De Oost (2020)

Deze film zal in de smaak vallen bij kijkers die houden van bruut geweld. Menig keer, wat mij betreft veel te vaak, zie je hoe een kogel dwars door een schedel gaat. Om dat filmisch zeer scherp in beeld te krijgen, is veel moeite gedaan. Jammer dat deze moeite niet is gedaan om meer aandacht aan de inhoud en de personages te besteden. Veel flat characters, weinig diepgang maar veel bloed en haat zal scoren bij de kijkers, zal de maker hebben gedacht. Past ook mooi in de tijd: veel kritiek maar geen historisch besef en al helemaal geen historische context. Waarom is niet gezorgd voor een betere inleiding over omstandigheden in Nederlands-Indië vanaf het begin of desnoods vanaf 1900? En deze film gaat gebruikt worden als lesmateriaal? Veel en betere voorlichting is nodig, zodat fouten als praten over Nederlands-Indiërs (zie een review op MovieMeter) niet voorkomen.

Maar terug naar de film. Er wordt zeker redelijk gespeeld door de hoofdrolspelers en er is niet slecht gecast. Westerling zag er volgens mij wat Europeser uit met zijn Nederlands-Griekse achtergrond, maar de jonge, naïeve en witte Nederlander met een goed hart zal menig kijker wel aanspreken. Over de uniformen twijfel ik. Soldaten toen droegen toch zandkleurige kleding en niet de camouflagekleding?

Het einde, en dat staat al vaker in de beoordelingen, is niet sterk. Lees: heel zwak en gekunsteld. Waarom is niet gekozen voor een einde dat het thema veel beter ondersteunt? Namelijk de enorme fouten die gemaakt zijn door Nederland (en niet alleen de soldaten, maar vooral de leiding en de politiek) en de net zo grote fouten van het jonge Indonesië dat na de capitulatie verschrikkelijk tekeerging tegen Nederlanders en Indische Nederlanders.

Conclusie: niet een heel slechte avonturenfilm maar historisch een gemiste kans en in ieder geval volkomen ongeschikt als lesmateriaal.

Tja, waar zal ik eens beginnen?

De film kijkt gek genoeg best prettig weg. Onder andere dankzij de vaak fraaie beelden van Indonesische landschappen. Ook technische foefjes als 16:9 voor de verhaallijn in Nederland en 21:9 voor die in De Oost, werkten prima! Maar daar houdt het al snel op.

Het acteerwerk is ronduit slecht te noemen. Ook, of misschien juist, dat van de veelal geprezen Kenzari, een typische knuffelallochtoon die verder niet heel veel noemenswaardige prestaties op zijn naam heeft staan. Mike Reus zette misschien wel de grootste wanprestatie neer; waar It Ain't Half Hot Mum's Windsor Davies bewust overacteerde, kán Reus blijkbaar niet anders. Alle andere personages ben je trouwens zo weer vergeten. Alleen Joenoes Polnaija's Samuel kon mij bekoren.

Het scenario van, onder andere, Mustafa Duygulu, heeft duidelijk te lijden gehad onder de invloed van geldschieters. Een fenomeen dat je wel vaker ziet: een project loopt zo uit de klauwen dat je er zelf bijna geen controle meer over hebt, onder andere omdat je een groot aantal partijen tevreden moet houden. Zonde.

Dit brengt ons dan ook naar de barrage van clichés die de kijker gedurende de film voor z'n kiezen krijgt. Een greep:
- vreemden worden in dienst snel vrienden, eentje komt snel te overlijden;
- strebertje krijgt de wind van voren, om later wraak te nemen op de hoofdpersoon;
- vreemdeling wordt verliefd op lokalo, maar krijgt al snel de deksel op de neus;
- de geweldenaar die van gevoelige klassiek muziek houdt.

De juxtapositie van soldaat Cohen als holocaustoverlever én oorlogsmisdadiger is wellicht wat minder voor de hand liggend, maar dat maakt het niet minder flauw. Eerst klaagt hij steen en been dat de boze nazi's z'n familie hebben afgevoerd, om later tal van 'onbetrouwbare zwartjes' over de kling te jagen. Te simplistisch, als je het mij vraagt.

Gemiste kans.

Tot slot kun je je afvragen wat er was gebeurd als 'wij' waren gebleven. Veel slechter dan dat het daar nu gaat, zou het toch niet kunnen zijn geweest:
volkskrant.nl - Indonesië heeft een islam-probleem, maar hoe groot is dat?
trouw.nl - Fatwa’s, knokploegen en opportunisme; hoe de radicale islam tolerant Indonesië verandert
etc.

FYI: De feiten in de film kloppen niet met de werkelijke geschiedenis. Vond het ronduit een erg slechte film.

Overigens is er geprobeerd deze film te boycotten d.m.v. een rechtszaak, dat is niet voor niets.

Waarover gaat de ruzie over de film De Oost? | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

Wat een onzin om je druk te maken of het precies klopt. Het is fictie. Bovendien hebben we daar vast nog wel ergere dingen uitgevroten dan je in deze film te zien krijgt.

Daarbij ging de rechtszaak ook helemaal niet om een boycot of een verbod, maar om een disclaimer. En die rechtszaak hebben ze verloren. Dus niet meer zeuren.

Wat grappig om dit uit jouw mond te horen, na je hetze tegen Bohemian Rhapsody

Als jij nu eens begrijpend gelezen had in die tijd, wist je dat mijn kritiek vooral het kluchtige karakter en het onzinnige blije gedoe op het eind betroffen. Dat het niet klopt heb ik de film nauwelijks aangerekend.

De Oost is na het zien van de film weer zo'n product uit eigen land dat groter is gemaakt door de ophef, dan dat de film eigenlijk waard is. Laten we wel eerlijk blijven, we hebben als Nederland daar best wel nasty dingen gedaan en dus mag dat ook best in beeld komen. Niet iets om trots op te zijn, maar geschiedenis moet je blijven vertellen en er vooral van leren in plaats van het te negeren. Of het nu allemaal volledig historisch correct is weet ik niet, want Nederlands-Indië is niet meteen iets wat me nu enorm interesseert. Maar men vond het wel boeiend genoeg voor een film, eentje die me trouwens veel te lang duurde. Wel krijg je een goed beeld van de vrij verknipte instelling van onze soldaten daar, die de bevolking maar als minderwaardig volk zag.

Zeker het eerste uur schoot niet zo op en was vrij stroef. Beetje standaard en voorspelbaar allemaal. Je ziet wel dat er best moeite in de film is gestoken, want het ziet er prima uit. Jammer dat de dialogen dan weer soms zo tenenkrommend zijn, zoals de sekspraatjes van de soldaten tijdens hun wandeling met de groep. Mijn hemel, waarom toch altijd? Sowieso is het acteerwerk van wisselend niveau (Lakemeier blinkt niet uit zeg ik maar netjes), maar verre van hoogstaand. Of dat nu typisch Nederlands is weet ik niet, maar iets te vaak voelt het of onze acteurs iets oplezen in plaats van dat ze echt het personage van hun rol zijn. Wat ik jammer vind is dat de film zich later steeds meer op de gevoelens van een personage richt, terwijl ik dat nou niet al te interessant vond. Beetje onnodig, omdat dit niet al te best is uitgewerkt. Qua geweld vond ik de film ook wel meevallen, alleen zo richting het einde komen er een paar genadeloze executies in beeld, maar dat was het wel. Zoals al gezegd, ik ben geen enorme kenner van die periode, maar volgens mij zijn er echt wrede dingen gebeurd en is deze film nog vrij netjes gebleven. Beetje een gemiste kans wat mij betreft.

Voldoende, meer niet. Wel prima om eens gezien te hebben omdat je zulke periodes niet moet vergeten.

3*

Basto, men moet zich niet druk maken om deze film, want het is toch maar fictie, maar we hebben wel heel erge dingen gedaan, zie de gebeurtenissen in de film. Wat is het nou?

Beide.

1. Maak je niet druk

2. We hebben wel ergere dingen gedaan.

Het tweede punt is een extra motivatie om je niet druk te maken. Het valt allemaal wel mee.

Helaas moet ik aangeven, hoe mooi / wreed sommige momenten ook waren, dat ik halverwege moest vechten tegen de slaap.

Vanaf het moment dat korps speciale troepen actie gaat voeren, volgt er wel wat meer actie.

Mooie film, mooie beelden, maar langdradig.

De film niet afgekeken, vreemde verhaallijn en nog vreemdere uniforms, camouflage kleding in die tijd ?

Kon mij totaal niet boeien !

Voor een nederlandse film viel me de film mee. Bleef geboeid kijken. Bewaar deze film wel maar geen top.

swiper Sommige legeronderdelen (corps speciale troepen) droegen inderdaad camouflage uniformen destijds.

Die zag er wel anders uit dan in de film, leek een beetje op (drukke) "panterprint".

Beetje raar om de film af te rekenen op rare camouflage kleding die ze trouwens wel droegen in die tijd (kun je op oude foto's zien) Al waren ze uiteraard niet exact hetzelfde als in de film.

Het is zeker en vast een film die groots is opgezet, alleen kun je hem bezwaarlijk meeslepend noemen. Het begint aardig genoeg als een soort Hollandse Platoon, maar het middenstuk sleept langdradig aan en het einde is lachwekkend en onsubtiel.

Apocalypse Asjemenou.

Dat is een wereld van verschil: deze oorlog zelf beleefd te hebben of er als amusement naar kijken....

Inderdaad is de film langdradig en mijn bezwaar is, dat er nog heel veel periodes en feiten van deze burgeroorlog niet zijn onderzocht. De timing om deze film te maken is dus onjuist, voorbarig.

In tegenstelling tot WO 2, nazi's en joden (voor de neuzelaar die daar weer over zeurt op deze pagina) waar al veel meer over bekend is. De Oost is daardoor als film ongezond sensationeel en subjectief.

Wat schijnheilig was aan Nederland is deze oorlog in Indonesië beginnen vlak na WO 2 en jaren tegen beter weten in volgehouden (!). Maar wél tien jaar later wijzen naar Amerika die in Vietnam toen en later hetzelfde deed. Ook een smerige guerilla-oorlog begon, net als Nederland toen in de oost. Het toenmalige gezag in Ned. wilde nog meer geld aan Ned. Indië onttrekken voor de wederopbouw hier, dat is bekend.

Regisseur Taihuttu heeft uiteraard de artistieke vrijheid deze film, elke film, te maken en ik heb de vrijheid daar altijd wat van te vinden en dat ook op te schrijven Wat agressieve neuzelaars (Fisico moest zelfs schrappen!) hier ook beweren: dit is verre van een disclaimer, gewoon een gepaste visie.

Rotterdam@1 Maar hoe zat het dan met je opmerking over dat er over dit soort onderwerpen helemaal geen films meer gemaakt mochten worden?

Dit bericht dus.

Wat jij denkt over de kwaliteit of subjectiviteit van deze film moet je zelf weten, maar je hebt jezelf volslagen belachelijk gemaakt met teksten dat erover zulke kwesties geen films mogen komen. Echt een van de domste dingen die ik in 15 jaar op Moviemeter heb gelezen. Je moet juist zulke verhalen blijven vertellen in de hoop dat mensen er van gaan leren of er over willen gaan lezen. Zou wat zijn als Spielberg jouw woorden had gevolgd, dan was er nooit een Schindler's List geweest. Censuur is echt het ergste wat je een democratie aan kan doen, monden snoeren is zó fout.

Buiten of het fictie of nonfictie is vond ik een prima film. Wel veel op aan te merken, maar ook wel positieve dingen. Het begin vond ik sterk. Een beetje een Nederlandse platoon. Mooie beelden, langzaam verteld, goede sfeer. Wanneer Raymond Westerling in beeld komt veranderd de sfeer. Eens stuk grimmiger. Net een stuk gelezen over Raymond Westerling, en idd niet bepaald een lief mannetje.... Vanaf dan word het toch meer een oorlogsthriller. En ik vind dat dat zwak word uitgewerkt. Veel van hetzelfde. Iedere keer een herhaling van wreedheden in een dorp.

Het tweede stuk van de film had zeker beter uitgewerkt kunnen worden.

Toch een 3,5* vanwege het mooie en eerste gedeelte van de film.

Saaie & langdradige film.

Het meest opwindende in de film was met Gida, zegt genoeg dan.

Ik vond dit helemaal geen goeie film.

Teveel hetzelfde ook.

Kunnen we niet stoppen met films maken in dit land? Deze poging is goedbedoeld maar zet dit eens af tegen Platoon, dan is het een schooluitje.

Los van de vele historische fouten, dat is niet echt boeiend want film, is dit allemaal zo houterig.

Ik vond het geen slechte film. Neigt imo meer naar goed dan slecht, vandaar 3,5 als beoordeling. Waarom 3,5 ster?

Ik vond het ten eerste - als foto-/videograaf - heel mooi gefilmd. Het ouderwetse Cinematic colorgrading past goed bij de locaties in Indonesië, bij het warme tropische klimaat.

Ondanks de kritieken hier, vond ik dat de hoofdrolspeler gewoon goed en geloofwaardig zijn rol vertolkte, net als 'De Turk'. Ook vooral de doodgeschoten maat speelde zijn rol geloofwaardig, maar ook de anderen speelden redelijk goed.

Samuel - de Molukse KNIL-soldaat - werd aardig goed vertolkt, maar kon beter op sommige momenten. Samuel werd gespeeld btw door Joenoes Polnaija, kleinzoon van een echte Molukse KNIL-militair.

Het gezeur over de te harde beelden begrijp ik enigszins, maar het is wel een oorlogsfilm...over een negatieve periode uit de NL'se geschiedenis, die keihard was. Het is geen film voor doetjes natuurlijk. Kijk dan niet.

Ook is de kritiek van de echte veteranen begrijpelijk, maar je moet wel eerlijk zijn dat genoeg veteranen zich daar als beesten gedroegen, al deed je dat zelf niet

Het verhaal zelf is prima, geeft aardig een beeld van die tijd weer, ook hoe die jongens in een gebied werden gedropt en totaal niet wisten in wat voor een ellende ze terecht waren gekomen.

Het deed mij denken aan mijn tijd destijds als dienstplichtig militair in 1992, waarbij mijn compagnie als eerste naar Joegoslavië ging, waarbij mijn maten dachten aan een goedbetaalde vakantie. Ik had gekozen om niet te gaan en toen ik de stiekem geschrokken reacties zag op het journaal van enkele van mijn maten - die beseften dat het echt oorlog was daar - wist ik dat ik een juiste keuze had gemaakt. Er zijn nu nog jongens die rondlopen met PTSS. Zoals ook de hoofdrolspeler in deze film. Hij kon het allemaal helaas niet verwerken, terug in NL.

Het verhaal is wel fictie, maar dergelijke wrede zaken zijn wel degelijk voorgekomen in Nederlands-Indië destijds. Bij oorlog heb je altijd verliezers, helaas.

Wat voor mij dus eigenlijk tegenviel aan deze film, met Jim Taihuttu als regisseur (Molukse/NL'se afkomst), was het feit dat Samuel's rol zo weinig uitgediept werd - het was beter geweest als er meer een balans was geweest tussen de NL'se en Molukse kant van het verhaal.

Nu was zijn rol heel beperkt en slechts bijzaak.

Een gemiste kans in mijn ogen! Er werd zelfs niet duidelijk gemaakt dát hij Moluks was.

Met name voor veel Molukse mensen in NL, inclusief mijzelf (gedeeltelijke Molukse afkomst) kan deze film daarom heel teleurstellend zijn. Voor mij geldt dit iig wel...

Ben blij met de film - het is goed dat deze pijnlijke geschiedenis in een film is verwerkt, maar het had veel beter gekund.

Veel mensen weten niets af van deze pijnlijke geschiedenis, lees je ook in de reviews hier. Er wordt niets over verteld op school.

Heel triest, terwijl mensen als Jan Pietszoon Coen als VOC-'held' maar verheerlijkt worden met als beloning een standbeeld midden in de stad. Anno 2021...☹️

Ik heb zelf de gruwelijke verhalen gehoord van een Molukse KNIL-militair. En ik weet uit eigen hand hoe de Molukse KNIL-militairen met hun gezinnen daarna door NL zijn behandeld. Het is gewoon een pijnlijke geschiedenis tussen 2 volkeren die ruim 400 jaar met elkaar deelden, waarvan de Molukse specerij eilanden werden leeggeroofd en uitgemoord. En degenen die overbleven mochten als slaaf werken.

Desondanks was de trouw van de Molukkers aan NL en Koningin Wilhelmina sterk en bijzonder. Dit werd goed uitgebeeld in de film met de scène in die manschappen-kroeg mbt. de Koningin.

Kortom - de Molukse/Nederlandse geschiedenis had ik meer belicht willen zien in de film met de rol van Samuel, als Molukse KNIL-militair.

Hoe je het wendt of keert, zonder De Molukken, geen VOC - door de specerijen op de Molukse eilanden. En geen onafhankelijkheidsoorlog, geen 'De Oost'.

Wat ik wel fijn vond (ik beantwoordde die vraag van de hoofdrolspeler al zelf voordat Samuel antwoordde)

was dat Samuel op het vliegveld antwoordde op de vraag hoe het was om tegen zijn eigen mensen te vechten met: "Dit zijn mijn mensen niet. Jùllie hebben hier 1 'land' van gemaakt."

Het was alleen jammer dat hij niet vertelde dat hij uit de Molukken kwam en niet uit Java (Semarang).

De Molukse militairen zaten al in het KNIL en kozen ervoor om aan NL'se zijde te blijven vechten tegen de Indiërs (Javanen voornamelijk), met de belofte dat ze een eigen Molukse staat zouden krijgen. Ze wilden niet opgaan in een 'Indonesië'.

Voor de VOC-tijd waren het allemaal afzonderlijke eilandengroepen met hun eigen cultuur en taal.

Maar ook biologisch en geografisch behoren De Molukken en Papua niet tot Azië, maar Oceanië. Net zoals de Timorezen bijv.

Veel NL'ers begrijpen niet dat Indonesië - tot op de dag van vandaag - niet 1 land is en het nooit 1 natie kan en zal zijn.

Indonesië bestaat uit zoveel verschillende culturen en volkeren in een gebied wat de oppervlakte beslaat ter grootte van Europa bijna.

Het enige wat het zelfde is is een soort basis taal - de Bahasa Indonesia.

Maar de Molukkers en Papoea's uit West-Papua zijn nog steeds geen 'Indonesiërs'. Dit wordt maar steeds in stand gehouden en hardhandig de kop ingedrukt door de corrupte regering uit Java, waarbij er niet geschroomd wordt om mensenrechten te schenden. Zolang NL en de VN dit niet erkent, zal dit nooit veranderen helaas.

Maar goed, hele lange beoordeling van mijn kant met heel veel info mbt deze film, maar het hoort wel degelijk bij het uiteindelijke verhaal wat verteld wordt met deze film in een periode waarin de koloniale tijd werd afgesloten tussen NL en Nederlands-Indië.

Voor mij was het goed dat deze film is gemaakt, maar uiteindelijk stelt het mij wel enigszins teleur...ik weet zeker dat dit voor meer Molukkers geldt bij het zien van deze film.

Voor degenen die kritiek hebben op de hardheid van de NL'ers- verdiep je iets meer in de geschiedenis, zoals die daadwerkelijk heeft plaatsgevonden in Nederlands-Indië.

Tja. Gemengde gevoelens.

Op zich is het een goed ogende film die professioneel in elkaar steekt. Het lijkt alleen wel heel erg op een Amerikaanse Vietnamfilm waar toevallig Nederlanders in voorkomen.

Dat betekent vooral dat er inhoudelijk wel wat aan schort want het hele hoe en waarom men daar was blijft behoorlijk onderbelicht.

Aan de andere kant is het ook wel heel aardig eens zo'n film met Nederlanders te zien.

Ik schrok alleen een beetje van het eerste uur, ik had gelezen dat deze film een behoorlijke afrekening was met onze gruweldaden daar en dan krijg je een goodguy hoofdpersoon die ook echt de mensen daar wil helpen etc voorgeschoteld hahaha.

Gelukkig werd dat in de 2de helft een stuk beter aangepakt met een aantal harde scènes.

Kenzari is wel erg cartoonesk met zn scheren in het avondlicht onder operamuziek. Capt. Kurtz is er niks bij.

Wat mogen we verdomd blij zijn dat we in Nederland in staat zijn om zo een professionele film te maken op een tropische locatie! De film ziet er fantastisch uit, de meeste dialogen zijn prima in orde en de personages over het algemeen geloofwaardig.

Vreemd genoeg geven vele recensenten aan de film óf saai te vinden óf verschrikkelijk gewelddadig (wát is het nou). Dat laatste is bij vlagen waar, maar lijkt een behoorlijke afspiegeling van Westerlings acties; saai wordt de film echter nooit. Ik vind het juist mooi dat er een behoorlijke aanloop wordt genomen waarbij je een idee krijgt van het dagelijks bestaan van de soldaat in Indië, alvorens vechtsituaties te laten zien.

Historisch komt de film ook grotendeels geloofwaardig over; de idee van de soldaten iets goeds te doen, het bestempelen van Soekarno als Japanse verrader, de onzichtbare vijand, het provincialisme van de soldaten, de Molukse troepeninzet, de kille ontvangst in Nederland etc. Natuurlijk zijn er zaken geromantiseerd en is het einde zeker niet historisch (wel sterk overigens).

Er zitten, zoals enigen hierboven al terecht stellen, wel enige oorlogsfilm-clichés in de film, maar wel altijd met een duidelijke Nederlandse twist.

Samen met Oeroeg vind ik dit de mooiste film over Nederlands Indië en ga ik wel degelijk stukken gebruiken in de klas voor de lessen over het dekolonisatieproces na de Tweede Wereldoorlog.

Laat je in ieder geval niet ontmoedigen door de vele azijnige reviews hierboven en oordeel (en geniet) vooral zelf over de film.

De Oost is absoluut een professioneel gemaakte film waar moeite in is gestoken en qua cinematografie er fantastisch uitziet.

Daarnaast heeft de film ook wat problemen. Ik ga niet beoordelen of deze historisch juist is. Ik kijk puur naar de film zelf en wat deze voor mij deed.

Op de een of andere manier lukte het me niet om in de film te komen. Ik kon niet meeleven met het personage en ook de bijrollen kregen te weinig screentijd, waardoor ze er maar een beetje 'bijhangen'. Ik weet dat het eerste uur bedoeld is om de situatie van deze oorlog te laten zien en wat zich daar afspeelde. Misschien geen eerlijke vergelijking, maar omdat deze film hetzelfde wil laten zien, doe ik het toch: In Platoon was dit wel goed uitgewerkt. Je leefde in Platoon mee met een heel peloton en de waanzin, en de vraag "wat doen we hier eigenlijk' was beter uitgewerkt.

Daarnaast barst de film van de cliches. Er waren zelfs momenten dat ik bepaalde zinnen al in mijn hoofd had voordat een personage het ging zeggen.

Ik had ook moeite met het personage De Turk. Hij kwam op mij niet over als DE charismatische man zoals hij bekend zou staan. Zijn uitstraling was er, maar zodra hij begon te praten had hij op mij niet de indruk die een dergelijk personage zou moeten hebben.

De laatste 3 kwartier wordt de film nog wel ietwat spannend en boeiend, maar eigenlijk is de film te lang en weet de regisseur je niet de volle speeltijd te boeien.

2,5 ster.

Hier moet ik altijd hard om lachen, bij dit soort teksten. Wat een onzin. Dus een kritische review moet je negeren want je moet het zelf ervaren, maar ondertussen druk jij nog wel even fiks je mening er tussendoor dat het wel degelijk een hele goede film is. Jaja.

Matig oorlogsdrama. Het eerste deel is het sterkst. De film kabbelt dan rustig maar boeiend voort. Het verhaal ontwikkelt zich langzaam en geeft een mooi tijdsbeeld. In het tweede deel vliegt de film bijna op een lachwekkende manier behoorlijk uit de bocht en valt een aantal keer in herhaling en eindigt met een finale waarin men met een schuin oog naar First Blood heeft gekeken. Grootste minpunt is het acteerwerk. Lakemeier acteert goed maar weet geen emotie over te brengen. Kenzari is totaal miscast als meedogenloze killer. Leuk geprobeerd maar helaas niet helemaal geslaagd. 2.5

Flat characters, kon weinig empathie opbrengen. Gekunsteld einde.

Heb de film afgekeken

Vindt het net aan voldoende om af te kijken

De scenes in de dorpen zijn te ongeloofwaardig en duren te lang

Tevens wordt de gehele geschiedenis te eenzijdig belicht

Ook de scene met japanners komt mij vreemd over

Net aan drie sterren voor de cast en de filmkwaliteit