Cuckoo (2024)

Ook ik heb deze Horror / Mystery (voor mij was deze film één en al mysterie) film van Tilman Singer (een Duitse filmmaker en relatieve nieuwkomer in Hollywood) gisteravond gekeken via "SkyShowtime". Althans de eerste circa 60 minuten, want daarna was ik er eigenlijk klaar mee en ben ik naar wat anders gaan kijken. Maar vanmorgen heb ik me herpakt en heb ik de laatste circa 40 minuten nog gekeken vanuit bed op mijn verjaardagsdag (54 jaar ).

Het verhaal begint met een bekende opzet binnen het genre, namelijk een afgelegen locatie waar mensen zich eigenaardig gedragen, doordrenkt met een duister geheim dat langzaam onthuld wordt door een buitenstaander. De buitenstaander is de 17-jarige Gretchen (Hunter Schafer), die na het overlijden van haar moeder met tegenzin moet verblijven in de Alpen in Duitsland. Haar vader Luis (Marton Csokas) woont hier met zijn nieuwe vrouw, te weten Beth (Jessica Henwick), en nieuwe doofstomme dochter Alma (Mila Lieu) in het resort van Herr König (Dan Stevens), die Gretchen hartelijk welkom heet in de prachtige Beierse bergen. Ondanks de schoonheid van het landschap broeit er echter iets duisters onder het oppervlak. Gretchen krijgt bloederige visioenen, gasten komen brakend aan bij de receptie en er klinken mysterieuze schreeuwen, echoënd door de nacht.

Voordat de hoofdpersonen worden geïntroduceerd, oriënteert de mysterieuze proloog van "Cuckoo" je als kijker in een wereld van familiair en lichamelijk disfunctioneren. In een landelijk huisje in het holst van de nacht gaan silhouetten van een ongelukkig getrouwde man en vrouw die tegen elkaar schreeuwen over in beelden van een hun dochter, die wakker wordt in haar slaapkamer en naar buiten stapt om de onaangenaamheden te vermijden. Plotseling begint een langdurig gekrijs ergens in de verte vat op haar te krijgen, terwijl ze kronkelt en schijnbaar tegen haar wil begint te bewegen.

Daarna worden een aantal hoofdpersonen geïntroduceerd, waarbij we Luis, zijn nieuwe vrouw Beth en hun selectief zwijgzame dochter Alma met hun gezinsauto de heuvel op zien rijden naar hun nieuwe huis op een weelderig resort, te weten "Alpschatten". Daarachter rijdt Gretchen (Luis' dochter uit een eerder huwelijk) achter hen aan in een verhuiswagen met de verhuizers. Als ze daarna na circa vijf minuten aankomen bij het resort, worden ze verwelkomt door Herr König en wat later in het verhaal maken we nog kennis met een creepy gemaskerde (o.a. een soort van regenjas en bril) vrouw (Kalin Morrow) na circa 28 minuten en met politierechercheur Henry Lando (Jan Bluthardt) na circa 32 minuten, die een moord onderzoekt die verband houdt met de gemaskerde vrouw. En dan hebben we eigenlijk alle hoofdpersonen in de film wel gehad.

Hoewel de film me best interessant leek, heb ik me er nauwelijks mee vermaakt en het verhaal kon me ook niet echt boeien. Wel is de film op sommige momenten spannend (vooral zodra het gekrijs begint) en de film bevat ook een onheilspellende sfeer en wat creepy momenten (zoals de scène waarbij Gretchen aan het fietsen is in het donker en daarbij achtervolgt wordt door een rennende creepy vrouw gespeeld door Kalin Morrow). De film heeft verder een langzame opbouw en visueel zag het er allemaal niet onaardig uit en ook de cast deed het verdienstelijk en vooral dan de voor mij onbekende hoofdrolspeelster Hunter Schafer.

Maar de film springt van de hak op de tak m.b.t. eigenaardigheden (gelijk al bij de opening van de film) en voor een verklaring van deze eigenaardigheden moet je ruim een uur wachten. De film heeft weinig (of geen) traditionele jump scares, omdat hij grotendeels afhankelijk is van het opwekken van een sluipende angst, zowel visueel als thematisch, terwijl het verhaal van samenzweringen en experimenten zich ontvouwt. De film speelt ook voortdurend met de realiteit, waarbij Gretchens zoektocht naar de waarheid haar langzaam dieper en dieper in een doolhof van nachtmerries trekt.

Al met al vond ik "Cuckoo" tegenvallen en het verhaal was een beetje moeilijk te volgen en zit vol met verklarende dialogen om het plot vooruit te helpen en uit te leggen. Wel zit het goed met de sfeer, die creepy, vreemd en verontrustend is.

belabberde storytelling en een vaag verhaal nekken de film. Wat ik bedoel is dat je als kijker steeds denkt; 'het zal wel of ligt het aan mij?' Sommige zaken zijn wel leuk zoals die Dressed 2 Kill vrouw die aan het moorden slaat.

Over een vervallen hotel met mid-century looks, in de Beierse Alpen waar rare dingen gebeuren zoals vrouwen die spasmen krijgen en andere vrouwen hebben last van deja vu's zonder dat ze het zelf doorhebben. Met name 1 gebouwtje is verdacht: the love shack, dat m.n. wordt gebruikt door het personeel en de lokale agenten. Zoals ik al zei: geen idee waarom. Ik snap ook niet waarom dat hutje de love shack is, misschien vanwege het hoogpolige tapijt. Een lesbisch chickie met een mes en haar kompaan een verlopen ex-detective proberen het mysterie te ontrafelen. Zonder resultaat behalve wat gewelddadige nachtmerrie achtige scenes en sfeertjes.

Ik ben vermoedelijk een van de weinige Nederlanders die Luz (2018) in de bios heeft gezien, maar dankzij Imagine zie je af en toe nog eens iets. En dat was tof, Miss Milton en ik waren onder de indruk, en ook Woland kon er wel 4* aan kwijt. Maar de meeste Horrorchallenge deelnemers hebben deze nog niet gezien. UIteraard maakte dat me benieuwd naar Tilman Singers nieuwe film.

Hunter Schafer (Euphoria) speelt erg goed, en ook Dan Stevens en Marton Csokas hebben mooie rollen. Net als Luz is Cuckoo (2024) een vreemd filpje dat niet iedereen zal bekoren, maar ik was voldoende geïntrigeerd voor een zeven.

3,4*

Had hier niet zo uiteenlopende scores verwacht.

Hoe goed was die fiets scène?!

Graag gezien. Cuckoo is het genre horror dat van een trage, mysterieuze opbouw moet hebben. Zoals veel moet ook hier het hoofdpersonage een trauma meeslepen (verlies moeder) dat knap vorm wordt gegeven door de telefoonberichten. Cuckoo neemt als set up vrij klassieke horror ingrediënten (afgelegen plaats, rare wezens vallen aan) maar kan dit toch ombuigen in een boeiend en stijlvol geheel. Visueel vakkundig, Hunter Schafer als de eenzame rock and roll chick die strompelend een weg baant naar de ontknoping is overtuigend en er zijn voldoende weird momenten om intrigerend verder te kijken (die tijd lussen of die kotsende mensen). Toch blijft de inhoud ook vaag en veel vragen worden niet beantwoord. Informatie weglaten om mysterieus te maken, is geen goed idee. Het voelt ietwat onbevredigend voor mij en het einde is net iets te standaard in actie (schietpartij in het ziekenhuis) waardoor het geheel aan fascinatie inboet.

Toch was Cuckoo een mooi kijkbeleving. Prachtig om de focus te leggen op het ontrafelen van een geheim waardoor de kijker als een detective de hints één voor één probeert te plaatsen maar verloren loopt door een logica te zoeken.

Heerlijk absurdistisch. Ik ben wel te porren voor de vervreemdende setting van een Alpenresort met de continue dreiging van een monsterlijke figuur. Een knotsgek koekoeksklok-thema doorheen de hele film: vogelgeluiden op de soundtrack, jump scares die als een vogeltje uit een doos opduiken en close-ups van kelen die onaardse geluiden voortbrengen. Natuurlijk is het resort zelf ook bevolkt door dik aangezette typetjes die meer lijken te weten over het mysterie, maar niet genegen zijn om iets los te laten. En Gretchen (Hunter Schafer) is een hoogst aimabele opstandige tiener in rouw. Haar grote bedenkingen bij de keuzes van haar vader en nieuwe stiefmoeder worden uitvergroot door de bizarre gebeurtenissen op het resort. Niet dat er iemand naar haar luistert als er meer vreemde dingen gebeuren. 'Cuckoo' (2024) is een tikkeltje overgecompliceerd en erg vergezocht, maar de sympathieke protagoniste houdt je aandacht vast tot aan de aftiteling.