Great Guns (1941)

Niks teleurstellend! Juist een bijzonder vermakelijke film van het tweetal. Het leukste stukje is wanneer Stanley's aanstekelijke lach voorbijkomt. Ik kreeg meteen weer zin in Fra Diavolo!

Twee vakmensen en kunstenaars gevangen in een commerciële val.

Afgelopen week de complete collectie van laurel&Hardy 20th century fox gekocht. Beetje laat voor iemand die zichzelf GROOT fan van L&H noemt. enfin.

Great Guns had ik vroeger op video 2000 en als kind heb ik mij behoorlijk vermaakt met deze film. De kraai in de broek, L&H in een Jeep en op een brug en de scene op het rijdende schietschijf.

Nu 20 jaar later heb ik deze film terug gezien en zijn er drie omstandigheden die mijn beoordeling van deze film enorm moeten herzien;

1) Ik heb het eerste half uur van deze film vroeger nooit gezien. Dat maakt echt enorm uit!.

2) Als volwassene zie ik andere dingen in deze film die mij zeker niet aanstaan.

3) Inmiddels een nog grotere fan L&H geworden, (vele films gezien en vele scenes bestudeerd!) Hierdoor zie ik meer de vernedering waarin L&H zijn beland.

Door het eerste half uur nu gezien te hebben begrijp ik het verhaal. Een gruwelijk verhaal, een weerzinwekkend plot met karakters die allen weerzinwekkende motivaties hebben.

Incl. L&H!

Ruikeluiskind Dan beschouwd het leger als padvinderskamp. L&H hun oprechte doch fout bezorgdheid is ergerlijk en de overige karakters zijn kartonnen reclame borden voor de oorlog.

(hoewel in 1941 de makers niet konden vermoeden hoe gruwelijk de oorlog uiteindelijk was)

L&H zijn als karakter en humoristische stijl compleet onherkenbaar. Alsof ze andere personages spelen. Alsof ze een script aan het voorlezen zijn voor personages die de concurrentie mert Laurel&Hardy willenl aangaan. Er klopt helemaal niets van.

Zelfs de lach en stem intonaties van vooral Laurel is compleet anders.

Het eerste half uur was voor mij schokkend en ik raakte diep getreurd. Want hoewel ik wist dat de heren totale marionetten waren van de studio's wist ik niet dat het zo stuitend was.

Wat mij tevens stoort in deze film (overigens ook in enkele andere 20th en mgm films) is dat de personages van L&H als duo als domme hulpjes worden ingezet en zij deze rol aanvaarden.

Laurel &Hardy zijn twee dorpsidioten en de wereld behandeld ze ook zo. Echte sympathy kunnen wij als kijker dan ook niet altijd voor ze opwekken, omdat ze soms hele arbitraire dingen doen.

Dit druist in tegen het hele uitgangspunt van L&H. Een van de basis elementen van het duo is; L&H functioneren in de maatschappij maar begrijpen hun rol daarin niet. Maar de wereld neemt hen wel altijd serieus. In hun eigen films zijn ze geen dorpsidioten maar gewoon burgers.

Ze hebben vrouwen, ze werken als politie, timmerman, oliemagnaat , hersenchirug (!) zijn muzikanten etc. De wereld zadelt ze op met normale problemen en die ze samen nooit konden oplossen maar het wel altijd met waardigheid probeerden. Oliver die met elegantie de meeste simpele klusjes kan doen. Laurel die onbewust alles kapot maakt en vooral het leven van Oliver. Wij als kijken lachen om ze, maar hebben ook begrip voor de wijze op beide door het leven worstelen. In deze film kan ik geen begrip voor ze opbrengen, sterker nog; hun motiviatie voor vrijwel alles wat ze doen; (hulpje van Dan, liefde saboteren, in het leger gaan en Dan erbij lappen) zijn volstrekt onsympathiek.

Maar in deze films zijn het hondjes die bezorgd zijn om hun baasje. (Dan) Laurel&Hardy die altijd trouwe dienaren zijn, Laurel&Hardy die niet naar andere vrouwen kijken, Laurel&Hardy die nauwelijks aan elkaar ergeren maar meer boezem maatjes zijn die elkaar door en door begrijpen.

Laure&Hardy die elkaar altijd helpen en nooit jaloers zijn. Laurel&Hardy die eigenlijk door niemand serieus genomen wordt en wij als kijker eigenlijk ook niet,..

Deze film heeft welgeteld 1 scene die een kleine glimp van L&H laat zien. De scene met de lamp. Geen muziek, geen woord, alleen pure mime van Stan en de ergernis op het gezicht van Ollie.

Maar bij mij overheerst de ergernis over deze film alles.

Ik had het te doen met mijn helden. Stan krijgt teksten en ingestudeerde grappen die gênant zijn. Ollie moet het maar accepteren dat in elke 20th centuryfilm enkele grappen zitten over zijn gewicht (meer dan in 20 jaar hall roach)

Als klap op de vuurpijl en dieptepunt van deze film komt er nog een akelige grap over negers in voor die gelukkig verouderd is, maar daardoor niet minder vervelend.

Great guns kan gezien worden door mensen die een verouderde flauwe komedie uit de jaren 40 wil zien, maar ik adviseer dit niet te doen.

Voor de gematigde L&H fans; niet zien.

Voor de fans; essentieel om te zien en vooral om het te begrijpen.

Zeker niet de beste film van het leuke duo Stan Laurel en Oliver Hardy en zeker ook niet hun slechtste. Het verhaal is opzicht best nog best aardig en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Gezien het thema van deze film heeft Adolf Hitler hem misschien ook nog gezien. Gezellig samen met Eva Braun op de bank en de hond Blondi liggend voor zijn voeten genieten van Stan Laurel en Oliver Hardy.

Deze film stond mij bij als leuk maar wist er eigenlijk niet veel meer van. Daarom ook maar deze film weer een keer herzien.

De opening is al meteen leuk als Stan het gras aan het knippen is met een nagelschaartje. En de film bleef de hele speelduur ook leuk. Het thema vind ik ook wel interessant.

Dat deze film zo afgekraakt wordt verbaasd mij dan ook, heb mij van het begin tot eind prima vermaakt.