otherfool

Film een rommeltje? Slechte muziek? Misschien. Maar alles wordt weggevaagd door een monsterlijk goede Pacino. Wat een genot om daar naar te kijken.

You're out of order! This whole trial is out of order!

3,5*.

Hier nog niet op gestemd Toch een keer of wat gekeken, typisch jaren '80 vehikel met een leuke cast en best een aardige invalshoek.

3*.

Gewoon weer een leuke film rond Crocodile Dundee. Familievertier bij uitstek, al heeft deel 1 misschien iets meer charme.

Toch maar weer 3,5*.

She took a shit on my face, literally!
- Literally?
Well no, not literally... that's disgusting... what's the matter with you?

Smakelijk kunnen lachen om dit fraaie stukje Seinfeld-humor, en ook andere aspecten aan (500) Days of Summer zijn best grappig of verfrissend. Natuurlijk de non-lineaire opzet van de film, maar ook kleine cinematografische trucjes en dingetjes, verwijzingen naar andere films, een heerlijk onverwachte dancing in the streets, en het einde dat weliswaar happy is, maar toch ook weer niet. Zeg maar.

Leuke muziek en een fris stel in het midden, en toch miste er iets, zonder dat ik nu echt m'n vinger er op kan leggen. Om anderhalf jaar in een relatie, met ups & downs, break-ups en wat niet al te laten zien in anderhalf uur valt ook niet mee. Zeker een leuke film die niet alle platgetreden paden van het genre afgaat, maar ook niet die filmervaring waar ik stiekem een beetje op gehoopt had.

3*.

Knappe low-budget horrorflick met een paar heuse handen-voor-de-ogen scenes. Handheld camerawerk speelt de film in de kaart, het levert een paar mooie voordelen op (blurring, het offscreen houden van bepaalde zaken) en geeft de hectische sfeer goed weer.

3 erg ruime sterren.

Leek een half uur lang een vervelend en vooral extreem overbodig vervolg te worden, maar nadat de invalshoek (of eigenlijk de camera) wijzigt en er een paar fraaie, hectische scenes volgen zat ik er toch wel weer middenin. Te uitleggerig allicht, maar toch ook met een paar adembenemend spannende scenes. Wel erg spijtig om te vernemen dat er blijkbaar nog een paar delen gaan volgen, want deze was al op het randje wat mij betreft...

3 nipte sterren.

Eerste kennismaking met Švankmajer, vandaar dat ik misschien wat positiever ben. Erg fraaie sfeer, de stopmotion tussenstukjes waren voor mij totaal niet ergerlijk (sterker; ik vond ze erg fraai gemaakt), grappige momenten (de auto's vanuit de koets, de dichtklappende papieren zak), een licht filosofisch tintje, de film bracht mij wel in vervoering. Allicht iets te langdradig op den duur, maar ik heb me zeker vermaakt.

3,5*.

Matige dialogen, een enkel glimlachje, veel geschreeuw en weinig wol. Na een half uurtje weten we het wel en gaat de film helaas als een nachtkaars uit, ondanks wat wendingen naar het einde toe.

2*.

Beladen film kijkt aardig weg, maar echt bijzonder? Nou nee. Van Gogh als filmmaker heeft me nooit echt kunnen bekoren, en 06/05 is ondanks het intrigerende thema geen uitzondering.

Vooruit, toch 3* want ik bleef toch wel geboeid kijken.

De cliches worden lustig op elkaar gestapeld in deze moderne verwerking van Shakespeare's The Taming of the Shrew. Ondanks de aanwezigheid van Stiles not my cup o' tea.

1,5*.

Onbegrijpelijk zwakke film die maar niet episch wil worden.

10,000 BC begint uitermate slap met een saaie voice-over die de karakters introduceert. Karakters die vervolgens (Mr. Crow schreef het al) leeg blijven en totaal geen gevoel weten op te roepen. De standaard verwikkelingen, bekend uit 'Apocalypto', volgen elkaar dan in tergend traag tempo op en de 'grote tocht' begint.

Helaas valt tegen deze tijd de potsierlijkheid pas echt op. Het gebruik van de Engelse taal is ergerlijk en de boom- en rietmensjes werken slechts op de lachspieren. Even veert de film op met een paar mooie massa-shots bij de schepen en de gebouwen maar na de '300-worp' is het sentimentele einde echt te sneu voor woorden... En wat wil dat nu zeggen, dat de adem overdragen 12,000 jaar geleden mogelijk was?

Zoals de vriend waar ik mee was zei; de bullshit van '300' en dat dan maal 33,3....

0,5*.

Nog best amusant eigenlijk. Na een minuut lag ik al op de grond van het lachen met die absurde countdown tot het eindelijk eens 2 uur was, tja dan ben ik al verkocht. Verder natuurlijk ook schitterend dat het avontuur zich 70 miljoen jaar geleden afspeelt in plaats van 100 maarja kniesoor die er op let.

Leger-slachtvee laat zich teleporteren naar de tijd van de dino's om een ander groepje te redden dat daar al 6 jaar rondbanjert maar er nog verrassend fris uitziet. Dat kan niet gezegd worden van de digitale dino's; oeioeioei gebrek aan budget kan niet alles verklaren; dit is gewoonweg incompetentie van de makers. Die het zichzelf vervolgens moeilijk maken door zo'n enorm beest in het huidige LA neer te planten. Let hierbij in de achtergrond op rustig wandelende voorbijgangers die blijkbaar geen erg hebben in het prehistorische megamonster on the loose.

Nog een slotopmerking: terwijl de professor ons toch echt tot 2 keer toe had uitgelegd dat teleporteren naar een recentere tijd niet mogelijk is (dan verander je het heden!), komt-ie daar in de slotminuut ineens op terug... tja.

1,5*.

Niet altijd even geloofwaardig, maar uniek in zijn locatiekeuze en grootse acteerprestaties. 3,5 sterretjes van mijn kant.

Zowaar een prima remake van de klassieker uit de jaren 50, hoewel die natuurlijk wel de voorkeur blijft genieten. Lemmon is groots zoals eigenlijk altijd.

3*.

Het gebrek aan budget nekt deze film bij tijd en wijle behoorlijk; het spaceship ziet er zowel van binnen als van buiten niet uit, eenmaal op de maan beland kan men duidelijk studioramen en -lichten ontwaren en het maanvolk komt zelfs helemaal niet in beeld.

Hilarisch wordt het echter pas echt als de astronauten hun helmen zonder klepjes opdoen, waarschijnlijk voor de kijker om de cast te kunnen onderscheiden. Met veel vertoon wordt doorgeseind aan de aarde dat we 'nu onze ONZICHTbare klepjes voordoen'. Jaja.

Crew komt verder niet echt uit de verf (het zijn er ook te veel), al is er een opmerkelijk subplotje met een Duitse nazi-zoon en een Joodse jongen. Het geheel staat (uiteraard) onder leiding van een koene Amerikaan die duidelijk meer tijd in de gym heeft doorgebracht dan in de NASA-schoolbankjes, en met zijn ontblote torso huppelt-ie dan per ongeluk de dameskleedkamer in. Oeps!

Verder niet heel boeiend ofzo, het verhaal klinkt eigenlijk leuker dan de film in werkelijkheid was. Met twee sterretjes doe ik nog mild.

Joie de vivre op z'n Boyle's.

Door een mix van enthousiasme, onbezonnenheid en pech komt de onfortuinlijke Aron vast te zitten in het grote niets, of zoals hij zelf in één van de grappiger segmenten stelt; Loser Canyon, Utah. Vrijwel zonder water en voedsel lijkt een dodelijke afloop slechts een kwestie van tijd...

Een fraaie ode aan zowel de natuur als de menselijke overlevingsdrang, lange tijd gewoon goed maar Boyle zet aan het eind de joker in met Sigur Ros' Festival, en dan kun je me dus gewoon opvegen. Het ziet er allemaal weer prachtig uit en Aron is een aanstekelijk hoofdfiguur.

3,5*.

Bah, bah, driewerf bah. Sullig verhaaltje over meisje die vrouw wordt, waarna ze zich realiseert dat ze van haar vriendje en haar ouders houdt. Garner is onwaarschijnlijk vervelend en zelfs de sympathieke Ruffalo kan dit flutfilmpje niet redden.

1*.

Zwakke film die leunt op schrikmomenten in plaats van een redelijk verhaal. Het hoe en waarom van de kamer en Cusack's ontberingen zijn een opeenstapeling van cliche's en de ontsnapping uit zijn persoonlijke hel is een pijnlijk geval van gebrek aan inspiratie. Jackson heeft weinig te doen en Cusack zelf weet, overigens zonder echt te irriteren, ook deze film niet naar een hoger plan te tillen. Dertien in een dozijn niemendalletje waar het allicht veel meer had kunnen zijn.

1,5*.

Raar filmpje die het interessante uitgangspunt niet echt lekker uitwerkt. Desondanks wel het aankijken waard. 3*.

Zet 2 vreselijk irritante personages bij elkaar en je krijgt een vreselijk irritante film. Het standaardwerkje rond dirty cops zou normaliter nog wel te slikken zijn, maar dan wel zonder het afgrijselijk kinderachtige gejengel van Mos Def. Ook Willis heeft er totaal geen zin in, al met al een erg slappe film.

1,5*.

Film vol aardige ideeën en typetjes, maar op een of andere manier werkt het toch niet, de film loopt niet lekker. Te weinig om te lachen en nogal aan de lange kant.

2*.

Zowaar beter dan het eerste deel (minder kon dan ook al niet), ondanks het gemis van Vin's spieren en de toevoeging van Mendez. Leuk meiske hoor, maar wat een vreselijke wanvertoning is haar acteerpoging in deze film.

Deze kruising tussen een rapvideo en Pimp My Ride is verder wel om aan te zien, ondanks het wat trage begin. Laat ik eens vrijgevig zijn: 2*.

Harryhausen's creatuur is prachtig als altijd, maar het verhaal is trager en heeft minder te bieden dan andere jaren '50 sci-fi films. De noodzakelijke liefdesrelatie is wel lekker vergezocht en er zitten een paar erg grappige scenes in (ongetwijfeld onbedoeld) maar ik had gehoopt dat het monster iets meer huis zou houden in Rome. Al met al toch een klein teleurstellinkje.

2*.

PS de trailer van de film die op de DVD staat is wel fantastisch!

Zo nu en dan leuke zijstraatjes in de verhaaltjes, maar ik heb toch het gevoel dat er meer in had gezeten. 2,5*.

Open the pod bay doors, Hal.

Fascinerend, prachtig gemaakt, bevreemdend. Prachtige score, briljante start, interessante ideeën en de engste en meest menselijke computer ooit, maar Kubrick raakt mij letterlijk en figuurlijk kwijt aan het einde. De trip zal velen aan het denken zeggen, mij irriteerde het vooral (ook bij de 2e en 3e keer kijken).

3,5*.

Nielsen is echt helemaal de weg kwijt met deze waardeloze parodie op (met name) Men In Black (hoewel de titel misschien anders doet vermoeden). Tel uw lachmomenten en koester ze.

1*.

Het einde zal niet iedereen kunnen bekoren (mij bijvoorbeeld niet), maar toch nog een verrassend leuke, interessante en mooi gemaakte film. Ach, puristen zullen zo'n 'vervolg' op 2001 wellicht niet erg kunnen waarderen, ik vind het wel degelijk een aanrader, ook voor de 2001 adepten.

3,5*.

Schlockmeister Emmerich at it again. Over-de-top effecten afgewisseld met een hemeltergend familie-verhaaltje speelt als een soort 'Day After Tomorrow' in het kwadraat. Theatrale speeches, heroïsche last-minute reddingen en Christelijke moraal vechten om voorrang in dit dure pulpwerkje. Niet heel vervelend, helaas ook niet erg goed, al neemt Emmerich wel een beetje revanche voor het ultradomme 10,000 BC.

2*.

Waar is The Asylum toch mee bezig? Twee mocks uitbrengen van 1 blockbuster, en dan deze ook nog eens volstoppen met een hemeltergende Christelijke moraal, dit gaat een behoorlijk stuk verder dan 'dubieus'. Van die slotzin uit Marcus in beeld kreeg ik jeuk op hele vreemde plekken...

0,5*,

Mijn 2e Asylum na Snakes on a Train (2006) en ik vind het toch wel jammer dat ze er niet een soort van parodie van maken, want als stand-alone film is dit natuurlijk troep van het ergste soort. Gelukkig zijn er nog een paar echte goofy dingen (die Russische dronkenlap bijvoorbeeld), maar als geheel is het te saai om aan te bevelen.

Een paar dingen om op te letten: het over-the-top uitbeelden van de acteurs als ze in een aardbeving zitten, het met veel vertoon indrukken van de spatiebalk ipv de enter na een computerberekening en de spannende moeder - dochter combo, waarbij de eerste in het echt exact 12 jaar ouder is...

1*.