagina's te doorzoeken.

Het mooie is juist: dat kan allebei. Elk van beide zou min of meer dezelfde rol vervullen in het verhaal, dus eigenlijk maakt het ook niet uit. De film weet in die zin dus dit grote thema op religie-neutrale wijze te behandelen; zowel theïsten als atheïsten (als agnosten) kunnen er iets mee.



Dat is dus de invloed van de 'hogere macht'. Waarbij je, denk ik, de monoliet meer als symbool voor die invloed moet zien, dan als een product daarvan.

Hier begrijp je me verkeerd, mijn vraag was niet welkéén van beiden het was, mijn vraag was of de monoliet een "hoger kosmisch wezen" voorstelt en God is een "hoger kosmisch wezen" door de mens gecreëerd. Maar idd, mijn vraag kon ook anders worden opgevat. En je hebt eigenlijk toch mijn vraag beantwoord, dus ik klaag niet.



Vind ik nogal makkelijk, maar ik begrijp wat je bedoelt.
Meteen nog een vraag, wat deed de monoliet eigenlijk op de maan?
Welke invloed heeft hij daar gehad? Wat was zijn functie?

Dank je voor de antwoorden, Queto Y.

De mens moet moeite doen om die - doelbewust ingegraven - monoliet te vinden. Daarbij functioneert die als meetinstrument wanneer de mens in staat is de Aarde te verlaten en het heelal te gaan verkennen. De mensheid is daarmee als het ware uit zijn wieg opgestaan en heeft leren lopen. De monoliet wijst in de richting van Jupiter, en brengt daarmee de mensheid richting de handen van zijn schepper (niet per se God), waar dus de volgende monoliet wordt aangetroffen.

(maar dit is niet objectief vaststaand; er zijn volgens mij op internet wel wat andere verklaringen te vinden, maar dit is mijn interpretatie ervan)

Dus kunnen de monolieten ook worden aanzien als mijlpalen of richtingaanwijzers geplant door een "hoger wezen"?