Captain Pervert

Een goede, boeiende film in de stijl van "Crash" waar ook weer van alles misgaat en waar dingen heel anders in elkaar blijken te zitten als je dezelfde gebeurtenissen vanuit een ander oogpunt ziet.

Aan de ene kant is het einde wat abrupt, aan de andere kant past het ook wel weer bij de film.

Aanrader.

4 sterren

Aardige film die door sterke acteurs en goed camerawerk net even boven het maaiveld uit wordt getild. Jammer dat er niet wat meer diepgang in de personages zit, het zijn toch een beetje archetypes.

Willis zag er desondanks overtuigend uit als slome dranklap agent (de snor deed het hem!) en Mos Def was weliswaar irritant, maar toch overtuigend.

"You can't be lucky all the time."
- "But you can me smart everyday, though."



Een goed script met wat geinige twists hier en daar maken het af: 3.5 sterren.

Is iedereen hier high???

Een paar mensen zeggen dat Zac Efron goed acteert. Nou, als het goed was, was er wel iets van het neurotische personage van Matthew Perry in hem te zien. Je ziet zijn trekjes totaal niet terug.

Verder is het een vreselijk voorspelbare flutfilm die werkelijk NERGENS verrast. Op zich niet erg dat je het verhaaltje kunt dromen, ware het niet dat de film ook totaal niet grappig is. Enkele leuke scènes en dat was het.

Matthew Perry komt er bijna niet in voor, het is een veredelde cameo. En daarbij nog een vreselijk slechte ook, want hij acteert als een natte handdoek.

Zonde, zonde, zonde.

1.5 ster

"Geen verhaal is nog beter dan een kutverhaal"

Special effects maken geen film. Zelfs niet als ze zo mooi zijn als in 2012. Er moet altijd een verhaal als kapstok zijn om de effecten aan op te hangen, en in deze film is die kapstop erg gammel.
Er wordt een aardig plausibele quasi-wetenschappelijke verklaring gegeven, daar zit het hem niet in.

Wat me bij deze film mateloos irriteerde was de aaneenrijging van cliché scenes en situaties waarin de hoofdpersonen belanden. Alles lijkt geschreven door (en misschien ook voor) een twaalfjarige puber die net Armageddon, Deep Impact en Poseidon heeft gezien. Het gebrek aan verrassingen in het plot maakte het laatste halfuur ondraaglijk. Met water ondergelopen kamertjes, mensen die zich opofferen om anderen te redden, het waterpeil dat toevalligerwijs op 10cm onder het plafond blijft steken, verzin het maar of het zit in 2012. Alle hoofdpersonen zijn archetypes die ook in 1000 andere films zitten. De uiteraard gescheiden hoofdpersoon, de kinderen die uiteraard een jongen en een meisje zijn, de uiteraard nobele wetenschapper, de uiteraard egoïstische adviseur van de president, de uiteraard decadente Rus die absoluut niet kon acteren, en Woody Harrelson's hippie die een kopie is van "The Truth" uit GTA San Andreas. Zucht.

Danny Glover's houterige acteerwerk stonk zoals bierschijt op zondagmorgen. De vreselijke Cusack die maar één gezichtsuitdrukking ("huh, ik hier?") heeft in de hele film. En, ik noem hem nogmaals, de dikke Rus die niet kon acteren. Hoe KOM je aan zo'n slechte acteur (hoe kom je er vanaf!). Wat een ramp. Amanda Peet de Maria Shriver-lookalike met haar wenkbrauwen en constant bang kijkende dopogen. Bah. Die zwarte wetenschapper deed het nog redelijk.

Ook de vele "subtiele" hints lagen er te dik bovenop, zoals die twee opa's die een liedje genaamd "It's not the end of the world" ten gehore brengen. Of de supermarkt-scène met: "ik heb het gevoel dat er een kloof tussen ons ontstaat" en dat er dan daadwerkelijk een kloof ontstaat van 30 meter diep. Zucht.

De parallellen met echte wereldleiders (zwarte president van de VS, vrouwelijke kanselier van Duitsland, Queen Elizabeth, etc) hadden ook niet echt gehoeven. De "cameo" van Arnold Schwarzenegger is dan wel weer zeer grappig (inclusief het commentaar van Cusack op hem).

En dan het onophoudelijke sentimentele gezeik, vooral aan het eind. Wij nuchtere Hollanders hebben daar niet veel mee. Op deze site worden daarom films als Deep Impact, Armageddon en Independence Day de grond in geboord, al kon ik me daar niet storen aan het emotionele geleuter. Maar bij deze film wordt mijn grens bereikt, en ver overschreden.

Er is trouwens ook een verschil tussen realisme en geloofwaardigheid, die dingen zijn niet hetzelfde. Deze film is niet realistisch, maar binnen dat kader kan je je film nog wel geloofwaardig maken. Dat is hier niet gelukt. In 2012 worden door de gapende plotholes zoveel vragen opgeroepen, dat ik niet weet waar te beginnen. Ik doe dat dan ook maar niet. Op één ding na, dat is het opnieuw beginnen van de jaartelling: day 27, month 01, year 0001. Strikt genomen zijn er dan 1 jaar en 27 dagen voorbij, maar getuige de Chinees op krukken is dat niet wat de makers bedoelden (ze bedoelden denk ik 27 dagen). Maar goed.

Rest mij te zeggen dat de makers met het einde wel een grappige ironische twist aan het verhaal geven. Of all places, blijft er één plaats gevrijwaard van rampspoed. Kijk nu eens wie bij wie aanklopt voor hulp...

Het is niet alleen kommer en kwel, maar er is werkelijk zoveel fout aan deze film dat ik nu echt moet ophouden. Tuurlijk, de film is wel entertainend en de 2,5 uur vliegen voorbij. De special effects maken de clichéscenes draaglijk, maar het laatste halfuur is zo misselijkmakend dat ik deze film niet meer kan geven dan

2.5 sterren

Ja, wat moet je hiermee. Een weinig boeiend verhaal, Kitano die weer eens een eikel speelt (wat wel positief is verder, want hij is daar erg goed in ), personages die erg veel op elkaar lijken en zelden bij naam genoemd worden (lastig te volgen)...

Nee, het is het allemaal net niet. De grappige camerastandpunten (met de scène waarin het pistool niet werkt achter de glazen deuren, en die gasten die er dan aankomen als hoogtepunt) houden het geheel ook niet overeind. En het einde was ook maar vaag. Uiteraard werd Kitano's personage weer eens afgeschoten, zoals in bijna al zijn films, en de hoofdpersoon blies zichzelf op met zijn vriendinnetje erbij. En even later zat hij op de plee. Moet ik aannemen dat het dus allemaal een 'droom' was, en dat hij daarom zo lang op de plee zat altijd? Omdat hij zat te dagdromen? Nou ja.

2.5 sterren voor origineel camerawerk en leuke droge grappen zo nu en dan.

Toch wel apart, zo'n pre-WO2 film. De mensen die je ziet, hadden nog geen idee van WO2, maanlandingen, etc. Daarom ook wel apart dat je meteen vermoedt dat de Duitsers achter alles zitten, hoewel dit in de film niet naar voren komt. In de remake (2008) is dit wel het geval.
Het blijft een knappe prestatie voor de tijd, hoewel het anno 2009 allemaal wat statisch overkomt, is het nergens storend. Wel jammer vond het het toch wel slecht uitgewerkte plot, en het ietwat afgeraffelde einde.

3 sterren

Een aparte remake die een beetje een made-for-TV gevoel geeft. Veel dingen zijn net even anders ten opzichte van het origineel uit 1935, maar wel herkenbaar. Grootste pluspunten zijn dat er meer actie in verwerkt is, en dat er meer over het plot wordt uitgelegd (wat in met WO1 en WO2 in retrospectief ook voor de hand ligt om te doen). Ook speelt er een extreem knappe vrouw in (Lydia Leonard).

Wel geinig hoe ze met dat vliegtuig een beroemde scène uit een andere Hitchcock film (North by Northwest) er aan de haren bij slepen, al slaat dat nergens op. De film is bij vlagen een beetje saai, de voiceover aan het begin is overbodig en komt verder niet in de film terug (doe het consequent, of doe het niet) en het einde is een beetje rommelig. Verder een aardige film.

Ik geef 'm net als het origineel 3 sterren.

Het gebeurt niet vaak dat een serie zo nauwkeurig levert wat ik verwacht. Want wat verwachtte ik: een niet al te hoogdravende miniserie, waarbij het "onverklaarbare" gegeven slechts een (hier is een woord voor) object is die het verhaal aanslingert. De hele miniserie gaat dan ook over de gevolgen, en men houdt zich niet echt bezig met de herkomst van het object (de herkomst van de documenten).

Desondanks wordt de miniserie bevredigend (genoeg) afgesloten en kijk ik er op terug als prima vermaak. Een aantal dingen zijn trouwens erg voorspelbaar, maar het verhaal bevat toch tenminste 1 zeer onvoorspelbare twist (niet die flauwe op het allerlaatst). Je blijft wel met wat vragen zitten over bijvoorbeeld Brad, maar goed. Blij te zien trouwens dat ze ook nog kinderen kunnen vinden die kunnen acteren.

Wel jammer dat bepaalde scènes een nogal vervelende visuele stijl hebben (10 fps lage framerate).

3 sterren