Saw (2004)

Tight budget, tijdsbeperkingen ? Geen idee, maar bij films als Se7en en The Usual Suspects is de tijd toch duidelijk ergens anders naar toe gegaan. Van mij mag het zeker ook beiden, alleen kan ik me even geen voorbeeld voor de geest halen.

Zoals je zelf al zei, heeft het gewoon meer te maken met het feit of de sfeer je pakt of niet. Slaagt een film daarin, kijk je makkelijk over plotholes heen, slaagt een film daar niet in rest je maar weinig behalve de film met kritisch oog te bekijken, en gaan zo'n dingen extra irriteren.

Ik heb de spanning in Saw in ieder geval volop meebeleefd. Voor mij is geloofwaardigheid eerder afhankelijk van andere dingen.

Een plothole is volgens mij een gevolg van gebrek aan creativiteit of onoplettendheid. Heeft weinig met budget te maken.

Terwijl iedereen inclusief de regisseur van 'Saw' zelf ziet dat de sfeersetting in 'Saw' duidelijk copy/paste-werk uit 'Seven' is.

In The Usual Suspects wordt langzaam maar zeker een mysterie opgebouwd. Op het eind worden alle vraagtekens uiteindelijk opgehelderd door het perspectief 90 graden te draaien en zo binnen de geschapen verhaallogica alles te verduidelijken. Ik vond het magistraal, maar goed. Dat is dus wat jij klooien noemt.

Het verklaart in ieder geval waarom jij 4* geeft aan een film waarin de verhaallogica ondergeschikt is aan de bijeengejatte sfeer.

Dan vraag ik me toch af wat jij onder sfeer verstaat ... Se7en is visueel braaf, klassiek en minder grauw, met een bombastische/semi-heroische score eronder gemonteerd.

Ik zie eerlijk gezegd niet waar dat gepaste is in Saw. Ik wil best aannemen dat Wan fan is van Se7en, en die film als basis gebruikt heeft, zelfs de sfeer, maar verder dan wat inhoudelijke overeenkomsten komen de uiteindelijke films niet vind ik

Se7en visueel braaf? Man, wat hebben ze daar ballen gehad. Fotografisch een stuk meer lef dan hier, hoor.

Want ? Is de film voor Disney gemaakt of zo ? Misschien ook even uitleggen ipv maar wat te roepen ?

Deze film is gewoon niet goed. Simpel. of je wel van die sfeertjes houdt of niet. het verhaal deugt niet.

Maar wat te roepen? Leg jij meer uit dan ik dan?

Khondji was uitermate dapper in hoe hij de voet van het negatief durfde te gebruiken. Er moeten heel wat mensen in Hollywood behoorlijk zenuwachtig geworden zijn toen ze die donkere rushes langs zagen komen. Zeer vooruitstrevend. Daar was 'Saw' toch echt braafjes bij, hoor.

Dat is wel erg kort door de bocht hè?

Als je Seven visueel braaf noemt, heb je volgens mij iets gemist.

Khondji gebruikte (met grote precisie) nogal vooruitstrevende technieken, die hij grotendeels zelf ontwikkelde, om een hele bijzondere look te creëren, nogal kleurloos*) en uitermate donker is (van dat laatste zie je dat men in Saw ook regelmatig gebruik maakt, een duidelijke referentie aan de in Seven gebruikte belichting). De film werd eigenlijk goeddeels onderbelicht, hij durfde de 'onderkant' van het negatief tot in het extreme te benutten, hetgeen tot dan toe simpelweg 'not done' was). Zeker omdat de film grote sterren aan boord had, was dat nogal gedurfd; hij liep een groot risico tegenover de studiobazen en dergelijke (kennelijk wist hij zoveel vertrouwen te winnen van onder andere die sterren, dat hij zich staande wist te houden). Sinds Seven hebben dergelijke technieken veel navolging gekregen en de stylistische invloed van de cinematografie van Seven is in heel veel grote en kleine films (en videoclips en commercials etc) uit alle uithoeken van de wereld tot op de dag van vandaag voelbaar.

*) hoe hij de hoeveelheid kleur bij analoge filmbewerking onder controle hield was ook nogal knap, door zowel verzadigende als ontzadigende procédés te hanteren

Mwha, is misschien beetje goedkoop gemaakt maar ik vind het verhaal en vooral het slot toch wel geweldig. En ben niet de enige die daar zo overdenkt als je kijkt naar de aantal sterren als waardering.

Acteurs zijn idd niet geweldig goed, maar dat wordt door de rest gemakkelijk gecompenseerd, het verhaal is erg mooi, het idee, effecten, de spanning en de clou op het laatst.

snap niet dat dit geen goede film mag zijn, vind eerder dat jij niet deugt dan (ps: niet beledigend opvatten, zo was die niet bedoeld)

Tja, die bazen in Hollywood trillen al even hard (zoniet harder) als er een penis over het scherm vliegt. Dat het een gewaagde Hollywood film is zal best, maar daarmee zeg je nog niks natuurlijk.

Uit beide posts kan ik vooral uitmaken dat het intern gewaagd was (bekende acteurs, Hollywood), maar daar trek ik mij als kijker lekker niks van aan. Het resultaat is wat telt, en dat kan ik met de beste wil van de wereld niet gewaagd noemen.

Ja.

Jammer. Ik probeerde een breed beeld te schetsen en de boel in context te plaatsen, en je pikt er nu maar 1 element uit.

Ik zeg dat de aanpak gewaagd was. Of die film nou in Hollywood of Egypte gemaakt zou zijn. Dat het bij een Hollywoodfilm gebeurde maakt het des te opzienbarender als fenomeen, en vergrootte de resonantie van de film. Dat dat deels buiten de discussie om gaat, is een andere zaak. Maar je vroeg om uitleg.

Het was simpelweg vernieuwend, met grote precisie uitgewerkt, en technisch en praktisch en artistiek gesproken riskant. Ik durf zelfs te beweren dat er visueel niets braaf aan is.

Maar wat vind jij dan zo gewaagd of on-braaf aan Saw? Ik zie van alles wat ik al eerder gezien heb (letterlijke citaten voor wat betreft compositie en belichtingsstijl), en dat was in Seven zeker niet zo (want die film vond eerdergenoemde elementen uit).

De editing in de mondklem scene bijvoorbeeld. Ik vind dat leuk, zie je in erg veel trailers terug, maar nooit in de film. Voor mij kwam het als een redelijk grote verrassing om dat ook nog steeds in de film zelf te zien. Weinig regisseurs die dat op overtuigende manier in hun film geprangd krijgen.

Daarmee wil ik Saw helemaal niet visueel vernieuwend noemen, maar uit zulke scenes haal ik veel plezier. En als Se7en artistiek riskant was, wat waren Eraserhead, Tetsuo, Delicatessen, The Red Spectacles en een miljoen andere films dan ? Ik kan er niet meer van maken dan de manier waarop Madonna ook vernieuwende muziek maakt. Binnen het enge kader van pop maw.

Absoluut, maar dit is van een andere orde. De DP nam namelijk gewoon écht grote risico's. Zowel inhoudelijk asl puur technisch.

Het was een gewaagde film waar dan ook ter wereld. Dat dat in Hollywood gebeurde maakt het misschien wel bijzonderder. verhaaltechnisch vond ik het eigenlijk een stuk minder bijzonder dan veel mensen. Ok, het einde was gedurfd voor een Hollywoodproductie, maar verder vond ik het een behoorlijk standaard verhaal (met wat scherpe randjes hier en daar). Het was de regie en algehele visualisatie die film boven het gemiddelde deed uit tillen.

Dan let je niet goed op.

Zelfs al zou je gelijk hebben en zou het slechts gewaagd zijn naar Hollywoodnormen dan nog vind ik het een beetje onzin wat je zegt. Een term als 'gewaagd' zegt weinig over persoonlijk smaak en mooi/lelijk, maar meer over wat er op het spel staat. En dus doet het er wel degelijk toe wat voor productie het is.

Je kan het lelijk vinden of weet ik veel wat. Maar gewaagd was het.

"Se7en is visueel braaf, klassiek en minder grauw"

Da's geen uitleg, maar slechts een stelling En helaas duidelijk van iemand die weinig verstand van zaken heeft. Aan Seven was fotografisch weinig klassieks en niks braafs. Het was fotografisch een revolutie. Ik heb het ervoor, maar ook daarna volgens mij nooit zo consequent extreem gezien. (Terwijl het nu waarschijnlijk technisch nog minder link is ook)

Nou wordt het twee op één, beetje overbodig.

Rest mij op te merken dat ik aan die kaakklemscene niets onconventioneels heb ontdekt. Pure klassieke suspense. Mees-ter-lijk uitgevoerd, dat wel. En natuurlijk een beetje modisch hip gedoe, met die versnellingen (op meerdere plekken).

Alhoewel Madonna soms aardige(en soms zelfs goede) clips heeft gemaakt kan ik me niet herinneren dat er ooit echt risico genomen werd. En vernieuwend was het ook niet. Als je de boel met videoclips wil vergelijken dan kom je eerder uit op bijv. 'Come to Daddy'. Dat was een clip die echt iets nieuws deed en het bovendien klaarspeelde om invloedrijk te zijn, met name door de crossover naar de main stream die gemaakt werd.

Als we het over de look hebben van Se7en en Saw hebben dan en Cunninghamclips als vergelijkingsmateriaa willen nemen dan is Se7en de Aphex Twinclip en Saw Madonna's 'Frozen'. Op zich niet lelijk, maar wel even andere koek.

Overigens heb je me wel nieuwsgierig gemaakt. Ik heb misschien niet goed opgelet, maar ik kan me kwa montage niets bijzonders herinneren in die kaakklemscene. Wat bedoel je precies?

Had het eigenlijk over de muziek van Madonna, maar soit. Komt daarbij dat "Come To Daddy" een erg coole clip is, maar ook niet echt supergewaagd. Is "Second Bad Vilbel" bijvoorbeeld een veel logischere keuze. Ook even andere koek dan "Come To Daddy".

In mijn ervaring zijn die "invloedrijke" dingen meestal gebaseerd op eerder, meer obscuurder werk.

En ik doelde bij de mondklemscene dan vooral op die extreem verlengde versnelling. Een korte vorm van dezelfde techniek die je vaak ziet in trailers, of andere films, maar nog nooit op deze manier mogen aanschouwen in een non-indie product.

Dat zou kunnen. Die ken ik niet.

Niets komt uit het niets. Iedereen staat op meerdere schouders. Wat Khondji deed met Se7en was in feiten zelfs een vervolg op wat hij eerder had gedaan. Inderdaad bijvoorbeeld in Delicatessen. Maar in Se7en ging hij veel verder. Op zich gebeurt dat natuurlijk vaak, maar ik reageerde vooral omdat je het woord 'braaf' gebruikte. Dat is namelijk nogal makkelijk te weerleggen. Fotografisch werden er risico's genomen die er nog nooit genomen waren. Er was echt gewoon risico dat de film helemaal opnieuw gedraaid moest worden, omdat het materiaal het allemaal niet aankon. Dat is in Saw echt niet gebeurd, hoor.

Ok. Had niet echt het idee iets nieuws te zien, maar ik snap wat je bedoelt. Vond het overigens iets bijzonderder in de achtervolgingsscene. Maar eigenlijk is het iets wat al bijna tien jaar hip is. Bij Luhrmann werd ik helemaal gestoord van.

Tja, kijk, dit is weer een technisch voorbeeld. Van dat hele gebeuren zie je als kijker toch helemaal niks ? Wat mij betreft heeft Wan z'n hele film geëdit terwijl hij op een atoombom zat. Maakt dat de film ook gewaagd ?

Jij zegt dat hij in Se7en verder gaat, volgens mij zijn er veel meer mensen die zich storen aan het visuele karakter van Delicatessen, vanuit dat standpunt noem ik die film dan ook gewaagder. Over heel Se7en bleef wat mij betreft toch een duidelijk Hollywood jasje hangen, waar ik verre van blij mee was.

Moet ook wel zeggen dat ik m'n bericht bij Se7en even teruggelezen heb, en verder niet echt veel commentaar had op het visuele, meer op de score. Toch is het bij mij (iemand die erg op het visuele ingesteld is) een indicatie dat het verre van gewaagd overkwam, en tot ik de film weer gezien heb blijft die overtuiging ook.

En als afsluiter, Second Bad Vilbel zeker een keer bekijken, boeiender dan Come To Daddy

Natuurlijk wel. Waarom anders zulke risico's nemen?!

Filmisch niet. Voor hem persoonlijk wellicht.

Niet qua belichting. Qua camerastandpunten is het gedurfder, dat wel. Het lensgebruik zet dat ook wat meer aan.

Ik had dat uiteindelijk ook, maar dat kwam vooral door het scenario.

Ik kan me de score niet meer herinneren, behalve de (ook zeer invloedrijke) titelsequentie.

Je zou de film eigenlijk wel in de bios moeten zien om te kunnen zien wat de fotografie doet. Eigenlijk kan dvd dat helemaal niet aan, natuurlijk.

met recht een van de beste horror/thrillers van de afgelopen 10 jaar. de waardering hier op de site is dan ook terecht.

origineel verhaal, mooi camerawerk, een aantal legubere momenten en een heerlijk plot.

ben geen moment de aandacht verloren. top!

net opnieuw gezien. Ik blijf hem goed vinden maar hij is de tweede keer minder goed als de eerste keer kijken. Al is dat doodnormaal in dit genre want je weet alles al.

Niet te snel na elkaar bekijken!

Jup, heb hem over gekeken en beetje kritischer gekeken en heb me waardering omlaag gehaald, 4.5 *...

een spannende film en een end waar ik nooit opgekomen had . krijgt van mijn een 3

Belachelijk dat deze film zo'n hoog gemiddelde heeft. Het gegeven is wel goed, maar het verhaal wordt toch dramatisch slecht uitgewerkt met als dramatisch dieptepunt de allerlaatste verhaaltwist. Vooral de laatste twist zorgt ervoor dat alle logica (voor zover die uberhaupt nog aanwezig was) als een kaartenhuis in elkaar zakt.

Het is al een tijd geleden dat ik op deze site ben geweest. Tevens ben ik niet zo'n fan van dit type film..

Maar deze film was zo enorm bruut! Ik raad hem iedereen in mijn omgeving aan (en hier op MM ook)! De beste in zijn soort. Hij begint erg gaaf. Het middenstuk lijkt even af te zwakken naar dertien-in-een-dozijn, maar daarna wordt de film heel bruut en steengoed! Gaat dat zien!

Gister dan ook maar eens gezien en ik had er flink wat van verwacht eigenlijk. De visuele flair en behoorlijk zorgvuldig opgebouwde sfeer kunnen niet de gehele film lang een positieve draai geven aan het op momenten ontzettend lamme scenario.

Als ik ergens allergisch voor ben, dan is het wel als ik geconfronteerd word met ver-schrik-ke-lijk overbodige en ronduit domme handelingen van hoofdpersonages (meerdere keren!). Érg jammer dat er bij een film als deze niet meer aandacht wordt besteed aan zulke dingen, dat had zo de film naar hoger niveau kunnen tillen.

Heel erg jammer dus, want verder had de film echt wel wat te bieden. Op een flink aantal momenten is de sfeer echt heerlijk, kent de film behoorlijk wat freaky scènes en heeft de twist op het einde van de film deze keer tenminste nut. Hoogtepunt van de film: de scène als Adam in z'n huis loopt met de lichten uit en al flitsend de kast open doet... Brrr.