Mother! (2017)

Dan stel ik voor dat je buiten MM nog eens wat reviews naleest. Ik heb wat regisseurs in m'n Facebook feed zitten die bijna allemaal het creatieve proces van de kunstenaar in de film terugzagen. Enkele meer divversiteit-georiënteerde sites kwamen allemaal met een sterk feministische boodschap naar voren. Ikzelf moest sterk denken aan de immigratieproblematiek (zowel in Europa als de US), waar het buikgevoel van de rechtster-georiënteerde bevolking perfect vorm gegeven wordt.

Verder ben ik geen Bijbelkenner, maar volgens mij heeft God de Aarde nooit herschapen, heeft hij Adam eigenhandig gemaakt en is het in de film zelfs Lawrence die de hele boel in de fik steekt. Ook het glazen/diamanten aandenken wordt door deze visie niet echt verklaard denk ik?

Als we dan naar Aronofsky zelf kijken, dan zegt hij zelf vooral al te analytisch te zijn en dat het nachtmerriegevoel primeert. Vandaar dat ik ook verwijs naar de verschillende theorieën die allen wel logisch lijken, maar één voor één nooit een volledig sluitende verklaring kunnen verlenen aan de film.

Ah op die fiets. Ik dacht dat we dieper zochten. Dacht dat men echt een totaal andere visie had dan ik. Maar dat je god ook als kunstenaar kan zien, en moeder aarde als feministisch powerwoman dat kan best. Veranderd de essentie en de link naar de bijbel imo amper. Dit kan natuurlijk altijd. Robocop = Jezus of Jezus = Robocop. Tsja. Hoewel de immigratieproblematiek hmmmnaja. Die is wel anders. Eerste keer dat ik die hoor. Zie ik ook niet. Maar in dat opzicht heb je uiteraard gelijk. Bij elke film kan men een andere interpretatie hebben, of die ergens op slaat zullen we in deze PC wereld dan maar in het midden laten.

Iemand die de aarde kan scheppen kan dat vast nog wel een keer. Adam verschijnt opeens op uitnodiging van God. (Heb nooit gezegd dat het een letterlijke vertaling is van het boek) Dat moeder aarde er uiteindelijk een eind aan maakt omdat ze het zat is, is niet iets wat in de bijbel staat dat is waar. Nogmaals ik beweer nergens dat het het boek op de voet volgt. Maar de connecties zijn er in overvloed. Waardoor dat de hoofdrol wordt. Dat uiteindelijk Aronofsky along the way ook nog wat wil zeggen over roem, vrouwen ontken ik nergens. Maar nergens is het sterk, subtiel, krachtig genoeg om te overtuigen. Zijn grote punt moeder aarde begint het zat te raken is erg overheersend en te onsubtiel imo om Aronofsky op dat vlak heel veel credits te geven. Het aankaarten is nog niet genoeg uiteraard. Of het nou wollig of onsubtiel is. Lachen is even hard bij mij.

Oké, da's persoonlijk dan. Ik vond de verschillende zaken meer dan duidelijk naar voren komen. Of je er verder veel mee kunt is een ander verhaal, maar dat kan ik toch zelden met moraal/boodschap in film.

Dat je echter de link naar de Bijbel als essentie ziet vind ik wel een beetje vreemd, want uiteindelijk is net die link het minstzeggend. Zou toch een beetje raar zijn dat Aronofsky een hele film aan de Bijbel zou hangen ... om er dan uiteindelijk niks mee te willen zeggen?


Wel ja, 't is dat je er zelf eerder al naar refereerde, maar heb je je dan ook door heel Tree of Life heengelachen? Lijkt me niet toch.

Je mag best een favoriete film van mij aanhalen. Je onderliggende tendens spreekt mij minder aan. Maar vooruit ik speel met je mee. Ik hou altijd ervan om op alles te reageren niet te cherry picken.

Verschil tussen films is subtiliteit. Als je deze twee films per se wilt vergelijken. Tree of Life is een poëtisch film. Waarbij je als kijker je kan wanen in je jeugd, het heden en de toekomst met twijfels die je als persoon hebt. Nergens wil de film je iets door je strot duwen. Juist bij die film kun je je gevoel laten spreken.

Hier mag je feminisme, writers block zelf immigratie problematiek erbij halen. Maar de film is nergens ambiguous. Van wat voor materiaal is haar hart gemaakt hooguit. Maar het is haar hart. Hij is onverwoestbaar, de mens ziet god als een god! Hij geeft de baby aan het volk die het uiteindelijk vermoorden. Je hoeft het van mij geen Jezus te noemen, je hoeft het van mij geen moeder natuur te noemen of god. Maar wat ze zijn is duidelijk. Hun bedoeling, hun betekenis is duidelijk. Of je ze nou kunstenaar, feministische powerwoman of soort van Jezus wilt noemen want Maria is niet in beeld geweest. Mij best. Maar in essentie van de personages blijft het hetzelfde. Het einde dat moeder natuur het zat is, laat weinig over aan je fantasie. Ze zet letterlijk het huis in de fik.

Die duidelijkheid heeft Tree of Life nooit. Kun je dat ook minder fijn vinden en daarom niet leuk. Dat mag ook zeker. Voor mij raakte hij net die snaar die het een geweldige kijkervaring opleverde.

Deze film kan die snaar nooit raken door zijn eenduidigheid.

Ik begrijp wat je bedoelt met subtiliteit (als het gaat over aanpak en uitwerking van de film), maar qua hardhandige regie is Tree of Life toch even onsubtiel als mother! Alleen wolliger, zweveriger en klassieker.

Een tokkelende gitaar is niet inherent subtieler dan een dreunende beat, het klinkt alleen wat zachter. Ik begrijp dat de beleving dan ook erg verschillend kan zijn per persoon, maar in principe zie ik weinig verschil tussen beide films buiten die verschillende keuze in uitwerking.

Ben ik niet met je eens. Dat Aronofsky hier kiest voor beuken (hoewel amper muziek is best hardcore arthouse imo) in een sequentie heb ik totaal geen problemen mee. Subtiel zit hem zoals ik zeg ook in de bedoeling van de personages. Het is niet dat de angst die Mother heeft op meerdere lagen geïnterpreteerd kan worden, of dat het egoïsme van God. Dat zijn ze. Of je God nu Artiest noemt, of Mother uhhh Feminist. Uiteindelijk wil ze geen mensen in haar huis en al helemaal niet zulke boeren! Sean Penn heeft in Tree of Life twijfels. Hij weet niet altijd raad met zijn keuzes en denkt terug aan zijn jeugd met verschillende gevoelens naar zijn vader en moeder. Dat raakt mij veel meer dan deze personages die in 1 woord te vangen zijn. Ook al kun je het Artiest/Kunstenaar/Regisseur/God noemen essentie is hetzelfde.

Je doet nu alsof de met zichzelf worstelende twijfelaar zo'n geweldig origineel of troebel personage is. Ik zie die nuance niet tegenover Aronofsky's personages, behalve dan dat ik met Penn's cliché serieus meer moeite heb om me in te leven. Maar dan zijn we weer bij persoonlijke voorkeur.

Verder vind ik de relatie tussen Bardem en Lawrence niet eens zo clear cut en zorgen verschillende visies op mother! voor een andere dynamiek tussen de twee. Zo is Lawrence erg protectionistisch en duldt ze geen buitenstaanders. Ze is ook erg claimerig en wil eigenlijk niks liever dan Bardem zijn publieke leven ontzeggen.

Die egoïstische God vind ik trouwens ook wel interessant, die heeft Aronofsky vast ook niet uit de Bijbel overgenomen

Nou die staat zeer zeker wel in de bijbel

Verder met je oneens. Of het origineel is, is een ander verhaal. Gaat er meer omdat je meerdere tinten nodig hebt om iets subtiel te maken. Ik vind Jennifer erg eendimensionaal en Javier ook erg simplistisch. Maar om daar nog 3 kantjes met je over te spreken heb ik ook weer niet zoveel energie voor.

Overigens vind ik onsubtiel niet per se erg, alleen hier lijkt het meer te willen zijn, dan denk ik hou het simpel Aronofsky want het is allemaal vrij basic wat je wilt zeggen het word niet gewichtiger met links naar de bijbel. Zelfde kan je ook hebben bij Mallick hoor. Verklaar hem ook zeker niet heilig. Net die film raakte mij. Als jij dat hebt bij deze film, uiteraard heel fijn. Wil dat ook zeker niet bij je weghalen. Ik ben ook niet eens zo negatief. Maar je viel zo over mijn link naar de bijbel en Jezus. Begrijp nog steeds niet dat je dat zo krampachtig wil ontkennen. Maar ik vond het prima allemaal maar ik zoek nog even verder voor de film die mij echt grijpt. Groetjes!

Da's dan een misverstand, want ik viel meer over die hierboven Mijn Bijbelvoorbeelden waren er enkel om aan te duiden dat er geen eenduidige mapping is, maar dat de film zo is opgebouwd dat hij als spiegel voor z'n publiek kan functioneren.

Snap weinig van je, maar je bent een kleurrijke user!

Over lachen gesproken, ik had het op een gegeven moment niet meer na een kwartier bij de Tree of Life. Ik vond het allesbehalve subtiel en behoorlijk opdringerig eigenlijk(niet zozeer negatief) . De hele creatie van de aarde in die timelapse uitbeelden.

Geeft niet, bij Mother! Lachte ik ook. Niet zozeer omdat het grappig is, maar als ik ergens van geniet dan komt er big smile op mijn gezicht. Vooral van die complete anarchie de tweede helft. Mensen die aanstoot nemen aan films en een zaal uitlopen kan ik persoonlijk niet serieus nemen.

Ik liep toch niet de zaal uit? Waar heb je het over...ik geef de film 3.5 sterren zo slecht vond ik het ook allemaal lang niet. Ik had erg zonder de wat high brow pretenties gekund. Want daar faalt Aronofsky gewoon duidelijk in.

Oh met dat laatste bedoel ik jou niet hoor. Sorry als dat niet duidelijk was. Bedoelde meer de niet zo subtiele beelden die je op het scherm ziet waar ik eigenlijk best van kan genieten, maar sommige mensen zo ernstig aanstoot aan nemen en alles zo serieus nemen. He tis maar film denk ik dan. Daar hoef je niet boos voor een zaal uit te stormen. Veel mensen zien de "opzichtige dingen" soms ook helemaal niet en willen het ook niet weten. Wil hiermee zeggen dat het visueel hier misschien wel door je strot wordt geduwd, maar voor de boodschap moet je echt wel investeren in de film. Dat is niet zo overduidelijk, gezien de bakken vol kritiek van het "normale" bioscooppubliek.

Dat vond ik wel jammer eigenlijk. Van te voren hoorde ik ook zulke verhalen. En nu klink ik heel stoer. Maar ik miste echt wat meer narigheid eigenlijk. Ook al vond ik dat gewelddadige deel wel het best.

Toch enigszins Onderhond's tips opgevangen en wat youtube reviews bekeken maar ik lees toch voornamelijk 1 visie (die ik onderschrijf) Iemand linkje naar reviews die met argumenten komt hoe deze film totaal anders te zien?

Zag net een geestig weetje. De film hete eerste Day 6...Goddamn! Was even bang dat ik gek was.

Geheel mee eens. De verwijzingen naar de Bijbel zijn evident maar tegelijkertijd geloof ik niet dat je de film moet opvatten als een uitbeelding van het Bijbelverhaal: zoals ik geloof ik al eerder schreef geloof ik dat Aranofsky zijn kritiek op hoe de mens met de Aarde om gaat een Bijbelse proportie wil meegeven en dus ook dat wij parallellen zien tussen het Bijbelverhaal en wat wij nu doen c.q. de personages in de film doen. Maar het zijn parallellen, het is geen 1-op-1-verfilming van de Bijbel.

Dat denk ik wel. Simpel gezegd: de God van het Oude Testament is de Schepper (en Wetgever) tegenover de God van het Nieuwe Testament die Liefde is (en die de Wet heeft vervuld). Deze film gaat over God als Schepper - een God die geeft en neemt en in die zin nog veel op de natuur(krachten) lijkt - en zeker ook in het Oude Testament is die God egoïstisch en zelfs wreed en wraakzuchtig (en die je als mens aldus dient te vrezen).

Kunnen jullie niet een keer spoilertags gaan plaatsen? Anders blijf ik maar misbruikmeldingen aanklikken hoor. Alleen het vermelden van de symboliek (godsdienstige verwijzingen) verraad al zoveel van de film.

Precies dit. De film riep bij mij gevoelens op die ik heel lastig kon plaatsen. Ik kan het nog het beste omschrijven door middel van dromen die ik (en ik denk veel andere mensen) wel eens heb. Dat komt er kort door de bocht op neer dat er mensen in je huis zijn en die krijg je maar niet weg. En ze komen overal waar je niet wil dat ze komen. En ze maken er een zooitje van. Zoiets. Het klinkt allemaal vrij Freudiaans en zweverig, maar dat Umheimliche gevoel bracht deze film bij mij naar boven. Dat vond ik ook het meest fascinerende aspect aan de film. Het hele bijbelgebeuren en de andere symboliek is een beetje langs mij heengegaan, want dat vond ik ook minder interessant. Wat ik dan precies moet met dat eerder omschreven gevoel weet ik verder ook niet, maar ik heb de film daardoor wel met veel fascinatie uitgekeken

Lijkt me een beetje overdreven, niet? Dan kun je feitelijk niet meer discussiëren zonder die irritante spoiler tags te gebruiken. Spoilertags zijn m.i. sowieso overrated. De film wordt er echt niet minder goed of bijzonder van wanneer je alles al van te voren weet. Sterker nog, ik vermoed dat de tweede kijkbeurt alleen maar interessanter is, juist doordat ik vele zaken al tot me heb kunnen nemen.

nummer2

Tsja zo werkt het niet. Voor een tweede kijkbeurt is het een heel ander geval. Mijn kijkervaring word in ieder geval verpest als anderen van tevoren de boel gaan lopen verklappen. En ja.. Dit is een moeilijke film om te bespreken zonder spoilers, maar regels zijn regels. En als je gewoon op een film hebt gestemd, dan kan je alles normaal lezen.

Als iemand jou van tevoren verteld dat je op een twist moet letten op minuut x van de film en de vork dus zo in de steel zit... Dan verpest dat de boel toch gewoon? Dat is hier niet anders

Goed punt in het algemeen en ik denk ook zeker in het bijzonder relevant mbt deze film. Ik denk dat zo velen de film teleurstellend vonden omdat de meeste bioscoopbezoekers slechts een spannend verhaaltje verwachten en dat verhaaltje bleek hier maf in plaats van spannend en werd misschien ook al door de trailer weggegeven.

Ik vind spoilers nooit erg: als spoilers de film ruïneren dan zou dat betekenen dat de film slechts de eerste kijkbeurt te genieten is hetgeen zo'n beetje de definitie van een slechte film is. Elke goede film is ook bij een tweede kijkbeurt intrigerend en dus kunnen spoilers een goede film niet ruïneren.

De tweede keer zou je juist op andere dingen kunnen gaan letten. Je kan meer onderzoeken.. Terwijl je je de eerste keer compleet kan laten overrompelen. Zoals bij mother! dus. Ik kan het niet meer oneens zijn dan met wat jij hier beweert. Weet je. Stuur me een pm van elke film die je wilt gaan kijken en ik verpest wel de hele clou inclusief plotwendingen en al... Wedden dat je dan anders piept.

Ik vind het maar een compleet vage stelling dat spoilers een goede film niet kunnen deren en als dat wel zo is, de film automatisch slecht is. Echt belachelijk eigenlijk. Maarja, ik dwaal af. Zolang jullie je er niet aan houden blijf ik de meldingen gewoon doen. Vandaag ook alweer meerderen, toevallig ook gehonoreerd... Dus wat ik hier zeg is gewoon algemeen beleid van MovieMeter en het zou fijn zijn als jullie je er gewoon aan willen houden. Als je het er niet mee eens ben zoek je maar het desbetreffende topic op in het forum, of maak een spoilertopic aan voor deze film, dat mag Natuurlijk ook.

Ik bedank je in elk geval. Spoilertags plaatsen is een kleine moeite. Er zijn genoeg mensen die de topics in de gaten houden voor ze de film hebben gezien.

Wauw, helemaal 'blind' ingegaan en ben echt weggeblazen. Volgens mij valt er nog zoveel meer te ontdekken dan dat ik heb meegekregen. Kan in ieder geval niet wachten om er dieper in te duiken.

Die climax, mijn god wat intens. Een aantal oudjes in de zaal werd het allemaal wat teveel.

Helemaal mee eens! Ik probeer zo wie zo zo weinig mogelijk trailers te kijken. Met de huidige overvloed aan trailers is film kijken nauwelijks een verrassing meer.

Yep klopt! Gelukkig lees ik de spoilers (allemaal) zo vluchtig dat ik ze al snel weer vergeten ben. De diverse meningen en argumenten vind ik verlekkerend. Nu nog tijd zien te vinden/maken voor de film zelf...

Vreemde stelling inderdaad. De verrassig is zowat het sterkste element dat een film kan hebben bij een eerste kijkbeurt. Spoilers kunnen een film echt voor mij verpesten. Ben ook blij dat ik deze blind heb gezien en zelfs die andere poster gelukkig nooit heb gezien, want ben het eens dat het vernoemen van de bijbelse symboliek al een dikke spoiler is. Mij is dat zelf pas allemaal op zijn plaatsgevallen na het kijken van de film. En daardoor heb ik 10x zo hard van de film genoten door het totalde wtf-gevoel. Ik zat op het verkeerde spoor en was meer bezig met de zenuwinzinking van Lawrence, een metafoor voor een destructieve relatie en de neveneffecten van narcisme en fame.

Dat gezegd vind ik dat je er wel zelf achterzoekt als je op een forum zit van een film dat je nog niet hebt gezien. Op eigen risico zou ik steeds zeggen, op imdb toendertijd was dat ook al een spoiler suicide. Het lezen van het plotje hierboven is al een soort spoiler eigenlijk. Ik ben daar al zelfs mee gestopt, ook met het kijken van trailers. De naam Aronofsky was meer dan genoeg voor mij. Niets is tegenwoordig nog fijner dan een film blind te zien.

Enkele off topic berichten (van een paar dagen gelden alweer) verwijderd.

Er is hier al zoveel gespoilerd, dat ik al niet eens meer ga naar deze film! Jammer!

Intens!

Op basis van de titel had ik een wat saaie filmhuis film verwacht. Maar na alle commotie in de media de afgelopen dagen keek ik reikhalzend uit naar deze nieuwe Aronofsky.

Ondanks dat de film rustig op gang komt, sluipt er al snel een ongemakkelijk gevoel de film in, zeker na de snelle intrede van de 2 excentrieke vreemdelingen, geniaal vertolkt door ''oudgedienden'' Ed Harris & Michelle Pfeiffer. Het is echt genieten hoe de vertrouwde wereld van Jennifer Lawrence ''in de rol van haar leven'' langzaam aangetast wordt, met als hoogtepunt de op handen zijnde apocalyps, alles wordt daar ineens uit de kast getrokken. Ik hield mij echter vooral bezig met de vraag hoe ver haar verdraagzaamheid nou zou reiken.

Op de fiets terug naar huis ( zonder enige theorie onder ogen te zijn gekomen ) vond ik de film het meeste weghebben van een creatieve, bombastische update van het spookhuis film genre, waarom zou Lawrence anders het huis niet mogen verlaten? Andere theorieën zijn ook goed mogelijk natuurlijk maar indien je de ''God'' theorie aanhangt hoe valt het bezoek van het losbandige stel aan god`s kamer dan te verklaren? Blasfemie!?

Gaat veel kracht uit van deze zwaar opwindende, komische, multi - interpretabele en abstracte film, de hele zaal zat erg geboeid te kijken inclusief 2 vrienden van mij. Ze vonden het een vage film, maar waren blij dat ik ze hiermee naartoe had genomen want geen moment saai.

Het is lang geleden dat ik de volle mep uit mag delen, maar deze film maakt het allemaal helemaal waar. Zelden zo verrast en voldaan terug gekomen van een bioscoopbezoek.

Complimenten ook voor Paramount, dat ze dit uitbrengen overal en Aronofsky openlijk verdedigen onder het mom dat ze hem carte blanche gaven om een ''andere film'' te maken omdat er al genoeg 13 in een dozijn films circuleren, jammer voor de kneuzen die daar over gaan lopen nuilen. 5*