menu

BlacKkKlansman (2018)

mijn stem
3,42 (750)
750 stemmen

Verenigde Staten
Biografie / Misdaad
135 minuten

geregisseerd door Spike Lee
met John David Washington, Adam Driver en Laura Harrier

'BlacKkKlansman' volgt het waargebeurde verhaal van de Afro-Amerikaanse agent Ron Stallworth die succesvol de Ku Klux Klan-afdeling van Colorado weet te infiltreren. Hij krijgt hierbij hulp van zijn partner Flip Zimmerman en klimt op tot het hoofd van de divisie. Samen pogen ze te voorkomen dat de KKK de controle over de stad krijgt.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=RA31KqkTp4g

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Samsara1992
3,0
Gisteren BlacKkKlansman gezien bij een Sneak Preview....

De film begint met oude beelden en een (ietwat komische) opname die al een duidelijke politieke toon zet. Prima, laat maar komen.
Ik zag al vragen over of deze film een komedie is of niet, de film heeft veel komische momenten, maar ik zou het niet zozeer een komedie willen noemen. Misschien een komedie met een politieke ondertoon.

Het acteerwerk mag er zeker zijn. John David Washington (Ron Stallworth) zet zijn karakter erg leuk neer en vooral intelligent. Er worden duidelijk verwijzingen gemaakt naar de Black Lives Matter movement van nu en de Black Power movement van toen. De hoofdpersoon laat duidelijk zien niet tegen hele groepen te zijn (bijvoorbeeld de politie of de blanke mensen), maar beoordeelt mensen op hun individuele gedrag (my kind of man).

Verder in de film lijkt het verhaal vooral een slimme boodschap door te geven dat je vooral voor jezelf na moet denken en niet hele groepen moet beoordelen. Dat samen met een komische missie, maakte de film de moeite waard....
En toen...
Toen kwam het einde...
Hierin werd de hele politieke agenda duidelijk...

Kennelijk is het nodig om een film te maken over de KKK en daarin Trump te verwerken en mensen doen geloven dat hij een poppetje is van de KKK. Dit heeft voor mij de film een beetje verpest. Als je beelden zo monteert dat de waarheid verdraaid word, voelt het als propaganda.

Van een 8 naar een 6,5..

avatar van baspls
3,0
Iets meer als een jaar na de inauguratie van President Trump maakt Spike Lee een film over de Klu Klux Klan. Coincidence? I think not!

Ron Stallworth is de eerste gekleurde politie-agent van Colorado. Na geïnfiltreerd te zijn in de gewelddadige Black Panther-groep besluit hij ook het andere uiterste eens onder de loep te nemen. Met de hulp van zijn Joodse collega Flip Zimmerman infiltreert hij de KKK met succes en weet zelfs indruk te maken op Grand-Wizard David Duke. Maar dan blijkt dat de Klan een aanslag aan het voorbereiden is...

Laten we beginnen met de humor. Dat ziet wel goed. BlacKkKlansman was een erg vermakelijke film waarbij ik toch een aantal keer vrij hart heb moeten lachen. John David Washington speelt een leuke hoofdpersoon en Adam Driver zie ik veel liever in dit soort rollen dan in wat hij bij Star Wars doet.

Net als Tarantino in zijn Django eerder heeft gedaan, zit ook deze film boordevol verwijzingen naar de Blaxploitation. De jaren '60/'70 look was erg geslaagd en er zaten een aantal leuke visuele effecten in de film. Opmerkelijk is dat de film op celluloid is gedraaid.

Vanaf het begin is duidelijk dat Lee commentaar levert op het Amerika van nu door een film te maken over het Amerika van toen. De manier waarop de Black Panther's en de KKK ieder hun eigen waarheid (lees: onwaarheid) hebben en radicaliseren, doet heel erg denken aan de huidige polarisatie-cultuur waarbij radicaal-links en alt-right ieder hun eigen waarheid hanteren. Jammer is alleen dat Lee niet even kritisch is op de Panthers als hij op de Klan is (want laten we welwezen, geweld, anti-politie sentiment en het continu benadrukken van raciale verschillen is niets om trots op te zijn), hoewel hoofdpersonage Ron niet 100% meegaat in de Panther-retoriek. Aan het einde wordt de film een politiek statement door één grote middelvinger te geven aan de huidige president. Hoewel het wel echt een probleem is dat er mannen met Nazi-vlaggen door straten lopen anno nu vind ik het vrij kort door de bocht hoe dat aan het einde gebruikt wordt om nog maar te zwijgen over het gebruiken van echte beelden van aanslagen voor politieke doeleinden. Ik vind het jammer dat Lee zijn statement ontdoet van iedere nuance en ervoor kiest iets te maken dat helemaal past in de belevingswereld van radicaal links op het polarisatie-spectrum.

The Birth of a Nation (1915) is in de film opgenomen omdat de film inderdaad zorgde voor een heropleving van de KKK. Wat echter vergeten wordt te vermelden is dat regisseur D.W. Griffith geen racist was (de film was gebaseerd op een boek, niet door hem bedacht) en een jaar later Intolerance: Love's Struggle Throughout the Ages (1916) maakte, een film over naastenliefde en de onverdraagzaamheid van mensen door de jaren heen. Overigens vind ik het wel echt wat zeggen over de westerse wereld dat een film als BlacKkKlansman gemaakt kan worden. Er zijn zoveel landen waar een film die het gezag ondermijnt zou lijden tot een verbod of sancties tegen de maker.

Alle politiek terzijde vond ik het een van de vermakelijkste komedies sinds tijden. Goed acteerwerk, visueel erg leuk gedaan en verder ook interessant hoe het heden op het verleden wordt geprojecteerd. Al kun je daar ook vragen bij stellen, want is het niet gevaarlijk het beeld van het verleden te laten beïnvloeden door het heden?

(Overigens een grappig feitje: Bij de voorpremiere in Nijmegen waar ik de film zag bestond de zaal volledig uit blanke mensen. En Nijmegen is geen dorpje in Friesland, maar de 10e stad van Nederland...)

avatar van tbouwh
3,5
Essentieel en krachtig. Wel had ik soms wat moeite met het karikaturale van de kkk-leden: als er iemand tussen loopt die niet meer dan een goedkope imitatie van Jonah Hill lijkt, ga ik me toch afvragen waar zo'n personage exact toe dient. Moeten we lachen om de stupiditeit, huilen omdat zulke types bestaan? Waar houdt het pseudo-komische op en begint het bloedserieuze? Ik begrijp dat het bij Spike's toon en aanpak past, maar af en toe had 'ie zich ten gunste van de film toch beter in kunnen houden - zeg ik voorzichtig. Ben het tenslotte nog eens met een noot in een andere recensie die ik las - daarin werd aangestipt dat Laura Harriers Patrice er als personage wat bekaaid (lees: eendimensionaal) vanaf kwam.

De beelden aan het eind kwamen haast als een verrassing - niet in het kader van Spike Lee als filmmaker, wél in het kader van een film die constant aanzet en weigert zich door de realiteit te laten dicteren. Ik voel me de laatste persoon op aarde die moet zeggen dat de film minder ferm en genuanceerder had moeten eindigen. Dit is het sentiment van gespannen tijden, de publieke discussie hierrond vind ik een stuk belangrijker dan een expliciet individueel oordeel.

avatar van Shinobi
3,0
"All power to all the people."

Toen ik voor het eerst over deze film hoorde, moest ik gelijk aan de sketch van Dave Chappelle denken waar hij de draak steekt met de KKK. Ik wist destijds niet dat dit nog vrij dicht bij het waargebeurde verhaal van Ron Stallworth komt.

Het gegeven van een zwarte agent die infiltreert in de Ku Klux Klan is natuurlijk te gek voor woorden, ook al betreft dit de plaatselijke afdeling van Colorado. Zelf onderhoudt hij het telefonisch contact, terwijl zijn Joodse partner de ontmoetingen afhandelt. Een krankzinnig uitgangspunt waar Spike Lee zich helaas meerdere malen verstapt.

Lee lijkt soms namelijk meer bezig te zijn om het publiek te vermaken met karikaturen en stupiditeiten, gesteund door vele artistieke vrijheden. Hierdoor raakt de serieuze aard van deze film enigszins oversneeuwd. Niets ten nadele van John David Washington die op een zeer coole wijze Stallworth portretteert.

Je merkt dat er problemen zijn met de pacing en de ontwikkelingen; je komt nauwelijks achter de motieven en waar is de karakterontwikkeling?! Op deze manier kabbelt 'BlacKkKlansman' maar wat voort, ondanks de treffende tijdgeest. Als kijker is het echt wachten op spaarzame sterke momenten die nog enige nuance brengen. Maar de verwijzing naar de hedendaagse actualiteit is er dan weer met de haren bijgesleept, zucht.

Al met al een teleurstellende biografie die gerust wat meer pit had mogen hebben.

3,0 Sterren.

3,5
De trailer deed me vrezen dat de film karikaturaal zou zijn met een vergoelijking van het omgekeerde racisme van Black Power. Mijn vrees kwam enigszins uit maar het stoorde niet: de film focust weliswaar op het racisme van de Ku Klux Klan maar liet de Black Power-beweging toch ook wel zien als slechts het spiegelbeeld (zoals wanneer de film afwisselend ‘White Power!’ en ‘Black Power!’ laat scanderen) maar bovenal stoorde het niet vanwege de humor zoals ook de trailer al laat zien. De film is een komedie en dan moet je niet te kritisch zijn op de inhoud.

Evengoed heeft de film een serieuze inhoud – de ‘oorlog’ tussen zwart en blank in de VS – en het stoorde me niet dat Lee uitdrukkelijk in de film naar de huidige tijd verwijst, want in wezen is er ook niets veranderd in de VS qua racistische ‘hate groups’ en gaat de oorlog tussen zwart en blank nog altijd door (met nu een verkapte white supremacist in het Witte Huis). Wat me wel zou storen is als er parallellen met Nederland of Europa zouden worden gemaakt door ‘antiracisten’ alhier: natuurlijk kent Europa ook racisme maar gelukkig geen oorlog tussen zwart en blank hetgeen toch echt Amerikaanse geschiedenis is. Sommige ‘antiracisten’ zouden die oorlog weliswaar graag naar Europa willen importen, maar ik geloof meer in het vredelievende en op integratie i.p.v. segregatie gerichte pad van Martin Luther King.

Het verhaal is wat gekunsteld met heel veel benodigde toevalligheden, maar ook dat stoorde niet. Wel ontging mij bij bepaalde cruciale zaken in de film volstrekt de logica, zoals dat Ron de telefoongesprekken bleef voeren (waarom werd dat niet ook overgenomen door Flip, hetgeen veel veiliger zou zijn geweest maar ook een simpelere en minder vermakelijke film zou hebben opgeleverd).

Al met al vind ik de film geen hoogvlieger maar ik heb me er prima mee vermaakt. En de film laat je nadenken over de huidige tijd in de VS waarin er nood is aan een nieuwe Martin Luther King die de rassenoorlog zou kunnen stoppen (in feite was Obama die nieuwe Martin Luther King die uitdrukkelijk de verzoening en eenheid zocht, maar zelfs als president heeft hij helaas weinig kunnen uitrichten: zo diep is blijkbaar het rassenconflict in de VS).

3,0
De verwachtingen waren hooggespannen, maar worden niet helemaal ingelost. Spike Lee laat met BlacKkKlansman wederom zien dat hij boos is, heel boos. Boos over de situatie in de VS van nu, met Trump in het Witte Huis, waarin het eigenlijk nauwelijks beter is dan in de jaren '70 (en ervoor) als het gaat om rassendiscriminatie en onderdrukking. Het was natuurlijk wachten op een film als deze en het verbaast mij dan ook niet dat die film uitgerekend van de hand van Spike Lee komt.
De uitwerking stelt helaas wat teleur en het is jammer dat Lee niet meer weet te doen met het script. Een satire, wat deze film placht te zijn, mag flink bijten en soms ook even doorbijten. Dat scherpe mis ik toch wat in BlacKkKlansman. Daarbij komt dat met name de KKK personages wat doorslaan naar het karikaturale, wat op een gegeven moment storend werd in plaats van grappig. De slotakte, waarin wordt geschakeld naar recente gebeurtenissen in de VS, komt wat geforceerd over. Alles bij elkaar jammer, want Lee heeft alle recht en reden om pissig te zijn en de aangeroerde thematiek is ook heden ten dage, helaas, urgent. Maar Lee kennende, is hij nog niet uitgeraasd en ik wacht dan ook geduldig zijn volgende joint af.

avatar van Rosicky
3,5
Lastig. Aan de ene kant erg genoten van de inktzwarte komedie en de pijnlijk scherpe verwijzingen naar het heden. Anderzijds heb ik na afloop niet echt het idee dat we wat nieuws gehoord hebben of dat de personages een belangrijke ontwikkeling hebben doorgemaakt. Toch overheerst het positieve. Dat komt vooral door de magistrale scene tegen het einde waarin de bijeenkomst met black power en white power door elkaar worden gemonteerd. Vond ik het meest krachtige statement van de hele film.

avatar van wwelover
4,0
Hele sterke en ook vermakelijke film. In hoeverre het allemaal waarheidsgetrouw is weet ik niet, maar er zitten natuurlijk wel heel veel 'foute' dingen in de film die nog steeds relevant zijn. Ze drijven wel een klein beetje door, maar blijven Amerikanen natuurlijk. De humor is goed, camera en art zijn top en ook de muziek erg treffend. En een uitstekende cast.

4*

avatar van John Milton
4,0
Ik vond hem erg sterk. Lee balanceert kunstig op de grens tussen (wrange) komedie en schrijnende ernst. Het heden is nooit ver weg, maar is het niet gebruikelijk dat kunst (ook, of misschien zelfs vooral) een reflectie is van wat er speelt in de eigen tijd, dan die waarin het getoonde verhaal zich afspeelt?

John David Washington smaakt naar meer, bijzonder ook dat je bij sommige lines dan toch opeens zo'n vleugje Denzel er tussendoor hoort. Ook de rest van de cast doet het prima, maar het zijn de regie, het verhaal, montage en de soundtrack die de show stelen, niet de acteurs. Het mag niet Spike Lee's beste film zijn, maar nadat ik de afgelopen jaren wat minder van de man heb gezien, vond ik dit weer een heel rake en actuele film, waarvan ik ben blij dat ik hem in de bioscoop heb gezien. Het tempo zakt soms ietsjes in, maar ik verloor de aandacht geen moment. Lee is wat mij betreft hiermee duidelijk te voorbarig irrelevant verklaard door sommige filmliefhebbers, de afgelopen jaren. Misschien moet ik dan maar toch even een inhaalslag maken wat zijn recente werk betreft.

De zaal in Pathé (ik was hierboven wat verbaasd dat hij daar draaide) was overigens bijna uitverkocht. Vrijdagavond weliswaar, maar het was geen kleine zaal. Ik heb (soms besmuikt) gelachen, want het is niet altijd duidelijk of een lach op zijn plaats is. Misschien maakt die ambivalentie het juist zo sterk, die nodigt op zijn minst uit tot reflectie. Maar Lee deelt vlak voor de aftiteling toch nog even een emotionele vuistslag uit. Toen de ondertitels begonnen was de hele zaal even muisstil, en zat JM met gestokte adem en vochtige ogen tegen een behoorlijk onverwachte traan te vechten.

Muisstil. Krijg dat maar eens voor elkaar op vrijdagavond met een volle zaal in Pathé...

4*

avatar van mrklm
1,5
Wat een boeiende, humoristische reconstructie had kunnen worden van het bizarre relaas van Ron Stallworth, is een moraliserende en vaak vervelende mislukking geworden. Het waargebeurde verhaal over Ron Stallworth, een jonge zwarte man in Colorado Springs die zich in 1972 bij de politie aansluit en betrokken wordt bij een undercover-operatie waarbij hij de KKK moet infiltreren, heeft alle ingrediënten voor een goede film: suspense, actie, humor en een sterke cast. John David Washington is charismatisch als Stallworth en Adam Driver geeft goed tegenspel als de (Joodse agent) die Rons plaats moet innemen bij ontmoetingen met leden van de Klan. Maar helaas vervalt Spike Lee veelvuldig in gemoraliseer, vooral in de vorm van de romance tussen Ron en Patrice Dumas [Laura Harrier], de voorzitter van een bond voor zwarte studenten. Die verhaallijn bestaat vooral uit geouwehoer over de plaats van de zwarte bevolking in de maatschappij. Bovendien is het een onaangename onderbreking van het centrale plot. Bovendien legt Lee erg nadrukkelijk een link met het huidige Amerika en eindigt hij de film ook nog eens met nieuwsbeelden die zijn gelijk dienen te bewijzen. Niet zo gek dat de liberale goegemeente deze film omarmde, want dit is een geval van preken voor eigen parochie. Nieuwe inzichten geeft het niet en al met al is het een wonder dat Lee zo'n interessant verhaal op zo'n ongeïnspireerde manier heeft gefilmd.

avatar van Drulko Vlaschjan
3,0
Vermakelijk filmpje, maar helaas niet veel meer dan dat. De film gaat voorbij aan het gegeven dat racisme in vele gradaties komt, iets wat bij witte Westerlingen pas recentelijk begint door te dringen. Waar Get Out (2017) slim met dat gegeven omgaat, de witte kijker met zijn vooroordelen confronteert, is racisme in BlacKkKlansman zeer eenduidig en kwaadaardig. Het gaat van onversneden racisme op de werkvloer tot het voorbereiden en plegen van een aanslag. Ter linkerzijde van dat spectrum zit niets. Je kunt als witte man met opgeheven hoofd de bioscoop verlaten: ik was het met de goeien eens, dus ik ben vrij van zonden.

Wat de film wel goed laat zien is hoe retoriek van grote leiders kan leiden tot vergaande acties van hen die onder hun invloedssfeer staan. Het KKK-clubje in de film doet niet veel meer dan kruizen in de fik steken om de zwarte bevolking een beetje te pesten. Een spel haast, een hobbyclubje dat elkaar heeft gevonden in hun afkeer/angst van de zwarte mens, maar gevoelsmatig net zo goed had kunnen gaan vissen of klaverjassen. Onder hen bevinden zich lieden die niet begrijpen dat het niet de bedoeling is om de grove grappen en fantasieën in de praktijk te brengen. Ook in de Black Power-beweging speelt dit: de leider roept op tot geweld en hoewel de (witte) politie gelooft dat dit slechts retoriek is (ik vond dat overigens niet zo duidelijk), kun je niet uitsluiten dat toehoorders die oproep letterlijk nemen.

De parallellen met Charlotsville/Trump zijn niet te missen. Onnodig dat Lee zijn film met die beelden eindigt, lijkt me, al kwamen ze alsnog behoorlijk hard binnen.

avatar van Flat Eric
4,0
Alles wat extreem is, is per definitie fout.

Of het nu white power of black power is. Deze film laat dat wat mij betreft ook zien. Verder is het ondanks het serieuze onderwerp en de lange duur een vermakelijke en spannende infiltratie-operatie film geworden en heb ik echt genoten van het spel van de 'twee' Ron Stallworths.
Misschien een beetje karikaturaal aangezet maar misschien werkt dat juist wel goed om de boodschap over te brengen.

avatar van mjk87
3,5
Goede film wel van Spike Lee die ik veel genuanceerder vind dan de discussies soms doen vermoeden. Natuurlijk, Lee staat aan de zijde van de zwarte bevolking en toont de KKK als een hobbyclub vol mafkezen, maar evengoed heeft hij kritiek op het opjutten door Black Power. In twee scènes laat hij dit visueel tonen met crosscutting, en laat even zien dat hij zijn klassiekers kent, die techniek is groot gemaakt in The Birth of a Nation. Maar hij toont zowel het opjutten door de KKK als de zwarte beweging in één scène en zegt hier duidelijk mee: in wezen doet men hetzelfde. Dat de zwarte bevolking wel enig recht tot klagen heeft doet daar niets aan af. En aan het eind waar hij weer twee protesten toont, maar hier kiest hij wel duidelijker partij omdat één protest niet goed afliep. Verder vind ik best dat je als kunstenaar een boodschap mag brengen, maar ik vond dit slot ergens niet passen bij de rest van de film. Dan was dat 'America First' een stuk beter verwerkt. Ik ben het er niet mee eens, althans, ik zou Trump en de KKK niet op één lijn zetten, maar het is wel goed in de film gezet.
Fijn sfeertje verder, goed geacteerd en best leuk om te zien. Het tweede uur sleepte wel wat, maar als geheel wel een dikke voldoende. 3,5*.

avatar van Vidi well
3,5
Een film die veel reacties los maakt zo te lezen...


Afgelopen Zaterdag zag ik Blackkklansman in de bioscoop. Na afloop bleef ik met gemengde gevoelens achter.. hoe moet ik deze film beoordelen?

De thematiek van Blackkklansman is enorm actueel, en de film laat dit dan ook meerdere keren duidelijk merken, voordat het eind een directe link naar de actualiteit biedt. De thematiek en de boodschap zijn dus interessant, net als het verhaal van Ron en de andere agenten. Dat Blackkklansman in deze tijd een belangrijke film is, mag duidelijk zijn. 5* voor het idee, en de durf om deze scherpe actuele film te maken.

Maar voor alleen het maatschappelijk belang ga ik niet naar de bioscoop, dan kijk ik wel een documentaire. Het film moet, ongeacht het verhaal, op een bepaalde manier vermakelijk zijn: je moet erom lachen, je zit in spanning, je voelt intens mee met personages... En daar schort het soms aan in deze film. Hoewel meerdere momenten flinke indruk maken (de ontmoetingen met de KKK zijn erg spannend, net als de journaalbeelden aan het eind, en het lynchverhaal van de oude man is bijzonder indrukwekkend) vond ik de film wat langdradig. De film had van mij een half uur korter mogen duren, en was dan wellicht sterker overgekomen.

De trailer, en ook de opening van de film zijn wat misleidend: ik verwachte namelijk een wat meer humoristische film, wellicht zelfs wat over-de-top benadering van dit waargebeurde verhaal. Als een modern eerbetoon aan Blacxploitation films wellicht. De filmtitel, de typografie en de opening (based on true sh*t) lieten me ook die waan.

Blackklansman is een erg goede film, heeft een aantal leuke personages, en zit vol mooie oude kleuren en fijne muziek. Maar het verhaal wordt uiteindelijk vrij degelijk, maar ook wat standaard vertelt. En dat is niet verkeerd, maar het beantwoorde niet aan mijn verwachtingen. Een prima film dus en een heldere boodschap, maar ik bleef achter met het gevoel dat er meer in had gezeten.

avatar van hvdriel
2,5
Spike Lee is boos en dat zullen we weten ook. Werkt dat, een boodschap erin rammen? Bij mij in elk geval niet. Ik raak geïrriteerd.

Wie de drie pagina's recensies hierboven leest, bemerkt dat vrijwel iedereen het erover eens is dat de film overdrijft, karikaturaal is en propagandistisch (voor een goede zaak overigens). Van dik hout, zeg maar. Dat het scenario nogal wat zwakke plekken kent (vele toevalligheden) met weinig diepgang, laat staan enige karakterontwikkeling. En dat de verwijzigingen naar deze tijd wel heel vet zijn aangezet.

De waardering hiervoor verschilt evenwel. Wie de boodschap prioriteit geeft (al is het in een niet zo sterke film), scoort hem hoog. Wie een zwakke film heeft gezien (met weliswaar een belangrijke boodschap) is negatiever.

Er is niks mis met een belangrijke boodschap, maar verpak hem wel in een goede film indien je regisseur bent, zou ik zeggen. Ik kan me een subtiele komedie of musical voorstellen waarbij het schaamrood naar je kaken stijgt, omdat je in een spiegel kijkt die jou af en toe ook betrapt op racistische vooroordelen. Dat komt hard aan. Met een kanon schieten op een gluiperige racistische agent en op zwak begaafde witte mannen ... het zal wel.

En oh ja, ik geloof er niks van dat Spike Lee de KKK op een lijn zet met de Black Panter-beweging door twee bijeenkomsten van beide parallel te monteren. Kijk nog maar eens goed: alle sympathie ligt bij de zwarten. Zoals het hoort in een propagandafilm.

avatar van thegoodfella
2,5
Dus de zender moet bij het maken van kunst rekening houden met de reactie en emoties van de ontvanger?

Gelukkig voor ons allemaal zijn er juist reggiseurs die dat niet doen en hun eigen visie durven te volgen. Filmmakers die taboes durven te doorbreken en tegen heilige huisjes durven te schoppen. Wat hadden we anders veel goede films moeten missen zeg.

mikey schreef:
(quote)
Ik snap Lee wel. Tarantino gebruikt het woord als een gangsterrap-woord en Lee laat telkens duidelijk voelen wat het woord eigenlijk betekent.

3,0
Ik had deze film graag een hogere score gegeven omdat de thematiek me enorm boeit. Films met een politieke lading die actuele maatschappelijke punten als racisme naar voren halen wekken vrijwel gelijk mijn interesse. Toch vond ik de film erg langdradig en vond ik de boodschap niet krachtig genoeg overgebracht. De laatste vijf minuten (Charlottessville en Trump) kwamen harder binnen dan de complete film.

avatar van Woland
3,0
De belofte en de hype van Black Klansman werd helaas toch niet helemaal waargemaakt. Het is een film met het hart op de goede plek, en ook een film die verbazend genuanceerd is, zeker gezien het gesteiger van sommigen - en bovendien, het is ook in de kern een verhaal dat een bijzonder smeuïge film op zou kunnen leveren. Echt vervelend of slecht werd het ook niet, en daar hebben het goede acteerwerk van met name John Washington en Adam Driver een belangrijk aandeel in. Maar uiteindelijk sleepte het verhaaltje zich maar wat langzaam voort, en was het voor een komedie ook maar zelden echt grappig. Figuren als de nogal simpele Ivanhoe en Connie voelden ook wat makkelijk aan. Het romantische zijplot met Patrice leek er vooral aangeplakt te zijn om monologen over de positie van zwart Amerika te houden. Het passende einde hakte er dan nog wel behoorlijk in, maar helaas was de film in de eerste twee uur toch onvoldoende scherp of intrigerend voor een echt geslaagde film. Jammer, hier had meer ingezeten.

avatar van wibro
3,5
Beter dan ik had verwacht. Voor mijn gevoel duurde de film in ieder geval niet te lang. Het onderwerp is best wel interessant maar wordt uiteraard wel getoond vanuit de gekleurde bril van Spike Lee. De Afro-Americans worden door hem als intelligent neergezet en de leden van Ku Klux Klan als zeer dom. Bij het afgeven door die KKK leden op negers en joden en nog meer moest ik denken aan die mensen van die bekende politieke partij in Nederland onder aanvoering van die leider met het blonde kapsel die ook zo lekker kunnen afgeven op diegenen die niet in hun straatje passen. Welke diegenen zijn dat mag voor iedereen duidelijk zijn. Neutraal is Spike Lee dus zeker niet, maar ja, Spike Lee is dan ook een Afro-American. Wel grappig overigens hoe die leden van de KKK zich erin lieten luizen en die dikke moeke die de bom moest plaatsen, die werkte gewoon op mijn lachspieren, zo dom oogde zij.
Het grote pluspunt van de film vind ik de cast. Iedereen vervulde zijn of haar rol met vakmanschap. De laatste 10 minuten had overigens beter weggelaten kunnen worden. Totaal overbodig want hiermee laat Spike Lee te duidelijk overkomen dat het een politieke film is waarbij vanuit zijn perspectief de whites de bad guys zijn en de blacks de good guys. In werkelijkheid is het natuurlijk niet zo simpel. Nogal zwart-wit denken dus van Spike Lee waar ik opvallend weinig films van heb gezien.

3.5*

avatar van Mescaline
4,0
Mescaline (moderator)
Ook maar voor een 2de keer meegepakt in de bios en ook dat is mij weer meer dan prima bevallen.
Spike Lee heeft duidelijk weer een zeer interessante film afgeleverd en weet de combinatie tussen komische en serieuze elementen erg goed met elkaar af te wisselen, hierdoor kom je makkelijker in het verhaal en werkt de opbouwende spanning des te beter.
Het gevoel van dreiging weet Spike Lee erg goed over te brengen in deze film, dreiging die vaak maar niet tot een climax lijkt te komen en zich niet makkelijk laat voorspellen

De beelden op het eind zijn een gewaagde beslissing geweest van Lee, maar in mijn optiek maakt dit het statement wat hij probeert te maken alleen maar sterker. Ja, een impact maken kan Lee gelukkig nog steeds.

4 sterren blijven 4 hele dikke sterren!

avatar van KKOPPI
2,0
Hoe is dit een komedie??

Plus: Wat een uitzichtloze (en bovendien saaie) film om propaganda te pushen. De manier waarop Trump wordt neergezet als iemand die de 'ouden daagse' KKK aanhangt, is ronduit belachelijk. De gebeurtenissen in de film zelf zijn waarschijnlijk accuraat maar het idee erachter is natuurlijk foute boel; jongeren wordt steeds verder het waanbeeld ingestampt dat er een zwevend 'racismemonster' is dat tot op de dag van vandaag, overal van toepassing is. We zullen het dan maar niet hebben over verschillende wereldproblemen die vele malen ernstiger zijn dan 'racisme' zoals de millenials het kennen. In een maatschappij waarin iedereen schreeuwt om aandacht, iedereen de slachtofferrol verheerlijkt, past deze film precies, daarom heb ik hoofdschuddend zitten kijken.

avatar van Fisico
3,5
Beetje gemengde gevoelens kreeg ik bij afloop van BlacKkKlansman. Ik zal BlacKkKlansman vooral onthouden als een leuke vermakelijke film. Meer moet je er ook niet van maken, denk ik. Hoewel het onderwerp bittere ernst is en het gebaseerd is op waargebeurde feiten, moet je het toch allemaal niet te serieus nemen. We gaan er toch geen wetenschappelijk werk van maken zeker? Spike brengt daarentegen een satirische kijk op dit heetgebakerde onderwerp. En gevoelig ligt het wel degelijk als je weet dat hij in Cannes een litanie afstak tegen de Amerikaanse democratie. Niet dat hij geen punt heeft, maar zijn discours is eveneens te veel gebaseerd op emoties, net als deze film overigens. Misschien dat het op deze manier wél aanslaat in plaats van steeds die harde droge serieuze racismefilms?

Een typische Spike Lee movie, deze BlacKkKlansman, die vaak racisme in zijn films verwerkt zoals hij dat al eerder deed met 'Do the right thing' en 'Malcolm X'. Amusant is het dus wel en moest het niet waargebeurd zijn, je zou het script ongeloofwaardig gevonden hebben. De film kijkt vlot weg en Adam Driver en John David Washington zijn aardig op dreef. De KKK-leden zijn vrij karikaturaal met hun domme bekrompenheid. Vooral die ene met zijn idiote lach sprong er bovenuit. Topher Grace leek overigens verduiveld erg sterk op de echte David Duke.

Niet alles in de film is reëel en hier en daar zijn er ook wat plotgaten. Toen die wacko Felix de blanke Ron Stallworth thuis ging opzoeken, maar de zwarte versie aantrof, dan ging er geen belletje rinkelen toen diezelfde zwarte Stallworth bij het bezoek van de Wizard een politie-agent was. Hetgeen me eigenlijk het meest stoorde was de begingeneriek en vooral de eindgeneriek waardoor de film een politiek pamflet werd. Onnodig en ongepast. De gewelddadige extreem-rechtse betoging in Charlottesville en de verwijzingen naar Trump waren niet nodig. Het punt van Spike Lee was al lang gemaakt, nu kreeg het een zuur sausje op het einde. Zonde.

avatar van barcam
1,5
Weet totaal niet wat de zin of doelpubliek is van deze film.
Spike Lee verstopt weinig subtiel een politieke boodschap in een op het eerste zicht onnozele komedie.
De meerderheid van de blanken in de film zijn dom en racistisch en de Afro-Amerikanen zijn super cool en diverse verwijzingen naar blaxploitation films waar de hoofdrolspeler met zijn kapsel en kledingstijl perfect in zou passen.
Op het einde van de film drukt de regisseur nog eens goed zijn propaganda door als totaal ongenuanceerd antifascistisch pamflet.
Denk dat dergelijke film totaal geen brug kunnen maken tussen volkeren en culturen en eerder racisme versterken dan verminderen.

avatar van yeyo
2,5
Spike Lee is weer eens 'lekker boos' als we het journaille mogen geloven. Sterker nog, 'hoe kwader hij is, hoe beter zijn films' beweert de criticus van een niet nader genoemd Vlaams rioolblad. Wat een larie. Dit is de meest makke, dociele film die ik ooit van Lee zag. Zijn onnavolgbare, esoterische stijl heeft hij ingeruild voor een flauwe satire voor pubers, niveau Comedy Central, waar open deuren ingetrapt worden (spot de parallellen met het huidig bestuur en voel je lekker slim) en onwaarheden worden verkondigd - nee, president Hoover noemde 'Birth with a Nation' helemaal nooit een "geschiedenisles met belichting". Zijn we zeker dat Jordan Peele de film niet regisseerde?

avatar van BBarbie
4,0
Ik heb een beetje ambivalente gevoelens bij deze film, die grotendeels gebaseerd is op waargebeurde feiten. Zeker, het is een meer dan interessante film, maar echt boeiend wordt ie pas omstreeks de tijd dat voormalig "Grand Wizard" David Duke zijn intrede doet.
Niettemin een belangwekkend historisch pamflet, dat met gevoel voor humor gebracht wordt. Het zal wel geen toeval zijn dat Spike Lee deze film juist ten tijde van het Trump-era gemaakt heeft.
Adam Driver excelleert als de surrogaat Ron Stallworth.

avatar van Ajax&Litmanen1
3,0
Een serieus thema dat nog redelijk luchtig wordt gebracht, ook al probeert Spike Lee ons wel degelijk een boodschap te tonen. Echt heel interessant vond ik het ook weer niet worden doordat diverse scènes in mijn ogen niet zo heel veel toevoegden aan het verhaal. Richting het einde werd de film wel wat scherper en beter, maar een al te hoog cijfer zal 't niet worden. De slotminuten vond ik ook wat onnodig.
Voldoende.

3*

avatar van kos
2,5
kos
Tegenvallend. En dan ben ik toch een Spike Lee liefhebber.

Deze was naar mijn idee erg matig geregisseerd. Verhaal liep enorm slecht, onlogische scenes zowel in lengte als dialoog en zelfs behoorlijk wat ongeloofwaardigheden, puur door het zwakke vertellen.

Spike moet zich gewoon bezighouden met zn ouwe eigen stijl van filmen, dat vertellen van een meer 'conventionele' vertelling gaat hem echt minder af, zo ook bvb Inside Man.

avatar van JJ_D
4,0
Bestaat er iets als zwarte cinema? Of nog: hoe kan een film zichzelf een Afro-Amerikaanse identiteit aanmeten? Met foute seventiesmuziek, bij wijze van intermezzo gemonteerde beelden van de couleur locale (zo weggelopen uit een commercial?), een scène waarin de onderdrukte minderheid met samenzang en dans het alomtegenwoordige leed ombuigt in een overstijgende vreugde (herinnerend aan de zwarte muzikale en religieuze overlevering?) en een handvol kitscherige sets – om maar een paar elementen op te sommen. Noem het Blaxploitation, geïnfiltreerd in een klassiek Hollywooddiscours. En noem 'BlacKkKlansman' ineens ook een bekroning van Spike Lee’s sociaal bewogen oeuvre – of wat denk je?


Ik zie: een tweedeling. Wit-zwart. Een spiegel die door de film heen loopt. Een spiegel ook die door de protagonist heen loopt. Ron, black. Ron, white. Waarbij ook "white Ron" (Flip dus) zijn identiteit ten volle onder ogen komt eenmaal hij geconfronteerd wordt met de manier waarop de identiteit van anderen wordt aangevallen – even terzijde: ben ik de enige die zich haarscherp Tommy Wieringa’s ‘Dit zijn de namen’ herinnert?

Ik zie: parallellen tussen de witte en de zwarte beweging – als onderdeel van bovenstaande tweedeling. Het scanderen, de vuisten in de lucht, de kameraadschap, de retoriek van geweld waar alleen geweld tegenover kan geplaatst worden…een spiraal waarvan Spike Lee lijkt aan te geven dat ook dat niet de juiste weg is, niet het juiste midden, kortom niet de weg van Kwame Ture, alstublieft.

Ik zie: drie assen.
Het verleden: de perverse rol van witte media die haat propageren tot in het witte huis, een ooggetuige die jaren later de feiten doorgeeft aan een zwarte generatie die staat te trappelen om de witte suprematie te ontvoogden.
Het heden van de vertelde tijd: een plot die de banaliteit van het kwaad laat zien, een bestaan waarin de grootste terreur begint als een slaapkamerfantasie van een psychopaat en zijn kwetsbaar-afhankelijke wederhelft.
De toekomst, kortom het hier en nu van de toeschouwer: de taal van Trump (“make America great again”, “America first”, het vergoeilijken van raciaal geweld) als een nawee van een onderdrukking die nog steeds onverminderd voort woedt, zij het inmiddels sluimerend, quasi onzichtbaar – zijn dat sporen van ‘the invisible empire’? Sociaal archeologen, waar zijn jullie?

Ik zie: een nieuwe methodiek om het verhaalde expliciet maatschappelijk te verankeren. Beelden van een daad van terrorisme als epiloog, als antithese voor het eind-goed-al-goed-karakter van de film. Ja, de politie slaagt erin zichzelf van binnenuit te vrijwaren van haat, maar nee, daarbuiten is de storm nog niet gaan liggen. De Amerikaanse waarden van vrijheid, gelijke kansen en zelfbeschikking? Op hun kop gezet, gesymboliseerde door een gespiegelde vlag, in zwart-witte wit-zwart tinten.


Als film? 3*, misschien 3,5*? Omwille van het onderhoudende karakter doch met weinig meer dan bordkartonnen psychologie?
Als maatschappelijk geëngageerd statement evenwel 4,5*.
En omdat beide niet van elkaar te scheiden zijn, omdat we in een hier en nu leven dat films zoals deze hard nodig heeft, omdat het een mainstream-publiek is dat met deze thema's aan de slag moet en geen links-intellectuele elite die zichzelf bedient met nicheliteratuur en -films: 4*. Basta!

avatar van knusse stoel
4,0
Prachtige film in de zin dat het verhaal vloeiend in de film vertolkt wordt!
Een waar gebeurd verhaal met aan het einde van de film een paar nieuwsitems over hoe het tegenwoordig gaat en daar kwam ik mijn "vriend" tRump ook in tegen. Een President die durft te zeggen dat er ook "echt goeie mensen" aan de moordenaars kant waren! (in een van de nieuwsitems)
Ha,........ natuurlijk, hoe verdraai je de waarheid met de leugen? Hoe praat je iets recht wat ontzettend krom is?
Dus op die manier!

En de film? Vanaf het begin tot aan het einde een prima verhaal wat goed verfilmd wordt en ook de rolspelers zijn uitstekend. Verder ontbreekt de humor niet in deze prent.
Verhaal draait om een donkere en sympathieke jongeman die werkt als politieman bij de politie in Colorado Springs (Colorado).
In het begin moet hij allerlei administratieve functies uitoefenen zoals dat vaker gaat met 'groentjes' maar al snel komt hij in het undercoverwerk terecht.
En dan begint voor ons en voor hem en zijn collega's (die allemaal blank zijn) een spannende tijd door een infiltratieoperatie bij de KKK.
Prima film, een 8!

avatar van Airbakke
0,5
JJ_D schreef:
Als film? 3*, misschien 3,5*? Omwille van het onderhoudende karakter doch met weinig meer dan bordkartonnen psychologie?
Als maatschappelijk geëngageerd statement evenwel 4,5*.
En omdat beide niet van elkaar te scheiden zijn, omdat we in een hier en nu leven dat films zoals deze hard nodig heeft, omdat het een mainstream-publiek is dat met deze thema's aan de slag moet en geen links-intellectuele elite die zichzelf bedient met nicheliteratuur en -films: 4*. Basta!


Bordkartonnen psychologie is wel het juiste woord.

"Belangrijke politieke standpunten": zwarten en joden vechten samen met de arm der wet tegen de KKK/nazi's/slechterikken, daarvoor verdient deze film wel 4,5 sterren!
Ha !
Wat zijn wij, een stelletje kleuters ? Dat plotje verdient zeker geen voldoende maar wel een klap recht in Spike Lee zijn gezicht. Waarschijnlijk heeft hij nog niet eens zoveel te maken met dit studenten project. Degene die dit in elkaar flanste lag volgens mij een potje te slapen in de geschiedenis les of heeft gewoon geen enkele gêne. Hij wil maar al te graag racisme in de spotlight zetten want dat scoort tegenwoordig.

En dat is juist het probleem, Blackkkkkklansman is nu al zo gedateerd als blauwe kostuumpakken op een trouwfeest. Hij zal waarschijnlijk wegkwijnen samen met Black Panther en al de andere ongeïnspireerde, oppervlakkige, politiek geëngageerde, quota halende box office films van deze tijd. De prent faalt zowel op stijl als op inhoud.

Wanneer gaan we eindelijk racisme vergeten en mekaar op persoonlijkheid benaderen ?
Wanneer we dit soort belerende, stereotiepe uiteenzettingen over goed en kwaad achterwege kunnen laten.
De Trump mensen die we zogezegd moeten wakker schudden, gaan niet kijken naar dit soort films, desalniettemin worden ze erdoor beïnvloed.

Wat schiet er dus over ? Een vereenvoudigd disney verhaaltje waarin minderheden samenwerken met de politie (uw vriend) om de kwaadaardige racisten met puntkappen een lesje te leren. Idioot en onnodig.

Als deze film cinematografisch iets te bieden had, dan had ik mij waarschijnlijk niet zo gestoord aan het verhaal, maar helaas...
Cinema is audiovisuele poëzie, dit daarentegen heeft het sex-appeal van een haperende netflix serie op je smartphone in de luchthaven.

de grunt Zo goed ?

Gast
geplaatst: vandaag om 12:48 uur

geplaatst: vandaag om 12:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.