Alternatieve titel: Conversations with My Gardener, afgelopen vrijdag om 18:35 uur
Goed. Vorige week was te heet om in de tuin te werken dus dan maar een praatje met de tuinier gemaakt voor het tv scherm ter afkoeling. De film vertelt het verhaal van een vriendschap tussen 2 mannen. Het is simpel én goed, het is niet meer dan de titel belooft. Wel goed dat de evidente moraal (norse academische man wordt een beter mens door de volkse filosofie) er niet is of zeer op de achtergrond verschijnt. Geen verzoening met de dochter, de verzoening met ex zeer kort en sober gehouden. Ook het einde met de schilderijen als metafoor dat de schilder eindelijk zijn beroep met passie deelt, is een late toevoeging. Dialogue avec mon jardinier tapt uit het bekende vaatje van 2 verschillende milieus die elkaar vinden, van een gezamenlijk verleden dat voor de één een terugkeer naar de roots is. Maar het is de interactie tussen de twee hoofdpersonages dat aanstekelijk werkt. Luchtig en oppervlakkig maar ook zeer onderhoudend (het reisverhaal van Nice als een banaal monotoon uitstapje, de schoonzoon en zijn Marseille olympic, de feedback over de schilderijen). Het is nu een week geleden en we zijn opnieuw in frissere temperaturen terechtgekomen dus moet ik de tuin weer zelf onderhouden. Maar ik mis de gesprekken met een tuinman.
