Meningen

Brrr wat een lelijkheid. Grauwe, bombastische en repetitieve ellende (film voelt aan als minimaal 2 uur) en een hoop theatraliteit (elk van de karakters offert zichzelf minimaal 3 keer op) zorgt voor een dodelijk saaie filmbelevenis.

1*.

Hier nog iemand die het rijtje contemporaire Franse horror is afgegaan. Uitstekend werk dit, spannende start en een onwaarschijnlijk gore finish. Engbek van dienst Dalle boezemt meer angst in dan welke slasher ook, maar blijft menselijk en zelfs breekbaar.

3,5*.

Aardig gespeelde film, met echter een onnodige gimmick van het verhaal 2x vertellen; na de eerste keer weet je eigenlijk wel hoe het verhaal in elkaar steekt. De immer charmante Tatou blijft een plezier om naar te kijken.

3*.

Ook centraal in mijn kijkbelevenis van deze film. Toch handig als iemand anders het al voor je neerpent

Verder zal 90% van de discussies over deze film over het einde gaan, en hoe voorbereid je ook bent als je het ziet; het blijft schokkend.

3*.

Tweede Bunuel in een week voor mij, maar het was stevig doorbijten; zelden duurde een uur langer. Ik zal wel weer allemaal metaforen missen maar ik vond het maar een vaag werkje. Van de Dali-achtige taferelen had ik me ook veel meer voorgesteld, als in Spellbound. Linkjes naar de Sade haalde ik er ook nog wel uit, voor de rest vaag en simpelweg oersaai.

1,5*.

LOL @ Onderhond, ohoh wat zijn wij verschillende karakters (gelukkig maar )

Etre et avoir: een aangename, warme film met een dankbaar onderwerp. Senior Lopez is een held en de kindertjes hebben een hoog aaibaarheidsgehalte, hoewel de film naar het einde toe iets teveel van hetzelfde begint te worden.

3,5*.

Ratatouille van familiedrama, liefdesverhaal en gorefest. Mijn eerste aanraking met Miike doet me twijfelen; dan weer mooie scenes en vondsten, dan weer een trager stuk...

2,5*.