Avatar (2009)

Tsa soms duurt het 14 jaar alvorens je een film gaat kijken die iedereen allang heeft gezien.

Maar wat een visueel schouwspel, geweldig. Nu maar eens niet zolang w88 met het vervolg.

Herzien omdat deel twee ook nog op de planning staat en ik aan dit eerste deel veel goede herinneringen heb overgehouden. Misschien dat ik door de jaren heen te zuur ben geworden, maar de herziening viel toch vies tegen. Normaal gesproken vind ik de films van Cameron (met uitzondering van zijn documentaires) altijd leuk om te zien. Op zijn debuutfilm na was er nooit echt een teleurstellende film te bespeuren binnen zijn oeuvre. En begrijp me ook niet verkeerd, Avatar blijft een technisch indrukwekkende film met geslaagde designs en een hoop creatieve inbreng, maar ook nogal een lange en inhoudsloze film.

Uiteraard is het niet zo dat blockbusters altijd hinderlijk zijn vanwege een gebrek aan inhoud. Wel als je die inhoud als kijker nadrukkelijk serieus moet nemen. Begrijpelijk dat je dit op ecologisch vlak ergens als relevant moet beschouwen, maar als we naar het plot kijken (situatie van Worthington, de opbloeiende relatie tussen Jake en Neytiri) kan ik hier onmogelijk enige sympathie voor voelen. Je zou maar direct van zo'n blauw primitief poppetje houden on first sight. Voor originele personages hoef je de film ook niet te zien. De bingokaart voor clichés met betrekking tot personages (De lompe soldaat, de goedhartige nerd, de heldhaftige eigenwijze protagonist etc.) kan bij Avatar volledig worden afgevinkt. Daarnaast vond ik de bijrol van Weaver onbegrijpelijk matig. Oprecht slecht geacteerd, geen idee waarom dit door de beugel kon bij een perfectionist zoals Cameron. Het feit dat ze de helft van de tijd vermomd is als een Na'vi zal wel hebben meegeholpen. De computer gaf haar een aanzienlijke hoeveelheid meer emotie mee.

De spectaculaire slotfase blijft een genot om te zien en de voortdurend kleurrijke omgevingen zijn een lust voor het oog, maar het viel me allemaal niet mee. Ik hoorde ergens dat het vervolgdeel zelfs nog meer verdieping en inhoud moet bevatten, dat zal dan niet bepaald veel goeds beloven. Echter mag het gezegd dat Avatar nog altijd op een hoop fronten indrukwekkend blijft. Mijn zure recensie is wat overheersend, want ik heb nog altijd genoeg te genieten tijdens het kijken. Vooral het gespeel met diepte is opmerkelijk, maar voor het gehele visuele aspect natuurlijk mijn eerlijke complimenten.

Zwaar overschatte fantasy rommel van fantastisch regisseur Cameron.

Geen leuke personages met daardoor geen interessant te maken verhaal. Waardeloos!

Een film puur gemikt op hoe raarder hoe beter, wat gewoon totaal niet werkt. Puur box office materiaal. Het vervolg is niet beter.

2 sterren voor het camerawerk en muziek.

Opnieuw bekeken maar nu in 4k en Dolby Atmos. Maar het geluid en beeld was al subliem. Nog steeds vind ik dit eerste deel veel beter dan het tweede deel The Way of Water die en te lang duurt en teveel gestoeld is op een aflevering van Star Wars. Het eerste deel heeft een veel betere opbouw en de inheemse bevolking komt goed naar voren toe. Op het eind duurt ook deze oorlog iets te lang maar overall is dit een dikke ster beter dan The Way of Water.

Film 4,0

Beeld 5,0

Geluid 5,0

Mooi gemaakt, maar het verhaal is wel gruwelijk voorspelbaar.

De 4K-versie van Avatar stond al een tijdje in mijn kast, en gister had ik wel zin in wat opgeklopt vermaak.

Het is natuurlijk eigenlijk een film die in IMAX 3D volledig tot z’n recht komt, maar bij de twee herzieningen op Blu-ray en met de beamer had ik me ook goed vermaakt.

Na de opening met de indrukwekkende space-shots moest ik wel weer even wennen aan de look van de Na’vi. Mooi heb ik ze nooit gevonden, en in 3D was ik wat vergevender. Hoewel de opzet met de avatars origineel is, is het drama dat niet. Zoals zo vaak bij Cameron plaatst hij de wetenschappers tegenover het leger, en de rol van Sigourney Weaver is wat karikaturaal. Ook de CGI (met name de Na’vi) is iets gedateerd en mist wat detaillering. Maar bij een film die zestien jaar oud is, is het eigenlijk indrukwekkend hoe weinig dat stoort.

Ik twijfelde toen wel even of de film me weer zou overdonderen.

Maar langzaam maar zeker raakte ik steeds meer gecharmeerd van de wereld van Pandora en de rol van de natuur. En als dan na een dik uur de vliegscène begint, ben ik verkocht. De film biedt heerlijk escapisme.

Daarnaast ben ik een sucker voor de eco-boodschap van Cameron, en raakt de scène waarin ze de reusachtige boom neerhalen me in mijn ziel.

Zo heeft Avatar veel meer te bieden dan een hervertelling van Pocahontas, want het legt de vinger op de zere plek als je de analogie met onze eigen planeet herkent. Enfin, het vergt ook weinig fantasie om ICE versus de Mexicanen in de film te herkennen, of het slopen van het Amazonewoud en zeebodum (Drill, drill, drill) voor financieel gewin.

Iedereen die, ondanks het teruglopen van de biodiversiteit, de toename van extreem weer en de politieke onrust, nog ontkent dat we hard op weg zijn naar het einde van deze civilisatie, is óf ongelooflijk naïef, óf ronduit egoïstisch, óf beide. Maar toch gaan we onverstoord op die weg verder. En uiteindelijk zal ook hier de natuur terugslaan. Zo is Avatar zestien jaar na dato eigenlijk alleen maar actueler geworden.

Maar goed, bovenal is het een spectaculaire actiefilm met een grandioze final battle. Die is echt van ongekend niveau. Gedurende die hele sequence is er overal beweging en wordt het ene hero-shot afgewisseld met het volgende. Het is bij vlagen ook een heerlijk brute versie van Jurassic Park, waarbij de kill ratio vele malen hoger ligt dan in die serie. Starship Troopers is nooit ver weg… Het is ook veel spectaculairder dan Star Wars als het op epische luchtbattles aankomt.

Kortom, ik heb wederom genoten van dit bijzondere spektakel.

Misschien toch Way of Water een herkansing geven.