À Ma Sœur! (2001)

Ik weet nog steeds niet of het einde nu een droom is of dat het echt gebeurt.

Originele, aparte film over twee zussen die totaal verschillend zijn.
Regisseuse Breillat behandelt sexualiteit op een confronterende en geheel eigen manier. Dat levert een 'rauwe', soms ontluisterende film op.
Het dikke zusje is meelijwekkend, maar ook vertederend. Het wordt er wat mij betreft wel wat te dik (what's in a name) opgelegd dat zij altijd maar aan het eten is.
Het einde is uitermate shockerend. (Petey, volgens mij is het geen droom. Ik heb niets gezien wat daar op wijst en uit de artikelen die ik gelezen heb, blijkt dat ook niet)

ik had het idee dat ze in slaap viel in de auto en dat dit een soort zieke wensdroom van haar was. Ze wilde toch ontmaagd worden zonder dat er liefde aan te pas zou komen

De enige film die ik van Catherine Breillat heb gezien, is 'Breve Traversee'. Zij staat in Frankrijk te boek als pornografisch en shockerend. Mischien moet ik meer van haar zien...

Ik dacht dat ze juist bekend stond om haar terugkerende thema: de seksualiteit van de vrouw. Om dat gelijk porno te noemen? Maar zeker weet ik het niet hoor, want ik heb nog niks van haar gezien...

Nee, je hebt gelijk. Zij maakt geen porno, maar in Frankrijk heeft zij geloof ik heel lang het label pornografisch opgeplakt gehad. Maar ze maakt idd geen echte porno, bij haar is het veel meer dan dat.

Nou ik heb hem eindelijk gezien. Goede film, goed geacteerd! En een verassend einde! Dat kwam echt rauw op je dak.

Rauw op je dak, ja - dat mag je wel zeggen. Wie zit te dutten door het soms wel érg trage tempo, wordt ruw wakker geschud.

Het eind een droom ? Interessant idee, maar er is inderdaad niks wat daar op wijst.

Ik vond die shockerende scène trouwens niet zo sterk gedaan.

Wat er goed is aan de film, vind ik, is de meedogenloze manier waarop je die sukkelige versierpogingen ziet. Welles... nietes... al die verhalen en drogredeneringen en excuses en onhandigheid. Dat had iets fascinerends.

Wat die ouders allemaal deden vond ik vaag en tamelijk oninteressant. En Laura Betti kan gewoon niet spelen, dat was een verschrikking.

Toch met gemak drie ***

Ik had veel goede dingen over deze film gehoord, maar hij viel heel erg tegen
Het acteerwerk en de "chemie" van de twee meisjes is erg goed, maar ik vond het tempo van de film veel te traag (en dan hou ik persoonlijk nog wel van trage films). Het einde vond ik eigenlijk te belachelijk voor woorden. Ik dacht eerst dat een of andere zieke droom was, maar naarmate de scene vorderde begon ik meer en meer het gevoel te krijgen dat het geen droom was. Het probleem is dat ik het totaal niet in de film vond passen en door z'n nogal amateuristische uitwerking ook totaal niet schokkend vond:

Nadat die moordenaar eerst Anais met een bijl in d'r hoofd heeft geslagen, kijkt hij eerst tien seconden Elena aan in volle stilte: vervolgens besluit hij de moeder maar te wurgen, die in die tien seconden totaal geen kik heeft gegeven (net alsof ze nog rustig lag te slapen nadat haar autoraam aan diggelen is geslagen) en daarna gaat hij (met alle respect) de minst aantrekkelijkste van het stel verkrachten - yeah right

Door het goede acteerwerk toch nog 2 sterren van mij...

Redelijk indrukwekkende film, met goed acteerwerk van de twee meisjes. Mooi om te zien hoe triest die jongen is en hoe het naive meisje zich met open ogen laat misleiden door hem. De scene dat de jongen en het meisje samen op bed liggen en het dikke meisje alles huilend aan moet horen was indrukwekkend (en confronterend in beeld gebracht). Bij het einde heb ik een beetje een dubbel gevoel: de scene past totaal niet in de film, het is betere gezegd een 'achterlijk soort plotwending'. Aan de andere kant is het wel een bizarre scene die je wel iets doet (erg rauw gefilmd ook). Maar het is wel een vreemd uitgewerkte scene het slaat idd nergens op dat die moeder door slaapt, of niets doet terwijl die moordenaar daar even 10 seconden voor zich uit zit te kijken . Het is naar mijn mening geen droom en eigenlijk ook weer wel (de droom van het meisje ontmaagd worden zonder dat er liefde aan te pas komt komt uit. Ik twijfel tussen 3 en 3.5*, maar ik geef 3.5* omdat hij vandaag toch wel een paar keer door m'n hoofd gespookt heeft.

De film was mijns inziens wel erg zwart/wit. Geraffineerde, krengerige mooi lolita-achtig meisje tegenover lelijke dikke lieve opofferende zus. En dat de dunne dan helemaal niets eet en de dikke aan een stuk door ... Het einde is zeker shockerend maar de film heeft het toch allemaal net niet al heb ik me niet verveeld tijdens de film.

Film die op het laatste stuk na mij wel boeide.

De stunteligheid en naïviteit van de mooie Elena is goed in beeld gebracht.

Maar sommige dingen lagen er te dik bovenop, en dat einde kost de film minimaal een hele ster.

Ik wordt nu wel heel benieuwd naar dat einde. Maar snel gaan kijken dus...

Ik schrok heel erg van het einde, had dat totaal niet verwacht!!!

Verder redelijke film, de scenes waar haar vriend in de nacht kwam mochten wel iets korter.

En Anais (kind van 12/13) : 'het is vreselijk om maagd te zijn'

Na alle spraakmakende verhalen over Catherine Breillat (vooral na haar nieuwste film die op het IFFR in premiére ging), was ik toch wel benieuwd naar haar films.
Toen ik deze video in m'n videorecorder deed bleek deze film tot mijn verbazing van diezelfde Breillat bleek te zijn.
Dat was dus een verrassing (net als het einde trouwens), maar de film zelf vond ik iets tegenvallen. De relatie tussen de zusjes is goed, maar zoals hugohei al zei was de verhaallijn van de ouders niet al te interessant.
Over het einde heb ik gemengde gevoelens. Aan de ene kant was het erg verrassemd (aan een soort van droom zat ik ook te denken, omdat het haar wens was dat haar moeder en zus er niet meer waren (vooral haar zus omdat ze daar verchrikkelijk jaloers op was) en ze wilde ontmaagd worden door iemand waar ze niet verliefd op was), maar zoals iemand ook al meldde waren hier (te) weinig aanwijzingen voor), maar aan de andere kant breekt het veel van de sfeer van de film af en het laat een vieze nasmaak na.
Al met al en redelijke film en ik ben ook best benieuwd geworden naar meer films van Catherine Breillat.
3* voor À Ma Soeur!

Tweede film van Breillat die ik heb gezien, en goedkoop op dvd.
Tja, wat valt er nog over te zeggen: inderdaad shockerend richting einde.
Wat mij wel opviel, waren de ietwat lange beelden van de terugreis naar huis over de autoroute. Enerszijds vond ik het niet veel toevoegen, anderszijds vond ik de beelden van de snelwegen wel mooi. Misschien waren de beelden vooral bedoeld om te laten zien dat de moeder niet zo goed kon autorijden, en moe werd, met als gevolg dat ze wel moesten overnachten bij die parkeerplaats...
Ook ik heb trouwens geen enkele aanwijzing gevonden om te veronderstellen dat het einde een droom is van Anaïs.

Nadat die moordenaar eerst Anais met een bijl in d'r hoofd heeft geslagen, kijkt hij eerst tien seconden Elena aan in volle stilte: vervolgens besluit hij de moeder maar te wurgen, die in die tien seconden totaal geen kik heeft gegeven (net alsof ze nog rustig lag te slapen nadat haar autoraam aan diggelen is geslagen) en daarna gaat hij (met alle respect) de minst aantrekkelijkste van het stel verkrachten - yeah right

Bij een verkrachter gaat het ook niet om het uiterlijk, maar gewoon dat hij maar iemand kan verkrachten.

Mooi drama.

Einde was wel heel hard, schokkend en abrupt.

Het verhaal zit mooi in elkaar en is heel boeiend.

Al zappend kwam ik bij deze film terrecht. Een hele aparte film. Het einde was inderdaad heel hard, schokkend en abrupt.

Ik vond vooral de beelden van de terugreis over de autoroute erg mooi....het lijkt erg voorspelbaar...je denkt: ze gaan verongelukken....maar verrassend genoeg gaat er iets heel anders gebeuren....

3.5* voor een aparte, boeiende film.

Bijna eng realistisch.

4 sterren film

maar hij lijkt wel erg op een andere film van dezelfde regisseur, 36 fillette

Ook centraal in mijn kijkbelevenis van deze film. Toch handig als iemand anders het al voor je neerpent

Verder zal 90% van de discussies over deze film over het einde gaan, en hoe voorbereid je ook bent als je het ziet; het blijft schokkend.

3*.

Catherine Breillat is een goede regisseuse. Ze pakt je helemaal bij je strot beet en laat je absoluut niet meer los.

Het is een zeer beklemmend, en tegelijkertijd indringend verhaal over de zusjes Anäis en Elena.

Fernando is in mijn ogen de 3e belangrijkste acteur, en de beelden zeggen veel. Prachtig in beeld gebracht, einde is wel een beetje shocking, inderdaad.

Fat girl is een fascinerende film, en hoewel sommige mensen het einde vonden tegenvallen, vond ik hem daarentegen goed en lekker extreem. Doet me denken aan een film als Audition. De expliciete seksscenes hadden ze er best uit mogen laten. Ik denk dat het er alleen in zat, om de rauwheid van deze film te benadrukken. De trailer gaf me echter een totaal verkeerde indruk van de film. Anyway de film duurde mij tekort, het had langer gemogen. Voorlopig *3.5

Zit nu bijna op 40 minuten en ben tot nu toe erg onder de indruk!

Sterke, zeer sterke film waarmee de Fransen wederom bewijzen een van de beste filmlanden ter wereld te zijn. IJzersterk gefilmd en prachtig geacteerd.

Maar na alle heftige verhalen viel de film me toch tegen. 'French shock cinema'? Laat me niet lachen! Expliciet vond ik de seksscenes niet, en de bovenstaande vergelijking met Odishon gaat niet op. Wat dat betreft dus een lichte teleurstelling.

Toch een 3,5*, die misschien nog verhoogd kan worden. Nogmaals: ijzersterk en ontzettend intens. Super!

2e van Breillat die haar meteen op het lijstje ' regisseurs van wie ik zo snel mogelijk alles wil zien" zet.
Om te beginnen werd ik meteen gegrepen door die dromerige dialogen, die niet echt pasten bij de leeftijd en persoonlijkheid van de meisjes, maar die goed aansloten bij de gevoelens van de meisjes en de situaties waarin ze zich bevonden.
Hoogtepunt is wel de scene voor de 2e sexscene waarin ze herinneringen ophalen uit hun 'jeugd', wat nooit lang geleden kan zijn aangezien ze maar 12 en 15 zijn, alsof het twee volwassenen zijn die terugblikken op een tijd die ver weg van hen is. De tijd is snel gegaan, maar ineens voelen ze zich volwassen.

De geweldscene is ook een absurd stukje. Het lijkt zo uit een krantenberichtje ontsnapt te zijn en lijkt ook alleen bedoelt om de acties van het 15 jarige meisje te relativeren en de gedachten van het jongere zusje in een ironisch daglicht te plaatsen.
Voor de rest zag ik alleen maar doeltreffend acteerwerk, heerlijke lange scenes vol wendingen en emotie en twee uit het leven gegrepen personages die zowel cliche bevestigend als puur zijn.

De muziek was wat lastiger om te beoordelen.
De teksten die het jongere zusje zong waren prachtig.
Maar de soundtrack vond ik in het begin niet zo bij de film passen,
later in de film weer wel.
Erg fijne film, die ik snel weer wil zien

Koningin van de erectie sloeg weer toe. Ik had zin in een cheesy eurotrash filmpje en voila het bleek een uitstekende keuze. Grappige en eindeloos lange pretentieuze dialogen. Onbegrijpelijk, wel een grappige, einde. Volgens de dvd cover zou het dikke meisje intelligent moeten zijn, maar dat bleek helemaal nergens uit. Verder was de film ook erg meedogenloos tav het arme ding. Soms zelfs tenenkrommend . Al met al een dikke 2.

De eerste film die ik van breillat zag (romance) beloofde niet veel, had hier dus ook niet veel van verwacht maar het verhaaltje klonk erg indrukwekkend dus wou ik hem eerst op tv gaan kijken maar toen dit niet door ging vanwege het overlijden van karel appel heb ik hem maar op dvd gekocht.
Zeker geen spijt van, een erg pakkende film die er goed in elkaar zit.
Een paar erg mooie en realistische/indrukwekkende scenes (vooral het einde geeft je een slap in the face), erg goed acteerwerk vooral door de twee meisjes, erg mooie gesprekken ook tussen de twee.
Verder gewoon een erg realistisch film die je nog lang blijft bij zal blijven. 3,5 sterren