De Oost (2020)

De kritiek op deze film door Molukkers (nazaten van mensen die met leugens hier naar toe zijn gehaald) is niet van de lucht. De leugens uit deze periode zijn talrijk en daarom is deze film een mijnenveld vol feiten en fictie.

In de eerste plaats is het bizar dat Nederland troepen stuurde naar de Oost, terwijl ze zelf juist uit de oorlog kwamen en zijn groepen Ned. Indiërs en Molukkers schandalig slecht behandeld, nadat ze met valse voorwendselen hier naar toe waren gehaald. Het was een burgeroorlog, doordat Nederland zijn wingewest hoe dan ook wilde vasthouden en "politionele acties" een smoes om de mensen daar nog langer onder de duim te houden en vooral kolonialisme in stand te houden. Deze film is bij voorbaat omstreden omdat er div. visies zijn. Wat wel zeker is, is de slechte voorbereiding van de jongens die in dienst moesten en vertrokken en de rampzalige visie op Aziaten en kolonialisme. De veteranen van toen met hun kritiek op deze film nu.

In essentie vind ik dat er helemaal geen films over deze kwesties gemaakt zouden moeten worden, het is een zwarte bladzijde of boek uit de geschiedenis, geen vermaak. Mijn visie, niks ongepasts aan!

Nederlands-Indië en de politionele acties zijn een bijzonder controversiële pagina in het boek van onze vaderlandse geschiedenis. In zowel Nederland als in Indonesië zijn nog veel mensen in leven die deze periode mee hebben gemaakt en waarbij het onderwerp nog altijd gevoelig ligt. Als je je daarbij bedenkt dat er over deze periode nauwelijks speelfilms zijn gemaakt, dan zou je toch zeggen dat dat de basis voor een subliem historisch/oorlogsdrama zou moeten zijn?

Niets is minder waar. De Oost schittert vooral in tekortkomingen. Het is een saaie en lange zit van 2,5 uur, waarin bijzonder weinig hoogtepunten te noteren zijn. Het verhaal gaat van hak op de tak, bevat weinig historische context en uitdieping van de karakters lijkt niet van belang.

Ik had bij vlagen het idee naar een slechte en goedkope kopie van een Amerikaans Vietnam drama te kijken. Het bevat de zelfde elementen, maar het komt niet uit de verf en voelde vooral gekunsteld aan. Het personage De Vries wekte bij mij 0,0 sympathie op, ook geen respect, boosheid of wat dan ook. Hij wordt bijzonder weinig uitgediept en uitgelegd. Wat we wel

te zien krijgen over zijn (oorlogs)verleden is vluchtig en voegt nauwelijks wat toe.

Hetzelfde geldt overigens ook voor de overige personages. Wat krijgen we nou eigenlijk te zien van De Vries zijn makkers? Of van Raymond? Helemaal niets. De kampcommandant leek zo te zijn weggelopen uit een goedkope serie die we voorgeschoteld krijgen op een late vrijdagavond. Totaal niet overtuigend.

De film moet het vooral hebben van de brute en schokkende momenten en wat vermakelijke scènes in het uitgaansleven. Ook qua locaties en filmwerk valt er best wel wat te genieten. Helaas weegt dit niet op tegen het gemis aan inhoud en body.

Een voor op de grote hoop.

Dan kun je dus ook geen films over de holocaust maken? Of over de genocide in Joegoslavië? Of over oorlogen algemeen. Natuurlijk, films zijn in de basis hoofdzakelijk bedoeld als entertainment. Maar ze hebben ook een functie om gebeurtenissen uit het verleden levend te houden, opdat deze niet vergeten worden.

Ik vond dit een bijzonder matige prent, maar het is wel goed dat er een discussie over ontstaat. Veel mensen kennen de inhoud van bijvoorbeeld de politionele acties niet, terwijl dit toch een stempel op ons recente verleden is. Vraag aan 10 Nederlanders wat deze acties waarom en waarom deze werden uitgevoerd en ik denk dat meer dan de helft geen idee heeft.

Ik kan me herinneren dat er in mijn schooltijd welgeteld 2 pagina’s van het geschiedenis boek aan de politionele acties zijn besteed. Meer niet. Misschien dat deze film de discussie kan aanzwengelen om er wel/niet meer aandacht aan te besteden op school.

Dit kan je niet serieus menen. Hoop ik.

Laten we geschiedenis gewoon negeren, dat is natuurlijk echt het beste!

Dus ook geen films meer over het kruisigen van Jezus, de moord op de gebroeders De Wit, Slavernij, de ontdekking van Amerika, cowboys en Inianen, de eerste en tweede wereldoorlog, de holocaust, Vietnam, de treinkapingen en de toeslagen affaire? Allemaal zwarte bladzijden...

Sterke film! Mooi geschoten en een fijne soundtrack. Er is duidelijk goed naar Platoon en The Thin Red Line gekeken. Dat alles maakt de film onnederlands (goed)

Kleine 4*, maar dat komt ook omdat ik er vooraf geen enkele verwachting van had. Iets meer toelichting op de hele situatie was misschien wel welkom, want if het nu goed of fout was dat we daar zaten, krijg ik zo niet mee. Los van dat het optreden op Celebis natuurlijk niet goed te praten valt.

Ik heb wel eens vaker onzin gelezen hier op de site, maar dit slaat werkelijk alles. Druk je jezelf hier nu verkeerd uit, of meen je echt wat je zegt. Dan zouden ze geen enkele film meer kunnen maken over bv WOII en de Vietnam oorlog. Of ja eigenlijk geen één oorlog.

Ik ga Django Unchained weer een keer opzetten na deze opmerking.

Toch voor de zekerheid even die disclaimer erbij zetten.

Ik heb op Moviemeter nog NOOIT zo'n slap bericht gelezen als die van Rotterdam@1.

Tsjongejonge.

*(Bericht bijgewerkt door Fisico. Post bevatte ongepast taalgebruik)*

De domheid schuilend in deze opmerking is moeilijk in woorden uit te drukken. Helemaal aangezien de schrijver vermoedelijk alleen deze mening is toegedaan bij gebeurtenissen die hem ongevallig zijn.

Je quote de verkeerde persoon...

Jim Taihuttu is de enige regisseur in Nederland naar wiens films ik uitkijk. Al haalt De Oost lang niet het niveau van zijn vorige 2 films helaas. Maar slecht is hij gelukkig ook niet. Gewoon een redelijk oorlogsdrama. Mooi geschoten, maar een wisselende cast. Vond persoonlijk Martijn Lakemeier helemaal niet zo denderend. Beetje vlakke acteur vind ik dat ook hier weer. Kenzari wel weer top, had ik graag iets meer van gezien in de film. Of het allemaal helemaal accuraat is weet ik niet, maar kan mij goed voorstellen dat er daar dingen die men liever in de doofpot houdt.

3.5*

Indrukwekkende film! Jim Taihuttu heeft hiermee na Rabat en Wolf, wederom een sterke film opgeleverd. Met deze film wordt een kijk gegeven op een heftig stuk geschiedenis uit Nederlands-Indië. Taihuttu schuwt niet om het geweld en de ellende te tonen. Het acteerwerk komt hierbij ook oprecht en realistisch over. Martijn Lakemeier en Marwan Kenzari overtuigen hierbij als middelpunt in het scenario. Verder is ook het camerawerk erg goed! De vergelijking is terecht met films over de Vietnamoorlog. Dergelijke films zijn toch ook vaak een soort van verwerking. En dat kan ook van De Oost gezegd worden. Een geslaagde poging om ook deze gebeurtenissen een plek te geven. Film is hiervoor een goed en toegankelijke medium.

Bar slechte film en een dolksteek in de rug van de veteranen die in dit conflict gediend hebben.

Een verdienstelijke poging om een oorlogsfilm te maken. Dat het een Nederlandse productie is met een stukje Nederlandse geschiedenis als basis doet je er toch anders naar kijken dan je zou doen naar de 100e WW2 film. Het gevaar is dan wel dat ook je waardering een "Nederlandse bonus" krijgt: immers "best goed voor een Nederlandse film". Met mijn 3* waardering heb ik geprobeerd dat niet te doen. Overigens grappig dat een punt waar ik me aan ergerde Westerling die een Fitzcarraldo imitatie geeft door aria's te spelen op zijn grammofoon in de jungle nog waar zou kunnen zijn gegeven diens voorliefde voor het genre. Alleen dat melodramatische einde. Moest dat nou.

Oeps

Grappige comment, vooral als ik ze naast uw comment bij "Zwartboek (2006)" zet:

Het was een redelijk goede film. We gingen erheen om Indië na de Japanse bezetting terug te halen zoals het voor de oorlog was. Land was vol onrust, en had genoeg van bezetters. Wat men deden met de burgers in de dorpen was wel (lijkt het) bizar. Alleen een naam was genoeg. In Vietnam was een verdenking of vermoeden al genoeg. Daar win je geen zieltjes mee. Misschien is deze kant van het verhaal te lang weggemoffeld.

Dus we mogen deze kant van de oorlog dan niet laten zien? Niet iedereen was een engeltje daar......

Erg sterke film die behoorlijk rauw is op bepaalde momenten, en je helemaal in het verhaal trekt als kijker. Visueel ook echt een plaatje. Grading, cinematografie en de montage zijn dik geslaagd. Nu hopelijk binnenkort een herziening op het grote doek, waar deze film ook wel echt voor gemaakt is.

Slecht! langdradig en saaaaii

visueel oke

2*

Prima film, rauwe actiescènes. Mooie locatie, maar het acteerwerk is soms wel vlak en de hoofdpersoon mist echte diepgang. Sowieso goed dat er een film over deze zeer controversiële episode gemaakt is.

Dit is sowieso al onzin

Hij gaf Zwartboek vier sterren

Dat gezegd hebbende heeft hij natuurlijk niet 100% ongelijk over die dolk, de film krabt hardhandig de korst van een wond en gaat er met een zoute, zweterige vinger in lopen poeren. De vraag is of dat gerechtvaardigd is. Voor mensen die daar wel met rechtvaardige idealen heengingen (vermoedelijk compleet ongehinderd door koloniaal of historisch besef), kan dat pijnlijk zijn. Er zijn een hoop jonge Amerikanen naar Irak en Afghanistan gegaan, heilig overtuigd dat deze oorlogen puur gingen om het brengen van democratie en bestrijden van terrorisme. Niet helemaal vergelijkbaar misschien, maar als ik weer eens klaag bij mijn politiemaat over bijvoorbeeld corruptie of hoe wijdverbreid etnisch profileren is, dan schiet hij ook in de verdediging. Als je meent dat jij en je ‘brothers in arms’ goed doen, dan is dit natuurlijk niet erg welkom en een aantasting van je reputatie.

Maar dat een (al dan niet groot) deel van een groep wel goede bedoelingen heeft of had, betekent niet dat je niet uitgebreid mag illustreren wat ook voorkomt. Er zijn ook genoeg flag waving films die weinig anders zijn dan directe propaganda voor het Amerikaanse defensie-apparaat, dan vragen we toch ook niet om die nobele krijgers even wat misstanden te laten plegen, omdat het beeld anders wat eenzijdig is? In feite is het dat, en in die zin is dit zeker geen genuanceerde film. Maar ik kan de De Oost er moeilijk om veroordelen in dit geval, vooral omdat het geweld wat we daar gepleegd hebben een kwestie is die voor veel mensen onderbelicht is tot nu toe. Hopelijk nodigt het uit tot verdieping en dat men zelf naar meer info op zoek gaat?

Ik weet er zelf ook te weinig van. Ik heb tijdens de studie onderzoek gedaan naar hoe de grondwet daar tot stand is gekomen, maar het grote plaatje is nog steeds vaag. Wel genoten vorig jaar van Ze Noemen Me Baboe (2019), wat ergens wel een leuke companion piece is van dit, al staat het er mijlenver vanaf qua soort film. Maar het geeft wel een mooi inkijkje naar een gedeelte van wat er vooraf ging aan wat we hier in De Oost zien gebeuren.

De Oost is een saaie en eenzijdige film. De film past echter in een tijd waarin blanke mannen moeten worden weggezet als vrouwonvriendelijk en racistisch. Is dat je ding? Dan is deze film wellicht iets voor jou. Ben je klaar met dit thema? Dan kun je deze film beter overslaan.

Man man man.......

Aan het begin van de film vreesde ik eigenlijk het ergste.

De dialogen tussen de soldaten waren houterig en geforceerd.

Met name de sex gerelateerde discussies.

Maar daarna wordt deze "De Oogst" beter.

Het verhaal komt geloofwaardig over en weet over de behoorlijke lengte continue te boeien.

Martijn Lakemeier springt er kwa acteren wel uit en groeit in zijn rol gedurende verloop van dit oorlogsverhaal.

Je kan zien dat er aandacht is geschonken aan de manier van filmen. Visueel prima allemaal.

Settings zien er fraai uit.

Aan het eind vergalopeert "De Oost" zich een beetje.

Het Rambo achtige laatste kwartiertje en het nogal drastische slot had van mij niet zo gehoeven.

Al weet de film hiermee wel een schok effect neer te zetten.

3.5*

Vooropgesteld. Mijn ouders zijn in 1948 uit Indonesië gekomen. Ik heb eigenlijk alles wat in de film voorkwam al gehoord. Ik zag niks nieuws dus dat viel tegen. De misdragingen zijn wat mij betreft mager in beeld gebracht van beide partijen eigenlijk. Dus daar had ik veel meer 'vuurwerk' verwacht. Verder vond ik de film langdradig. Als actie film schoot ie tekort en was hij te lang. Als geschiedenis verhaal was een serie mogelijk beter geweest.

Kortom voor mij een (zware) tegenvaller.

Zou deze film wel graag willen zien. Puur op alles wat ik lees en hoor, is dat Taihuttu tijdens het voorbereiden en maken zowel probeerde iets van waarheidsgetrouwheid in te brengen alsmede zich te laten inspireren door atypische reeds bestaande oorlogsfilms. Dat vind ik verre van een probleem. Hij heeft vele malen aangegeven dat de waarheid moeilijk is weer te geven.

Yadi Sugandi heeft een trilogie gemaakt over deze gebeurtenissen, puur vanuit een heroïsch, nationalistisch perspectief. Aardige films, maar waarschijnlijk zijn deze als ik wil kijken naar de feitelijkheid tegenover fictie waarschijnlijk veel meer ongenuanceerd tegenover De Oost.

Zelfs als ik heel breed kijk naar alle goede en slechte films over de Tweede Wereldoorlog is voor mij vooral leidend dat makers de beste cinematisch ervaring proberen te creëren.