Avatar (2009)

Afgezien van de cgi -wat naar mijn mening niet hetgeen is waar een film op beoordeelt moet worden- is het een hele matige film. Plot is vrijwel afwezig, de dialogen zijn zwak, de acteurs ben je de volgende dag alweer vergeten. De film eigenlijk is het gewoon een leeg omhulsel, een showcase voor 3d cinema zonder echte film. Spektakel om het spektakel.

1,5

Waarom niet? Je kunt zien dat het vakkundig gemaakt is en zeer gedetailleerd. Stel nou dat je een animatiefilm hebt met een ge-wel-dig verhaal maar slechte graphics. Dan beoordeel je toch ook niet alleen op basis van het verhaal? Het oog wil ook wat, om het maar zo te zeggen. Het verhaal is hier slecht, eens, maar de graphics zijn wèl ontzettend goed.

Maar die blauwe wezens zijn ook zo irritant lelijk, dat ze nauwelijks sympathie kunnen opwekken.

Afgezien van het feit dat ik het daar niet mee eens ben ( dat ze lelijk zijn ), zou je hier ook uit kunnen afleiden dat jij erg oppervlakkig bent.

Ik ga er toch vanuit dat je niet alleen voor knappe mensen sympathie kunt opbrengen?

Ook hier ben ik het niet mee eens. Het is allemaal niet zo slecht dat het een leeg omhulsel is, al moet ik toegeven dat de verpakking vele malen beter/mooier is dan de inhoud. Maar wat is daar mis mee ? Anders kunnen er nog hele bergen actiefilms de prullenbak in. Avatar was ook vooral bedoeld om een showcase te zijn van visueel (3D) spektakel. En volgens mij zijn ze daar prima in geslaagd en de mindere elementen zijn wat mij betreft niet storend.

Niets mis mee.

spektakuleuze films zijn er al genoeg, films die puur visueel mooi zijn, zijn er ook genoeg. het verhaal en plot maakt nu juist van een leuke film een top film. daarom kan dit toch geen nummer top recent worden.

afgezien dat jij zowiezo al veel van bombastische films houdt, gezien je top 10.

Ja zeg, van alle filmsoorten zijn er al genoeg gemaakt. Bovendien heeft deze toch weer iets toegevoegd aan al die visuele spektakelfilms.

Dat is geen gegeven. Een film met een prachtig verhaal hoeft niet een topfilm op te leveren, dat is toch wel van meer zaken afhankelijk.

Dat is waar, maar het is film hè, toch vooral een visueel medium. Voor een goed verhaal wil ik ook wel eens een boek pakken. Maar het is leuk als het lukt om beide te combineren.

En dat combineren is nou precies wat Avatar niet lukt...

Klopt. Was dat wel zo, dan had ie van mij 5 sterren gekregen. Maar het mindere verhaal, enkele mindere personages wordt ruimschoots goedgemaakt door het visuele spektakel.

Omdat de kwaliteit van de animatie vooral met geld en niet met creativiteit te maken heeft- dan kun je er wel van genieten mocht je dat belangrijk vinden, ik niet. Inderdaad er was een nogal hoog budget voor deze film; daarom ziet alles er ook goed uit. De creativiteit -naar mijn mening- is ver te zoeken; heel de film komt over als een cutscene uit een game en kent geen moment het gevoel van bijvoorbeeld LOTR of Star Wars -4,5,6-. Ze hebben alles zo ver uitgedacht en onderzocht dat de makers vergeten zijn waar het echt om draait; fantasie.

Het ligt wellicht aan je (hoge) verwachtingen en wat er dan wel of niet van vervuld wordt.

En als je je ergert vergeet je waar het werkelijk om draait, beleving.

Ergernis is trouwens duidelijk iets anders dan een moreel vraagstuk, het is een gevoel tegenover een gedachte.

Ik heb dat ook weleens, maar ik heb ontdekt dat ergernis een keuze is. Als je besluit om je niet te ergeren verdwijnt de barrière om te beleven/genieten. Ook in relaties met sommige mensen.

Ikzelf had geen verwachtingen van deze film, werd overdonderd (in beleving) in de bioscoop en kon erg genieten van de schoonheid van de 3D wereld en de wezens in deze film.

Overdonderd werd ik slechts het eerste half uur, daarna was dat gevoel wel weg. Na iets meer dan een uur zat ik zelfs al te wachten o de aftiteling.

Je kunt toch echt niet ontkennen dat het gebruikte verhaal al meerdere keren is verteld en menig maal op een veel betere manier.

Ook ik vond het niet veel meer san een langdurende cutscene uit een game lijken.

Meer dan het uiterlijk valt er aan Avatar niet te beleven en ik vond het niet boeiend genoeg om meer dan een uur te aanschouwen.

Nou, welke (Pocahontas) verfilmingen zijn dan allemaal beter? Zal het er niet mee eens zijn, maar ben benieuwd naar je lijst.

Enkele mindere personages? Dan waren er volgens jou dus een aantal wel boeiende personages? Ik heb er geen kunnen ontdekken...
De algehele acteerprestaties vond ik heel erg tegenvallen, vooral een actrice als Weaver steldde erg teleur. Avatar had voor mij echt maar 1 verrassing en dat was dat Weaver 's personage daadwerkelijk dood ging. Ik had toch echt verwacht dat ze weer tot leven gewekt zou worden. Dit komt denk ik voornamelijk dat ik de hele tijd het idee had naar de zoveelste Disney film te kijken.

Dat weet je al want die discussie hebben er eerder al gehad. Maar goed, om ze weer eens uit de kast te halen; Dances with wolves en The last samurai hebben een vrijwel identiek verhaal en zijn beiden aanzienlijk beter. Dan is er ook nog aardig wat te vergelijken met Dune, maar qua verhaal niet helemaal identiek. Je hoeft het ook helemaal niet met me eens te zijn, net zo min als ik het met jou eens hoef te zijn, maar je kunt het verhaal van Avater toch erg moeilijk origineel noemen lijkt me. Verre van zelfs (en dat geldt ook voor de hele omgeving waarin het zich afspeelt).

Nee, ik beschouw ze puur grafisch en ik vind ze lelijk ontworpen. Heeft niks met oppervlakkigheid te maken lijkt mij.

Het verhaal niet. Maar het Avatar concept vind ik dan weer minstens zo origineel als het zo geroemde Inception. Het blijft toch een beetje de uiltieme vorm van gamen om zo in een extern lichaam door een fysieke wereld te rennen en springen.

Veel slechter en onorigineler dan Last Samourai is haast niet mogelijk, wat een walgfilm . Dances with Wolves is wel een knappe vertelling, veel subtieler ook. Dune is ook erg sterk, maar voelt echt 100% anders aan. Dat is eenvreemde film, waar dit en de andere door jouw genoemde films toch erg simplistisch en mainstream zijn.

Nee Avatar is gelukkig niet mainstream...

Dat je Last Samurai geen goede film vind kan, ik vond 'm daarentegen wel erg goed, maar qua verhaal is het toch echt zo goed als identiek. Afgezien van de setting is het niet origineel nee, net als Avatar, zelfde verhaal andere setting. De elementen uit Dune zijn uiteraard de vergelijking met Paul Atreidis en Jake Sully die beiden de inheemsen gaan aanvoeren en beiden dat boord jaar krijgen door een groot ontembaar geacht wezen te temmen. Zo zitten er in Avatar wel meer scènes die letterlijk uit andere films komen, zoals de door jou zelf ook al aangegeven scène uit Apocalypse Now.

Tijdens het kijken van Avatar heb ik ook meerdere keren het idee gehad dat ik muziek uit andere films herkende, ook op dat punt is Avatar dus al erg onorigineel.

Naast het uiterlijk is Avatar niet meer dan een groot jatwerk. Dat geeft opzicht helemaal niet, maar doe het dan wel goed, het komt mij nu over als een compilatie van onderdelen uit andere films. Het eindresultaat is de hype volledig onwaardig.

Ik schrijf toch juist dat 'dit' ook mainstream is.

Heel erg zelfs, maar ongelooflijk goed gemaakte ee vernieuwende (3D, Motion capture, cgi detail) mainstream. De hype zit 'm dan ook volledig in het visuele aspect, en volkomen terecht, logisch en begrijpelijk.

En zoals zo vaak aangegeven. Verhaal boeit niet, gaat om uitwerking. Zo vind in Romeo en Julliet van Luhrman geweldig en die van Troma kut. Exact hetzelfde verhaal verder. Onbegrijpelijk dat je dat niet inziet.

Film is voor mij meer dan alleen mooie plaatjes. Het moet een geheel zijn van boeiend beeld, geluid en vertelling. Als een of meerdere elementen er voor zorgen dat het niet de hele speeltijd boeiend blijft is het voor mij een slechte film. Als het alleen om het beeld zou gaan kunnen ze het geluid wel weg laten en de personages of weg laten of gewoon doelloos rond laten lopen. Dat zou volgens jouw redenatie dus niet uitmaken toch? Ik ben in ieder geval erg snel verveeld als het verhaal niet boeit. Het beeld vind ik zelfs minder belangrijk het verhaal.

Dat je Avatar wel als mainstream ziet had ik dan verkeerd gelezen/geintepreteerd, sorry.

Avatar is net een mooie droom, die je elke dag zou willen beleven.

Deze film geeft mij ook rust, wat ik ook had bij Dances With Wolves.

Tuurlijk moet de combinatie werken, doet dat het niet voor je vind je de film niet goed. Prima.

Verder snap ik niet hoe je het beeld minder belangrijk kunt vinden dan het verhaal. Zonder beeld zit je in het donker en is er helemaal geen verhaal (hooguit een hoorspel).

Persoonlijk vind ik het verhaal van Avatar ook prima. Ook al is het niet erg vernieuwend. De eco boodschap, het avatar concept, het bedrijfsleven in combinatie met het leger vs de wetenschappers. Ik vind het mooie thematiek. Daarbij vind ik het 'IDEE' vaak veel belangrijkerdan het verhaal. Het verhaal doet je meeleven, het idee zet je aan tot nadenken. En gezien de huidige situatie op aarde is de eco gedachte zo'n slechte niet. Al wordt het wel een beetje corney gebracht.

Nou boeiend is overdreven. Maar ik vond het, op inderdaad Weaver in het begin na, ook absoluut niet storend. Ik denk zelfs dat een of andere diepzinnige filosoof erg misplaatst was geweest binnen het eenvoudige verhaal.

Ik begrijp dat velen het verhaal ondermaats vinden, maar ik begrijp niet dat een dergelijke film daar volledig op afgerekend moet worden.

Jij was het anders zelf die het lelijk zijn koppelde aan het niet kunnen opwekken van sympathie.

Dat ze lelijk ontworpen zijn wordt hier ook vaak aangehaald als punt van kritiek. Maar wat bedoel je dan met lelijk ? Hou je niet van de kleur blauw, zijn ze niet menselijk genoeg of misschien nog te menselijk ? Of is het grafisch lelijk, niet constant in kleur en vorm, hoekig, vaag of te weinig 3d ?

Film kan natuurlijk ook alleen mooie plaatjes zijn, een verhaal is geen vereiste. Zonder verhaal is het echter veel moeilijker om een en ander boeiend te houden. Voor mij is beeld belangrijker dan verhaal. Een visueel pareltje met slecht verhaal kan ik langer aanzien dan een prachtig verhaal met erg slecht beeld. Dan kun je beter een boek lezen. Een film als Earth bijvoorbeeld kan ik makkelijk uitkijken en van genieten. Daar zit toch ook geen verhaal in.

Wat ik al zei. Lelijk ontworpen. Iemand zit achter de tekentafel en, in overleg met vele mensen, is dit het definitieve ontwerp geworden. In een goed ontworpen, buitenaardse omgeving lopen deze wezens met ver uitelkaarstaande ogen rond. Iets te zweverig; ze stralen iets veel te new age uit. Hou ik zo niet van. Is gewoon een kwestie van smaak, verder.

Ik heb het overigens nooit gehad over lelijke mensen. Dit zijn maar gewoon ontworpen figuren, hoor. Die voelen zich heus niet beledigd of gekwetst. En dan daarbij, zul je toch ook wel voorkeuren hebben voor acteurs en actrices. Dat is niet oppervlakkig, maar menselijk. Alleen spreek je dan misschien niet van lelijk, maar dingen zoals charisma, aantrekkelijkheid, uitstraling, acteerprestaties etc. waardoor je wel of geen sympathie kunt opbrengen.

Inderdaad een kwestie van smaak. Maar de kans dat er ergens buitenaardse wezens rondlopen die wel bij jou "in de smaak vallen" lijkt mij erg klein. Wat had jij dan liever gezien ?

Ik heb het ook niet over mensen gehad.

Sympathie kun je opbrengen voor iets of iemand wanneer je jezelf in hun situatie kunt verplaatsen en begrip kunt opbrengen voor hun gevoelens of acties. Dat ligt dus meer aan jezelf dan aan die ander. Het zou in dit geval niets uit moeten maken hoe "lelijk" ze ontworpen zijn, het gaat erom wat zij meemaken en of jij je daar in kunt verplaatsen. Mochten ze nu totaal niet geloofwaardig overkomen als levende wezens, door bijvoorbeeld houterige bewegingen of slechte animatie, dan kan ik geloven dat het moeilijker wordt. Dat is hier echter niet aan de orde. Maar zelfs south park kan bij tijd en wijle mijn sympathie nog wel oproepen.

En kom op, zeg, met die opmerking over die buitenaardse wezens die bij mij niet in de smaak zouden vallen. Die zijn toch niet ontworpen achter een tekentafel, of wel soms? Als ze al zouden bestaan, ga ik het niet over een lelijk ontwerp hebben iig.

Zijn er soms regels voor om sympathie te kunnen opwekken? Ten eerste kan ik me niet verplaatsen in die wezens, omdat ze lelijk zijn ontworpen en ten tweede is het verhaal flut en die wezens zo walgelijk een met de natuur om hen heen, dat ik daar van moet kotsen. Veel te zoetsappige, platte karakters, die wezens en die mensen zijn echt té slecht en dat doet me allemaal te veel aan Seabert en Captain Planet denken en zo zijn er nog honderden verhaaltjes geschreven.

En aan die stem van mij kun je zien, dat ik wel slechtere films heb gezien, maar ook zeker betere.

Dat ik het beeld MINDER belangrijk vind zegt niet dat beeld helemaal niet boeit. Het moet ook niet niet aan te zien zijn, maar als dat het enige is dat wel goed is kan dat me niet al te lang geboeid laten, zeker geen twee en half uur lang. Als ik me dan ook nog eens mateloos stoor aan de onoriginaliteit van het verhaal en de slechte bordkarton en personages...

De eco-boodschap was inderdaad wel erg corny maar dat vond ik dan nog niet eens het storende element van de film.