Na het afgelopen vrijdag zien van de Drama / Historisch film "Nuremberg (2025)", wilde ik deze miniserie ook nog eens zien. Omdat ik er schijnbaar nog niet op gestemd had, kwam het herzien eigenlijk ook wel goed uit.
Deze miniserie is een indringend en sober historisch drama over de beroemde Neurenbergse processen na de Tweede Wereldoorlog, welke plaatsvonden van 20 november 1945 t/m 1 oktober 1946. De serie richt zich niet alleen op de juridische afhandeling van nazimisdaden, maar vooral op de morele dilemma’s en politieke spanningen achter de schermen.
Alec Baldwin overtuigt als hoofdaanklager Robert H. Jackson en geeft het verhaal emotionele diepgang. Ook valt er een vleugje romantiek te zien tussen hem en de mooie Jill Hennessy in de rol van secretaresse (fictief overigens) Elsie Douglas. En ook Michael Ironside de rol van kolonel Burton C. Andrus deed het goed als de Amerikaanse commandant van de gevangenis van Neurenberg, waar de belangrijkste nazi-kopstukken vastzitten tijdens het proces. Hij is verantwoordelijk voor orde, veiligheid en discipline onder de gevangenen.
En Brian Cox schittert als Reichsmarschall Hermann Göring en buiten hem komen ook de andere beklaagden aan bod en dat inclusief nazizwijn Rudolf Höss (de commandant van concentratiekamp Auschwitz), ondanks dat hij geen beklaagde is, als getuige tijdens het proces van Neurenberg en over hem is er in 2023 ook een film gemaakt, namelijk "The Zone of Interest (2023)", die zeker ook het kijken waard is.
Zijn rol in de serie is cruciaal omdat hij kalm en gedetailleerd bekent hoe het industriële moordproces in Auschwitz functioneerde, inclusief gaskamers en massavernietiging. En juist zijn zakelijke, emotieloze toon maakt zijn getuigenis bijzonder schokkend en ontneemt de verdediging elke ruimte voor ontkenning. Dramatisch gezien fungeert Höss als levend bewijs dat de Holocaust geen propaganda was, maar systematisch georganiseerd beleid. Hoewel hij geen beklaagde is in de serie, vormt zijn optreden één van de meest confronterende momenten in de serie.
De beklaagden worden niet karikaturaal neergezet, maar als complexe, soms verontrustend menselijke figuren. Na het hoofdproces in 1946 werden tien beklaagden (of beter gezegd nazi-kopstukken) op 1 oktober 1946 ter dood veroordeeld en op 16 oktober 1946 opgehangen (wat je ook te zien krijgt) in de gevangenis van Neurenberg, namelijk:
01. Joachim von Ribbentrop (Benoît Girard), Minister van Buitenlandse Zaken, speelde een sleutelrol in agressieve diplomatie en het Molotov-Ribbentrop-pact;
02. Wilhelm Keitel (Frank Fontaine), Chef van het Opperbevel van de Wehrmacht, tekende en legitimeerde oorlogsmisdadige bevelen;
03. Ernst Kaltenbrunner (Christopher Heyerdahl), Hoofd van het RSHA (Gestapo, SD), direct verantwoordelijk voor massamoord en terreur;
04. Alfred Rosenberg (Alain Fournier), Ideoloog van het nazisme, ontwikkelde de racistische leer en was minister voor de bezette oostgebieden;
05. Hans Frank (Frank Moore), Gouverneur-generaal van bezet Polen; verantwoordelijk voor onderdrukking, deportaties en massamoord;
06. Wilhelm Frick (Frank Burns), Minister van Binnenlandse Zaken, hielp bij de invoering van racistische wetten (Neurenberger rassenwetten);
07. Julius Streicher (Sam Stone), Propagandist en uitgever van "Der Stürmer", extreem antisemitische ophitsing;
08. Fritz Sauckel (Ken Kramer), Organisator van dwangarbeid, verantwoordelijk voor de deportatie van miljoenen arbeiders;
09. Alfred Jodl (Bill Corday), Duitse generaal en chef van het Operatiebureau van het Oberkommando der Wehrmacht (OKW) tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij was één van Hitlers belangrijkste militaire adviseurs;
10. Arthur Seyss-Inquart (René Gagnon), Rijkscommissaris in Nederland, medeverantwoordelijk voor vervolging en deportatie van Joden.
En Hermann Göring, Rijksmaarschalk en hoofd van de Luftwaffe en mede-architect van het regime en betrokken bij de Holocaust, pleegde op 15 oktober 1946 (dus vóór de ophanging) in de nacht in zijn cel zelfmoord met gif (Cyanide).
Verder is het tempo rustig, maar passend bij het zware onderwerp. De dialogen zijn sterk en vaak confronterend. Visueel is de serie sober en functioneel, zonder sensatiezucht. Nuremberg vraagt aandacht en concentratie van de kijker. Wie dat kan opbrengen, krijgt een intelligente en respectvolle verfilming van een cruciaal moment in de geschiedenis.
Al met al is deze miniserie over Nuremberg net zo goed als de films "Nuremberg (2025)" en "Judgment at Nuremberg (1961)".
Net zoals het eerste deel uit 2023, vond ik dit vervolg best vermakelijk, ondanks dat het verhaal (voelt vaak rommelig) niet echt geweldig was. De animatronische poppen zagen er wederom fraai uit en door de marionet (is met afstand het engste wezen) is de film ook regelmatig spannend (en zeker als het jonge onderzoeksteam naar "Freddy Fazbear's Pizza" gaat).
Verder zien we dezelfde hoofdrolspelers als uit het eerste deel en ook vond ik het leuk dat Newman (Wayne Knight) uit "Seinfeld (1989–1998)" een rol heeft als Natuurkunde leraar en hetzelfde geldt voor Mckenna Grace uit "Young Sheldon (2017–2024)".
En gezien het einde zal er zeker nog een derde deel komen en die zal ik zeker ook kijken.
"Would you still follow the Führer, Adolf Hitler?"
"Yeah... I would."
"Heil Hitler"
Net zoals "Judgment at Nuremberg" uit 1961, mocht deze Nuremberg verfilming, gebaseerd op het boek "The Nazi and the Psychiatrist", er ook wezen, hoewel ik het niet verwacht had. Russell Crowe als Hermann Göring leek me namelijk niet bepaald geloofwaardig. Maar ondanks dat Russell Crowe vooral Engels praat, deed hij het gewoon goed.
"Nuremberg" is een sobere en indringende historische dramafilm die de morele zwaarte van de Neurenbergse processen (de rechtszaak is overigens maar circa 20 minuten te zien) overtuigend voelbaar maakt. De film kiest niet voor spektakel, maar voor gespannen dialogen en psychologische confrontaties, wat goed past bij het onderwerp.
De acteerprestaties van de gehele cast is sterk en ingetogen, met personages die meer suggereren dan expliciet uitleggen. Visueel is de film sober gefilmd, met een koele kleurtoon die de kille sfeer van schuld en rechtvaardigheid benadrukt. Het tempo ligt bewust laag, wat de ernst onderstreept maar voor sommige kijkers wat traag kan aanvoelen.
De kracht van "Nuremberg" zit vooral in de morele vragen die worden opgeroepen over verantwoordelijkheid, recht en menselijkheid. Niet alle personages worden even diep uitgewerkt, maar dat schaadt het geheel nauwelijks. De film vraagt aandacht en concentratie, en beloont die met inhoudelijke diepgang. "Nuremberg" is daarmee geen lichte kost, maar wel een respectvolle en serieuze bijdrage aan het historische filmgenre.
P.S. Nederland is ook vertegenwoordigd in deze film in de vorm van de mooie Limburgse Lotte Verbeek als Emmy Göring en Nederland wordt ook één keer genoemd en Amerika krijgt op het einde ook nog een uitbrander en dat was natuurlijk een verwijzing naar het heden.
“Mijn Nachten met Susan, Olga, Albert, Julie, Piet & Sandra” is een typische Nederlandse jaren zeventig erotische Thriller / Mystery film van regisseur Pim de la Parra. De film is namelijk een curieuze mix van erotiek (ook qua taalgebruik), spanning en licht surrealisme die typisch is voor de Nederlandse film uit de jaren zeventig.
De film speelt zich af in een afgelegen boerderij, waarin Susan (Willeke van Ammelrooy) woont met een mysterieuze gemeenschap van jonge vrouwen, te weten Olga (Marja de Heer), Sandra (Franulka Heyermans) en Julie (Marieke van Leeuwen), en een paar zonderlingen, te weten de achtergestelde vrouw Piet (Nelly Frijda) en de mensenschuwe Albert (Serge-Henri Valcke). Wanneer de naïeve Anton (Hans van der Gragt) op zijn motor langskomt voor Susan, wordt hij verleid, misleid en langzaam meegesleurd in een web van seksuele intriges en onderhuidse dreiging.
Persoonlijk vond ik deze film al zeer genietbaar vanwege de ondeugende jonge vrouwen Olga en Sandra, die continue geil zijn, regelmatig naakt te bewonderen zijn, regelmatig seks hebben (met Anton, Albert en met elkaar), regelmatig met elkaar in bad gaan, regelmatig pest gedrag vertonen tegen anderen (vooral tegen Piet maar ook tegen Albert die in een hok zit en via een gaatje in de muur gluurt naar Olga en Sandra) en regelmatig seksistische teksten uitkramen.
Dat laatste zeggen ze o.a. via mijn openingszin herhaaldelijk tegen de vreemde en onderontwikkelde buurvrouw Piet (die ziet dat de twee dames een lijk dumpen in een rivier) en op het einde zeggen ze ook een keer:
En als ze Anton voor het eerst na circa 15 minuten verleiden om met Sandra te neuken, zegt Olga tegen hem:
"Sandra is de hele dag al erg heet. Haar tepels zijn helemaal hard. En haar kut is helemaal nat. Toch heeft ze nog nooit een man gehad. Ze heeft op jou gewacht Anton. Jij bent een echte man. Ik voel het."
Uiteraard neukt Anton dan Sandra en kijkt Olga toe. En als Olga Anton naderhand probeert af te leiden m.b.t. de zonnebril van een door haar vermoorde (door Olga en Sandra) Amerikaan (Jerry Brouer), zegt ze tegen hem:
"Anton, ik wil met je naar bed. Ik hou het niet langer uit. Ik ben zo jaloers op Sandra. Laten we naar de schuur gaan. Ik ben zo geil. Ik heb nog nooit een orgasme gehad."
Maar op dat verzoek gaat Anton echter niet in en zegt hij tegen haar:
"Wat heb je liever, een orgasme of deze zonnebril?"
En als ze later Albert pesten waarbij Olga topless op een klein schommelpaard zit, wordt er gezegd:
Olga: Albert, Albert, die mooie vriendin (Susan) van je is Anton aan het versieren.
Albert: Wat doen ze?
Olga: Ja, wat doen mensen als ze elkaar hebben gevonden Albert?
Olga: Misschien zijn ze wel aan het neuken.
Sandra: Wat ga je eraan doen Albert?
Olga: Ja Albert, je had die trut allang een keertje moeten pakken. Je hebt te lang gewacht!
Sandra: Misschien kan hij het wel helemaal niet.
Sandra: Misschien heeft hij wel zo'n klein pikkie
Olga: Is dat waar Albert?
Olga: Kom je daarom je nooit je hok uit omdat je zo'n klein pikkie hebt.
Naderhand neuken ze het ook met Albert, waarbij Julie hen betrapt (Albert was een jaar lang de minnaar van Susan, maar tegenwoordig spreekt hij regelmatig stiekem af met Julie) en een woedeaanval krijgt waarna ze de boerderij verlaat, maar uiteindelijk loopt het wel slecht af voor Olga en Sandra wanneer ze in een schuurtje in de fik worden gestoken door Piet. Daarna is de film ook na circa 83 minuten afgelopen.
Maar de echte kracht van de film zit vooral in de sfeer. Want de film is een combinatie van landelijke rust en onheilspellende erotiek. Regisseur De Parra gebruikt daarbij lange takes, spaarzame dialogen en subtiele muziek om een gevoel van vervreemding te creëren. De personages zijn minder psychologisch gelaagd en meer symbolische figuren, wat het geheel een bijna droomachtige kwaliteit geeft.
Het verhaal is eenvoudig en soms wat traag, maar de dromerige stijl, de mooie fotografie van cameraman Marc Felperlaan, de excentrieke personages en de gedurfde sfeer maken het tot een kleine cultklassieker. Van de cast is Willeke Van Ammelrooy verreweg de beste actrice en ze mocht er destijds ook wezen, maar zowel Marja de Heer als Franulka Heyermans stelen de show in deze film en vooral de eerst genoemde. Verder zien we naaktheid van alle vrouwen, behalve van Nelly Frijda die in deze film al "Ma Flodder" achtige trekjes had en dan m.b.t. haar kleding, uiterlijk en het roken van een sigaar.
"Mijn Nachten met Susan, Olga, Albert, Julie, Piet & Sandra" is niet voor iedereen weggelegd, maar is wel boeiend voor liefhebbers van experimentele jaren 70 erotiek met een vleugje mystiek.
De muziek van de Britse danceact "The Prodigy" was destijds in de jaren 90 boeiender, spannender en schokkender dan deze dertien in een dozijn Horror / Thriller film, die vooral voorspelbaar en clichématig is en ook niets nieuws onder de zon heeft.
De film leunt sterk op jump scares in plaats van echte spanning en psychologische diepgang en het jongetje (Jackson Robert Scott), dat zich vreemd begint te gedragen door een mogelijke reïncarnatie, was totaal niet eng of creepy. Het einde probeert schokkend te zijn, maar voelt geforceerd en te snel afgeraffeld.
Het enige pluspuntje in deze film vond ik Taylor Schilling als de moeder van het jongetje. Niet dat ze goed acteerde, maar ik vond haar opzicht leuk uitzien. Al met al is "The Prodigy" gewoon een matige Horror / Thriller film.
