Meningen

Ik heb deze film als kind een stuk of vijf keer gezien en elke keer vond ik 'm hilarisch. Tegenwoordig blijft er echter helaas maar weinig over van The Naked Gun. De humor is flauw en melig en droog: normaal gesproken hou ik daar wel van (vooral de droge opmerkingen van Nielsen zijn vaak hilarisch), maar er wordt toch wel regelmatig de plank mis geslagen met flauwe, voorspelbare slapstick. Ook viel het me ineens op hoe lelijk de film er wel niet uitziet, na ruim twintig jaar: het is nogal een kleurloze boel bij elkaar. Desondanks is het heus wel een vermakelijk filmpje met een paar goeie grappen. Het is waar: zo maken ze ze vandaag de dag niet meer. En een halfje erbij vanwege het jeugdsentiment.

3,0*

Op zich nog best wel een leuk concept, zo'n museum dat tot leven komt, maar de uitwerking mag gerust inspiratieloos worden genoemd: nergens wordt ook maar een leuke grap uitgehaald met een van de museumstukken (op het niet herkennen van Columbus na misschien), sterker nog, ze kunnen gerust irritant genoemd worden - al was het maar omdat ze veelal zo overduidelijk uit ontzettend lelijke CGI bestaan. Humor is grotendeels afwezig, op twee aardige grapjes van Ricky Gervais na, en ook voor het overige weet Night At The Museum niets noemenswaardigs te bewerkstelligen. Een film voor als je absoluut geen zin hebt om iets te doen - lachen inbegrepen.

2,0*

Het concept van A Nightmare on Elm Street is uiteraard fantastisch: een boeman die je in je slaap vermoordt nodigt nu eenmaal niet bepaald uit om de nacht nadat je deze film hebt bekeken, te vertrekken naar dromenland. De uitwerking vond ik echter een stuk minder, hoewel ik na de eerste scène (dat schaap!) goede hoop had op enkele licht bevreemdende, ietwat surrealistische stukken. Dat A Nightmare on Elm Street echter niet meer dan een standaardhorrorfilm is, mag niet echt een verrassing heten, maar toch vind ik het jammer dat er niet meer met het droomconcept is gedaan, dat zich immers leent voor doodenge taferelen. Desondanks is de film nog altijd goed te bekijken en erg vermakelijk, al is het einde wel ontzettend flauw. Als je door de lelijke eighties-look en het slechte acteerwerk (van een piepjonge en tenenkrommende Johnny Depp!) heen kunt kijken, wacht je echter een nog altijd uiterst vermakelijke film.

3,0*

Zo slecht is deze film nog niet eens. Goed, de casting is belabberd en daarbij het acteerwerk ouderwets slecht, de opbouw is ook niet alles en de CGI is ronduit lelijk, maar over het algemeen kan ik niet zeggen dat deze remake zoveel slechter is dan het origineel. Sterker nog, Jackie Earle Haley doet het - ondanks dat hij een minder goede kop heeft - zelfs beter dan zijn voorganger; zijn stem is veel beter en de "twist" dat hij de kinderen daadwerkelijk ook heeft misbruikt maakt zijn personage des te enger. De moorden zijn best vermakelijk om te zien en de schrikeffecten leunen als vanouds vooral op harde geluidseffecten. Hier en daar zit er ook best een leuk surrealistisch elementje in verwerkt, zoals het tapijt dat in een plas bloed verandert. Ik heb me in ieder geval prima vermaakt met deze film.

3,0*

Een bijzonder mooi vormgegeven film, zonder meer, met sterk acteerwerk van met name John Hurt, die tijdens de laatste scènes op volle toeren de kijker weet te ontroeren. Jammer is alleen dat de film véél te lang duurt en te traag op gang komt, waardoor het moeilijk wordt je echt goed in te leven in het verhaal. Ook duren de martelscènes op het eind iets te lang. De eerder genoemde scène met de ratten is inderdaad het sterkst en ziet er prachtig uit. Geen hoogvlieger, helaas, maar het is zeker weten de moeite waard de film eens te kijken vanwege de prachtige setting.

3,0*

Het bericht van Tardis op pagina 4 van deze discussiepagina biedt een uitstekende uiteenzetting over het hoe en wat van The Ninth Gate, waaruit blijkt dat er genoeg denkwerk in is gestoken: je zou Polanski haast het ontzettend rommelige laatste deel en de matige climax vergeven. Haast, maar toch niet echt, want veel meer dan een gemompel van 'o, zat 't zo...' weet Tardis helaas niet te ontlokken. Spijtig, want deze bovennatuurlijke mysteriethriller begon nog best aardig met een lekker donker sfeertje, mooi camerawerk en een prima Johnny Depp. Er waren ook minpuntjes te bespeuren, waaronder de af en toe storende muziek en wat misplaatste, sfeerafbrekende humor hier en daar. Minpuntjes, maar niets wat me ertoe aanzette een al te diepe onvoldoende te geven. Een flauw - niet-spannend, niet-grappig, en zelfs na het bericht van Tardis niet-echt-opzienbarend - laatste halfuur doet de film echter de das om. Je zou het jammer van het goede eerste uur kunnen noemen. Mijn interesse in Polanski is echter, na drie films nu, nog steeds niet gewekt.

2,5*

Reeker vond ik best een leuke film; de humor was vaak zeer vermakelijk en de plottwist op het eind was aardig gevonden. No Man's Land is in wezen dezelfde film: dezelfde setting, hetzelfde verloop van het verhaal, dezelfde plottwist... maar: irritantere personages (vooral dat blonde vrouwmens en haar machovriendje waren onnoemelijk vervelend), minder leuke humor, minder spanning, minder alles, eigenlijk. De opheldering over waar de Reeker vandaan komt is in wezen het enige nieuwe element in dit vervolg, en om eerlijk te zijn voegt dit maar weinig toe.

Wat overblijft is een min of meer vermakelijke film, die voor de kenners van de eerste Reeker totaal oninteressant is, maar voor nieuwkomers wellicht nog een beetje te genieten is.

2,0*

No Reservations is een film die niet helemaal weet wat 'ie met zichzelf aan moet: aan de ene kant probeert het een luchtige cracker met wat kruidenboter te zijn, aan de andere kant een zwaar op de maag liggende stamppot van oma en weer aan de andere kant een nét iets te dure maaltijd waar je vriendinnetje je om zal adoreren. Als komedie ontbreekt elke schijn van humor; als dramafilm is het geheel te clichématig, luchtig en weinig aangrijpend; en als romantische film ontbreekt het No Reservations aan een goede chemie en écht bevredigend eind. Wat er overblijft? Slappe hap. Ik zou in ieder geval niet reserveren. (En nu hebben we de meeste woordgrappen wel gehad, denk ik zo.)

2,0*

Nja, zo Hollywoodiaans maken ze ze in Hollywood zelfs niet. En alsof dat feit op zich nog niet storend genoeg is, is het ook jammer dat het eenvoudigweg onmogelijk is een band te vormen met welk personage dan ook, wat het vervolgens onmogelijk maakt ook maar enig gevoel van spanning te beleven onder het kijken van de film. Daarnaast is het camerawerk maar matig, het acteerwerk bij tijden gewoon zwak, de muziek veel te aanwezig, de montage soms slecht en voegt het 3D-aspect maar weinig toe. Dit is gewoon op alle vlakken een gemiste kans. Al is Doutzen Kroes wel een knappe dame.