Avatar (2009)

JP heeft een veel creatievere uitwerking van details dan Avatar. Ik reken Avatar ook niet zozeer aan dat het te herleiden is naar Romeo & Juliet, Pocahontas etc, maar wel dat het qua uitwerking belachelijk inspiratieloze paden bewandeld. Ja Jurassic Park is een soort King Kong (deel 2 meer dan deel 1 trouwens), maar werkt bepaalde details toch wel wat beter uit zodat je een veel ingenieuzer achtergrondverhaal krijgt. Het is in beiden gevallen geen kanshebber voor de Ako Literatuurprijs nee, maar waar Avatar mij qua uitwerking enkel tergt omdat het zelfs cliché's clichématig uitwerkt, daar is Jurassic Park toch een stuk leuker wetenschap in het verhaal brengt, waar ik tegenwoordig ook van denk 'leuk, hoe ze verklaren hoe dit wetenschappelijk mogelijk is', en waarom bepaalde kampen dit hebben willen doen, ten koste van de risico's. Het betrekt je bij de film, laat je er wat meer bij stilstaan. Bij Avatar is 'unobtanium' gewoon 'iets' wat de mens wil hebben, klaar. Veel meer dan de mens is een beest, kan je er niet uit halen, want er zit geen nuance of redenering in de achtergrond.

Visueel is het op een kleiner scherm uiteraard dan minder overweldigend, maar het worden geen saaie magere werkjes.

Idd films als Gladiator, Ben Hur, Spartacus, maar ook Star Wars etc blijven ook op TV overeind.

Zijn dat dan slechte films?

Natuurlijk niet, dat is de boel wel heel erg omdraaien, om Avatar toch maar als briljant te voorschijn te laten komen.

Mooie effecten, maar verder stelt het geen ene bal voor....

Advies, ga vlak voor je TV zitten en het geluid wat harder. Resultaat gegarandeerd.

Nee, dat is ook een heel slecht voorbeeld.

JP is feitelijk net zo matig uitgewerkt als Avatar. Vond ik 1 van Spielbergs minste films, zeker wanneer je eerst het boek had gelezen, waarop de film was gebaseerd.

Maar ik vond het ook wel een leuke stelling.

Ik heb Star wars altijd erg slecht gevonden, totdat ik het in de bios zag... Overigens is het verhaal van Star Wars zo mogelijk nog simplistischer dan dat van Avatar. En ook gejat.

Omdat ze er de moeite voor nemen op zijn minst een wetenschappelijke theorie en de tot stand koming van een concept uit te werken. Je hoeft mij niet te vertellen dat dit allemaal onzin is, maar het werkt (lijkt me) duidelijk meer in op de details dan Avatar.

In Avatar wordt duidelijk gemaakt dat Unobtanium op Aarde erg veel geld waard is. Dat is voldoende uitleg lijkt mij. Geld ( en eigenlijk hebzucht ) is namelijk de hele basis voor de operatie op Pandora.

Ik vind dat niet voldoende, je weet nota bene niet eens waarom het veel geld waard is. Gebrek aan diepte, je hoeft helemaal nergens ook maar enigzins bij stil te staan. Zo simpel als 'het is alleen maar hebzucht' is het namelijk helemaal nooit.

Het gaat ook niet om het unobtainium, maar de avatar techniek. Die wordt wel duidelijk uitgewerkt. Verder is JP op alle vlakken kinderachtiger. Die maffe professor is nog meer cliche dan de generaal. Werkelijk absurd om te beweren dat Star Wars en JP meer diepgang of een beter plot zouden hebben dan Avatar. Zijn allemaal effect based blockbusters die het enkel moeten hebben van hun achtbaanrit. En inmiddels ook hun nostalgie, maar wacht maar tot de 14 jarige van nu 28 zijn geworden.....

Unobtainium = niet_te_verkrijgenium, en dus allemachtig veel geld waard.

Kortom, te vertalen naar elke schaarse stof waar oorlog om gevoerd wordt.

Nou nou, JP is wat mij betreft een veel betere achtbaanrit dan Avatar, hoor. Veel betere acteurs, een perfect samenvallen van de realiteit met het Dino-universum en gewoonweg een veel opwindender avontuur.

Tja precies wat ik bedoel. 'Het is gewoon een stof waar ze oorlog voor over hebben'. Heel erg simplistisch.

Of het is iets wat niet te verkrijgen is, zelfs niet via oorlog voeren en waar wel steeds oorlog om gevoerd wordt.

Zal met je leeftijd te maken hebben. Hoe oud was je toen je JP zag?

Beetje zoals Star Wars: 'The dark side' of nog simplistischer "The Evil Empire".

Dat zou wel kunnen hoor.

Voor mezelf dan: Jurassic Park was één van mijn eerste bewuste cinema-ervaringen (niet dat ik daarvoor niet naar de bios geweest ben, maar is me gewoon niet bijgebleven) en als ukkie van 13 is dat een onvergetelijke ervaring geweest. Moet 'm ook minstens éénmaal per jaar kunnen herbekijken. En ik geniet er nog steeds evenveel van.

Heb ik met Avatar hoegenaamd niet. Wellicht dat de leeftijd inderdaad wel een rol speelt hierin. Al vind ik JP op alle vlakken gewoon beter, dat ook.

nakada schreef:

(quote)

Inderdaad meten met twee maten. MP wil absurde humor tonen en gebruikt daarbij een simpel plot, Cameron wil visueel voluit gaan en gebruikt daarbij een simpel plot. Geen verschil. Maar bij MP is het een onconventionele methode die het beoogde effect creeert en bij Avatar is het gewoon een tekortkoming.

Wou je gaan beweren dat Life of Brian en Avatar even origineel zijn?

Nee, maar MP kent wel meer tekortkomingen.

Dat heb ik nu met Raiders of the lost Ark, al is dat inmiddels eens in de 7 jaar geworden.

Dan behoor je vast ook tot de club die T2 geweldig vindt en niet ziet dat dat een kinderachtig vervolg is op het veel coolere Terminator 1. Ik zou zelf geen enkel vlak kunnen noemen waarop ikJP beter vind dan Avatar.

Ook qua plot en acteerwerk is het weinig soeps.

Nee hoor, vind T1 vele malen ruiger dan T2, die ook wel zijn goede kanten heeft trouwens.

En alleen in de suspense-scènes scoort JP honderd keer beter. Maar ook het epische karakter, de muziek, het verhaal, de acteurs, ja zelfs visueel vind ik JP aantrekkelijker dan Avatar.

Maar goed, iets wat je als kind erg aangegrepen heeft vergeet je niet snel, dat klopt ook wel.

Mee oneens, maar dat is dan een discussie voor een andere pagina.

Hebben MP films wel uberhaupt een plot?

Even iets anders waarom nemen jullie niet de moeite om gewoon de titel te typen in plaats van die afkortingen. Soms moet je pagina's terug om te zien welke MP of JP ze bedoelen.