De Oost (2020)

Ah !

Na Rabat en Wolf de derde prima film op rij van regisseur Jim Taihuttu, waarbij hij ditmaal bewijst ook om te kunnen gaan met een grote internationale produktie. Vooral op visueel vlak weet hij te indruk te maken; de film ziet er qua camerawerk en production design prachtig uit. Des te teleurstellender is het dan ook dat Taihattu gaandeweg de grip op het controversiële materiaal verliest, resulterend in een bespottelijke Rambo-achtige finale en een einde dat de plank flink misslaat. Zijn vaste akteur Marwan Kenzari, doorgaans betrouwbaar, weet daarnaast niet te overtuigen in een belangrijke bijrol. Jammer, want tot ongeveer een half uur voor het einde is De Oost een meeslepende, intense filmervaring.

Waanzinnig goede film weer van Taihuttu, die zich wederom bewijst als talentvolle filmmaker. Op het laatst dreigt het allemaal wat te ontsporen, maar eigenlijk past dat prima in de lijn van de voorgaande twee uren. Ben ook enorm onder de indruk van de acteerprestaties. Natuurlijk onze hoofdrolspeler, maar ook de bijrollen zitten er goed in. Kenzari die als een soort kolonel Kurtz terreur zaait, heerlijk. On-nederlands goed lees ik her en der, en daar kan ik me wel in vinden.

Wat een lef om deze film op deze manier te maken.

We komen er niet beter af dan de SS in de 2e wereldoorlog.

Historisch verantwoord? Ik denk redelijk goed.

Natuurlijk zijn oud Indië gangers er niet blij mee alhoewel daar ook niet veel meer van over zijn en al lag de verantwoording niet bij hen.

Die lag bij onze regeringen, en onze dappere prins bernard deed, volgens deze film althans, ook nog een duit in het zakje

Na alle Vietnamfilms uit Hollywood maakte de Venlonaar Jim Taihuttu met "De Oost" een Drama / Oorlog film over Nederlands eigen koloniale oorlog in Azië.

In De Oost volgen we een groep Nederlandse soldaten die vlak na de Tweede Wereldoorlog naar het toenmalige Nederlands-Indië werd gezonden. Na de capitulatie van Japan zagen Indonesiërs een kans om zich te bevrijden van de Nederlandse kolonisator. De Nederlandse overheid wilde echter koste wat het kost het lucratieve gebied in handen houden en zette de krijgsmacht in. Soldaat Johan de Vries (Martijn Lakemeier) maakt deel uit van deze krijgsmacht om het verzet in Nederlands-Indië de kop in te drukken. Het blijkt onbegonnen werk, want de meeste tijd hebben de soldaten niks te doen en als het geweld oplaait, heeft het logge leger de grootste moeite om hier effectief tegen op te treden.

Het verhaal speelt zich af in het heden (in Nederland) en het verleden (in Nederlands-Indië) en in het begin van de film zie je vooral hoe de jonge soldaten, waaronder hoofdrolspeler Johan de Vries, Mattias Cohen (Jonas Smulders) en Werner de Val (Jim Deddes), plots vanuit de polder in de bloedhitte van de tropen moeten wennen aan elkaar en de situatie. Er is ruimte om de personages goed uit de verf te laten komen. In dit deel schittert vooral Jim Deddes als de Tukker Werner de Val, die wel helaas na circa 45 minuten sneuvelt als het bataljon een rivier oversteekt en beschoten (is tevens ook de eerste actie in de film) wordt.. Ook mooi is de scene waarin de jonge mannen kennis maken met de wilde kant van het soldatenleven. Beelden van drank en hoeren, waaronder Gita (Denise Aznam) waar ook wat naaktheid van te zien is, worden ondersteund door de muziek van het jazzy dansorkest "The Ramblers", die plots wild aandoet.

Al snel beginnen zaken te kantelen in het verhaal. Hoofdrolspeler Johan de Vries begint steeds meer twijfels te krijgen bij de rol van het Nederlandse leger, maar worstelt ook met de rol van zijn in de nog maar net afgelopen oorlog in Nederland, waarbij zijn vader (Reinout Bussemaker) lid van de NSB was. Op dat moment doet "De Turk" zijn intrede, die voornamelijk handelt op eigen houtje en hij lijkt de enige te zijn die de weg kent en effectief zijn werk doet. Deze eigenzinnige commandant (die ook wat clichés uitkraamt zoals "Je hebt twee soorten mensen: jagers en prooi.") is gebaseerd op de echt bestaande Raymond Westerling en wordt in de film geweldig neergezet door Marwan Kenzari. Johan en Raymond blijken elkaar wel te liggen en ze helpen elkaar ook. Zo helpt Johan o.a. Raymond bij de foltering / ondervraging van een opstandeling (die Werner had neergeschoten) waarbij een auto accu gebruikt wordt.

Raymond neemt Johan ook onder zijn hoede en dat is in eerste instantie spannend voor Johan. Maar toch blijken ze allebei afwijkende denkbeelden te hebben over de strijd die gaande is. Zeker als Raymond zijn eigen elitekorps mag opzetten en naar Sulawesi trekt. Daar maakt Johan kennis met een meedogenloze kant van zijn mentor, die dan genadeloos en bloedig te werk gaat tegen opstandelingen, en komt het verhaal tot een spannende finale. Of eigenlijk zelfs twee finales.

Regisseur Jim Taihuttu en zijn cameraman Lennart Verstegen hebben van "De Oost" een indrukwekkend geheel gemaakt. De beelden doen niet onder voor de Vietnam-klassiekers uit Hollywood zoals "Apocalypse Now (1979)", "Platoon (1986)", "Full Metal Jacket (1987)" en "Casualties of War (1989)". Het is een cliché om van on-Nederlands goed te spreken, maar het is echt bijzonder om bij de prachtig geschoten scenes Nederlandse acteurs en Nederlandstalige muziek te horen. De broeierige sfeer, gedoseerde filmscore en geloofwaardige bijrollen van onder meer Jonas Smulders, Jim Deddes, Reinout Scholten van Aschat (als Tinus de Val) en Coen Bril (als Eddy Coolen) dragen bij aan een gedenkwaardige film.

Tot slot is er het grotere verhaal. Jim Taihuttu durfde het aan om een zwarte bladzijde uit de Nederlandse geschiedenis weer open te slaan. Er is daarom ook flink wat te doen geweest om "De Oost", maar ik waardeer het lef dat Jim Taihuttu heeft gehad om deze film te maken.

Net gezien bij Film by the Sea te Vlissingen. Goede film, kan niet anders zeggen. Er zit een prachtig tempo in de film, de soundtrack is minimalistisch maar effectief en Lakemeijer speelt de sterren van de hemel. Ik vind hem toch een ontzettend goed acteur, hij heeft de belofte wel waar gemaakt. Rest van de rollen worden ook krachtig neergezet. Goed camerawerk. Zo kan men ook films maken in Nederland. Vier sterren.

Vanmiddag De Oost gezien in de bioscoop. Goede film. Er zit goed vaart in de film. Geen moment wordt de film langdradig. Prima rol van van Martin Lakemeier en Marwan Kenzari.

En daar ga ik helemaal met je mee!

The East review – war is hell … for the bloodthirsty imperialists | Film | The Guardian - theguardian.com

De Oost gaat over de zuiveringsacties van het Nederlandse leger op Celebes tussen 1946 en 1947 onder leiding door Raymond Westerling (Marwan Kenzari). Westerling kreeg een cart blanchd om de terreur van de Indische vrijheidsstrijders de kop in te drukken. We volgen de jonge Johan de Vries(Martijn Lakemeier) die bij de eenheid van Westerling wordt in gedeeld. Eerst is hij onder de indruk van de keiharde en charismatische Westerling maar gaandeweg slaat dit steeds meer om in afkeer en walging van zijn wandaden.

Mijn oma van moeders kant was Indisch en mijn opa was een KNIL militair dus sta ik dubbel in deze film. Uiteraard moeten ook de Nederlandse wandaden belicht worden maar ik ben het met Indië-veteraan John Bruininga eens dat je daar met je poten in de modder hebt moeten staan om dat goed in te schatten. NOS / Nieuwsuur Indië Veteraan, aangesloten bij IP 2.0 reageert op excuus Koning aan Indonesië - YouTube Of op zijn minst zelf militair op uitzending geweest zijn om te weten waar de nuance ligt. Jim Taihuttu is Indisch maar is nooit militair geweest en weet die nuance dus niet. Daarom is het resultaat te veel recht is recht en krom is krom. De film is zeker niet slecht maar wil soms te veel Platoon en Apocalypse Now kopiëren. En op het eind vliegt hij volledig uit de bocht met de Surviving The Game climax. Hierdoor vervaagt het historische aspect en wordt het een dertien in dozijn b-actiefilm. Marwan Kenzari is een goed acteur maar een miscast als Westerling. Een Joep Sertons of Hidde Maas hadden dit beter gekund omdat zij meer gelaagdheid hadden toegevoegd aan dit complexe personage en bovendien een betere kop voor dit soort rollen hebben. Lakemeier doet het niet slecht als groentje maar daarom is de climax ook zo ongeloofwaardig.

De Oost is geen slechte film wel wat eenzijdig en vliegt op het eind compeet uit de bocht. Matig dus 2,5*.

Ik weet niet of je een beetje bekend bent met Molukse achternamen, maar Taihuttu is er overduidelijk eentje. Dat hij deze film maakte heeft dus niet zoveel te maken met lef, maar vooral met zijn achtergrond en waar zijn gemeenschap al decennialang voor strijdt. Erkenning van het onrecht, geweld, valse beloftes enzo. Maar "on-nederlands goed" triggert me wel, deze gaat op de kijklijst voor de korte termijn.

Waarschijnlijk was deze houding van Nederland er één uit pure frustratie, omdat in de periode van de politionele acties (wat klinkt dat onschuldig, hé?) tot aan de Vietnamoorlog, de VS tot twee keer toe gedreigd heeft de Marshallhulp aan Nederland stop te zetten. De eerste keer dreigde de VS de hulp stop te zetten wanneer Nederland weigerde om Indonesië als zelfstandige staat te erkennen. De tweede keer omdat Nederland in 1950 in eerste instantie weigerde deel te nemen aan de oorlog in Korea.

Deze film vertelt de geschiedenis van een zeer gewelddadige koloniale oorlog door vooral Nederland toen, door een Molukse regisseur, ik weet het.

Er is nog veel onbekend over deze periode of onder de pet gehouden, deze week is er weer nieuws over Bali toendertijd, verschrikkelijk.

Deze film is een witte film met een witte visie erop: dat mag, men mag filmen wat men wil, maar het is eenzijdig,

voorbarig (of Nederland is weer eens veel te laat met onderzoeken...) Het is mijn vrijheid dit te vinden.

Nog afgezien van de idiote identiteitspolitiekterm 'wit': regisseur Taihuttu heeft toch echt geen blanke / witte whatever huidskleur, en zeker gezien zijn vorige films Rabat en Wolf zal hij de laatste zijn om dit vanuit zo'n oogpunt te maken.

Dat zijn ook maar aannames!

Dat van jou ook, dus dat scheelt.

Nee, dat is mijn mening over een film, dat is wezenlijk anders en...daar is deze website voor bedoeld.

En het is ook een aanname. Vrolijk Kerstfeest!

Hoewel dit in mijn optiek op zich een goede film was qua camerawerk en acteerwerk viel de film uiteindelijk tegen. Op een gegeven moment als de film al zo'n 1,5 uur bezig denk je : 'Nu begint het echt, nu komt de actie'. Maar vervolgens volgen er teleurstellende scenes. Ook het einde was onverwachts en vreemd.
De film is natuurlijk fictie en daarmee heeft de regisseur ''artistieke vrijheid'' die hij kan toepassen. Toch is de film sterk gebaseerd op historische gebeurtenissen en speelt er, in de vorm van kapitein Raymond Westerling, een historisch figuur in. Dat kapitein Westerling een van zijn eigen mannen zou neerschieten lijkt mij erg sterk.. Ook kan ik mij vinden in de kritiek die Indische Nederlanders en Indie-veteranen voorafgaand en na de film hebben gegeven. Er zitten historische onjuistheden in, die neigen naar grove belediging en framing van de veteranen. De letters van de film, de snor van Raymond Westerling, de donkere pakken van het Korps Speciale Troepen. Het lijken op nazi-verwijzingen. Tevens zijn in het begin van de film wel opvallend veel racistische opmerkingen uit de monden van de jonge Nederlandse soldaten. De boodschap die de regisseur, bewust of onbewust hiermee geeft is : 'Kijk eens hoe fout deze veteranen waren, het waren net racistische nazi's '. Dit gaf mij een ietwat onbehaaglijk gevoel moet ik zeggen. Deze veteranen zijn inmiddels of dood of hoogbejaard en kunnen zich dus niet (goed) verdedigen. Ik denk dat de film beter was geweest als deze dingen niet in de film zaten en als de laatste scenes anders waren verlopen. Gemiste kans voor de regisseur om een van de betere Nederlandse films ooit gemaakt op zijn naam te hebben staan.

De eerste 40 minuten worden overdreven sterk gekleurd met racistische en seksistische opmerkingen. Kreeg al snel een 'Ja, nu weet ik het wel'-gevoel. Door de film heen vele oorlogsfilm clichés die ook worden beschreven in eerdere reacties hier. Voor mij persoonlijk niet heel erg storend, maar het voegt ook niks toe, want cliché. De 'grote climax' blijft vervolgens helaas uit. Tot slot vond ik de eindscene helemaal niet zo verkeerd. 'De onzin, leegte en koude realiteit' van deze oorlog wordt best prima in beeld gebracht met de zelfmoord van Johan. Ik vond het wel wat hebben, hoewel ik absoluut niet had gekozen voor de kolderieke/vrolijke eindmuziek eronder. Ik denk dat een doodstil aangezicht van een dode Johan, met een hoorbaar kruipende kapitein ernaast, voor 15 seconden beter was geweest en meer impact had gehad. Dan was het besef van de zieke en kansloze oorlog wat beter ingedaald.

Deze film staat in tegenstelling tot de info hierboven wel op Prime....

Niet verkeerd. De film kende een sterke start, maar zakte helaas rond de helft in. Gelukkig kwam de vaart daarna weer gauw erin terug. Historisch gezien bood de film een goede kijk op het conflict toen daar in Nederlands-Indië. De visuele aspecten - zoals de locaties en natuur - waren goed weergeven. Daarnaast vond ik het realisme aspect erg goed; geen gecensureerde scènes van bijvoorbeeld executies. Nederlands als audio was wel even wennen, maar al met al was het een relatief goede Nederlandse film.

3.5/5

Dacht, ik laat al die commentaren op het NIOD-rapport over de koloniale oorlog in Nederlands-Indië maar voor wat ze zijn, en ga deze film bekijken. Liet een dubbel gevoel achter. De introductie is degelijk, al kom je weinig te weten over de achtergronden van die vrijwilligers. Alleen dat Johan uit een NSB-nest komt. Daarna zakt de film nogal in en gebeurt er weinig. Pas als Raymond 'de Turk' Westerling ten tonele verschijnt met z'n 'bijzondere opdrachten' komt er weer wat vaart in. Het slot vond ik raar en niet passend.

Ach, je gaat wel mee met de gebeurtenissen en je ziet Johan veranderen van een fatsoenlijke jongen tot iemand die net zo hard meedoet met de misdaden als de rest. Alleen weet je, dat het in werkelijkheid nog veel gruwelijker moet zijn geweest dan wat de film laat zien. De locaties waren prachtig en het 'Indië-gevoel', de sfeer, was goed getroffen. Natuurlijk veel negatieve reacties van de weinige veteranen die nog leven. Dat valt ter begrijpen. Maar niet zij waren de schuldigen. Die zaten in Den Haag: Beel, Romme, Van Mook en de meelopers van de PvdA met 'vadertje' Drees voorop.

Bovendien: sinds gisteren door de feiten ingehaald: stevig rapport over de wandaden van sommige Ned. soldaten in Indonesië, rechteloos en dus zonder enige juridische grond. De kleur of afkomst van de regisseur is dus niet van belang in deze, wel zijn visie. Deze film was te vroeg, te voorbarig gemaakt.

Verder laat ik het hier maar bij, want dan komt er misschien een discussie van die hier niet mag...

Mijn mening is, dat je geweld niet moet verheerlijken en dat doet deze film, terwijl de Indonesiërs alleen maar onafhankelijk wilden zijn na zoveel eeuwen koloniaal bewind en misbruik van Nederland. Het was een expoitatie-kolonie van Nederland al die eeuwen.

Opstand is geen misdaad, dat is zelfbeschikkingsrecht van een volk. Eindelijk komen de feiten nu boven water en is het niet meer de blanke visie die domineert. Wat het extra absurd maakt, is dat Nederland net uit WO 2 kwam en direct deze oorlog overzee begon en het ook nog polit. acties noemde i.p.v. oorlog, wat het was. Het lot van Molukkers en Knilmilitairen die hier kwamen in de 50-er jaren was helemaal gruwelijk: mensen opsluiten in barakken uit de oorlog, Westerbork bijv. en verder compleet negeren. Dit is mijn vrijheid van meningsuiting.

Ik wilde het net zeggen , het is nota bene in film in samenwerking met prime .

Ik heb het aan een moderator doorgegeven en die zou het weer doorgeven aan een programeur hier.

Weet jij meer kappeuter ?