Halloween (2018)

Toch wel een redelijk goed deel.

Sterke horrormomenten en redelijke spanning zorgt ervoor dat ik deze film

met plezier heb kunnen kijken.....en Michael Myers verveeld nooit.

Van mij mag er best verder geborduurd worden op dit deel.....met Curtis natuurlijk

Het klonk allemaal zo mooi op papier maar wederom was ik niet vrij enthousiast van de uitwerking. Nogmaals terug gaan naar een nieuwe ‘Halloween’ film, het had allemaal niet gehoeven en ik had eignelijk al een onderbuik gevoel dat het niet wat ging worden, vrij standaard en het voelt niet meer vernieuwend. Het tijdperk van Michael Myers is geweest in mijn ogen, of het nou leuk is of niet deze held blijft een klassieke legende maar de nieuwere films kan ik nooit meer echt zo erg waarderen als de eerste paar delen, dat deed ik al niet toen ‘Rob Zombie’ met het idee kwam om remakes te maken en nu heb ik dat ook niet, ik heb het allemaal wel gezien en het is teveel van het zelfde constant.

“I'm a doctor. Lock your doors.”

De cast was redelijk. Het is allemaal leuk en aardig dat Jamie Lee Curtis terug was in deze film, en je kon merken dat ze haar best deed om er een spektakel van te bouwen, al vond ik het niet echt bijzonder acteerwerk wat ze afleverde. Judy Greer deed het prima als Karen en Andi Matichak was ook prima om te zien. De rest vond ik het allemaal wel leuk en aardig maar de acteerprestaties sprongen bij niemand echt er hoog uit.

Het is het telkens niet en de minpunten zitten echt in de weg om de film nog echt vermakelijk te zien. Het was allemaal wat lief, en spanning vond ik best ver te zoeken. Je ziet alles al van ver aankomen, de acteurs bewegen zich heel erg cliché en dan kijken we bijvoorbeeld na het moment dat de bus met de gevangen is verongelukt en er een auto aan komt rijden. Je ziet dan vervolgens wat gekken over de weg lopen (ook al weet je dit zelf niet) maar gaat toch even poolshoogte nemen. Als dan ook nog je irritante zoontje denkt ‘laat ik eens gaan kijken waar pa blijft’ gingen bij mij de bellen rinkelen. Erg ouderwets en niet leuk meer.

Ook het moorden vond ik best teleurstellend. Het word ons merendeels afgenomen, waardoor de film niet meer eng of ludiek oogt zoals het personage altijd wel naar voren werd gezet maar het zag er allemaal te lief uit. Zo zag je één keer hoe een vrouw in haar nek werd gestoken maar dat is ook één van de weinige momenten. Je ziet de lijken wel maar kom op jonge, ik wil zien hoe het gebeurd! Dat had echt de pit in de film kunnen verbeteren en was de film echt veel beter geweest als we wat meer gore beelden om onze neuzen zagen vliegen. Nu zien we bijvoorbeeld dat vriendje wel met een mes in zijn nek aan de muur hangen, ik had heel graag dat gevecht willen zien!

Leuk om Nick Castle weer te zien als ‘The Shape’, een plus punt. Maar meer kan ik er ook niet van maken. Vrij tegenvallende zit die dankzij het personage Michael Myers nog wat vruchten wist af te werpen en interessant kon worden. Maar spanning of bloederige moorden hoef je niet aan te kloppen bij deze film. Het verhaal is vrij standaard, ontsnappen en er tegen vechten. We kennen het wel.

2.5*

De betrokkenheid van John Carpenter als producent/ componist deed hoop leven, maar uiteindelijk kan deze vlakke en voorspelbaar uitgewerkte sequel (een direct vervolg op het origineel uit 1978) zich niet voldoende positief onderscheiden van de reeks eerdere inferieure vervolgfilms. Na een sterk en onheilspellend begint zakt de boel helaas snel weg in weinig geïnspireerde moordpartijen en slappe plotwendingen. De cast bakt er ook weinig van, met vooral Jamie Lee Curtis verspild in één van de hoofdrollen. Leuk geprobeerd, maar uiteindelijk niets bijzonders.

Grootste probleem is de toon van de film.

Wel willen aansluiten op het eerste deel, maar totaal voorbijgaan aan wat het origineel zo effectief maakte. In plaats van de stalkende Myers die hijgend in zijn masker zijn slachtoffers observeert alvorens toe te slaan, is hij hier gereduceerd tot een lompe bejaarde die van om het hoekje toeslaat. Geen opbouw, geen spanning maar een 'ordinaire' gemaskerde maniak. Een enkel moment, weerspiegeld in een huiskamerraam voel je de potentie van de dreiging nog, maar nergens wordt het effectief uitgewerkt.

Dat ook scream queen Curtis als hoogbejaarde ten tonele gevoerd wordt doet afbreuk, hoe strijdvaardig en paranoïde haar woorden ook moge klinken. Ze heeft toevallig gelijk dat Myers haar opzoekt, maar dat zij 40 jaar na dato nog altijd zo bezeten is van zijn terugkomst (haar woning nota bene tot gewapende bunker in opperste staat van paraatheid omgebouwd heeft), is ver over het psychiatrische heen.

De nieuwe familie die erbij betrokken wordt is verre van interessant. Ieder stukje dialoog dat eraan verspild wordt, is een regel te veel. Het vreemd genoeg toegevoegde streepje humor is totaal misplaatst. Om over de onbekwame journalisten nog maar te zwijgen. Maar het ergste blijft dat Myers beroofd is van juist datgene, wat hem in het eerste deel zo gevaarlijk maakte: onvoorspelbare, afwachtend opgebouwde dreiging. Ontgoochelende toevoeging aan de reeks. 2*

Voorspelbaar, niet heel creatief in het plot...

Ben helaas niet verrast en ik denk dat het goed is dat dit de laatste Halloween gaat zijn.

Aardige film waarin de gemaskerde moordenaar weer tegenover een oude bekende komt te staan. Een direct vervolg op de eerste Halloween, maar dan 40 jaar later. Een aantal spannende scenes die goed zijn opgebouwd (zoals het lange tracking-shot aan het begin van de halloween-avond). De verknipte moeder/dochter-relatie (Jamie Lee Curtis en Judy Greer) had wat meer in gezeten. Wel leuk om die eerste weer eens te zien en David Gordon Green kun je inmiddels een veelzijdig regisseur noemen. Met gemak 3.0 sterren.

Het vervolg op de deel 1 en 2. Op zich leuk bedacht, en eigenlijk ook best ok uitgewerkt. Geen verrassingen en n de film, waardoor je eigenlijk precies weet wat er gaat gebeuren. Alleen die nieuwe dokter vond ik verrassend in een scène. Overigens wel weer een scène waar ik bij dacht...wat jammer dit .. Wel ok deze film 3.5*

He's no longer dormant.

He only knows how to keep moving and to keep killing.

And he will kill again unless he's captured.

Exact 40 jaar geleden verscheen de film “Halloween” geregisseerd door John Carpenter. Een mijlpaal op horror gebied in het slasher genre. Het was in deze film dat Laurie Strode (een piepjonge Jamie Lee Curtis) op het nippertje ontsnapte aan de psychopaat Michael Myers. En alzo ontstond de legende rond Myers. En nu 40 jaar later verschijnt eigenlijk het vervolg hierop. Tot mijn verbazing is dit al de 11de film in het “Halloween” universum. Geen flauw idee wat er zich in de andere episodes heeft afgespeeld, want ik heb me nooit de moeite gedaan om deze te bekijken. En ook al vreesde ik dat dit gewoonweg een verderzetting zou zijn van identiek hetzelfde concept (wat het ook is) en dat ik een “heb-ik-dat-niet-al-eens-eerder-gezien” gevoel zou hebben, moet ik toch toegeven dat ik me kostelijk geamuseerd heb.

Misschien heeft dat wel met de nostalgische waarde van deze film te maken. Alles voelt aan als de originele film. Dezelfde creepy soundtrack wordt gebruikt. Zelfs het lettertype dat gebruikt wordt bij de aftiteling, ziet er lekker ouderwets uit. Jamie Lee Curtis is ook weer van de partij. Het speelt zich weeral af in de Halloween-periode. En de gezichtsloze Michael Myers krijgt weer vers vlees voorgeschoteld waar hij met veel plezier zijn slagersmes in neerplant. Het voelt aan als een ouderwetse, old-skool horror zoals ze in de jaren 70 werden gemaakt.

Het enige dat ik me afvroeg was of het wel echt noodzakelijk was om een sequel op de gelijknamige film te maken. Tenslotte weet je op voorhand al dat ze op hetzelfde gaan voortborduren en kan je sowieso al voorspellen welke richting het uitgaat. Hetgeen voor een frisse wind zorgt is de ondertussen oudere Laurie die zich teruggetrokken heeft in een huisje in het woud, beschermd door ingenieus uitgedokterde systemen en strategisch geplaatste schijnwerpers. Een soortement fort voorzien van allerlei gadgets om ongewenste indringers buiten te houden. Er is zelfs een rasechte panic-room met voorraad genoeg om een 3de wereldoorlog te doorstaan en een arsenaal wapens waarmee je een hele horde zombies kan uitroeien. De reden waarom Laurie zich op deze manier heeft geïnstalleerd is natuurlijk Myers. Haar paranoia over deze figuur is met de jaren niet verdwenen en ze verwacht dat hij elk moment weer aan haar deur zal staan.

Films in dit genre zijn meestal ook rijkelijk gevuld met onlogische redeneringen en dom gedrag. Zo zit de uiterst gevaarlijke Michael Myers al 40 jaar opgesloten in een streng beveiligde inrichting. En in al die jaren heeft deze psychopaat geen enkel woord uitgesproken. Dat er een stelletje amateur journalisten eventjes met hem mogen praten, zou in werkelijkheid zeker nooit toegelaten worden zonder bijkomende maatregelen. Best mogelijk dat men ze dan grondig zou fouilleren zodanig dat ze geen verboden voorwerpen zouden binnensmokkelen. Maar vooral het feit dat deze beruchte moordenaar bij een overplaatsing behandelt wordt als een doorsnee patiënt, was toch wel hilarisch te noemen. Een doodgewone oranje schoolbus met enkele andere gedetineerden wordt hiervoor gebruikt. Ik had hem in een betonblok gegoten met een heel bataljon bewakers erbij. Kwestie van geen risico te nemen. Zoals altijd weet je als kijker wat er te gebeuren staat. Zij blijkbaar niet.

Soit. Gelukkig maar want anders zou de film “Halloween” niet datgene zijn wat we verwachten. En dat is een zenuwslopende slasher waarbij Myers iedereen weer de stuipen op het lijf jaagt door roerloos en emotieloos ergens in een donker, duister hoekje te staan en te observeren. En iedereen die zijn weg kruist maakt kennis met het vlijmscherpe mes dat hij weer met zich meedraagt. En zoals altijd zijn huisvrouwen, babysitters en rondslenterende tieners het slachtoffer. Spijtig genoeg had dit alles niet het gewenste effect op mij. Het is dan ook niet bijster eng te noemen. Alleen het onvermijdelijke eindgevecht zorgt eventjes voor de nodige spanning.

Nodeloos te zeggen dat eigenlijk alleen Jamie Lee Curtis hier uitblinkt als de overspannen oma die al 40 jaar zich aan het voorbereiden is op deze confrontatie. De rest van de cast is bijkomstig en dient hoofdzakelijk om het totaal aantal slachtoffers de hoogte in te drijven. Sommige nevenpersonages leveren zelfs een irritante bijdrage waardoor je er eigenlijk blij om bent dat ze over de kling worden gejaagd (zoals de bekvechtende politieagenten die het niet eens raken over het welsmaken van elkeens sandwich). Jason blum wil schijnbaar nog 10 sequels van “Halloween” maken. Dan wel niet met Jamie Lee Curtis. Want ook al beschikt ze nog over de perfecte vrouwelijke vormen, toch begint ze op een schilderij van Rembrandt te lijken. Lichtjes gekrakeleerd en een cultureel erfgoed.

3.5*

Zooooo...! Heerlijk man. Zeer sterke traditionele slasher. De beste uit de hele reeks naar mijn mening. Dat klinkt natuurlijk als heiligschennis voor liefhebbers van het origineel, maar daar ben ik nou eenmaal niet zo' gigantisch fan van.

Naargeestige openingsscène, en die lijn wordt vastgehouden. De film is zeer spannend en Michaels is luguberder dan hij ooit is geweest. Een paar sterke kills, maar vooral de opbouw naar die kills is vaak uitstekend. Verder leuke characters en hier en daar leuke dialogen (oppaskindje Julian is werkelijkwaar geniaal).

Best vermakelijk simpel horrorwerkje die zelfs in deze franchise één van de betere films lijkt te zijn, al staat het eerste deel toch wel duidelijk bovenaan. De opening is goed en het tempo is vlotjes. Er zitten een paar leuke kills bij en qua aantal mogen we ook niet klagen, maar de uitwerking van de kills zijn vaak wat soft gefilmd. Niet alles wordt getoond. Jamie Lee Curtis is heerlijk op dreef, de rest is meer invulling voor de nodige kills. Je krijgt ook weinig binding met de personages, dus maakt weinig uit wie het loodje legt. Als je over alles gaat nadenken is het toeval bij deze film wel erg groot, maar ach het is een eenvoudige slasher waarbij de titel een cultstatus heeft en precies doet wat je zou verwachten. 6/10

Ik ben enorm fan van de originele Halloween en ook de sequel viel voor dit soort films best wel mee. De Rob Zombie versie uit 2007 kreeg serieus wat tegenwind, waarschijnlijk omdat die zo afweek van het origineel. Maar net dat maakte die film zo boeiend. Je kan hetzelfde blijven maken met een paar andere expendable tieners en een andere setting, of je doet er meer mee. Het origineel ga je toch niet overtreffen.

Deze film uit 2018 is een mix van een sequel en een ode aan de voorbije films. Zelfs Jamie Lee Curtis komt nog eens opdraven om de hele tijd te roepen 'zie je wel!!'. Michael Myers is best in vorm en draait nog mee als slasher, maar verder is het vrij braaf en voorspelbaar. Ik hou mijn hart vast voor de komende sequels/reboots met Jason Voorhees en Freddy Krueger.

Viel me wel opnieuw op dat de muziek van toen nog ijzersterk haar werk doet. Heerlijk!

Om het vervolg te zien van Halloween heb ik eerst op vrijdagavond de allereerste versie bekeken uit 1978. Die van 2007 is zo ver ik weet niet echt een vervolg al zal ie best aardig zijn. De eerste versie was vernieuwend in dit genre, maar ik vond 'm vrij vlak. Ik miste alles wat in deze laatste Halloween van 2018 wel had. Meer uitgediept, betere rolpersonages, meer en snellere acties (moorden) en een heel stuk spannender. Daarbij natuurlijk ook subliem beeld op 4K en geweldige muziek die door merg en been gaat. Vooral richting het eind met die zware gitaar die bespeeld werd met een strijkstok van een viool. WOW dat komt lekker binnen!

Halloween 2018 begint eigenlijk gelijk goed en in de verte zat ik te denken aan S7ven. Dat niveau haalt ie niet, maar er zitten wel mooie trekjes in. Ook de rol van Jamie Lee Curtis 40 jaar later volledig geobsedeerd en getraumaniseerd door het "beest" Michael Myers is weer subliem vertolkt. Setting en cast waren dik in orde al blijft het natuurlijk wel een slash film met hier en daar wat teenagers. Sommige scenes hadden van mij niet gehoeven. Het gedoe met die pindakaas op zijn pik slaat nergens op. En die twee agenten met wat ze op hun brood hebben is lekker interessant (not). Ook al omdat die laatste scene verder niks doe doet. Ik heb ook alle deleted scenes gezien. Sommige waren aardig, maar niet interessant genoeg om in de film te stoppen, behalve die hangende hond. Had er van mij wel in gemogen.

Afijn ik heb me kostelijk vermaakt en als hier nog een vervolg op komt dan zeg ik laat maar lekker komen!

Film 4.0

Beeld 4K 4.5

Geluid 4.5

Extra's 3.5

Eigenlijk een aardige reboot van de franchise. Ik heb nu alle delen gezien buiten die van Rob Zombie. En hoewel deze film niet zo goed is als het origineel vind ik het wel de 4e beste film van de reeks denk ik. Halloween 1, misschien net nummer 2 en 4 zijn in mijn herinnering beter. Deze recente Halloween doet veel goed zoals de schrikmomenten. Ik ben nergens geschrokken maar ik vond wel dat ze goed hun best deden. Ze komen niet te snel en zijn goed begeleid van geluid.
Jamie Lee Curtis komt voor de zoveelste keer terug (ondanks dat ze stierf in Resurrection?). Zij heeft zich al die jaren voorbereid om Michael te vermoorden. Daarmee belanden we bij het zwakste van de film. De domme keuzes die zij maakt wanneer Michael bij haar huis is aangekomen, amai. Heb je daar 40 jaar lang voor getraind? Al bij al komt het goed en wordt Michael opnieuw in brand gestoken. Ik zou denken dat het nu wel eens echt gedaan is met hem.

Maar ik ben blij dat we weer 2 nieuwe films gaan krijgen. Het is een icoon en deze regisseur heeft het voordeel van de twijfel zeker verdiend. Dit leunde sinds film 4 het meest aan bij het origineel, wat natuurlijk de beste film blijft.

Halloween (1978) heb ik pas twee jaar geleden voor het eerst gezien. Ook nog maar even herbekeken voordat ik me aan dit nieuwe deel waagde en dat blijft een toffe horrorklassieker. Die film heeft eigenlijk maar weinig middelen nodig om je een onbehaaglijk gevoel te geven. Aan alle vervolgdelen heb ik me niet meer gewaagd. Ik voel me daar altijd, en zeker de laatste tijd, nauwelijks nog toe aangetrokken. Je weet dat je telkens ongeveer hetzelfde op je bordje gaat krijgen. Bij deze sequel vind ik dat dan nog een ander verhaal. Die speelt zich immers geruime tijd, 40 jaar maar liefst, na het origineel af.

Een aantal zaken voelen verkeerd. De film belooft een direct vervolg te zijn op de eerste Halloween en de sequels te negeren, maar door het feit dat Michael Myers (die aan het einde van het origineel in rook is opgegaan) kennelijk toch gearresteerd is, voelde het alsnog even alsof je een tussenfilm gemist hebt. Afijn, niet een al te beste start. Ik was ook niet blij met de keuze om Michaels gezicht enkele malen deels in beeld te brengen. Dat neemt wel wat van het mystieke weg, zeker aangezien de films proberen aan te tonen dat het hier niet zomaar om een alledaags mens gaat. Na een twijfelachtige ontsnapping waant Michael zich (toevallig weer tijdens Halloween) opnieuw in hetzelfde stadje waar hij 40 jaar geleden ook enkele mensen om het leven heeft gebracht, maar ditmaal is hij absoluut niet selectief in zijn slachtoffers. Hij loopt diverse huizen binnen en begint willekeurig mensen te vermoorden. Dat is niet geheel in overeenstemming met de manier waarop hij zich in de eerste film gedraagt, waar hij meer doet denken aan een roofdier dat zijn prooi eerst nauwlettend observeert. Ook enkele vreemde pogingen tot humor (''peanutbutter on my penis'' en die agenten die over hun lunch blijven doorzagen) zijn niet helemaal succesvol.

Ondanks dat de film in zekere zin een ode is aan het origineel, sluit het dus zeker niet naadloos op elkaar aan. Bovendien had ik voor een veel rustigere film gekozen; dan was het wat mij betreft een ultiem eerbetoon geweest. Daar waar het origineel zich hoofdzakelijk met de personages in twee huizen bezighoudt, is de focus hier wat zoek. De podcasters, de nieuwe psychiater (met zijn eigen geheime motief), de random slachtoffers die een introductie krijgen, Laurie's dochter, Laurie's kleindochter en haar vriendjes... Er worden onnodig veel subplotjes bij betrokken, waardoor het soms wat overvol voelt. Het zorgt er tevens voor dat, ondanks dat Laurie de hoofdrol heeft, haar aandeel nog tamelijk beperkt blijft naar mijn mening.

Toch heeft deze film wel wat te bieden. Het voornaamste pluspunt is de terugkeer van Jamie Lee Curtis. Riskant om het personage op deze manier te laten terugkeren, maar de schrijvers komen ermee weg, al helpt het dus dat Curtis opnieuw gestalte aan haar geeft. De climax in haar huis is daarnaast de moeite waard. De spanning was daar goed voelbaar. Een ander pluspunt is Michael Myers zelf. Wat een onvoorspelbaar figuur blijft dat toch. Zijn slachtpartijen worden ook zonder meer goed in beeld gebracht. Je twijfelt er als kijker niet aan dat je met een gevaarlijk persoon te maken hebt.

Vermakelijke film, maar wel eentje die toch op een aantal vlakken de plank misslaat. Uit het feit dat er nog twee vervolgen in de maak zijn, kunnen we uiteraard concluderen dat Michael de brand overleefd heeft. Ik vind het eerder onnodig dan dat ik er warm voor loop. Waarschijnlijk dat ik de komende delen wel een kans geef, want ik ben ergens nog wel benieuwd wat ze verder van plan zijn met Laurie en Michael. Maar ergens denk ik ook dat het niet ongezond is om gewoon eens te zeggen dat het goed geweest is met deze franchise.

2,5*

Ook ik vind de originele Halloween (1978) samen met deel 2 en 4 het beste. En deze laatste nieuwe film sluit mooi aan in dat rijtje (hoewel hij alle vervolgdelen blijkbaar negeert, zelfs de orginele vervolgen 2 en 4).

Laurie Strode heeft veertig jaar na de eerste film dus blijkbaar een dochter die Karen heet en een kleindochter genaamd Allyson. Mogen we dan aannemen dat Karen het zusje is van Jamie uit Halloween 4 en 5? Of is het de zus van John uit H20? Waar was zij dan in die film? Of zijn dit allemaal kinderen van verschillende vaders, aangezien in deze film wordt gezegd dat Laurie twee mislukte huwelijken achter de rug heeft? En waarom horen we nu niets meer van John?

Ah, je zou er hoofdpijn van krijgen. Laten we het dus maar niet proberen te begrijpen, en gewoon de film op zichzelf inschatten. En ja, dat valt mee. Een rustig opgebouwd verhaal, over het algemeen goed geacteerd en wat leuk om taaie tante Jamie Lee Curtis terug te zien! Oma Laurie neemt het op tegen opa Michael, zeg maar. Het moment waarin Michael eindelijk op Halloween avond het stadje Haddonfield in wandelt en je hoort het themalied van John Carpenter: kippenvel moment! De nieuwe familieleden van Laurie zijn wel oké, hoewel ik de man van haar dochter Karen wel een beetje vervelend vind.

En wat ik niet helemaal begrijp is waarom Laurie de laaste 20 minuten van de film in het duister in haar huis naar Michael zoekt, had hij dan de electriciteit afgelegd? En ik vind het ook een beetje vreemd hoe het hoofd van die gekke dokter zo gemakkelijk tot pulp wordt getrapt? Ben nu wel benieuwd naar het vervolg dat er in 2021 zou aankomen.

Herzien.

Hoe ideaal is het eigenlijk om op Halloween-avond de nieuwe versie van Halloween te bekijken? Alleen was het achteraf idealer om gewoon het origineel te bekijken. Maarja, deze was nu op TV en dat maakt het wat makkelijker om op dat moment gewoon deze te herzien. Die andere zal ook nog wel herzien worden.

Ik zag deze film destijds in de bioscoop, en ik kan me niet herinneren dat het nou zo'n indruk had achtergelaten. Maar wellicht doet een herzieningsbeurt wonderen, helaas was dat met Halloween niet het geval. Het cijfer dat oorspronkelijk 3,0* was blijft lekker staan.

Ik kan me niet meer heel duidelijk het origineel voor de geest halen, reden genoeg om hem te herzien, maar ik weet wel nog dat de sfeer in het origineel erg anders was dan hier. Ondanks dat hier Carpenter achter de schermen aanwezig was is dit vooral een normale slasher geworden met iets meer diepgang en vooral veel brutere kills.

Van spanning is eigenlijk geen sprake. Er zijn een paar pogingen gedaan om het op te bouwen maar in het algemeen rust de film vooral op de moorden zelf. Een sfeertje van de feestdag zelf heerst wel, maar een spannende of intrigerende sfeer helaas niet. Gelukkig schiet het aan vermaak niet te kort.

Het acteerwerk is prima. Curtis is totaal veranderd van haar persoonlijkheid in de eerste twee delen, en dat komt haar personage ten goede. Toen acteerde ze namelijk slecht, en nu dus goed. Andere rollen doen het ook best aardig. Castle trekt zijn iconische masker weer aan, en ziet er nu een stuk dreigender uit in vergelijking met het origineel. Hij is eigenlijk te oud, maar de regie van Green weet dat knap te verhullen.

Er was duidelijk genoeg budget aanwezig, visueel ziet het er top uit. Mooie settings, fijne kleurtjes en brute kills. Veel en veel harder dan in voorgaande delen, waarvan ik enkel deel 7 & 8 nog moet zien. Maar dat heeft weinig haast. Toch laat de regie zelf nog wel bepaalde punten liggen.

Waaronder een bekend argument is dat er geen spannend sfeertje heerst. Weinig opbouw naar een moord toe en matig camerawerk. Inhoudelijk is er voor opvallend veel drama gekozen dat soms wel werkt, maar ook een remmer is. Het plot rondom de tieners is tevens ook gewoon om de extra moorden toe te voegen en levert niet perse een bijdrage aan het verhaal zelf.

Toch is het het gebrek aan spanning dat me het meest stoorde. De fundamenten waren er zeker, maar er komt gewoon geen spannend geheel uit. Het is gewoon moord na moord eigenlijk hier. Zo treed deze Halloween meer in de sporen van een normale slasher dan in de sporen van Halloween zelf. Ik verkies deel 1 & 2 boven deze, maar ik verkies deze dan weer boven de andere delen. Vermakelijk vooral, en bruut, maar daar blijft het dan ook weer bij.

Deze meest recente Halloween veegt zowat de hele franchise van tafel (over de 'Myers is de broer van Laurie Strode' twist uit de vroegere sequels wordt zelfs een meta-fictioneel grapje gemaakt), en vormt als een vervolg op de originele film van Carpenter een return to basics. Ook deze film is bijlange na niet perfect (de rol van de psychiater is tergend slecht, de opbouw in het eerste halfuur duurt wat lang en is niet zo sfeervol), maar er zit ook veel goeds in, en van alle sequels op het briljante eerste deel is dit toch wel met gemak de beste. Regisseur David Gordon Green zet vrij zwaar, maar wel geslaagd, in op de nostalgiefactor; zo zitten er bijvoorbeeld ontzettend veel allusies op en parallellen met het origineel verwerkt in de film (bv. in de laatste sequentie zijn de rollen van Strode en Myers omgedraaid in vergelijking met het eerste deel), maar ook andere scènes zoals die met de gecrashte bus of op het openbare toilet zijn knipogen naar andere delen uit de reeks.

Vanaf dat Halloween nacht begint en Myers Haddonfield binnenwandelt onder de fantastische Halloween muziek schakelt de film absoluut een versnelling én een niveau hoger, volgen er veel brute kills, en blijft het tot de aftiteling een heerlijke slasherfilm. Spanning is er niet echt te vinden, maar het heeft wel geslaagd en bruut vermaak te bieden, en dat is meer dan gezegd kan worden over de meeste andere delen uit de franchise. Het beste aspect aan dit nieuwe deel vond ik zonder twijfel de terugkeer van Myers' willekeurigheid. Hij wandelt random huizen binnen en slacht random mensen af. Juist die onverklaarbare willekeurigheid is wat de originele Halloween zo verontrustend maakte, en het is fijn dat dat hier eindelijk terugkeert na films lang een geforceerde familietwist. Bon, van mij had het hier ook wel weer bij mogen blijven, maar ik ben niettemin benieuwd wat er van Halloween Kills later dit jaar gebakken gaat worden. 3.5*.

Halloween Screenings #2

Michael Myers. De mens die geen mens is. Een wezen dat enkel en alleen bewogen wordt door zijn onuitblusbaar moordenaarsinstinct. Say something Michael! Natuurlijk zegt hij niks: communiceren is menselijk, niks zeggen is het bestaan van een ander ontkennen. 40 jaar na datum ontsnapt hij uit het gekkenhuis om terug te keren naar Haddonfield. Het was wel een goede zet om dit als een vervolg op het origineel te verpakken en de matige tot slechte en vooral onzinnige sequels uit de jaren 80 en 90 te negeren. De essentie van het origineel wordt goed benaderd en de film kent enkele spannende scènes. Curtis is ook van de partij.. het is blijkbaar een nieuwe trend om 70-jarigen een dynamisch en sportief imago te geven (zie ook Terminator : Dark Fate). Na Hamilton mag Curtis ook de militaristische toer opgaan. Die kleindochter en haar maatjes waren dan weer minder goed ingepast terwijl ik dacht dat ze een grotere rol zouden vervullen. Geen slechte film maar de climax is een grote tegenvaller. Kleine 3,5*

Alweer een nieuw deel/reboot/... De film is in het begin nog redelijk luchtig, maar gaat dan toch de horror toer op.

De vertrouwde elementen zijn weer aanwezig: Jamie Lee Curtis, het pianodeuntje en natuurlijk Michael. Het was zeker geen slecht deel, er viel genoeg te beleven en werd ook beter naar het einde toe.

In tegenstelling tot veel reacties vind ik deze juist beter dan het origineel. Deze film combineert nostalgie met vernieuwing. Erg goed gedaan om te lsten zien hoe Laurie er 40 jaar na deel 1 aan toe is.

Ik vond deze film spannend en er zat wat lekkere goire in maar alles gedoseerd. Super goede rol van Curtis. Prima vermaak

Deze "Halloween" (ik ben inmiddels de tel kwijt hoeveel films en remakes er inmiddels gemaakt zijn) zag ik toevallig vorige week zaterdagnacht voorbijkomen op de BBC en heb ik toen ook voor een gedeelte gekeken. Omdat de film pas rond 01:00 uur begon, heb ik het tot circa 02:00 uur volgehouden, waarna ik maar bed ben gegaan. Hoewel ik de film niet echt geweldig vond (wederom een herhaling van zetten), heb ik hem toch maar gepindakaasd en gisteravond de laatste 45 minuten ervan gekeken.

Vier decennia geleden overleefde tiener babysitter Laurie Strode (Jamie Lee Curtis) tijdens verkleedfeest Halloween een gruweldaad van de gemaskerde angstaanjagende seriemoordenaar Michael Myers, die destijds werd neergeschoten door zijn eigen psychiater, te weten dokter Sam Loomis, en nadien gearresteerd. Hoewel hij zich ondertussen al 40 jaar in de gevangenis bevindt, denkt Laurie nog dagelijks aan hem en bereidt ze zich al jaren voor op een mogelijke terugkeer van de gemaskerde seriemoordenaar. Door haar paranoïde en obsessief gedrag is Laurie vervreemd geraakt van haar dochter Karen (Judy Greer) en kleindochter Alysson (Allyson). Wanneer de dag voor Halloween een gevangenistransport verkeerd afloopt, komt Michael weer op vrije voeten en wordt Laurie's grootste nachtmerrie werkelijkheid.

In deze "Halloween" keren we dus terug naar het leven van Laurie Strode, die ook al in de eerste twee "Halloween" films uit 1978 en 1981 te zien was. Dat waren eigenlijk ook de beste twee "Halloween" films, want vrijwel alle vervolgen en remakes erna, waren eigenlijk niet meer zo geweldig goed. Regisseur David Gordon Green begint zijn Halloween film heel rustig en onheilspellend (o.a. door de geforceerde openingsscène met twee personen die Michael Myers gaan opzoeken in de gevangenis en die naderhand door hem op het toilet van een tankstation worden vermoord), om vervolgens alle remmen erg gecontroleerd los te laten. Halloween is bovendien geen typische horrorprent, maar wel een film die daadwerkelijk een verhaal vertelt. Dat is verfrissend, zeker aangezien de meeste films in het genre vergeten om een goed verhaal te presenteren. David Gordon Green zorgt er ook voor dat de kijker meer dan eens echt de dreiging van seriemoordenaar Michael Myers voelt. Alles komt dichtbij en dat is uiteraard alleen maar positief.

David Gordon Green brengt niet alleen een geloofwaardig en redelijk geconstrueerd verhaal, hij heeft ook voldoende aandacht voor zijn personages. Laurie Strode komt in deze verfilming dichterbij dan ooit tevoren en je voelt met het personage mee en begrijpt iedere stap die ze maakt in het verhaal. In de tijd dat Michael vast heeft gezeten heeft Laurie zich min of meer geïsoleerd van de samenleving. In haar afgelegen huis in het bos heeft zij ervoor gezorgd dat zij tot in de puntjes voorbereid is. Jamie Lee Curtis draagt de film ook compleet. Maar ook de andere personages zijn best aardig uitgewerkt en het acteerwerk van Judy Greer, Andi Matichak en Will Patton voelt bijzonder natuurlijk aan. Daarentegen komt het personage van dokter Sartain (Haluk Bilginer), de opvolger van dokter Sam Loomis, die ten koste van alles inzicht wil krijgen in de psyche van Michael Myers niet echt lekker uit de verf. Maar al met al wist David Gordon Green een goede cast voor zijn nieuwe film bij elkaar te brengen.

Ondanks dat de film regelmatig grof is (op de momenten waarbij Michael Myers toeslaat en hij maakt geen uitzondering voor vrouwen en kinderen), is de film op bepaalde momenten ook luchtig met een paar grapjes. Een vriendin van Alysson, te weten Vicky (gespeeld door de mooie Virginia Gardner), moet bij een jongetje oppassen, die met zijn aanwezigheid een goede poging doet om de spanning te verlichten. Jammer genoeg zijn er veel momenten die komisch bedoeld zijn maar niet in de film passen. Een vader, te weten Ray (Toby Huss), die een broodje pindakaas laat vallen en ineens zegt "Ik heb pindakaas op mijn penis", past niet echt in de film en zorgt eerder voor een vreemde sfeer in plaats van een luchtige sfeer.

Verder bevat de film helaas een paar onrealistische momenten. Zo zijn Laurie Strode en Michael Myers allebei onsterfelijk (dat was Michael Myers natuurlijk in alle "Halloween" films voorheen ook al) en kan Michael blijkbaar een hoofd verpletteren door zijn voet er rustig op te plaatsen. Verder wordt hij een aantal keren neergestoken, aangereden met een auto, beschoten met een shotgun (en geraakt op zijn schouder) en hij loopt nog steeds rustig door alsof er niks aan de hand is. Ook is het blijkbaar een klein, snel klusje om iemands hoofd letterlijk als een pompoen te hollen en er een snijwerk van te maken

Laurie heeft ook de onoverwinnelijke kracht om alles te overleven en bij haar past het minder (ze is immers een vrouw op leeftijd). Ze krijgt het namelijk voor elkaar om nog steeds een shotgun af te kunnen vuren wanneer zij al ruim een minuut gewurgd wordt. Vervolgens valt zij vanaf de eerste verdieping door het raam heen en verdwijnt ze wanneer Michael drie secondes de andere kant op kijkt. Deze elementen geven de film helaas een onrealistische sfeer, wat zonde is omdat het "Halloween" minder eng maakt dan hij had kunnen zijn.

"Halloween (2018)" is zeker niet de beste "Halloween" film die er bestaat, maar het is wel een redelijk vervolg op de 40 jaar oude film. Michael Myers is namelijk een lugubere legende in de horrorwereld en daarom is het leuk om te zien dat hij weer terugkeert naar het grote scherm. Een vervolg zal ongetwijfeld onvermijdelijk zijn, maar misschien is het beter om het legendarische masker van Michael Myers nu eens definitief op te bergen in de kelder. Mits die kelder natuurlijk goed is afgesloten. Dat laatste is dus niet het geval, want in 2021 kwam "Halloween Kills" uit en in 2022 kwam "Halloween Ends" uit. En bij "Ends" zal het waarschijnlijk niet blijven.

....it needs to die!

En na het goed bevallen 4de deel vorige week was de keuze deze zaterdagavond griezelavond niet zo moeilijk met deze Halloween film nog op de harde schijf. Dus lichten uit, whiskey in de hand en draaien maar en een welkome verrassing gedurende de intro met de castleden en productiemaatschappijen was de naam van Carpenter als scenarist. Een naam die de film natuurlijk meteen een stuk interessanter maakt maar achteraf begrijp ik dat hij alleen maar genoemd wordt omdat de karakters natuurlijk orgineel bedacht zijn door hem.

Veel maakt het allemaal niet uit en natuurlijk begint alle ellende weer met een verplaatsing, leren die mensen het dan nooit? Tevens is er de stem van Pleasence op een bandopname die rept over het kwaad en hoe er mee om te gaan, toch maakt de film die eerste fase een korte en geniale indruk die heel wat belooft want de situatie met het masker, de onderzoekers, Myers en de rest van de gevangen op de uitlaatplaats is één om kippenvel van te krijgen, godsammekrake wat gebeurt hier? Het is wachten op de rest, maar helaas komt die niet echt...want de bewerking van de bekende muziek theme is fijn, Curtis, queen of screams, is terug van weggeweest en de schare dames met Greer, Andi Matichak en Virginia Gardner is fijn, maar verder zakt de film toch redelijk in gedurende de middensectie.

Sterker we krijgen wat anders te zien wat niet geheel oninteressant is, want het is een keer geen suspense maar iets meer een karakterschets en oog voor de zwaar getraumatiseerde en gebroken Laurie en de gevolgen die dit gehad heeft voor haar verdere leven en familie, en dat is eigenlijk helemaal niet verkeert. Buiten dat is het wel jammer dat wanneer er wel doorgeschakeld wordt naar Meyers aanwezigheid en moordtocht door Haddonfield dit zich totaal sfeerloos en spanningsloos voltrekt. Juist dat waar 1,2, en 4 in mijn ogen heel goed in waren, het duistere sfeertje met muziek, ontbreekt nagenoeg totaal aan deze film en het doordraaien van Doctor Sartain vind ik ook totaal niet interessant en zelfs overbodig waarop er gelukkig weer doorgeschakeld wordt naar Michael.

Maar gelukkig wordt het tamme sfeertje richting het einde engigszins verbroken en komt er rond de belegering meer sjeu in het geheel met een redelijke finale tot gevolg waarop de film toch nog wel wat vragen achterlaat. Want hoe zit het dan met zoon John die ze heeft in H20? En 25 jaar later heeft ze opeens een volwassen dochter, of heb ik iets gemist? Nee, duidelijk is dat deze Halloween verre weg één van de sterkste film is maar opzich niet verveeld en een aardige cast heeft. Toch meten aan 1,2 en 4 kan de film zich geen moment.

Stem verhoogd met een volledige ster.

Gisteravond deze Halloween weer eens gezien, om mij op te warmen voor 'Ends' die ik nog niet gezien heb. Uiteraard zal ik 'Kills' niet overslaan, die verdient een tweede kijkbeurt.

Dit is toch wel een van de betere slashers van de afgelopen jaren vind ik. Het verhaal is- voor een Halloweenfilm- prima. Mooie (spannings)opbouw met een goede climax. En mooi dat we kennis maken met het kind en zelfs kleinkind van Laurie Strode. Curtis zet de rol van Laurie Strode erg goed neer trouwens. De herfst- en halloween sfeertje is lekker aanwezig, zoals het hoort natuurlijk. Donkere straten, kinderen die langs huizen lopen (trick or treat) en dan opeens staat het 'kwaad' op de stoep.. Tal van andere verwijzing naar het origineel uit 1978 zijn te zien, daarvan is come-back van Nick Castle daar één van. Dit is natuurlijk gedaan voor de trouwe fans en die kunnen dit alleen maar toejuichen.

Sommige criticcasters vinden het onbegrijpelijk dat Meyers niet te slopen is maar we hebben hier te maken met het 'kwaad', de 'duivel', iemand die onmenselijk is en die krachten heeft die een mens niet kan bezitten. Exact wat je kan en misschien wel moet verwachten van een moordenaar in een slasherfilm. They always come back.....

Ik weet niet hoeveel vervolgen en remakes er intussen zijn. Deze vond ik best geslaagd. Men borduurt verder op hetzelfde stramien en erg vernieuwend is het niet, maar het is wel een fijne zit die voorbij vliegt, zeker op het moment dat Michael ontsnapt op Halloweenavond en zijn Laurie wil opzoeken.

Laurie intussen lijdt nog steeds onder de gebeurtenissen uit 1978. Ze is geen bang vogeltje en is er ondanks haar trauma-ervaringen sterker of zelfs beter strijdvaardiger uitgekomen. Al heeft ze er ook een zware prijs voor betaald. Fijn zo die rol van Jamie Lee Curtis, absoluut een meerwaarde voor de film. Leuk omgebouwd huis ook.

De sfeer zit ook goed met de donkere Halloweennacht en nietsvermoedende kinderen die op straat lopen en niet in de gaten hebben dat een seriemoordenaar tussen hen inloopt. Die psychiater vond ik maar vervelend en vrij overbodig. Al bij al toch vrij voorspelbaar, het komt de spanning niet ten goede, maar onderhoudend is het zeker wel.