Avatar (2009)

Daar gaat het me dus precies om. Kijk je de film niet in Imax 3D, dan is de film meteen een stuk minder. Lijkt me niet bepaald iets dat vóór de film spreekt.

Moest Cameron écht geloven dat het enkel een IMAX 3D Experience film is, waarom dan BluRays en DVDs uitbrengen ... heb dan zelf wat respect voor je eigen "kunstwerk".

Als een film die grote en dure installatie nodig heeft om echt goed of fantastisch te worden, dan is het uiteraard de film die beperkt is. Een film die ook scoort voor wat het verhaal en de diepgang betreft, heeft dat namelijk niet nodig. Daar zou de technologische geavanceerdheid gewoon een surplus zijn, en niet het wezen van de film, zoals hier het geval is.

Dat klopt, maar je geeft hem de maximumscore. Hoeveel geef je dan aan een meesterwerk? 6/5?

Dat moet je conclusie zijn omdat er geen enkele (andere) (goede) reden gegeven wordt. Je weet het echter niet, omdat je niks weet over de stof. Neem goud, dat vinden mensen mooi omdat het glimt, en het is schaars ---> kostbaar, en valt veel geld mee te verdienen. Begrijpelijk dat mensen daar een oorlog voor over hebben (althans..) Aardolie, gebruiken mensen om zo'n beetje alles te maken tegenwoordig. Veel vraag, dus hoge prijs. Veel geld mee gemoeid, dus dan voeren mensen er oorlog om. Met andere woorden, zo simplistisch als 'puur om geld' is het nooit.

Best wel wat, als je vervolgens je hele film bezig houdt met het (proberen van het) delven van het spul. Maar het is een energie bron dus? Oke prima, waarom hebben we dat nodig, is het een extreem goede energiebron? Is er' op aarde geen energie meer te vinden? Waarom is het nodig daar een planeet voor te koloniseren? 'Het is gewoon een energiebron' is toch geen reden op zich?

Duh, ze willen natuurlijk geld verdienen en een hoop trappen erin.... En dan nog klagen ook.

Waarom zou een 5* een meesterwerk moeten zijn? 5* geef ik aan films die mij van mijn sokken blazen, daar hoeft het heus geen meesterwerk voor te zijn. Stalker is vast en zeker wel een meesterwerk, maar ik geef het een 4*

Lijkt mij dat bij een audio visueel medium als film het bij de ene film het audio visuele aspect belangrijker is dan bij de andere. Snap niet dat mensen vinden dat je alles maar onder alle omstandigheden even veel indruk moet maken. Kijk je toch lekker Mulholland Drive op je iPhone...

En als die dan minder tot zijn rechtkomt, is Mulholland Dr zeker ook een beperkte film?

YouTube - David Lynch on iPhone

En de Nachtwacht op een briefkaart is ook niet te vergelijken met het origineel. Is de nachtwacht dan een beperkt schilderij?

Je trekt het gelijk zo in het extreme, alsof Avatar op je tv bekijken hetzelfde is als Mulholland Dr. op je iPhone. Dat een film niet voor iPhone is bedoeld lijkt me duidelijk, maar is een film niet voor televisie, dan doe je iets verkeerd.

Aangezien de film Avatar ook in 'gewone bioscopen' is vertoond en op dvd en BluRay is uitgekomen kan ik het echt totaal niet vreemd vinden dat de film dan ook op die manier beoordeeld word! En dan is het gewoon een bagger film. Je kunt er lang of kort over zeuren, maar meer dan dat wordt het gewoon niet. Als het specifiek en alleen voor IMAX bedoeld was had Cameron er ook voor moeten zorgen dat het alleen in IMAX theaters werd vertoond en het niet op dvd en BluRay uitgeven en dan al zeker niet erna nog eens een 'directors cut' of weet ik wat het was.

Als er een Ferrari wordt gebouwd die de meest geweldige motor heeft, maar bij een enkel regenbuitje al compeet door roest en op een ietwat hobbelig weggetje uit elkaar valt is het gewoon een slechte auto, hoe goed de motor die er in zit ook moge zijn.

Een film met uitstekende special effects maar een zwak verhaal is beperkter dan een film met uitstekende special effects met een goed verhaal. Daar kan je nog zoveel woorden aan vuil maken als je wil, maar dat is de logica zelf.

Alsof acteerprestaties, soundtrack, script, editing en andere elementen niet belangrijk zijn. IMAX of geen IMAX, beter gaat het er allemaal niet van worden.

Wel euhm... dat is op zijn zachtst gezegd een merkwaardige manier van quoteren.

Het belang van al die zaken verschilt per film. Niemand die bij een cartoon over acteerprestaties valt, of sound bij een stomme film of script bij een film als Expendables of Monthy Python..

Ik beoordeel wat de film met mij doet en niet de film zelf. Zat meesterwerken waar ik niks aan vind.

En ik weet dat Avatar mij in mijn thuisbios zeer waarschijnlijk (iets) minder zal doen dan in IMAX 3D, dus besluit ik m daar niet te kijken. Zou ik dat wel doen, dan ligt het toch echt aan het tekort schieten van mij thuisbios en niet aan de film, want in IMAX 3D komt die gewoon wel volledig tot zijn recht. Lijkt mij toch de meest logische analyse.

Ik bedoel uiteraard "meesterwerk" vanuit jouw standpunt. Ik heb het niet over films die algemeen als meesterwerken worden beschouwd.

Cartoon en acteerprestaties??? Misschien voice-acting, maar dat kan anders nog flink schelen.

En in een film als deze lijken me zaken als een script, editing en (vooral) soundtrack toch echt wel belangrijk.

Voice-acting in Cartoons is doorgaans tenenkrommend over-acted, Avatar is daar niks bij.

Script, editing en soundtrack vind ik ook niks mis mee. Voor die laatste 2 had het zelfs een Oscarnominatie. Script mag dan wat voorspelbaar zijn, maar welke blockbuster is dat niet. Dat is nu eenmaal niet waar dit soort films het doorgaans van moeten hebben. Het moge duidelijk zijn dat het geen Dostojevski is, maar who cares in IMAX 3D.

Er is toch niemand die betwist dat hij dan niet volledig tot zijn recht komt? Het is en blijft enkel een feit dat dit ook een beperking inhoudt, omdat hij minstens gedeeltelijk door de mand valt zonder de hoogtechnologische toeters en bellen. Een film is nu eenmaal meer dan style alleen.

Een film kan alles zijn, maar hoeft wat mij betreft niet op elk vlak goed te scoren. Inland Empire kent onscherpe beelden, Monty Python heeft meestal nauwelijks script, in Commando wordt met de botte bijl geacteerd en bij King Kong (1933) is het geluid kut. Allemaal films die door veel mensen als meesterwerken worden aangeduid, omdat ze wel slagen meesterlijk te zijn in dat wat ze beogen. IE is mysterieus, MP hilarisch, Commando over the top en King Kong spectaculair. Zo vind ik dat je films moet beoordelen, want als je ze af wil schieten op dat wat er niet goed aan is, blijft geen enkele film overeind.....

Inland Empire kent onscherpe beelden die het surrealisme versterken, MP kent improvisatie, wat de spontaniteit van de humor eer aandoet, Commando wordt volgens mij niet door zo enorm veel mensen als 'meesterwerk' aangeduid en King Kong... nou ja, daar heb je een punt.

Maar de zogenaamde 'tekortkomingen' van de eerste twee zijn eerder onconventionele methoden die het beoogde effect dat de film probeert te creëren versterken. Een matig plot zoals dat van Avatar is gewoon een tekortkoming die niets toevoegt.

Staaltje selectieve beoordeling...... Het 'matige (zou liever spreken van 'bekende'' plot, want er is niets matig aan het Romeo en Julliet plot, is notabene Shakespeare), zorgt er voor dat je helemaal kan opgaan in de 3d visuals....

Dat klopt dat het daarom mijn conclusie is. Je kan bij elke film extra vragen gaan bedenken, we weten ook niet waarom de Na'vi blauw zijn bijv, dat zijn ze gewoon. Overigens zijn alle redenen die je bij goud aangeeft ook toepasbaar op het unobtanium. En dat er nog steeds energie gebruikt wordt (en wss in steeds toenemende mate, maar dat is een aanname) is ook duidelijk.

Film is van oudsher een kermisattractie (letterlijk). Wat nog niet betekent dat elke film dan maar als kermisattractie beleefd moet worden.

nakada schreef:

(quote)

Inderdaad meten met twee maten. MP wil absurde humor tonen en gebruikt daarbij een simpel plot, Cameron wil visueel voluit gaan en gebruikt daarbij een simpel plot. Geen verschil. Maar bij MP is het een onconventionele methode die het beoogde effect creeert en bij Avatar is het gewoon een tekortkoming.

Het gaat er om dat Monty Python blijft boeien, omdat het zo (om je eigen bewoording te gebruiken) onconventioneel is dat je vaak geen idee hebt waar ze naar toe werken en wat er in de volgende scene gaat gebeuren, laat staan dat je weet hoe het zal aflopen. Het blijft dus apart van de typische humor boeien.

Bij Avatar val je qua plotje bijna in slaap en weet je al kijkende dondersgoed waar het op zal uitdraaien en hoe de verhaallijn zal gaan verlopen. Het eerste uur is dan ook bijna niet om door te komen, pas wanneer het spektakel begint wordt het vermakelijk, maar maakt dit dan een goede film....?

Dat is het grote verschil en tevens zijn grote zwakte: voorspelbaar en saai, ondanks het spektakel!

Is het daardoor verkeerd gebruik? Nee, dat heet met de tijd mee gaan en gebruik maken van de mogelijkheden.

Ik val juist bij MP in slaap, maar ga dan nog niet klagen over het slappe plotje.... Daar gaat het niet om bij MP.