Halloween Kills (2021)

Leuk om te zien dat het direct na het vorige deel doorgaat en om te zien hoe Myers het overleeft, maar helaas niet zo sterk als het vorige deel. De film begon leuk en de flashbacks van de originele Halloween (1978) die opnieuw werden gespeeld vanuit een iets ander perspectief vond ik leuk gedaan.

Het einde was helaas ook niet zo sterk als het vorige deel (een stom einde vond ik het eigenlijk). Begrijp ook niet waarom Laurie de hele film in het ziekenhuis moet zijn waar Myers niet eens verschijnt. Er zat veel potentie in, maar de spanning van het vorige deel ontbrak hier.

De boze menigte onder leiding van Tommy Doyle was ook irritant, dus om te zien hoe Myers ze een voor een afmaakte was dan wel weer satisfying om te zien. Mooie scene ook.

De film was verder zo saai dat ik tijdens het kijken realiseerde dat ik deze film al eens eerder heb gezien, wat ook niet zo lang geleden kon zijn aangezien het vorig jaar uitkwam. Het had dus totaal geen indruk op me weten te maken, want normaal gesproken vergeet ik films nooit zo snel.

Geen idee wat de filmmakers bezielde bij het maken van deze film.
Het begon leuk met Halloween (2018), maar vanaf Halloween Kills (2021) wordt het minder en Halloween Ends (2022) kan je wat mij betreft overslaan. Zonde.

Ik heb alle voorgaande delen (als tiener) gezien. Maar dit was niet best. Waar KIJK ik naar?! Super langdradig en saai. Na 30 minuten afgehaakt. Genoeg betere nieuwe (horror)films. Dat het vervolg hierop ook niet best schijnt te zijn helpt ook niet mee natuurlijk. En dat terwijl de 2018 versie prima was. Jammer.

Vermakelijk rommeltje.

Te weinig Curtis.

Het is meer een slasher geworden. Dat doet de film geen goed.

een rommelige bijna laatste aflevering van halloween

weinig spanning ,veel bloed

uitgemolken film

niet leuk meer

Vrij underwhelming vervolg op een best wel sterke voorganger. Halloween Kills is af en toe best wel sfeervol gefilmd, maar er is dusdanig weinig diepgang dat het eigenlijk allemaal niet heel erg wil interesseren. Zelfs voor een Halloween film is dit allemaal wel erg oppervlakkig. Behoorlijk brak geacteerd af en toe ook. Die boze horde die het ziekenhuis bestormd is denk ik het dieptepunt van de film.

Er wordt wel weer flink geslacht op creatieve manieren met bijbehorende gore. Op dat vlak kun je je ei dus wel kwijt. Spannend wordt het eigenlijk zelden. Zelfs de gebruikelijke jumpscares zijn schaars.

Verdient Halloween Kills de slechte beoordeling die het hier krijgt? Waarschijnlijk wel... De kills en een aantal fraai geschoten scenes (alles in en rondom het brandende huis) zorgen ervoor dat hij bij mij een voldoende behoud.

Raakt natuurlijk steeds meer over the top, maar blijft amusant genoeg om te bekijken.

En op zaterdagavond natuurlijk aan de horror, en waar ik vorige week de Zombie films afrondde ging ik nu verder met deze lijn waar ik de eerste een tijdje terug al eens had gezien en heel erg goed vond ik die niet. Maar dat is geen reden om te stoppen, want het is toch altijd weer wel leuk en redelijk genietbaar, en deze Halloween film vond ik toch zeker niet slecht.

Kennelijk gaan we naadloos over in dat eerste deel, niet bepaald iets waar ik nog veel van weet daarom dank voor de korte flashback met de flippende psychiater. Aanvankelijk is het eerdere tijdsbeeld nog wel aardig maar op een gegeven begint het toch behoorlijk rommelig te worden en mis ik heel veel sfeer want er hangt een wat koddige gevoel om het geheel heen. Zit ik naar Halloween te kijken of Scary Movie is dan op een gegeven ook de vraag. Wat ook niet past is Michael die heel snel beweegt en agent McCabe grijpt in diens oude huis, dat past helemaal niet bij Michael die altijd nogal lomp en vrij traag geweest is. Het is een intro die niet veel biedt waar de tune gelukkig wel redelijk orgineel is en de begingeneriek fraai vorm gegeven is met brandende pompoenen en Curtis daarna al vrij snel haar longinhoud mag laten gelden. Hmmmm....gaat dit wel zo veel worden...?

Apart is de preek van Tommy Doyle als stand up comedian die keihard zegt waar het op staat, de halve bevolking van Haddonfield getraumatiseerd en bibberend omdat het weer Halloween is. Het is anders dan anders waar Anthony Michael Hall het voetlicht grijp en ik me bedenk dat dit de studiebol uit The Breakfast Club is. Afijn, het kwaad lijkt bezworen met de ontknoping van het vorige deel, maar toch niet helemaal en het moet gezegd dat het briljante beelden zijn waar Michael het brandende huis uitkomt en uitdagend op de veranda staat waarop uiteraard duidelijk is dat we van Michael nog lang niet af zijn en de shit kan beginnen zoals nooit te voren want waar hij in andere delen gewoon moordt komt er nu een stukje Gore, sadisme en creativiteit aan te pas.

En andermaal maakt Michael Haddonfield onveilig, en andermaal is het chaos troef, maar anders is ditmaal wel het omslagpunt van de rest van de bevolking waar men als neighbourhood watch optreedt en met een soort van knokploeg Michael voor eens en voor altijd wil grijpen en dat is wel anders en best leuk. Verstandig ook, les één in horrorfilms, laat nooit een ander alleen, blijft bij elkaar. Helaas krijgen we daarna weer de gebruikelijke do's en don't's maar heel erg is dat allemaal niet binnen een film die meer dan vermaakt, waar Greer en Matichak leuk voor het oog zijn en de massahysterie in het ziekenhuis best treffend is, net als de opbouw naar een prima finale.

En zo vermaakt dit toch wel weer ook al behoort het niet tot de beste delen. Afijn, volgende week op voor Halloween Ends en het zal me benieuwen.

Halfje verhoogd na herziening. Een extended versie op de speciale disk bleek toch een positief verschil te maken, waardoor specifiek de moorden een stuk bruter naar voren komen. Fijn, aangezien Halloween Kills niet veel meer is dan een slappe conversatie om het eerste deel aan het derde deel te verbinden. Sommige personages krijgen tussendoor wat uitwerking en het verhaal ontwikkelt zich langzaam naar een finale, maar uiteindelijk poogt regisseur David Gordon Green niet veel meer te doen dan een Michael Myers te laten rondlopen om diverse nietszeggende personages de kop in te drukken. Over de grote lijn profiteert Kills niettemin van overtuigend acteerwerk en keurige cinematografie, alhoewel het toch wat lang duurt en nergens (genoeg) risico neemt.

Iets minder dan z'n voorganger, maar Halloween blijft sowieso wel een leuke franchise voor me. Al ligt deze film gewoon vrij ver van het origineel in hoe de horror wordt ingevuld. In Halloween Kills zaten wel enkele zeer flauwe stukken, zoals de boze menigte en al het voice-over gewauwel. Ook het slot was echt niet sterk.

Als je dit vlak na de originele klassieker uit 1978 kijkt is dit toch wel heel pover... Zowel Halloween Kills als Halloween Ends staan al jaren op mijn lijstje, maar aangezien ik de originele sequel uit 2018 al behoorlijk vol tekortkomingen vind, heb ik me er nooit toe kunnen zetten er actief achteraan te gaan. Het werd een gevalletje wachten tot ze op streaming verschijnen.

Op die manier dan nu dus ook maar Halloween Kills bekeken. De problemen uit de voorgaande film zetten zich grotendeels voort hier en er wordt nog een schepje bovenop gedaan. Ondanks dat Michael Myers steeds gevaarlijker lijkt te worden, gaat er ook steeds minder dreiging van hem uit. De film uit 1978 gaf een bovennatuurlijke draai aan hem, maar ook iets geheimzinnigs en menselijks. Dat is hier helemaal weg. Michael Myers is gewoon een kwaadaardige variant geworden op al die Marvel superhelden, want je kan letterlijk alles met hem doen en hij overleeft het toch wel. Het is funest voor de spanning die rond zijn verschijning hangt en hij is in deze film eigenlijk op zijn engst wanneer hij gewoon langzaam achter zijn vluchtende slachtoffer aanloopt. Het contrast wordt ook pijnlijk duidelijk in de flashback naar 1978: waarom laat hij zich door die kleine politie-eenheid arresteren, wanneer hij hier in zijn eentje met groot gemak een complete burgerwacht overmeestert? Alsof je met twee verschillende Michaels van doen hebt. Als je de sequels dan al allemaal negeert, zorg er dan ten minste voor dat je trouw blijft aan die ene film die je niet negeert.

Daarnaast krijgt Jamie Lee Curtis vrijwel niks te doen. De focus gaat vrijwel volledig uit naar de burgerwacht, deels bestaande uit enkele kleine rollen uit het origineel. Enerzijds waardeer ik een poging tot een nieuwe aanpak; anderzijds voelt het ook een beetje geforceerd om deze personages van stal te halen en naar voren te schuiven als nieuw slachtvee. Interessant overigens dat ze iemand als Anthony Michael Hall daarvoor hebben weten te strikken. Op zich vond ik dat nog wel een leuke keuze, aangezien hij succes kende in de eerste helft van de jaren 80, waardoor hij qua leeftijd een geloofwaardige Tommy is. Het kijkt allemaal best wel weg, maar van spanning of emotionele betrokkenheid is nauwelijks nog sprake. Personages handelen tevens dikwijls onbegrijpelijk, hoewel dat natuurlijk ook wel inherent is aan het genre. Toch vraag ik me af hoe het kan dat ik dat hier oprecht storend vind. Wellicht dat het er soms toch wat te dik bovenop ligt, met name bij die twee heren die nu in het huis van Myers wonen.

Het woord waar ik mijn stukje mee opende, 'pover', is wel wat bij me opkomt als ik hieraan terugdenk. Dramatisch slecht wil het allemaal niet worden, maar het 'been there, done that' gevoel overheerst wel in behoorlijke mate. Nergens mag dit ook maar in de schaduw (no pun intended) staan van het origineel en het is zelfs nog een stukje minder dan de voorganger. Halloween Ends zal ik zeker nog een kans geven wanneer deze voorbij komt, maar ik vrees het ergste.

2*

Bij herziening toch nog halfje verhoogd, evenals de andere Halloween-films die ik al een waardering gaf. Eigenlijk vind ik deze laatste reboot-trilogie toch van behoorlijke kwaliteit, zij het met een wat andere insteek dan de originele suspense horror. Maar wel zeer sterk in het slasher-genre.