The Lord of the Rings: The Two Towers (2002)

Ok, sommige stukjes van legolas zijn wat overdreven, maar hij kan beter boogschieten dan mij

Dan ik.

En natuurlijk kan hij dat. Als je geen befaamd boogschieter bent dan lukt het je niet.

Erg knap hoe Peter Jackson ook in dit tweede deel de spanning erin weet te houden. Ook de magie blijft intact, vooral in de scènes met Treebeard. Gandalf heeft er een handje van te verdwijnen en dan weer precies op het juiste moment op te duiken, wat op de lange duur een nogal flauw trucje is (in deel 1 gebeurt het ook al), maar dat neem ik graag voor lief.

Het enige probleem wat ik met deze film heb: die orks zijn zo wreed en afzichtelijk, en ze lijken zo veel op elkaar, dat ze eigenlijk nauwelijks een ‘interessante’ vijand te noemen zijn. Als kijkers willen we eigenlijk alleen maar dat ze worden afgeslacht; verder interesseren ze ons geen bal.

Dan is Gollem, met zijn tweeslachtige karakter, toch een stuk interessanter personage. Hij is de echte aanwinst van dit tweede deel: onbetrouwbaar en aandoenlijk tegelijk. Zijn aanwezigheid en zijn snode plannen zijn de belangrijkste redenen om nieuwsgierig te zijn naar het vervolg.

Volgens mij is dat ook de bedoeling, de Uruk Kai zijn eentonige, onbeschaafde en medogenloze wezens terwijl de ring, Sauron en Saruman de échte vijanden zijn.

We willen niks met de Uruk Kai, alleen dat ze dood gaan.

Eigenlijk is Gimli de grappigste personage uit de film, zijn onderlinge strijd met Legolas gaat altijd door, zelfs als het er niet al te best uit ziet.

Dat vind ik het probleem in de hele trilogie. Hun gesprekken en weddenschappen vullen het verhaal niet echt aan, sterker nog ze maken het minder serieus. Meer geschikt voor de gemiddelde bioscoopganger dus. In de boeken word met geen woord gerept over deze houding van Gimli. Vind de dialogen soms wel grappig maar het sluit niet aan bij de rest.

Alle drie de delen samen hadden Peter Jackson toch ongeveer 21 oscars gewonnen? Je ziet ook dat in elk deel de special effects steeds mooier worden. Maar ik heb ook gehoord dat de films tegelijk zijn opgenomen??

Fellowship kreeg er 4, Two Towers ontving er 2 en Return of The King ging met 11 Oscars naar huis.

Ze hadden in ieder geval erg veel nominaties en andere awards.

Ik vind het juist wel een grappige en leuke aanvulling, en dat is denk ik vooral gedaan om de film voor een wat breder publiek toegankelijk te maken.
En misschien ook wel om te benadrukken hoe Legolas en Gimli naar elkaar toe groeien en uiteindelijk erg goede vrienden worden, terwijl dit niet bepaald gebruikelijk is tussen Elven en Dwergen.

Intenser maar ook rommeliger dan het wat saaie 1e deel van de trilogie. Er zitten veel te veel karakters in die voor het verhaal niet echt van belang zijn (die ellenlange droomscenes met Tyler... werkelijk). Verder is de deus ex machina rond de hernieuwde, verbeterde versie van Gandalf (baardmans 2.0 zeg maar) bespottelijk en is de belangrijke figuur Gollum erg slecht uitgespeeld; de innerlijke strijd van het wezen is in principe interessant maar wordt verpest door de uitwerking: eindeloze en talloze monologen die 10 keer hetzelfde vertellen. Het publiek snapt het na 1x ook wel, meneer Jackson...

Het eindgevecht zou de alomvattende conclusie van dit deel moeten zijn, maar valt helaas ook weer een beetje tegen; het blijkt vooral een slapstick-achtige conclusie te zijn (inclusief dwergwerpen) afgesloten met de voornoemde deus ex machina. Aan de andere kant van middle earth gaat het er nog gekker aan toe; lelijke bomen (was het budget op?) voeren een aanval op Saruman uit, compleet met een suffe overstroming die rechtstreeks uit een B-film lijkt te komen drijven.

De cast doet z'n best maar wordt weggespeeld door de CGI en het (in de dop interessante) verhaal wordt met zoveel horten en stoten verteld dat ik hier onmogelijk een klassieker in kan zien. Dat de fans van de boeken het geweldig vinden dat het verhaal zo uitgebreid wordt uitgebeeld kan ik me voorstellen, maar persoonlijk kan ik daar niet zo veel mee.

De film ziet er soms prachtig uit en is zoals gezegd wat duisterder dan deel 1, maar valt als geheel toch tegen. Voorlopig eindcijfer is een milde 2,5*.

Is toch geen Deus ex Machina?? Er wordt zelfs duidelijk uitgelegd hoe en waarom Gandalf verandert van Gandalf de Grijze naar Gandalf de Witte (de belangrijkste tovenaar van zijn orde, voorheen was dit Suaruman). Bovendien is het geen oplossing voor het probleem uit het niets. Gandalf kan zijn invloed niet tot in Mordor laten rijken om de ringdrager Frodo te beschermen. Het lot van midden-aarde ligt in de handen van Frodo niet Gandalf. Gandalf is dus geen Deus ex Machina.




Ook hier zit je er toch weer naast. Gollum/Smeagol is een gefrustreerd verward wezen slechts geobserdeerd door zijn "Precious". Arme Smeagol kan gewoon over niks anders praten en aan niets anders denken. Hij brabbelt vaak herhaaldelijk in zichzelf, maar dat heeft helemaal niets te maken met beslissingen die Peter Jackson maakt omdat hij z´n publiek zo laag inschat Zo is het wezen gewoon, ook in het boek.



Otherfool je bent geen grote fan, dat is duidelijk.

Ik begrijp allereerst al niet dat je deel 1 saai kan vinden, maar smaken verschillen natuurlijk.
Het boek, en dus ook de film, zit inderdaad vol met karakters, en lang niet allemaal spelen een grote of belangrijke rol in het verhaal. Maar vergeet niet dat Frodo en zijn vrienden maanden reizen en honderden kilometers afleggen. Dan kom je natuurlijk ook veel mensen tegen. Niet iedereen kan dan een even grote rol spelen in het verhaal.
Gollem vind ik juist erg goed uitgewerkt. De acteur die hem speelt (zijn naam komt even niet in me op) zet goed het verwarde, vreemde en onbetrouwbare wezen dat hij is neer. Hij brabbelt wel steeds in zichzelf dezelfde dingen, maar zo is hij. Dat komt door zijn obsessie voor de ring.
Het dwergwerpen tijdens het gevecht is inderdaad door Jackson toegevoegd als komische noot, zodat de film voor een groot publiek aantrekkelijker is, maar verder zou ik alles rondom de grote slag zeker niet slapstick-achtig noemen.
Gandalf komt in de film inderdaad enkele keren als reddende engel opdagen uit het niets, maar dat is zijn rol in het verhaal. Hij is op Midden Aarde om de strijd tegen Sauron in goede banen te leiden, en is gewoon een heel wijze en machtige man, die heel goed weet wanneer hij wat moet doen. In deel 2 komt de redding inderdaad net op tijd, maar in deel 3 is dat niet helemaal zo. Dan zou de redding toch gekomen moeten zijn voordat de vijand de stad binnen zou dringen?
En trouwens, dat soort dingen doen er allemaal niet zo toe. Het is allemaal maar een verhaal, fictie. Ik snap niet waarom je het zo serieus neemt allemaal. Het gaat niet om realisme of geloofwaardigheid, maar of het verhaal boeiend is. En dat heel veel mensen zowel het boek als de films erg boeiend vinden, daar bestaat geen twijfel over.
Hoe de Enten eruit zien heeft niks met het budget te maken. Zo zien Enten er gewoon uit op de vele plaatjes van Enten die te zien zijn op tekeningen over Midden Aarde. De overstroming vind ik er ook niet uitzien alsof hij uit een B-film komt. Ik vraag me af waarom je dat vind.
De cast vind ik ook gewoon goed acteren. Vooral de acteurs die Aragorn, Frodo, Sam, Gandalf en Saruman spelen doen het erg goed in mijn ogen.
Zo uitgebreid wordt het verhaal ook helemaal niet verteld. Voor iemand die het boek niet heeft gelezen is het misschien allemaal wat uitgebreid, maar in het boek is alles nog een stuk complexer hoor. Er is in de film een hoop weggelaten of vereenvoudigd.

Dat hoeft toch ook niet om de films te kunnen beoordelen

Vooral erg doelloos. Zie mijn bericht aldaar.

Dat snap ik ook wel, maar het is overdaad. Als je het timed dan denk ik dat je zo op 15 minuten monoloog van Gollum komt, waarin hij telkens exact hetzelfde zegt. Het is alsof je naar Rainman kijkt die zegt. We're counting cards. We're counting cards. Uh-oh. We're counting cards. We're counting cards. En dat dan een kwartier lang!

Ik vond het echt bespottelijk overkomen. Dan neem ik die battle al niet meer serieus.

De fantasy elementen kan ik wel waarderen, maar zodra de film onlogisch wordt kom ik in het verzet. De film wil toch iets zeggen over goed en kwaad, macht, samenwerking, loyaliteit. Het is toch geen onzinnige verstand op nul actiefilm?

Zoals ik al in een positief nootje opmerkte vind ik het er meestal erg mooi uitzien. Maar die bomen en de overstroming... het ziet er echt niet uit...

Maar ik heb de boeken niet gelezen, en beoordeel puur de film. En die zit vol oninteressante personages en onlogische acties. Dat het eea in het boek beter wordt uitgelegd is voor mij niet te beoordelen en irrelevant.

Kom kom. Ze zijn de grote slag aan het verliezen en opeens is daar de gestorven tovenaar die alles weer recht breidt. Vond ik echt heel raar.



De mate waarin hij dat doet is wat me stoort.



Helder.

Beweer ik dat dan? Viel me op dat Otherfool over zaken valt die voor een liefhebber van Tolkiens verhalen helemaal niet zo vreemd zijn. Beetje "liefhebbers"deformatie van mijn kant zeg maar

Okay Otherfool en over de Deus ex Machina en tovenaars het volgende;

De tovenaars in de wereld van Tolkien zijn helemaal geen mensen! Tovenaars zijn een soort van geesten, gestuurd door de scheppers van Midden-Aarde, die op het westelijke continent verblijven (de elfen in de film verlaten ook Midden-Aarde om naar het westen te vertrekken, herinner je je mischien nog wel). De scheppers van Midden-Aarde zijn overigens geen goden, het zijn meer een soort van engelen. De tovenaars kan je zien als een soort van hulp-engelen t.b.v de mensen. Zij nemen expres de gedaante aan van oude mannen maar zijn natuurlijk fysiek en mentaal vele male krachtiger.
Volgens mij zijn tovenaars zelfs min of meer onsterfelijk, en alhoewel Gandalf "sterft" in zijn gevecht met de Balrog wordt hij door de scheppers opnieuw gestuurd naar Midden-Aarde en nu als belangrijkste en machtigste tovenaar (de plaats die eerst door Sauruman bekleed werd) om de oorlog tegen Sauron (machtiger dan een tovenaar want hij is een van de scheppers overigens) te leiden.

De mannen waar hij tijdens de veldslag mee de berg af komt denderen zijn ook geen magische wezens ofzo. Gandalf gaat op zoek naar de her en der verspreide Rohirim (de uit gratie geraakte strijders van Rohan) om te helpen in de strijd tegen Sauruman en zijn Uruk Hai.

Hopelijk zie je nu in dat er achter die wezens en wereld van Tolkien heel veel schuil gaat. Er is een hele eigen geschiedenis, talen, liederen, volkeren echt super fascineerend en wonderlijk als je je er een beetje in verdiept. Ik geef toe je kan dat moeilijk uit de film halen zonder enige achtergrondkennis. Toch zijn de zaken die jij als storend ervaart heel goed te verklaren volgens de wetten van Tolkiens wereld en niet volgens een nogal flauw concept van de Deus ex Machina (wat een soort van noodgreep is imo).

Misschien eens het boek lezen

de 3 films zijn prachtig!!!!! en alsiemand een fan is van lord of the rings, ik ook.dus als je iets wil weten over lord of the rings...

[quote]otherfool schreef:



Ik weet niet of alles bij elkaar op 15 minuten monoloog van Gollem zou uitkomen.
Maar ik vond het in elk geval geen overdaad. Als je Gollem overtuigend als een door de ring verward en verteerd wezen wilt neerzetten, dan is dat in zichzelf brabbelen enzo gewoon nodig vind ik. Als Jackson dat zou weglaten dan had hij zich ook te weinig aan het boek gehouden.
Ik vind dus niet dat er sprake is van overdaad.


Dat dwergwerpen vond ik wel grappig, maar dat skateboarden vond ik ook een beetje te lachwekkend en erg uit de toon vallen. Maar voor mij heeft dat niet het hele gevecht verpest. Maar dat is natuurlijk iets persoonlijks. De een stoort zich er meer aan dan de ander.


Echt zo onlogisch vind ik het allemaal niet worden. Gandalf is een hele wijze tovenaar, dus uitstekend in staat om de goede beslissingen te nemen. Daarbij berijdt hij het snelste paard van Midden Aarde, waardoor hij zich veel sneller kan verplaatsen dan de meesten.
Het verhaal gaat inderdaad in de eerste plaats om dingen als goed en kwaad, macht, verraad en loyaliteit. In de laatste twee films spelen de gevechten relatief gezien een grotere rol dan in de boeken, dat is waar. Ik had dat liever wat anders gezien, maar de filmmakers hadden natuurlijk maar een beperkte tijd om de film te vertellen, en hij was al uren lang. De echte climaxen (misschien niet het juiste meervoud) willen ze er natuurlijk inhouden, en dat zijn de grote gevechten en de ring die in de Doemberg wordt gegooid. Daardoor zijn er andere dingen weggelaten of ingekort, waardoor de gevechten dus een relatief groot deel van de films beslaan.
Wat mij betreft hadden ze wat ruimte kunnen besparen door dat liefdesverhaal tussen Eowyn en Aragorn weg te laten. Dat werd toch niet goed verteld. Op een gegeven moment is de verliefdheid opeens zonder slag of stoot over, en zie je Eowyn bij Faramir staan.

De Enten vind ik er zo slecht nog niet uitzien. Ik vind ze juist er goed uitzien als je kijkt naar hoe ze er op plaatjes uitzien.
De overstroming had natuurlijk beter gekund als ze Isengard hadden nagebouwd en het echt hadden laten overstromen, maar dat had gigantisch veel geld gekost, en daarom vind ik het zeer begrijpelijk dat ze dit met de computer hebben opgelost.


Eigenlijk is The Lord of the Rings ook onverfilmbaar. Jackson is er nog heel aardig in geslaagd om het verhaal te verfilmen, maar er is toch wel veel weggelaten. Als je het hele verhaal goed wilt vertellen dan zou het in een serie verteld moeten worden. Maar een film was commercieel natuurlijk een stuk interessanter.

Grappig dat ik dit hier op de laatste pagina lees (ik heb geen behoefte alle pagina's door te lezen dit keer). Ik zat me namelijk tijdens de film af te vragen of Gimli ook een wat geforceerde comic relief rol in het boek had (ik heb ze niet gelezen). Niet dus.

Vond dit deel niet veel beter of slechter dan het vorige. Het koste me wel meer tijd om in de film te raken, wat ik opvallend vond voor een tweede deel. Iets spannender, maar ook pompeuzer. Verder kan ik mijn mening zowat copy-pasten. Niet echt mijn ding, kijkt best prettig weg, weet niet of het echt de tand des tijds zal doorstaan en over 25 jaar nog de status heeft die het nu heeft.

3.5*

Ook best een goede film om te zien, meer sensatie dan de eerste...

Heb voornamelijk genoten van het laatste gevecht, maar ik denk de meeste van de Moviemeters .

Wederom prachtige opnames (Miranda Otto bijvoorbeeld ).

Spannende verhaallijn, met name de tocht van Frodo en Sam met Smeagol.

Mooie special effects

****

My precious 5*****

Ze hebben deze film te lang gemaakt. Te uitgerekt. Helmsdiep was een prachtige strijd, maar de rest had wel wat meer vaart in kunnen zitten. Verder goed verzorgd (al waren sommige special effects toch wel een beetje slecht), en zijn de acteerprestaties zeer goed. De minste van de reeks. 3,5*

Mowah, vind ik niet echt.

In het boek en in de film wordt de spanning juist heel bewust opgebouwd en bijna uitgerekt.

Dat heeft met realisme te maken (zeker in die tijd mobiliseerde je niet even snel een leger), maar ook met de climax lang uitstellen zodat daar naar uitgekeken wordt.

Hmm...bedenk ik me hier net dat ik alleen de extended version heb gezien en niet de originele. Vandaar dat ik hem vrij sloom vond...het is ook uitgerekt:P

Ja dat scheelt natuurlijk.

In de extended editions zitten wat scenes die niet zo heel belangrijk zijn voor het verhaal, maar vooral leuk zijn om terug te zien in de film voor de liefhebbers van het boek.

Wat een prachtige film, wonderbaarlijk hoe alles zo perfect is uitgewerkt.

Als eerste het verhaal. Een verrassend verhaal. Fantasie wordt op een volwassen manier uitgewerkt. En alles is erg realistisch. Een geweldig episch geheel. De slag in Helms Deep is een geweldig stuk spectacel, waarmee heel goed met de gevoelens van angst en spectacel wordt gespeeld.

De acteurs doen het in mijn ogen geweldig, ze brengen alles erg geloofwaardig. Nou bieden de uitzonderlijke uitwerkingen van de karakters en vooral de onderlinge relatie's ook de mogelijkheid om het uiterste er uit te halen. Voorbeelden van heele subtiele uitwerkingen van onderlinge relatie's is de relatie tussen Frodo en Gollum, Frodo die de strijd niet goed ziet die Gollum voert met zichzelf en zijn liefde voor de ring. Gollum's reactie en vooral het schommelen hier van is geweldig. Faramir die uiteindelijk Frodo toch laat gaan, doordat hij de kracht van de ring in ziet . Dus ook in de onderlinge relatie's wordt weer die macht van de ring getoond. De karakters zelf, Gollum wordt geweldig gespeeld. Vooral in die scene dat Faramir hem uithoort, Gollum's innerlijke strijd, de herhalingen die hij moet maken om dingen te geloven het opbouwen van haat en wantrouwen. Gandalf wordt ook bijzonder goed gespeeld door Ian McKellen, hij staat er als een geloofwaardige, wijze en machtige tovenaar. De liefde tussen Aragorn en Arwen is haast tastbaar zo goed en puur word deze gespeeld. Niks dan lof over het acteerwerk, waar ze allemaal een zeer waardevolle bijdrage aan leveren.

De regie is een fiks compliment waard. Het camerawerk is voortreffelijk, grote shots waarbij de camera door de gebergtes vliegt en uiteindelijk bij het desbetreffende gezelschap of kasteel uitkomt. Je krijgt een erg goede en sterke sfeer impressie en bij de slagvelden een goede indruk van de situatie. Los daarvan beweegt de camera heel sierlijk, alles in de film is heel erg sierlijk. Jackson gaat af en toe te lang door in scene's waarbij hij de relatie met stilte wil aantonen, in deze film duren de scene's tussen Arwen en Aragorn lang, maar ik kan mij hier niet aan storen (wat ik wel deed bij King Kong). Maar verder heeft hij alles perfect gestileerd.

De dialogen zijn heel erg mooi en erg apart. Zaken worden mooi en met metaforen omschreven. Het inpraten van moed bij de mannen wordt veelal sterk gedaan. Van het geven van wijze raad of zinvolle gesprekken (die wijs en goeddoordacht over komen) tot het paranoide gemompel van Gollum.

Alles in één, een perfect deel van de trilogie waarvan naar mijn mening geen film overtroffen kan worden. Puur vanwege het verhaal prefereer ik het laatste deel, wat niet weg neemt dat dit een schitterende film is waar ik geen andere beoordeling voor kan geven dan de volle 5 punten.

Dit is perfectie.

Eigenlijk vind ik deze het beste uitgewerkt van de trilogie. De balans zit perfect in orde en de spanning wordt het beste vastgehouden. De strijd bij Helms Deep maakte toch het meeste indruk, meer dan wat we in het derde deel zien.

Frodo had ik me wat sterker voorgesteld, maar ach, hoe kan ik nou precies weten hoe het is om in zijn schoenen te staan? Niet dus.

een mooi vervolg op The fellowship of the Ring

Net zoals het eerste deel kon deze film me niet helemaal bekoren. Alhoewel de special effects, de settings en het verhaal niet eens zo slecht is, ligt de sfeer van de film me niet.

Het lukt me maar niet om me in te leven in deze fantasierijke wereld, terwijl me dit bij oudere fantasyfilms zoals Legend en Labyrinth beter lijkt te lukken. Bovendien vind ik deze film -net als de eerste- veel te lang duren.

Goed om eens gezien te hebben, maar ik ben alles behalve fan.

Mijn oordeel: een matige 2,5/5.

Ik vind in de eerste plaats dat deze drie films als één moeten worden behandeld, net zoals andere trilogieën en 'vervolgen' (zoals Kill Bill) als het om films gaat die andere te lang zouden zijn. Bij de Godfather is het iets anders, die films staan duidelijk apart van elkaar. Hier is dit niet het geval. Ik vind dat deze drie films in de top 250 veel te veel gewicht krijgen. En er was voor mij althans mar één goed en beklijvend deel en dat was het eerste. Filmisch en narratologisch het boeiendste. Voor mij is dit deel het zwakste van de drie en als film op zich erg maar dan ook erg saai! Het uitwerken van de Enten vond ik beneden alle peil (veel te dun en te klein) en sorry, maar ik vind Christopher Lee OERvervelend en overacten!

Geweldig, vreemd maar waar mijn favoriet van de 3