Halloween (2018)

Wat een vreselijke film was dit. Ik heb de eerste Halloween uit 1978 meerdere malen gezien, zijn vervolg en ook de H20 versie, dus ik had wel mijn verwachtingen. Halloween (1978) is een heuse klassieker. In deze tijd had ik echter wel verwacht dat er iets originelers met dit "vervolg" gedaan zou kunnen zijn. Een soort Halloween 2.0. Helaas...

De film slaat alle Halloweenfilms over en speelt zich 40 jaar na de eerste af. Dus Michael Myers heeft vijf mensen vermoord. En toch zijn er een aantal mensen flink door geobsedeerd (de twee reporters, de therapeut van Michael en de tot waanzin gedreven Laurie)..

Waar de film vooral de mist in gaat, is het enorme gebrek aan spanning en sfeer. Er wordt veel gefocust op bordkartonnen karakters waar je niks om geeft. Simpelweg om de film wat lengte te geven. De jumpscares worden állemaal door geluid geproduceerd. Het zit bovendien boordevol onlogische momenten. Om er aan paar op te sommen: de jaren tachtig oplossing om Michael te laten ontsnappen zonder daar iets van te laten zien, de jarenlang voorbereide schuilkelder met een levensvoorraad aan voedsel waar vijf minuten in wordt doorgebracht, het huis dat hermetisch wordt afgesloten op een open balkondeur na, moorden tijdens de Halloweennacht die geen enkele toegevoegde waarde hebben en ga zo verder.

Dit is één van de slechtste films die ik in jaren heb gezien. Dus verheug je je er niet teveel op.

Jammer van het acteerwerk. Voor zo een reeks moet je toch wat fatsoenlijke acteurs kunnen regelen zou je zeggen..

Desondanks vermakelijk.

Tip: net gezien in Euroscoop Lanaken om 20:00

In het begin waren wij bij It’s Only a Movie sceptisch over deze nieuwe Halloween, maar naarmate we leerden dat John Carpenter een actieve rol zou spelen in deze directe sequel op het origineel, zijn we almaar enthousiaster geworden. Dat het de tijdlijn van de reeks nog gecompliceerder maakt nemen we maar voor lief, het is immers toch al een zooitje en ergens is het ook fijn dat de idiote verhaallijn over Myers’ cult (geïntroduceerd in deel 5) compleet genegeerd wordt. Maar de verwachtingen liggen nu wel erg hoog met enkel het origineel als tegenhanger en met John Carpenter als producent en tevens componist. De soundtrack hadden we al gerecenseerd, nu dan eindelijk de film.

Het zooitje binnen de Halloween franchise blijft natuurlijk niet steken bij het plotelement van de cult uit deel 5. In deel 2 was Laurie ineens zus van Myers, in deel 3 hadden we überhaupt geen Myers, H20 vergat het cultgedeelte weer en Rob Zombie dacht de reeks nieuwe leven in te blazen met een remake en een vervolg. Deze Halloween is dus het derde deel dat Halloween heet. De logica is niet meer te redden, maar Green en schrijver Danny McBride hadden er goed aan gedaan, als ze de rest toch al vergeten en dit een vervolg op de klassieker ui ’78 maken, een aparte titel te geven zodat we daadwerkelijk ook verder kunnen vanaf Halloween 1978. Maar goed, laten we naar de film gaan.

David Gordon Green heeft de onmogelijke taak in de voetsporen te treden van ‘Master of Horror’ John Carpenter. Het lukt hem dan ook nergens. Waar Halloween ’78 meesterlijk spanning weet op te bouwen en van Myers een ware stalker maakt, hebben we hier gewoon te maken met een seriemoordenaar die zijn ding doet. Geen gestalk, geen suspense opbouw, niets van dat. Carpenter wist uitstekend gebruik te maken van breedbeeld en maakte van de camera een middel in het opbouwen van suspense. In Halloween 2018 is de camera niets meer dan een registrator van het verhaal. In slechts één long take scène weet Green er iets ‘Carpenteresque’ van te maken, wat het op visueel gebied meteen de interessantste scène van de film maakt, maar kan het tippen aan Carpenter? No way.

Wat ook niet helemaal werkt is de cast. Het is al snel duidelijk dat deze leading cast absoluut niet zo ‘likeable’ gaat zijn als die uit het origineel. Andi Matichak als de kleindochter van Laurie is nog de beste van het stel, maar zij weet de film niet te dragen. De dochter van Laurie, gespeeld door Judy Greer, is al helemaal een miscast en weet totaal geen empathie op te wekken. De rest van de bijrollen zitten op datzelfde niveau. Het wordt ze ook niet makkelijk gemaakt door de schrijvers want wat komen er vaak ongeloofwaardige opmerkingen uit hun personages en wat is het script überhaupt ongeloofwaardig op momenten. Hoezo wordt er bijvoorbeeld besloten kort voor Halloween Michael Myers van de ene inrichting naar de andere te sturen? Toppunt van ongeloofwaardigheid is echter weggelegd voor de ‘nieuwe Dr. Loomis’, gespeeld door Haluk Bilginer. Alle hoop is dus gevestigd op Jamie Lee Curtis en wat is het een opluchting dat zij niet teleurstelt.

Jamie Lee Curtis is terug van weggeweest en levert een ijzersterke performance af als een geleefde Laurie Strode. Helaas krijgt ze niet genoeg ruimte van het script om haar personage echt goed vorm te geven maar met de tijd die ze heeft haalt ze er echt het maximale uit. De laatste 20 minuten zijn wat de film redt van een onvoldoende en dit is te danken aan haar ‘screen presence’ en de confrontatie met Michael Myers. Laten we onze Boogeyman vooral niet vergeten, want ook hij stelt gelukkig niet teleur. Michael is boos en hoewel hij niet de stalker van voorheen is, is hij wel een stuk bruter dan in het origineel, met een paar lekkere gore kills als gevolg.

Uiteindelijk is Halloween toch een teleurstelling geworden. Dat we de directe vergelijking met het origineel maken is logisch en dat maakt dat David Gordon Green door de mand valt. Wat had ik graag Carpenter zelf deze film zien regisseren, maar helaas moeten we het alleen doen met zijn uitstekende soundtrack, wat eigenlijk al genoeg reden is tot euforie, zijn laatste score dateert namelijk van 2001 (Ghosts of Mars). Halloween is een degelijk vervolg, maar had eigenlijk veel meer moeten zijn dan dat.

Recensie: Halloween (David Gordon Green) - It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Héél matig.

Een sequel-reboot, dat is echt wel wat deze reeks (en de hele filmwereld) nodig had. Je moet je tegenwoordig een halve dag inlezen alvorens je aan een lompe slasher als deze kan beginnen. En dan kan je uiteraard ook weer verwachten dat met er alles aan zal doen om er zoveel mogelijk verwijzingen naar het origineel in te stoppen.

Even alle andere negatieve punten buiten beschouwing gelaten, Green slaagt er niet in om van Myers een indrukwekkende killer te maken. Sowieso al lastig als je hem introduceert als een bijna-opa (deed me wat denken aan die Rambo 99 grapjes die we als kind maakten), maar ook als killer maakt hij weinig indruk. Moorden zijn wat saai naar hedendaagse normen, Myers zelf te braaf (loopt hij daar nu gewoon een babybedje voorbij?).

Dat je verwijst naar de iconische muziek in een film als deze is niet zo vreemd, maar dit was een eindeloze en schaamteloze kopie. Acteerwerk was redelijk ondermaats (Curtis voorop), de lore is niet interessant en visueel is het best povertjes. Een matig tracking shot ten spijt.

Nee, dan heb ik me véél beter vermaakt met de Rob Zombie films, die hadden ten minste nog wat eigenheid. Dit is gewoon een poging tot slechte kopie-sequel van het origineel. Maar da's ondertussen ook alweer bijna 40 jaar oud, daarop voort proberen bouwen is gewoon niet goed genoeg meer.

2.0*

"He can speak. He just chooses not to."

Dit vervolg moet dus een herkalibratie voorstellen; alle vervolgdelen worden genegeerd en men borduurt verder op de eerste film. Een gewaagde keus waar je zo je bedenkingen bij kan hebben.

In dit deel zijn we 40 jaar verder en wordt Laurie Strode geportretteerd als een soort Sarah Connor in haar eigen bunker. Hierin is zij tot de tanden bewapend om de confrontatie met Michael Myers aan te gaan. Toevalligerwijs breekt Myers tijdens een gevangenistransport uit en kan het slachten beginnen.

Althans, dat zou je denken. Er worden te veel dingen bijgehaald die gericht zijn op tieners, zoals dat gedoe omtrent de kleindochter. Bijkans is het merendeel van de cast vrij matig te noemen. Zo heeft David Gordon Green er ook nog een handje van om allerlei zaken erbij te betrekken die kant noch wal raken. Alsof het mij iets kan interesseren wat voor broodje iemand eet, really?!

Desondanks wordt er in 'Halloween' wel een aardig sfeertje gecreëerd, middels de - vernieuwde - iconische score van John Carpenter. En als Myers eenmaal zijn eerste bloederige kills maakt, is het weer genieten geblazen. Jammer genoeg merk je als kijker wel op dat er een bepaalde dreiging mist vanuit de beste man, waardoor het geheel niet spannend wil worden. Eveneens helpt het niet dat sommige scènes te tam zijn.

Al met al een redelijk vervolg, maar duidelijk te overhyped.

Kleine 3,0 sterren.

Dit is weer zo’n dertien-in-een-dozijn-horrorpulpfilmpje dat even ongeloofwaardig als voorspelbaar is. De film bestaat uit louter de versleten horrorclichés die elk verrassings- of horroreffect hebben verloren zodat de film nergens eng wordt. Natuurlijk doet iedereen de domste dingen zodat ‘het ding’ Michael Myers telkens opnieuw kan toeslaan en natuurlijk gaat men er elke keer vanuit dat Michael nu echt dood is hetgeen natuurlijk niet zo is (de film eindigt nota bene met Michael in een brandend huis in plaats van dat men 100 kogels door z’n hoofd jaagt zodat de volgende sequel alweer in de steigers is gezet). Tot overmaat van ramp is het idee van de film simpelweg een kopie van de oorspronkelijke Halloween (1978) - MovieMeter.nl, want natuurlijk ontsnapt de oude moordenaar wanneer hij naar een andere gevangenis wordt overgeplaatst precies op 1 november dus op Halloween en gaat hij daarna weer vrolijk moorden, precies zoals in de oorspronkelijke Halloween (1978) - MovieMeter.nl. De film is zelfs volstrekt onzinnig, van de premisse dat ‘het ding’ Michael het absolute kwaad is terwijl hij kinderen bewust geen haar krenkt (hetgeen hem naar hedendaagse c.q. Hollywoodstandaarden ronduit goed maakt) en is zijn behandelende psychiater zonder twijfel de meeste krankjoreme professor die ooit in een film heeft rondgelopen met zijn missie om Michael levend en dus moordend te houden zodat hij ‘het kwaad’ in het wild kan bestuderen.

De film is aldus van begin tot eind één grote belediging voor ieders intelligentie en goede smaak. Helaas is dat standaard voor het horrorgenre, vandaar m’n kwalificatie als ‘dertien-in-een-dozijn-horrorpulpfilmpje’. Er zijn genoeg horrorfilms die wel intelligent zijn en het is verdomd jammer dat die de uitzonderingen zijn (maar krijgen die hier steevast allemaal de laagste scores van zogenaamde horrorliefhebbers omdat er geen goedkope jump scares in zitten). De gemiddelde horrorliefhebber is blijkbaar even hersenloos als z’n favoriete filmsubject – de zombie – zodat de industrie aan de lopende band hersenloze horrorpulp uitbrengt waarvan deze Halloween het zoveelste voorbeeld is.

Toch krijgt de film van mij uiteindelijk toch nog een zeer magere voldoende, want de film weet waarempel toch nog spanning op te bouwen. De eerste helft waarin er opvallend weinig gebeurt en waarin we uitvoerig kennismaken met de vrouwen van de familie Strode betaalt zich uit in de tweede helft doordat de film afstevent op een ‘epic battle’ tussen ‘het ding’ en deze vrouwen waarbij we als kijker dermate emotioneel gehecht zijn geraakt aan de vrouwen dat we echt hopen dat één der vrouwen het gaat overleven. Overigens, net als praktisch alle films van tegenwoordig waart het spook van genderneutraliteit ook door deze film zodat het geen toeval is dat ‘het ding’ geen moeite heeft met het afslachten van zwaarbewapende kleerkasten van politieagenten maar het zwaar te verduren krijgt tegen een meisje en een bejaarde vrouw. Dat is bijna grappig. Maar het stoort niet, mogelijk omdat je tegen die tijd al zoveel onzin hebt moeten verstouwen dat dit er ook nog wel bij kan.

Kortom, als horror is het weer tenenkrommend slecht maar als thriller is de film nog best geslaagd.

Deze film negeert alle sequels, maar verzint voor het gemak wel even dat Michael Myers (die aan het einde van Halloween (1978) spoorloos is verdwenen) toch maar is gearresteerd. Precies 40 jaar later (alsof de duvel er mee speelt) wordt hij overgeplaatst, al is het een raadsel waarom. Hij weet op wonderbaarlijke wijze te ontsnappen, maar ook dat moeten we maar ter kennisgeving aannemen. En, oh ja, toevallig kwam het busje ook langs Haddonfield en dus hoeft Michael slechts een korte wandeling te maken voordat hij in zijn voormalige woonplaats de ene willekeurige onschuldige burger na de andere op bloederige wijze naar de andere wereld helpt. Een jengelende baby en een irritant kind laat hij dan om onbegrijpelijke redenen links liggen. Regisseur David Gordon Green, die mede verantwoordelijk is voor het erbarmelijke script, neemt het onverstandige en onnodige besluit om Michaels gezicht (deels) te laten zien! Een onbegrijpelijke blunder. Jamie Lee Curtis komt opdraven als Laurie Strode en er is een poging tot diepgang in de vorm van de relatie met haar dochter (Judy Greer) en kleindochter [Andi Matichak], maar het helpt allemaal niets. Zelfs de finale is een teleurstelling. Alle goede momenten zitten in de trailer en dat is op zijn zachtst gezegd een tikje mager.

De Halloween franchise is een zooitje. Deze film is alweer de vijfde continuïteit. Na een baanbrekende slasher en een middelmatig vervolg kwam een totaal andere film zonder Michael Myers. Vervolgens werden er drie matige films gemaakt rondom een Thorn vloek, waarna de film in 1998 een vervolg kreeg die alle films behalve de eerste twee negeerde. Vervolgens werd Halloween: H20 opgevolgd door een bespottelijke film met Busta Rhymes en dus mocht Rob Zombie een nieuwe versie maken. En flink wat jaren na Rob Zombie's Halloween II werd dit nieuwe deel gemaakt, ditmaal een direct vervolg op het origineel en wederom met Jamie Lee Curtis; deze keer 40 jaar na het origineel. Ergens overzichtelijk; je hoeft enkel de eerste film gezien te hebben voor dit vervolg. Maar voor mensen die de gehele serie volgen is dit de zoveelste herstart van een serie. En ook de titel van de film maakt het er allemaal niet duidelijker op, want dit is de derde film in de Halloween serie, die simpelweg 'Halloween' heet, ook al is het een vervolg. Gevalletje The Thing uit 2011.

Deze Halloween breekt momenteel talloze records en de verhalen gaan al rond dat het tijd is om meer grote namen uit de slashers nieuw leven in te blazen. Het is ook op precies hetzelfde moment dat Robert Englund even terugkeerde als Freddy in de sitcom van The Goldbergs. Maar is deze Halloween echt een baanbrekende, innovatieve film? Nee, zeker niet. De film is - zoals verwacht - vooral een ode aan die eerste film. En dat doet Halloween niet slecht; de film zit bomvol verwijzingen en knipogen. Niet alleen naar de eerste film, ook naar andere delen in de serie. Er zit zelfs een leuke knipoog in naar één van de leukste sequels uit de reeks; Season of the Witch. Verder is de film een soort The Force Awakens voor horrorliefhebbers; oorspronkelijke castleden keren terug, hoe klein de rol ook; zo heeft de oorspronkelijke Shape Nick Castle zelfs een cameo ergens als Michael Myers. Het is duidelijk dat fans ditmaal aan het roer staan en dat de film met liefde is gemaakt.

De positieve kant? Halloween bevat een paar sterke sequenties en scènes, zoals we ze lang niet meer zagen in de Halloween serie. Michael Myers is weer oprecht een mysterieus figuur, hij blijft een geheimzinnig figuur waar we niets over te weten komen. In een paar mooie lange shots zien we hem rondlopen in Haddonfield. Deze momenten tonen een meedogenloze killer. In de film lopen een reeks inwisselbare tieners, maar erg vervelend zijn ze gelukkig niet. De personages zijn niet memorabel, maar allemaal net iets kleurrijker dan de vorige delen te bieden hadden. Want eerlijk is eerlijk, zelfs het origineel moest het nu niet bepaald hebben van zeer boeiend slachtvee. De toevoeging van Jamie Lee Curtis is ook sterk, ook al staat ze nu gelijk aan Donald Pleasence in de hoeveelheid sequels ze is verschenen, we zijn haar nog niet zat. Haar personage is hier ook een stuk interessanter dan de Laurie Strode die we in Halloween H20 zagen. Ze is een soort Sarah Connor uit Terminator 2 geworden en dat is geen slechte keuze geweest.

Minder sterk is de toevoeging van 'de nieuwe Loomis'. Deze dokter is in de meeste scènes waarin hij zit zelfs vervelend, vooral omdat hij een te grote rol heeft voor een personage dat we nooit eerder zagen. Het drama rondom Laurie, haar dochter en kleindochter is niet overal even sterk, maar het is altijd nog beter dan het gebeuren rondom deze dokter Sartain. Verder is Halloween een leuke sequel met veel odes, maar vernieuwend is het allemaal niet. De film gaat net wat stappen verder dan het origineel qua gore en scares, maar is subtiel in vergelijking met de lawaaierige delen van Rob Zombie. Prima toon, maar het maakt deze Halloween ook een prima middenmoot. Liefhebbers van het genre kunnen er prima van genieten. Maar in een tijd waarin horrorfilms steeds innovatiever, creatiever en hoogstaander worden, is Halloween gewoon een slasher geworden voor tussendoor. Niets minder, maar helaas ook niets meer.

3,5 sterren.

“Happy Halloween, Michael.”

Sterke Halloween film. Ik had geen hoge verwachtingen voor deze film, maar David Gordon Green heeft er een uitstekende Halloween film van gemaakt met liefde en respect voor het origineel. Er zijn veel knipogen naar het origineel, en vooral een bepaalde scene op het laatst bracht een grote glimlach op mijn gezicht. De laatste scene is ook briljant, en de manier waarop Allyson dat mes vasthoudt laat zien dat ook zij haar hele leven met een trauma rond zal lopen.

Andi Matichak is een fijne ontdekking, en ook Judy Greer als dochter van Lori doet het goed. Jamie Lee Curtis is natuurlijk de grote ster van de film, en ondanks dat we ook veel scènes rond de tieners krijgen (de scene met de babysitter en het jongetje is grappig en intens tegelijk) weet Curtis toch wel de meeste indruk te maken. De regie en de muziek zijn ook sterk, en een bepaalde tracking shot is briljant geschoten. De film is niet perfect, en vooral het subplot rond dokter Sartain, en de podcasters in het begin, werken totaal niet. Maar Michael Myers en de Strode vrouwen zijn geweldig. Kom maar op met dat vervolg.

Muziek was herkenning, heerlijk dat riedeltje.

Vond Jamie Lee erg goed op dreef, alleen wat is ze oud geworden.

Meyers slacht wat meer dan in het origineel, maar het blijft wat braaf.

Zeker geen slechte film, op sommige momenten redelijk spannend

Vind Jason echter vele malen cooler en geef persoonlijk de voorkeur aan de Meyers van Rob Zombi.

Afgelopen middag deze in Antwerpen gaan zien.

Hoewel deze film als direct vervolg van het origineel is aangekondigd, wordt hiermee maar even voor het gemak vergeten dat twintig jaar geleden dit feitelijk al is gedaan met H20 (vervolg op 1+2), dus dat is ook bepaald niet een nieuw gegeven meer.

Kan deze film tippen aan de '78 versie? Niet echt. Vond hem zelfs niet veel beter dan H20.
Meer dan een aardige poging is het niet geworden, maar meer lag ook niet in de lijn der verwachtingen.

Het probleem is dat het feitelijk gewoon een herhalingsoefening van het origineel is, incl. veelal de zelfde ideeën en scene's, maar dan stukken minder goed uitgevoerd en opvallend niet spannend, laat staan eng. Eigenlijk is het daardoor niet eens een echte horror film, maar meer een thriller.

Wat het origineel zo goed en spannend maakte, was dat Myers eerst uitvoerig zijn slachtoffers ging observeren en stalken, voordat hij genadeloos toesloeg. Dat doet hij nu nog nauwelijks. Vooral in het eerst uur zie je hem voornamelijk meteen mensen ombrengen, die tot dan toe niet in de film zijn voorgekomen en met wie je dus ook totaal geen band hebt en waarbij het je niets doet wanneer ze vermoord worden.

Uitgezonderd zijn die man en dame van het begin, die hij vermoord in de toiletruimte van een tankstation. Dan is het ook meteen even spannend en lijken oude tijden te herleven. Helaas is in de rest van de film dit gevoel praktisch totaal weg.

Ook is het teleurstellend dat veel van de kills buiten beeld gebeuren, incl. zijn ontsnapping aan het begin uit de bus. Dit is echt een grove fout en misrekening van regisseur en scriptschrijver(s).

Verder valt de finale met Curtis uiteindelijk tegen. Op de scene na bij de deur en het moment dat ze door hem uit het raam wordt gegooid, is er verder nauwelijks of niet een directe confrontatie en is de uiteindelijke oplossing hem met huis en al de fik in te steken wel heel onbevredigend.

Voor de fans zijn er nog wat leuke grapjes en knipogen naar het origineel in de film verwerkt. Zo horen we de stem van Donald Pleasence op een bandje en is er in de finale een scene tussen Myers en Laurie omgedraaid wat heel geinig bedacht en uitgewerkt was,

maar verder was de film toch niet echt heel erg goed en vooral totaal niet onderscheidend om vandaag de dag nog enorm veel indruk te kunnen maken.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Als grootse Halloween fan vanaf het begin heb ik weer enorm uitgekeken naar een nieuw deel natuurlijk, ondanks dat dit ineens deel 2 blijkt te zijn en we andere delen erna maar moesten vergeten. Maar goed, deze film zat helaas op veel punten gewoon raar in elkaar. Michael zijn gezicht wordt steeds deels in beeld gebracht, waarom dan niet helemaal? Michael ontsnapt na 40 jaar en je ziet niet precies hoe en dat moet je toch in de film verwerken? En na zijn ontsnapping komt hij toevallig die onderzoeks journalisten tegen bij een tankstation. Hierdoor krijgt hij zijn masker terug. En ook het einde valt me echt tegen. Jamie Lee heeft 40 jaar op dit moment gewacht en gaat er maar gewoon vanuit dat Michael echt is omgekomen en rijd dan weg met haar dochter en nichtje. Je wilt toch zeker zijn dat Michael as is geworden? En ineens is de film ook klaar en Michael zie je niet meer, dus open einde? Ook sommige scenes die zijn toegevoegd verbazen mij, zoals die nieuwe Loomis die ineens is doorgedraaid.

Op naar de nieuwe Halloween in 2019 hopelijk? En dan graag een beter uitgewerkt verhaal .

Het oorspronkelijke Halloween is mijn favoriete slasher, en deze zoveelste film over de gemaskerde moordenaar viel me zeker niet tegen. Echt eng wordt het nergens, maar de film blijft spannend genoeg naar het einde om te blijven boeien. Leuk, al die verwijzingen naar het eerste deel, dat soort knipoogjes kan ik wel waarderen en het laat ook zien dat de film deels vervolg, en deels eerbetoon is.

Groot pluspunt vond ik hoe bepaalde scenes gefilmd waren. Een scene die werkelijk indruk maakte was de scene waarin we van buitenaf zien hoe een vrouw binnenshuis staat te telefoneren. Michael loopt achterom, en we zien hem achter de vrouw binnenkomen. Terwijl zij blijft bellen en de jaloeziën laat zakken, zien we Michael op haar aflopen, en als ze vlak voor het raam staat, steekt hij haar van achter neer, het mes dwars door haar hals. En dat alles in één shot! Complimenten!

Minpuntjes vond dat er af en toe wat teveel gore werd gebruikt. Voor de gemiddelde horrorfilm is het allemaal vrij braaf nog, maar persoonlijk vond ik het overbodig en afbreuk doen aan de spanning. De kracht van Michael Myers is dat hij altijd overal in het donker tevoorschijn kan komen. De spanning van de boogieman. En gore voegt daar niet veel aan toe, behalve wat walgende geluiden in de bios.

Ook de overacterende arts die Michael begeleidt vond ik een minpunt. In het begin viel het nog wel mee, maar naar het eind toe ging dit over de top.

Kortom, een vermakelijke horrorfilm, die zeker niet het niveau en de spanning van het origineel evenaart, maar desondanks goed genoeg is voor een fijne filmavond.

3*

He's waited for this night... he's waited for me... I've waited for him...

Ik heb toch wel lang uitgekeken naar deze nieuwe Halloween film, door de interessante trailers en het feit dat de oude cast en crew hier ook weer aan mee werkte. Daarnaast spreekt het ook wel aan dat ze al die vervolgfilms negeren, zeker als je weet dat diverse van die films gewoon matig waren. Het is ergens best slim om gewoon een vervolg op de eerste film te maken.

We zijn 40 jaar na dato en Laurie Strode is een verlaten, getraumatiseerde vrouw die wacht op wraak op Michael Myers te nemen. Jamie Lee Curtis was 40 jaar geleden de scream queen, maar is dat tegenwoordig zeker niet meer. Ze is niet langer bang en naïef. Ze is volwassen, ze denkt vooruit en ze wil niets liever dan een ontmoeting met haar grote vijand. Haar huis is een soort Ford Knox geworden waar hij opgewacht kan worden. Ik vind dit wel een slimme actie, want nogmaals een bange vrouw spelen zou niet goed bij deze rol van Jamie Lee Curtis passen. Er zijn nog genoeg weerloze en bange slachtoffers over in deze film.

Wat de film goed doet is dat er is gekeken naar de sterke punten van de eerste Halloween. Die film draaide om spanning, sfeer en de mysterieuze Michael Myers die zonder motief los gaat op de inwoners van Haddonfield. De vervolgdelen waren vooral makkelijke verhalen met veel kills, maar met weinig van de genoemde pluspunten. Dit wordt hier gewoon beter aangepakt en het resulteert in diverse prima momenten. Het beste stuk is toch wel die op de wc van het tankstation, waar een meisje doodsbang wordt gemaakt en uiteindelijk genadeloos eraan gaat. Erg fijne scène. En zo zijn er meer van die momenten. Dat vervelende pubertje dat nadat hij is gedumpt met de uitgaande lichten bang wordt gemaakt vond ik ook al sterk. Idem met het oppasmeisje en het slot bij de woning van Laurie. Natuurlijk zitten er ook wel een paar makkelijke kills in, maar dat vind ik niet erg. Het tempo ligt wel hoger dan in het origineel waar Myers pas in het laatste deel van de film toen los ging met moorden. De moorden zijn soms ook lekker grof en bruut, waarbij ook voldoende wordt getoond. Al is het een paar keer jammer dat ze dit niet doen, zoals bij de moord met de hamer. Jamie Lee Curtis is ieder geval erg geschikt voor deze rol en ze blinkt dan ook echt uit. Helemaal als ze gewoon gelijk blijkt te hebben en haar familie moet beschermen. De familieleden zijn wel oké, maar voegen ook niet heel veel toe met hun rollen.

Wel vind ik dat de film een paar storende plotgaten kent. Waarom zien of horen we niks hoe het gevangenentransport misgegaan is? En waarom vervoeren ze Myers net op Halloween? Waarom vermoord die Dr. Loomis kopie een agent en legt hij Myers achterin zijn auto? Het is bij vlagen vrij onlogisch, al stoorde het me ook niet al te veel. Dit soort films werken nou eenmaal minder goed als ze volledig verklaard worden, want dan is er een hoop niet mogelijk. Ook complimenten voor een paar hele fijne verwijzingen naar de originele film. De spookvermomming was leuk, maar ook de omgekeerde scène op het einde met Laurie en Michael, die in de eerste film net andersom gaat. Of de stem van Donald Pleasence. Ook diverse castleden uit die film komen hier kort terug. En zelfs de toegevoegde humor, wat ik op voorhand wat misplaatst zou noemen bij een film als Halloween, werkt best leuk. Dat donkere kindje had nog best een grappige rol.

Alles bij elkaar is dit gewoon bijzonder geslaagd. Niet perfect, maar de funfactor ligt zo hoog dat ik de film ook gewoon een hoge waardering geef. En de themesong blijft ook heerlijk. Dezelfde score als het origineel zie ik, maar ze zijn niet helemaal te vergelijken. Andere tijden zeg maar. Ik sla de eerste film nog iets hoger aan, maar het neemt niet weg dat dit met afstand de beste sequel van de franchise is geworden. Hopelijk volgt snel de aankondiging voor Halloween 3, graag weer mét Jamie Lee Curtis.

4*

Toch maar matig deze film. Vond het in het begin al meteen raar dat ze bij hem langsgaan met dat masker.

En dan later Michael Myers die mensen vermoord op klaarlichte dag en vervolgens natuurlijk spoorloos is. Iets te veel momenten in de film waarbij ik dacht: ik kan mij niet voorstellen dat mensen hier op deze manier mee omgaan. Ik weet dat in het echte leven het ook niet altijd even logisch overkomt, maar deze film zit er vol mee en dat gaat mij te ver. En ik denk dat het enige wat ik tof vind aan Michael Myers, zijn masker is.

Positieve punten zijn de brute kills, Jamie Lee Curtis, de muziek en dat oppas jochie.

Slechts vermakelijk.

Grootste debet aan deze film is dat Michael Myers ineens van een stalkende voyeur in een gewetenloze moordmachine is veranderd. De film voelt daardoor veel meer aan als een dertien in een dozijn productie. Nergens heerst er nog die onhebbelijke spanning die het origineel zo kenmerkt. De sfeervolle locatie, de prima muziek en enkele fijne scenes ten spijt. Slap einde ook. 3*

Vanavond in de bios gezien. Leuk dat het zo druk was trouwens, voor een maandagavond en een horror film. Volgens mij missen de mensen echte horror klassiekers, vandaar de opkomst. De meeste nieuwe horror films zijn zo slecht, zoals Annabelle, The Conjuring, The Nun, etc.

Ook omdat Jamie Lee Curtis weer mee speelt, geeft deze nieuwe Halloween film een pluspunt.

Ik vond in het begin de film wat oubollig. Een bus met criminelen en moordenaars wordt toch minstens met politie auto's/motors voor en achter in de gaten gehouden. Ook geen helikopter gezien, vreemd? Dat Jamie Lee helemaal alleen woont in een huis in de bossen met sloten en camera's is ook een beetje gek. Als je zo bang bent voor Michael Myers, dan verhuis je toch naar Hawaï of Timboektoe?

Als bekend is dat er een moordenaar rond loopt, wordt er maar bar weinig politie ingeschakeld. Maar goed, als je dat opzij zet, dan krijg je een leuke, spannende, griezelige film te zien. Met een paar goede schrik scene's. Dit deel doet niet onder aan het origineel. De muziek blijft prachtig van John Carpenter zelf.

Het had wel iets klassieks. En de opmaak zag er mooi uit. Wel jammer dat er weinig duidelijk wordt gemaakt over het verleden. Toch vond ik de film erg vermakelijk.

Dit was het gewoon allemaal net niet. Dat komt onder andere door het verhaal dat niet lekker loopt en vol hangt met dommigheden en toevalligheden. Het begin vond ik echt afschuwelijk slecht. Daarnaast, erg handig om zo'n seriemoordenaar blijkbaar in een gevangenis een paar kilometer verderop vast te zetten, om onduidelijke redenen op Halloween te transporteren zonder extra beveiliging en de boel in Haddonfield gewoon te laten voor het is na een uitbraak en moordpartijen in en rondom een tankstation. Dat die Podcaster met het masker van een moordenaar rondloopt, verkregen bij de politie (hallo, bewijsmateriaal? ) ....Tsja..

Uiteindelijk kan ik daar wel mee leven en horen dit soort dingen ook wel een beetje bij het genre en vooral bij deze reeks. Dan kunnen we de rest er maar even bij pakken. In mijn ogen lopen er net even teveel nietszeggende personages rond. Het hele Halloween feestgebeuren met de tiener struggles past totaal niet binnen de film en leidt alleen maar af van iets wat in potentie veel beter uitgewerkt had kunnen worden.
Met de sfeer zit het wel goed in de film, er hangt een beetje zo'n grauwe seventies look over de film die ik kan waarderen en somige kills zijn echt mooi geschoten. De Halloween sfeer in dit soort dorpjes spreekt me altijd erg aan.

Op het gebied van suspense gaat Halloween daarna helaas weer de fout in. Er wordt amper aan een goede spanningsopbouw gedaan. De film bevat totaal geen spanning omdat je Myers op zijn rooftocht volgt. Hierdoor gebeurt er niks onverwachts. Het werd pas richting het einde wat spannender, in het huis van Strode. Maar dan vraag ik me af waarom ze in godsnaam alle lampen uit doet en haar huis vol etalagepoppen heeft staan. Ontzettend dom en niet over nagedacht als je een confrontatie in het donker in je huis wil hebben.

Ook word ik er niet vrolijk van telkens naar de kaal wordende opoe Michael Myers te kijken. Het mystieke rondom zijn personage wordt hiermee weggehaald en voor mij is dit een van de grootste dooddoeners van de film, nog meer dan het plot met bordkartonnen personages waar ik niet om geef. Laurie Strode en kleindochter kunnen er nog mee door, maar dochterlief gespeeld door Judie Greer is een compleet nutteloze rol.
Als er een strakkere focus lag op het gezinsdrama van Jamie Lee Curtis en haar gezin in plaats van al die nutteloze onzin over Vietnamese broodjes, gestoorde dr. Loomis kopie (jeetje wat was dat vergezocht en slecht) en tieners die telefoons in een pudding gooien, dan had er een mooie revenge horror in kunnen zitten. Toch bizar dat een meid die niet zonder haar telefoon kan haar telefoon zo in dat spul laat dumpen en erin laat liggen. Leuk plotdevice om ervoor te zorgen dat ze geen mobiel heeft. Zucht... Er lag totaal geen goede focus op het plot. Het plot hoeft echt niet moeilijk, zolang de makers maar weten waar ze naartoe willen. Alle onzin weghalen en de film klein houden met Strodes gezin had de film zoveel beter gemaakt.

Nu is het maar een alledaagse horror geworden die naar de huidige maatstaven het grote publiek weet te vermaken, maar als je meer zoekt in een horrorfilm kom je toch echt tekort. Het ontbreekt gewoon aan spanning en dat is een belangrijk criterium.

Ik prefereer nog steeds de oorspronkelijke Halloween 2 boven deze.

2,5*

Misschien voor de doelgroep die de slasher films uit vervlogen tijden hebben gemist een leuke afwisseling op de vele spookhuishorror's van de laatste jaren. Voor alle anderen is dit een erg voorspelbare bedoeling met een verhaal dat wel heel makkelijk is bedacht en een script dat ook geen moeite doet het een beetje geloofwaardig te brengen. Er is dan ook veel op aan te merken, maar de setting en de nostalgie maken veel goed. Bepaald geen criterium, maar toch voor velen daardoor wel vermakelijk.

Leuke film voor een zaterdagavond maar had me er eerlijk gezegd wel ietsje meer van voorgesteld. De sfeer is goed, de kills uiteraard ook vond het acteerwerk soms een beetje ongeloofwaardig en ditzelfde geld eigenlijk voor het verhaal, er zitten wel erg veel toevalligheden in wat het voor mij toch een beetje ongeloofwaardig maakte. zoals het verkeersongeluk en Michael die talloze mensen afslacht en vervolgens nergens te vinden is. desondanks toch vermakelijk genoeg voor minimaal 3 sterren.

Lastig deze te beoordelen, het verhaal zelf springt er niet speciaal uit. Maar als je je bedenkt dat het een vervolg is op een film die in zijn tijd wél heel spannend en origineel was, en dan met dezelfde hoofdrolspeelster die van onschuldig meisje tot wraakzuchtige moordoma is getransformeerd vind ik het toch wel wat hebben. Het is ook een en al fan-service. Als ik een fan van het origineel was zou ik deze graag willen zien om maar te weten hoe het verdergaat. Deze film voelde dan ook meer als een aflevering uit een serie en niet als bioscoopfilm. Heb me wel vermaakt, en de sfeer was ook mooi.

Ben overigens ook groot fan van Jamie Lee Curtis sinds Scream Queens, dus dat was ook een reden om dit te gaan kijken.

Pfff wat een gare film!!! Gore is zwaar ondermaats, zoals al is omschreven totaal geen sfeer, hack/slash dezelfde meuk als altijd en dan die veels te lange eind scène die werkelijk nergens op slaat!

Dus nadat ie die vent op het parkeerterrein voor hun huis heeft omgelegd, enige wat je had hoeven te doen is de deur open en hem overhoop knallen..nee ik doe de deur op slot, kijk daarna door het raam, hey hij staat er niet meer en daar komt ie, door de ruiten...kom op hoor.

Vervolgens horen ze hem lopen en schiet ze een kogel door de vloer.

Toch knap hoe ie dan muisstil over een houten vloer zich door heel het huis verplaatst en niet alleen dat, hij heeft ook nog even die dooie buiten opgepikt en opgevouwen in een kast..

En dan het laatste gedeelte dat ie de trap af lazert, je hebt een hele kast met wapens daar je had hem makkelijk overhoop kunnen knallen maar nee we gaan quasi moeilijk ontsnappen en blijkt die kelder zogenaamd opeens een val voor Jason te zijn want dat klinkt ook echt logisch, een panic room met eten en wapens is gebouwd om hem te vangen alleen hoe was nog niet duidelijk.

Al met al, wat een bullshit!

Toch wel een tegenvaller!

De minpunten overschaduwen domweg de pluspunten. Het acteren is, laten we het voorzichtig zeggen, niet altijd even geweldig. Echter het script en de dialogen waren het grootste struikelblok. Hoe kan je teksten als: "Feel the mask", "I got peanut butter on my penis", "You are so getting dry fucked tonight" (na het laten zien van een tatoo), "There beautiful bodies got me all chubbed out Allyson" uitkramen?

Volgens de regels voor een goede sequel moeten er meer en bloederige kills te zien zijn. Nu zijn er misschien nog wel meer doden maar wat betreft de werkelijke horror in de film; geen enkele dood voelt op geen enkele manier indrukwekkend, geen van de moorden heeft me dan ook als toeschouwer geraakt. Dat kwam omdat niet één moord de personages echt beïnvloedde. Het verhaal is compleet gericht om de drie generaties vrouwen naar het huis te krijgen om daar het ongeloofwaardige einde af te werken. Ook al vermoorde Big Mike de hele buurt uit het deed er niets toe!

Over personages gesproken, wat was er in vredesnaam aan de hand met sommige van deze bijfiguren in deze film. Waarom heeft Allyson een drol van een vriend als we niet eens zien dat Michael hem vermoordt? Echter dat jongetje (Julian) spande de kroon! Waar was het cliché van het kind dat een monster in hun kast ziet, voor nodig? En dan was er nog een sheriff met een grote cowboy-hoed die meerdere keren in beeld was maar totaal geen functie had. En we krijgen niet te zien dat Mike ze vermoordt!

De film bezat daardoor maar een lichte vorm van spanning, de feitelijke gore was erg mager en wat dan ook restte waren verwijzingen en geluid om je nostalgische herinneren naar John Carpenter film te geven.

Deze 2018 editie laat zien dat de 40 jaar oude formule nog niet helemaal uitgemolken was. Ik vond deze Halloween prima te pruimen nog met wat verrassende plots erin. En wat bekende namen.

Moet wel zeggen dat de Halloween saga zijn beste tijd wel gehad heeft en ik nauwelijks met een horrorgevoel hiernaar gekeken heb, zoals bij de nekharen overeind zettende Ring trilogie, om maar wat te noemen.

Leuk filmpje die de 40 jaar oude traditie hoog houdt.

Jaren na uitkeken , mijn favo slasher , het origineel dan .

Maar omdat carpenter hier een flinke vinger in de pap had ( och die soundtrack alleen al.

En ze die belachelijke vervolgen links lieten liggen ( ik vind deel twee nog steeds heel erg goed , maar dat terzijde )

Dat waren flinke pluspunten . Maar Omdanks dat ( ik was er al bang voor ) toch wel teleurstellend.

Het begin was sterk . Met de journalisten .

Maar het niet consequent zijn met het laten zien van de gore , het missen echte spanning , maar vooral de onlogische dingen die er gebeuren , maken dit niet tot het horror feest waar ik nu al twee jaar op wacht .

Het is het respect voor het origineel en het fantastische uitgang punt van het negeren van de flut vervolgen dat ik dit wel een voldoende moet geven .

En het was geen onaangename zit .

Maar er had met dat in je achter hoofd , en dan gewoon wel met carpenter aan het regie roer ( If only ) , had er zo veel meer ingezeten .

Voor nu toch een voldoende .

3*

Aardig.

Slimme opzet in deze tijd. Ik ben er niet zo gevoelig voor maar je tikt en de power woman en de ode aan het origineel boxje toch maar even aan. Fans blij, vrouwen blij. Heb je toch al snel een goede box-office.

Het is ook geen slechte film. De film begint rap en na een wat cliché ontsnapping gaat het moorden rap verder. De kills zijn helaas niet erg cool. Vond het donkere jongetje wel geestig en die kill was sowieso wel humoristisch. Maar verder gingen ze daar niet voor de originaliteit prijs (weer een wc deurtje!). Jamie Lee is wel oud geworden maar altijd wel sympathiek. Je gunt haar, haar revanche wel. Maar dan denk ik terug aan een slasher als Haute Tension; waar je haar revanche echt voelt en dan kan je niet anders dan concluderen dat voor boxjes aantikken je filmhart niet harder gaat kloppen.

3 sterren.

Elfde Halloween film alweer, waarvan ik er tien heb gezien(alleen de vijfde uit de originele reeks heb ik gemist). Wat moet je hier over zeggen? Een goede film is het niet maar je krijgt welhaast op bestelling wat je verwacht eigenlijk. Ook Green blijft dicht bij de bron, en dat is ook wel zo verstandig want die enkele delen die dat niet helemaal deden(het verschrikkelijke Season of the Witch, de Zombie films) waren wel de minste uit de reeks. Het niveau van de klassieke eerste wordt met deze nieuwe uiteraard nergens gehaald, de typische muziek en het mysterie rondom het iconische personage Michael Myers blijft wel intact. Voor de rest wat nieuwigheden die weinig toevoegen: veel girlpower, Laurie heeft nu een volwassen dochter en een kleindochter, een inferieure opvolger van dokter Loomis is present. Relatief veel slasher in korte tijd, zo veel slachtoffers dat nog niet eens de tijd wordt genomen om de moordpartijen fatsoenlijk in beeld te krijgen. En een erg voorspelbaar script want het is dit keer wel erg makkelijk om te voorspellen wie aan het mes wordt geregen(zij die kenbaar maken niet te geloven in de mythe rondom Myers en/of degene met een verkeerde karaktertrek zijn de onvermijdelijke kandidaten). Middelmatig versie al met al, ook een tikkeltje minder dan de vorige delen met La Curtis in de hoofdrol, maar toch heb ik me wel anderhalf uur geamuseerd. Het einde laat niets aan duidelijk over, maar toch zeg ik tot ergens in 2023 Michael, bij je volgende herrijzenis.

Dat dit deel een vervolg is op het oorspronkelijke deel uit 1978 zonder dat het rekening houdt met andere gebeurtenissen uit vorige films, vond ik een frisse doorstart. Het paranoïde en obsessief gedrag van Laurie Strode wordt hier vooral in beeld gebracht. Jamie Lee Curtis doet dit zeer goed en qua horror ziet het er natuurlijk cinematografisch meer dan goed uit. Gewoon een knappe genrefilm.

Aardige horrorfilm. Het verhaal borduurt voort op het eerste deel en kent verder weinig echte verrassingen. Het eerste deel is wat saai. Maar wanneer Michael in actie komt krijgt de film een goede boost. Wat volgt is spanning en de laatste 20 minuten zijn echt zenuwslopend. Curtis zet een goede, vertrouwde rol neer. Verder zijn de sfeer, aankleding en muziek passend voor de film. Jammer van de start, maar einde maakt veel goed. 3.0/3.5