2001: A Space Odyssey (1968)

Mensen,

We hebben het hier over een v.d. weinige echte meesterwerken, en wat krijgen we?

De gebruikelijke dooddoeners dus. Ik mis alleen nog iets als "filmtechnisch".

Kortom: "Dwarrel" heeft m.i. volkomen gelijk, al drukt hij zich misschien iets te direct uit.

Mijn mening:

dit forum dient verfijnd te worden, anders blijven we dit soort eindeloze non-discussies houden.

Oh ja, het verhaaltechnische plot in 2001... mis ik eigenlijk ook .

En afsluitend: mensen die "The prestige" waarderen kán ik niet serieus nemen, maar dit terzijde

(sorry, ik kon het niet laten... ik haat die film nou eenmaal).

.

.

@ Karl van H: Stel dat ik een hoog aangeschreven sterrenrestaurant binnen stap en daar een aantal verfijnde gerechten waar veel liefde en aandacht aan besteed zijn voorgeschoteld krijg. Zonder überhaupt goed te proeven schrok ik deze gerechten in een paar seconden naar binnen en ga vervolgens bij de chefkok vertellen dat ik de friet en de mayo miste, met wat voor toontje zou ik dan aangesproken worden?

"Ik kan u de MacDonalds aanbevelen. Verder nog een prettige dag."

Zoiets?

Lees de hele tekst nóg eens, je snapt het niet.

En lees wat eraan vooraf ging.

M.b.t. 2001:

Natuurlijk ligt het "tempo" bij dit meesterwerk laag.

De film stemt inderdaad tot nadenken (Dwarrel).

Ik ging er overigens van uit dat dat bekend was.

Advies: kijk naar Metropolis , dat is nóg saaier.

Maar je hebt dan wel iets te vertellen in kringen der onwetenden.

Dan ben je opeens een geschiedkundig onderlegd soort éénoog.

denk er eens over na...

.

Het ging om de toon. Je kunt het met iemand oneens zijn en toch beleefd blijven.

Je hebt gelijk, ook mijn fout...

De 10 beste sciencefictionfilms volgens de filmcritici van The Guardian and The Observer:

Sci-Fi Top 10

Raad eens welke er op de eerste plaats staat?

Raar lijstje. Star Wars is al geen sf aangezien dat niet in de toekomst speelt (en ook mijn gevoel zegt wat anders dan sf daarbij). En Soljaris is natuurlijk gewoon de beste.

Hoezo "raar"? Het zijn bijna altijd dezelfde films die worden verkozen. Ik zou eerder zeggen dat het een "typisch" lijstje is.

Raar, precies zoals ik daarna aangaf. SW die er niet in hoort en de verkeerde nummer 1

Star Wars is inderdaad meer Fantasy maar het is zeker een Science-fiction-film. Het voeld aan als Fantasy maar er zitten toch teveel Science-fiction elementen in. Eigenlijk behoord het tot een Sub-genre dat een mix is van Western, Fantasy en Science-fiction.

Of het nu echte sciencefiction is of niet, het is duidelijk dat ze niet hebben zitten te muggenziften. Er zouden haast geen kandidaten meer overblijven.

Jammer dat Gattaca dit soort typische lijstjes nooit haalt. Solaris er ook in, dat scheelt maar verder nogal typisch idd.

Ik houd graag Van Dale aan

Maar meer serieus: SF vind ik vooral gebaseerd op de wereld van ons Aardlingen, en dat is Star Wars niet, die van bijvoorbeeld Star Trek wel. Dus de wetenschapsfictie op onze wereld toegepast. Over ET kan je dan twijfelen, een Gravity is zeker geen SF (ondanks dat MoMe dat wel zo noemt) en die andere 8 films uit dat lijstje wel. Die van Cronenberg heb ik niet gezien, dus kan daar niet over oordelen. Als ik de plot zo lees zou ik het weleens SF kunnen noemen. Maar ik heb in elk geval weer een tip erbij.

Daar heb je wel een heel goed punt. Star Trek bijvoorbeeld is wel totaal anders als Star Wars. Ondanks ik ook een hele grote fan ben van Star Trek vind ik Star Wars beter. Juist omdat de aarde er niet in zit. Geen wetenschappelijke onzin of serieus gedoe. Gewoon een grote fantasy, lekker ontsnappen aan realiteit.

Goed zo, dit schiet op met de discussie hier: op naar de 100 pagina's

Briljant!

* De wereldberoemde scene dat het mensenbot in de lucht wordt geworpen en dan in een nanoseconde verandert in een ruimtevaartschip. Over tijdreizen gesproken! Een match-cut schijnt dat te heten.

* De vreemde maar perfecte mix van klassieke muziek (Strauss, An Der Schonen Blauen Donau) en de enorme hypermoderne ruimteschepen die langzaam door het heelal drijven.

* Het psychedelische jaren '60 meubilair en de grappige gewichtloosheid-special effects.

* De stervende, steeds trager sprekende stem van boordcomputer HAL (wanneer je overigens 1 letter naar voren springt in het alfabet dan staat er IBM).

* De caleidoscopische reis door het universum met duizelingwekkende vormen en kleuren als in een LSD-trip.

* Het grandioze & filosofische einde.

En ik kan mensen niet serieus nemen wanneer ze hun bericht beginnen met : "mensen"

Alsof je even aan alle stommelingen gaat vertellen hoe het nu daadwerkelijk in elkaar steekt.

En ik vind het overigens absoluut geen meesterwerk. De traagheid is tenenkrommend maar dat heb ik al in een eerdere review aangegeven dus dat ga ik hier niet allemaal herhalen.

2001: A Space Odyssey

Ik heb 2001: A Space Odyssey al twee jaartjes eerder gezien, maar toen vond ik het, buiten de indrukwekkende beelden, een nogal sloom filmpje. Ik heb de film vorige avond herzien, en schaam me dat ik de film ooit zo heb beleeft. Wat is dit ontzettend mooi zeg. In het donker in je kamer werkt deze prachtige ervaring schitterend. Ik vind Luke Skywalker en Han Solo in Star Wars altijd helden, maar ook Dave en supercomputer HAL zullen een mooi plekje krijgen. Want ook hun, ondanks dat ze bijna geen woord zeggen, hebben een bepaalde impact die velen films overstijgt.

Net zoals ik met Kubrick al vaker heb ervaren is het een film waar het beeld spreekt en waar je zelf je interpretatie bij kunt leggen. Ik wist al de achtergrond van de film en Kubrick’s ideeën dat hij eens een echte goede sciencefiction film wilde maken. Ik heb een week geleden ook weer eens Star Wars gezien maar het is opmerkelijk hoe 2001: A Space Odyssey onderscheidt maakt van niet alleen Star Wars, maar het hele sciencefiction idee in het algemeen. Visueel is 2001: A Space Odyssey verbazingwekkend. Het is bijna onmogelijk dat de SFX-technieken destijds al zo ver waren. Kubrick was zijn tijd ver vooruit. Dat was hij sowieso altijd al. Ik vind deze film bijvoorbeeld veel mooier dan de eerste Star Wars-film, die dan jaren later is uitgekomen en er dezer dagen wat minder uit ziet (verder geen probleem), maar dan alleen maar lof voor 2001: A Space Odyssey. De openingsscène is schitterend, toevallig dat we hier te maken hebben met mensenapen die als het ware evolueren want hetzelfde jaar zou ook Planet Of The Apes uitkomen, die soortgelijke thema’s onderzocht. De mooiste scène van die momenten blijft met dat een mensaap met een bot op een skelet slaat en we vervolgens shots zien van het dier zelf, laat staan het camerastandpunt waar we de hoogte van die monoliet zien en dat we de zon en de maand kunnen zien die elkaar bespiegelen en natuurlijk de indrukwekkende kleuren zelf en de ruimte van de shuttle. Klassiekers!

Tenslotte werkt Kubrick ook weer eens briljant met muziek. Af en toe leek het wel gewoon een opera. Alles paste bij elkaar. Het leek wel alsof de muziek het ritme was van de film. Alles klikte in elkaar, absoluut briljant. Er werden een aantal klassieke stukken muziek gebruikt van Duitse componisten en die waren prachtig. Ik ben sowieso altijd dol op de manier hoe Kubrick muziek gebruikt in zijn films.

Bij Star Wars zou ik hebben gezegd dat het een spannend avontuur was, maar 2001: A Space Odyssey is zoveel meer. De film is visueel schitterend, filmisch (experimenteel) geslaagd. Verdient zonder twijfel de titel ‘de sciencefiction film van alle sciencefiction films’. Eigenlijk omdat het nog zoveel meer is dan sciencefiction. Een meesterwerk.

Gister op 35mm gezien, niet zeker of de effecten op het grote scherm nu echt zo veel slechter uitzien dan op DVD - alles leek zo plat, vooral de ruimteschepen en hemellichamen leken gewoon cut outs - of dat het aan de matige print heeft gelegen maar de ervaring was toch niet zo bijzonder als gehoopt. Ik verlaag naar 4,5*.

Probeer de blu-ray. Die maakt het zo bijzonder mooi!

Even een vraag die ik oprecht meen. Waarom kijk je een film nog een keer terwijl je het in eerste instantie een sloom filmpje vond?

Ten tweede: Hoe kan je mening bij een herziening zo radicaal veranderen? Ik begrijp dat dus echt niet.

2001: A Space Odyssey is een klassieker en eentje die je sowieso, net zoals de meeste films van Kubrick meerdere malen kunt herzien waardoor je steeds meer dingen oppakt of bepaalde aspecten ervan kunt waarderen. Dat een film dan bij een eerste kijkbeurt sloom is; ja dat is mogelijk. Ten tweede: waarom kan een mening niet radicaal veranderen na een herziening? Ik ken zoveel films die ik bij een eerste kijkbeurt niet kon waarderen en vervolgens, na een herziening, veel beter vond.

DwarreI schreef:

(quote)

Dus vaart is volgens jou een voorwaarde voor het komen tot een meesterwerk?

Sloom en saai tegelijk, zijn geen goede combinatie.

De waardering 'sloom' en 'saai' voor een film als deze zijn slechts een subjectieve ervaring waarin de kijker verklapt dat deze zich tijdens het kijken van een film met langgerekte shots en minimalistisch plot met weinig dialoog en aktie heeft zitten vervelen. Wat het ook verklapt is dat het deze kijkers volledig ontgaan is wat er onder het oppervlak van deze film allemaal wél gebeurt. Deze film loopt namelijk over van inhoud en geeft genoeg stof tot nadenken tot ver na de aftiteling. Ik heb deze film zo'n vijf keer gezien en heb me bij geen enkele kijkbeurt zitten vervelen. Ik kan je ook vertellen dat ik me bij de meeste aktiefilms eigenlijk altijd dood zit te vervelen omdat er onder het oppervlak van bombast vaak he-le-maal niets gebeurt. Een film waarin van de kijker geen enkele inspanning wordt verwacht, daar val ik van in slaap.

Tja, je ziet het of je ziet het niet... Ik zie het...

Je hoeft 'het' ook niet gelijk te zien, maar het is ook vooral de houding van de kijker die de persoonlijke waarde van de film bepaald. Ik denk dat o.a. de laagstemmers hierboven deze film ingaan met een houding van 'entertain me maar', zelf geen enkele mentale inspanning willen leveren en alles vooral voorgekauwd geserveerd willen krijgen. Bij dergelijke kijkers kan deze film totaal niet tot zijn recht komen dus komen zij voor hun gevoel bedrogen uit.