Meningen

Caddo Lake

In Caddo Lake verdwijnt de achtjarige Anna op mysterieuze wijze nabij het gelijknamige meer. Haar verdwijning brengt een reeks eerdere sterfgevallen en verdwijningen aan het licht, die allemaal met elkaar verbonden lijken te zijn. Deze ontdekkingen hebben een diepe impact op de geschiedenis van een reeds gebroken familie.

De film richt zich vooral op twee hoofdpersonen: Ellie en Paris. Hoewel ze elkaar in eerste instantie niet lijken te kennen, wordt gaandeweg duidelijk dat hun verhalen met elkaar verweven zijn. Ellie is op zoek naar haar vermiste stiefzusje, terwijl Paris meer wil leren over de dood van zijn moeder. Beide personages verkennen het mysterieuze Caddo Lake, dat tijdens de droge seizoenen een onheilspellend geheim met zich meedraagt.

De opbouw van de film is zorgvuldig en weet de spanning goed vast te houden. Het mysterie blijft lang overeind. Aan het einde worden de meeste verbanden uitgelegd, maar er blijven enkele details onduidelijk, wat bijdraagt aan de mysterieuze sfeer. Toch vraagt de film veel aandacht van de kijker: als je niet goed oplet, kun je gemakkelijk de draad kwijtraken.

De acteerprestaties zijn sterk en weten de emotionele zwaarte van het verhaal goed over te brengen. Ook de cinematografie verdient lof; de sfeer van het meer wordt prachtig vastgelegd en versterkt het mystieke karakter van de film.

Caddo Lake weet door zijn sfeer en sterke acteerprestaties te imponeren, maar de verwarrende verhaallijn, met elementen zoals tijdreizen, en open eindes maken het niet voor iedereen een gemakkelijke film. Voor liefhebbers van langzaam opgebouwde mysteries is het echter een aanrader. Ik ben zelf meer fan van films die wat toegankelijker zijn en net iets makkelijker wegkijken.

3 sterren.

Hey where are you going? Don't you want a sweet?

Ik had gehoopt op een lekkere slasher. Een beetje wat we zagen op het toilet met al die dames. Eigenlijk wat Onderhond al zei, een stel tieners in het bos ofzo. Dit ging vrij langzaam en vrij diep op sommige momenten. Het acteren vond ik op zich wel prima en de spanning was er hier en daar. De film is mooi geschoten, ook met die poppetjes van papier in reflectie. Helaas vind het allemaal net te weinig voor een voldoende.

2,5 sterren.

Carriers

Carriers is een post-apocalyptische thriller waarin vier jonge overlevers, twee broers en hun respectieve vrienden, door een door een dodelijk virus verwoeste wereld reizen. Ze volgen strikte regels om besmetting te voorkomen, maar naarmate hun reis vordert, worden ze geconfronteerd met morele dilemma's en het uiteenvallen van hun groep.

Carriers is geen typische post-apocalyptische thriller, maar neigt meer naar een drama. In plaats van constante actie en hordes geïnfecteerden, ligt de focus op de psychologische impact van de situatie. Dit levert interessante morele dilemma’s en een sterke groepsdynamiek op, maar betekent ook dat de film vooral uit gesprekken bestaat. Hierdoor miste ik soms wat actie, en op bepaalde momenten vond ik het zelfs wat saai. Tegelijkertijd zorgt deze ingetogen aanpak wel voor een realistische en geloofwaardige sfeer, zonder overdreven spektakel

Het acteerwerk is solide, met Chris Pine als opvallend positieve uitschieter. Visueel zag de film er prima uit en het is jammer dat de geïnfecteerden niet wat vaker in beeld kwamen, want het make-upwerk en de manier waarop ze werden neergezet waren best overtuigend. Toch geef ik de voorkeur aan een film als Train to Busan, met meer energie en visuele spanning, al kon ik de realistischere benadering voor deze keer ook wel waarderen.

2,5 sterren.

Carry-On

We volgen Ethan Kopek, een jonge TSA-agent. Tijdens zijn laatste dienst voor Kerstmis wordt Ethan door een mysterieuze passagier gedwongen een gevaarlijk pakket aan boord van een vliegtuig te laten, waarbij hij geen keuze heeft als hij het leven van zijn vriendin – die ook op de luchthaven werkt – niet in gevaar wil brengen. Ethan zal zijn best moeten doen om hem te slim af te zijn.

Ik vond dit een zeer vermakelijke actiethriller met een zorgvuldig uitgewerkte plot. De film begint rustig, maar zodra Ethan in contact komt met de mysterieuze passagier, neemt het tempo flink toe en gebeurt er van alles. Naarmate de spanning stijgt, wordt het verhaal wel steeds ongeloofwaardiger, maar dat is niet ongewoon voor dit soort films.

De personages waren over het algemeen redelijk uitgewerkt. Ethan’s acteerwerk voelde soms wat vlak aan vond ik, maar de rest van de cast deed het degelijk. Vooral de dynamiek tussen Ethan en de passagier wist de aandacht vast te houden. De actiescènes waren goed geregisseerd en de visuele effecten versterkten de sfeer.

Al met al een spannende film die zich niet te veel in de realiteit verdiept, maar wel weet te vermaken.

3,5 sterren.

Cheaper by the Dozen

Dit blijft een leuke film. 12 kinderen is super chaotisch, maar brengt ook veel liefde in een gezin en dat illustreert deze film goed.

3 sterren.

Choose or Die

Aparte film waar voor mijn gevoel veel meer in had gezeten. Hij kwam voor mij totaal niet spannend over en de muziek verpeste het ook een beetje voor me. Sommige beslissingen in de film waren raar te noemen en het acteren was kwam ook niet overtuigend over. Het enige positieve was de ''eindbaas'' gevecht. Geen idee waarom ze tegen die man moest. Ik gok, omdat hij het spel verder heeft verspreid?

Film met veel potentie, maar het er helaas niet uitkwam. 2 sterren.

The Christmas Chronicles

Heerlijke kerstfilm.

De film had een leuk verhaal over een broer en zus die per ongeluk de kerstman in de problemen hielp en nu samen met de kerstman een oplossing moest zoeken om alle cadeautjes wel op tijd bij alle gezinnen af te kunnen leveren. Dit ging natuurlijk niet helemaal volgens plan en dus kwamen ze in allerlei situaties terecht.

Er zaten zeker leuke en grappige stukjes tussen en de CGI was prima te doen. Overigens vond ik dat Kurt Russell het heel leuk deed als kerstman.

Gewoon een heerlijke feel good kerstfilm die mij met een glimlach achterliet.

3,5 sterren.

Best een prima horror/komedie filmpje.

Het idee is leuk, een streamingsdienst die ''duiveluitdrijvingen'' uitvoert, totdat er ineens een echte duivel voor je neus staat met alle gevolgen van dien,dan is de lol er snel af natuurlijk. Ik heb me wel vermaakt tijdens deze film.

3 sterren.

Clown in a Cornfield

Een tienermeisje, een dorp vol geheimen en een clown die nét iets te vaak opduikt. Welkom in Kettle Springs, waar een frisse start snel uit de hand loopt.

Ik vond dit een matige horror-komedie.

Het verhaal is vrij standaard: een groep tieners die één voor één wordt afgeslacht, weinig nieuws onder de zon. Dit keer zijn het clowns die de dienst uitmaken. De setting is op zich prima; een maisveld heeft altijd iets onheilspellends, maar helaas speelt het grootste deel van de film zich daar juist niet af.

Er zitten een paar leuke scènes in, maar voor een komedie vond ik het wat karig. De mix van horror en komedie werkt niet altijd even goed. Als horrorfilm doet het wat je verwacht van een slasher: een paar creatieve en goed in beeld gebrachte kills, maar echt spannend wordt het nergens. De personages blijven vrij oppervlakkig en missen uitwerking. Katie Douglas vond ik nog wel overtuigend, de rest was degelijk maar niet bijzonder.

Al met al een aardige tussendoor voor slasherliefhebbers, maar echt indruk maakt het niet.

2,5 sterren

Club Dread

Matige horror/komedie. Het is dat Brittany Daniel erin speelde, wat een mooie vrouw is dat toch!

De film zelf was vrij stompzinnig en heel soms grappig, maar helaas te weinig.

2,5 sterren.

Cobweb

Spannende horror/thriller met een goede opbouw.

Al vanaf het begin vraag je je af waar deze film naar toe gaat, maar als alles een beetje duidelijk wordt (denk je) is het toch net iets anders dan dat je dacht en wordt het echt een horrorfilm. De opbouw was daar key in en die zat erg goed in elkaar.

De acteurs deden het prima voor mij. Pa en ma kwamen creepy over, Peter deed het erg goed en natuurlijk niet te vergeten het zusje van Peter, brrrr...

Gewoon een prima film om een keer gezien te hebben. 3 sterren.

Cocaine Bear

Genoten van deze komediefilm. Dit was totaal geen thriller, ik snap ook niet waarom dat genre erbij staat, maar goed.

Vanaf de 1e scene vallen we direct met onze neus in de coke en begint de killing spree van de ''cocaine bear''. Jammer genoeg is het eerste slachtoffer wel de enige Nederlandse actrice in de film. Daarna volgen we verschillende groepen mensen die, met een komisch gegoten sausje, ook in aanraking komen met deze geschifte beer.

Vond het mooi om te zien hoe 'over the top' en bruut sommige kills waren. De CGI zag er ook best goed uit. Al met al een heerlijke film dus.

3,5 sterren.

Code 3

In deze film volgen we een uitgebluste ambulanceverpleegkundige die tijdens zijn laatste 24-uursdienst samen met een oud-collega en een onervaren trainee door een nacht vol chaotische en emotioneel zware noodoproepen gaat.

Code 3 wordt als actie gelabeld, maar voelt meer als een mengeling van komedie en drama. De film schetst op realistische wijze hoe zwaar en vaak ondergewaardeerd het werk van een ambulancebroeder is. Die boodschap resoneert sterk, omdat het helaas ook buiten het witte doek vaak werkelijkheid is.

Rainn Wilson zet een indrukwekkende prestatie neer en tilt de film naar een hoger niveau. De afwisseling van donkere humor, harde realiteit en scherpe dialogen houdt de toon boeiend, terwijl het samenspel tussen Randy, Mike en Jessica voor een levendige dynamiek zorgt, met een mooie balans tussen ervaring, cynisme en frisse energie.

De boodschap is duidelijk: waardeer onze ambulancebroeders en eigenlijk alle hulpverleners, want we kunnen niet zonder ze.

3,5 sterren.

Cold Meat

Het verhaal volgt David Petersen, die door de Colorado Rockies reist. Tijdens een stop bij een wegrestaurant redt hij serveerster Ana van haar gewelddadige ex-man. Daarna vervolgt hij zijn reis alleen door een gevaarlijke sneeuwstorm. Een ongeluk zorgt ervoor dat hij in een ravijn belandt, midden in de storm. Maar de kou is niet zijn enige zorg.

Buiten de openingsscène en introductie vond ik dit een behoorlijke snoozefest. De twist zag ik niet aankomen, maar maakte dat echt een groot verschil? Niet echt. Ik had liever een langere achtervolging of iets actievers gezien, vooral omdat hij al vrij snel crashte, in plaats van ruim een uur naar twee pratende mensen te luisteren. Toen Ana David vastbond, verdween de spanning vrijwel volledig.

Ook het ‘monster’ stelde weinig voor. Het had kunnen bijdragen aan de spanning, maar verscheen helaas te laat en in slechts een handvol scènes. Qua acteerwerk vond ik David nog wel redelijk, maar Ana overtuigde minder. Visueel zag de film er daarentegen goed uit.

Kortom, visueel sterk, maar te veel dialoog en te weinig spanning. De twist was verrassend, maar loste weinig op. Het monster bleef te veel op de achtergrond, waardoor de film uiteindelijk tegenviel

2,5 sterren.

Collateral

Aardige thriller over een taxichauffeur genaamd Max die op een nacht een klant gaat vervoeren genaamd Vincent. Alleen Vincent is niet zomaar een klant, het is een huurmoordenaar. Vincent heeft een lijstje met vijf mensen die hij die avond moet vermoorden en Max moet hem naar elke locatie brengen. Dit is het begin van een helse nacht voor Max.

De film begint leuk en de spanning wordt goed opgebouwd. De film had een goede sfeer en fijne muziek. Helaas is het einde, wat mensen hierboven ook al zeggen, een beetje afgeraffeld. Ook die shoot-out in de club was vrij onrealistisch en matig uitgevoerd. Jamie Foxx doet het goed als sympathieke en introverte taxichauffeur en Tom Cruise komt echt over als ijskoude huurmoordenaar. Jammer dat Statham maar een klein rolletje had.

3,5 sterren.

Colonia

Wat een indrukkende film was dit. Emma Watson steelt de show, maar wat een bloedzuiger is die Paul Schäfer. In de naam van god kon hij toen zo veel flikken. Blij dat hij uiteindelijk is opgepakt, maar zijn karma heeft hij helaas nooit echt gehad. De film illustreerde de sfeer goed en bij vlagen was het best spannend.

3,5 sterren.

Color out of Space

Waar heb ik nou eigenlijk naar gekeken?

Ik had vooraf mijn twijfels of dit een film voor mij was, maar toch maar gekeken. Uiteindelijk heb ik gemixte gevoelens eraan over gehouden. Visueel was deze film prachtig en mysterieus. Ook werd er goed in geacteerd. De opbouw is goed en ook al was het een slow burner, je blijft wel gekluisterd zitten om te zien wat er nog meer gebeurd. En dan wordt de film vreemder en vreemder en als hij uiteindelijk afgelopen is, vraag je je af, waar heb ik nou naar gekeken? Haha. Iron Maiden zegt het mooi, het voelde als een hypnotiserende trip.

Ik ben voornamelijk een horrorfan en dat is ook de reden waarom ik deze uiteindelijk heb bekeken. Qua horror zaten er wel een paar leuke scenes in: bijvoorbeeld wanneer de moeder en zoontje aan elkaar vast komen te zitten en veranderen in een eng wezen of de jumpscare met die kat. Ik had er wel meer van willen zien, want qua special effects zag het er goed uit.

3 sterren.

Coming home in the dark

De film begint heel bruut en spannend. Een gezin met 2 tieners gaan het Nieuw-Zeelandse landschap in totdat 2 mannen hun tegemoet lopen. Vanaf hier begint de brutaliteit, maar zodra de 2 jongens dood geschoten wordt, verdwijnt de spanning een beetje en wordt het haast depressief. Je krijgt te horen waarom ze ineens geïnteresseerd zijn in de vader en de 2 mannen hebben een verleden met hem. De auto scenes waren voor mij soms wat langdradig. Lees dat Collins (hierboven) het camera werk goed vond, maar dat vond ik juist een minpuntje. Hoe vaak we die auto wel niet zagen rijden uit allerlei standen, vermoeiend werd het op een gegeven moment en het haalde de tempo uit de film. Het einde was, tja... Weet niet zo goed wat ik er van moet denken.

Geen film die ik nog een keer ga bekijken en weet ook niet of ik hem zal aan raden.

2,5 sterren.

Companion

De film volgt Iris en haar vriend Josh tijdens een weekendje weg met vrienden in een afgelegen huisje.

Ik houd het plot hierboven kort om spoilers te vermijden, maar wat een fijne film was dit! Dit is precies het soort film waar ik van houd, mits goed uitgevoerd natuurlijk en dat was hier zeker het geval.

De film heeft een bijzondere en rustige opbouw, maar al vrij vroeg wordt de eerste twist onthuld. Misschien had je die kunnen zien aankomen, gezien de titel, maar ik had niets opgezocht en mede door de timing werd ik erdoor verrast. Deze onthulling zet een reeks nieuwe twists in gang, waardoor de film steeds leuker en spannender wordt. Geen moment voelt overbodig of saai en met een speelduur van slechts anderhalf uur blijft het tempo strak.

Naast de slimme twists speelt de film met het idee van wat het betekent om mens te zijn. Het verkent op een speelse manier hoe technologie onze identiteit beïnvloedt, zonder dat het te zwaar wordt. Dit geeft de film nét wat extra’s, waardoor het niet alleen een leuke thriller is, maar ook iets om over na te denken.

Ook de humor werkt goed en houdt de film lekker luchtig. De absolute ster is zonder twijfel Sophie Thatcher. Haar rol als robotis overtuigend neergezet.

Als ik het vergelijk met andere AI/robotfilms, dan is Companion zeker een van de betere die ik recentelijk heb gezien. Het biedt een verrassende draai aan het genre en slaagt erin om zijn thema's op een interessante manier te verkennen.

3,5 sterren.

The Conjuring: Last Rites

Ed en Lorraine Warren onderzoeken in hun laatste zaak een duistere aanwezigheid die verbonden is met een oud voorwerp uit hun verleden.

The Conjuring: Last Rites is wat mij betreft een waardige afsluiter van een van mijn favoriete horrorfranchises, al haalt hij het niet bij de eerste twee delen. De film legt meer nadruk op het verleden én het heden van de Warrens, wat het geheel persoonlijker maakt. Op het gebied van pure horror valt het echter wat tegen: er is weinig nieuws te ontdekken en de regisseur vertrouwt te veel op clichés en voorspelbare jump scares, in plaats van de subtiele spanning die de eerdere films zo sterk maakte.

Toch zit de film technisch goed in elkaar. De jaren ’80-setting is sfeervol neergezet, het camerawerk is verzorgd en ook het acteerwerk is dik in orde, met Patrick Wilson en Vera Farmiga als vertrouwde ankers.

Jammer genoeg ontbreekt het aan vernieuwing; een paar frisse ideeën hadden dit echt tot een memorabele finale kunnen maken, zeker als het einde een meer emotionele lading had gehad.

3 sterren.

Het 3e vervolg op toch een leuke sequel films. De eerste van de reeks zonder James Wan aan het roer en dat zie je dan toch ook wel een beetje. Deze vond ik wel de minste van de 3. Wat wel mooi terug blijft komen en is ook denk ik deels de kracht van deze films, is de connectie die Patrick ( Ed ) en Vera ( Lorraine ) hebben. In deze film werd dat maar weer is bewezen. Oh en trouwens, ik denk dat sommige actors na deze film wel een bottenkraker kunnen gebruiken.

The Covenant

Fijne actiefilm met een sterke Gyllenhaal en Salim.

Waarom deze zo hoog scoort weet ik niet. Er is genoeg actie en er zijn ook zeker spannende periodes en hier en daar wat drama. Visueel zag het er ook goed uit. Helaas is de pacing niet altijd even constant, dus was mijn aandacht er niet altijd helemaal bij. Ook vond ik dat ze wel heel vaak goed weg kwamen en was het hier en daar wat onlogisch of ondoordacht. Dit had zeker beter gekund.

3 sterren.

Creed III

Vermakelijk vervolg, maar wel de minste van de 3.

De boksscènes waren echt top, maar de drama haalde voor mij snelheid uit de film. Sommige stukjes waren te langdradig of waren gewoon niet boeiend genoeg. Ik had bijvoorbeeld ook wel meer van Damien willen zien. Hij deed het prima als tegenstander en oude vriend van Creed. De andere acteurs deden het ook prima en de muziek was zoals verwacht ook goed.

En toch stiekem mis ik Rocky ook wel een beetje, haha. Blijft toch de grondlegger van dit soort boksfilms.

3 sterren.

Creep

We volgen Aaron, een videograaf, die wordt ingehuurd door Josef, een ogenschijnlijk excentrieke man die beweert terminaal ziek te zijn. Josef wil een videodagboek maken voor zijn ongeboren kind. Naarmate de dag vordert, begint Josef zich steeds vreemder en verontrustender te gedragen. Wat begint als een ongemakkelijke situatie, verandert al snel in een angstaanjagend kat-en-muisspel, waarbij Aaron ontdekt dat Josef niet is wie hij lijkt.

Hoewel het concept van Creep intrigerend klinkt, wist de film mij helaas niet te grijpen. Met een speelduur van slechts 80 minuten voelde het alsnog traag aan, omdat er te weinig gebeurde en de spanning volledig ontbrak. Mark Duplass zette nog een redelijke prestatie neer als Josef, maar Patrick Brice wist als Aaron nauwelijks te overtuigen. Het voorspelbare einde maakte het geheel er niet beter op.

Ik geef zelden lage cijfers, maar deze film verdient niet meer dan 2 sterren.

Crimson Tide

Dit was een fijne en spannende onderzeeër film. Natuurlijk bevindt zich weer een ''schietgrage'' kapitein in de boot en moet de andere overtuigen het anders te doen. Stiekem weet je wel hoe dit afloopt, maar het wordt mooi en spannend in beeld gebracht, mede door het sterkte optreden van de acteurs. En Denzel stelt eigenlijk nooit teleur.

3,5 sterren

When Evil Lurks

Wat was dit nou weer voor een film?

Deze film had amper een opbouw nodig en begon direct met de 2 broers die 's nachts buiten schoten hoorde en de volgende ochtend ontdekken dat er iemand in hun gemeenschap bezeten blijkt te zijn. Pedro maakt gedurende de film niet de beste beslissingen, onder andere omdat hij de regels niet volgt en daardoor brengt hij zijn familie steeds meer in gevaar. De film had een aardig tempo en was het eerste uur echt leuk, maar daarna kakte het helaas wat in en werd het steeds vager.

Er zaten een paar hele toffe en gore scenes in, bijvoorbeeld wanneer ze de eerste bezetene willen verplaatsen. Ik heb gedurende deze scene de zak chips die naast me lag niet aangeraakt, bah bah wat goor. Ook de scenes met de geit en het dochtertje van Pedro met de hond waren tof en best shocking.

Verder was de sfeer gedurende de film duister en veelal somber. Ik was vooral positief verrast door het goede acteerwerk. Op de één of andere manier komen sommige Spaanstalige films veel natuurlijker over dan Engelse films. Misschien vond ik ze daarom wel zo goed acteren, haha.

Uiteindelijk blijf ik met een gevoel zitten waar joolstein het ook al over had in zijn review: waar heb ik naar zitten kijken? Nogmaals jammer dat het tegen het einde niet zo heel spannend meer was en het nogal vaag werd.

3 sterren.

Cuckoo

De 17-jarige Gretchen verhuist naar een resort in de Alpen, waar haar vader met zijn nieuwe gezin woont. Daar gebeuren er bizarre dingen rondom haar halfzusje Alma en de mysterieuze baas van haar vader. Ook wordt Gretchen achterna gezeten door een wildvreemde vrouw.

Dit is typisch zo'n film die ik niet snel voor een tweede keer zou kijken. Hoewel er een paar spannende scènes in zaten en de visuele effecten indrukwekkend waren, bleef het verhaal voor mij toch erg vaag, zelfs met de gedeeltelijke uitleg die werd gegeven. Het geluid was wel heel goed toegepast en zorgde voor een extra intense sfeer. De hoofdrolspeelster Hunter Schafer speelde haar rol overtuigend en ik vond Dan Stevens met zijn Duitse accent ook niet slecht.

Maar het blijft jammer van het onsamenhangende plot, waardoor het lastig is om echt in het verhaal mee te gaan. Toch denk ik dat er genoeg mensen zullen zijn die juist van deze experimentele horrorfilm zullen genieten door de unieke stijl.

2,5 sterren.